Yes, the kogel is door de kerk. Uh DE kogel. Dat krijg je ervan als je de hele dag Engels spreekt, schrijft, leest en denkt. Oh sorry, voor die info ben je hier helemaal niet gekomen. Boeit het jou nou of ik the of de schrijf…? Waarschijnlijk niet. Je bent vast veel nieuwsgieriger naar het hoe/wat/wanneer/waarom van de kogel. Ik zit dus te kletsen en vertoon uitstelgedrag, want is best een flink ding wat we vandaag gaan delen. Klaar voor? Oké, daar gaan we dan: Het grote nieuws is dat we mijn tweejarig contract hier op de internationale school in Ho Chi Minh City om hebben laten zetten naar een éénjarig contract. Aan het einde van het 2023-2024 schooljaar zullen we Vietnam verlaten en terugkeren naar… EUROPA. Wat daar de redenen voor zijn? Die zullen we even beknop(S)t voor je samenvatten.
Waarom we van Vietnam terug naar Europa zullen gaan:
- We vinden Vietnam geweldig en genieten van alles wat we hier zien, horen, proeven en ruiken. Echt een feest om dit met elkaar mee te mogen maken. De mensen zijn niet normaal lief en de sfeer is heel ontspannen. Dat we dit mogen beleven is echt een verrijking van ons leven. En dat is prachtig voor een jaar. Een jaar is helemaal prima.
Om je een idee te geven van wat we zoal meemaken, zijn dit foto’s van de afgelopen twee weken:
























- Als we in Europa wonen kunnen we veel gemakkelijker op bezoek gaan bij onze geliefde familie en vrienden. We zijn zo dol op hen en willen meer tijd met hen door kunnen brengen.
- Thaddeus en ik zijn achter de schermen flink bezig met onze bedrijven (hij gericht op coaching op het gebied van sport en fysieke + mentale gezondheid – ik gericht op coaching van mindset binnen het gezin en op school) en we merken dat samenwerken met mensen fijner verloopt wanneer je in dezelfde tijdszone woont. Wanneer scholen graag willen dat ik na schooltijd een workshop leidt over ‘een growth mindset cultuur op school’ of als iemand bijvoorbeeld een coachingssessie wilt wanneer de kinderen in bed liggen (Nederlandse tijd), dan is het hier midden in de nacht. Daarnaast is de mogelijkheid hebben om elkaar fysiek te kunnen ontmoeten ook een grote plus.
Extra nieuwtje: Het project waar ik momenteel mee bezig ben (Mindset dagSTARTboeken voor school en thuis + kinderboeken over Locky & Blocky) gaat gedrukt worden in Nederland, dus dan is het heel prettig om daar dicht(er) bij in de buurt te kunnen zijn om van alles te kunnen regelen.
Sneak Peek:





De kinderen in mijn klas hier in Vietnam hebben vandaag een testblad van de Engelse versie van het dagSTARTboek ontvangen en waren DOL, ik herhaal DOLenthousiast. Zelfs de kinderen die normaal gesproken niet echt te porren zijn om in hun journal te schrijven gingen los.
Scholen kunnen zich nu al aanmelden om meer informatie over de Locky & Blocky lees- en dagSTARTboeken te ontvangen. Je kunt een mail sturen naar annette@theflyingdutchfamily.nl. Je krijgt dan een uitgebreide uitleg over hoe deze boeken leerkrachten kunnen ondersteunen om hun leerlingen iedere dag het gevoel te krijgen écht gezien en gehoord te worden. En vooral: iedere dag start met het kiezen van de juiste mindset die de leerlingen helpt om open te staan om nieuwe dingen te leren. Alle boeken (lees- en dagSTARTboeken) zullen beschikbaar zijn in het Nederlands en Engels.
- Ik heb een mega mega droom: een eigen school starten. Dat gaat niet in Vietnam gebeuren, want dat zou betekenen dat we dan nog heel veel jaren hier gaan blijven. En wat ik al eerder schreef: we willen dichter in de buurt van onze familie en vrienden zijn. Op dit moment kan ik er nog niet heel veel over loslaten, maar ik ben al met een tof clubje mensen allerlei papierwerk aan het doorspitten en heb als we weer in Europa zijn een afspraak om mogelijkheden te bespreken. Het eerste zaadje is geplant!
Maar waar gaan we dan wonen als we na dit schooljaar Vietnam verlaten?
De kans is groot dat het Noorwegen gaat worden, maar het is nog niet 100% zeker. We houden de opties nog even open wat dat betreft. Voor nu focussen we op ons leven hier in Vietnam. De kerstvakantie start vrijdagmiddag en we hebben zin om meer van Vietnam te ontdekken. We zijn de afgelopen tijd vooral in en om Ho Chi Minh City geweest en konden niet vliegen omdat onze visums nog steeds niet geregeld waren én omdat we bakken met schoolgeld moesten betalen de eerste maanden. We zijn het traject in mei gestart en vandaag, op 11 december hebben we eindelijk allemaal onze paspoorten met TRC’s teruggekregen. Het heeft heel, heel, heel veel geld gekost en daarnaast ook tijd én frustraties. Maar hé: nu kunnen we op avontuur en daar hebben we mega zin in. We zitten eraan te denken om naar Nha Trang of naar het eiland Phu Quoc te vliegen en dan een hutje op het strand te huren. Beetje zwemmen, spelen, snorkelen, eten, drinken, varen: yeahhhhhh! Life is gooooood! (En soms ook echt wel even niet, maar dat is nu eenmaal part of being een mens en dat is ook helemaal oké. What doesn’t kill us makes us stronger, toch Kelly?)
Liefs,
heel veel liefs,
Annette
Dit is Phu Quoc: LOVE LOVE LOVE dit!


Gepubliceerd door