Auteur: Annette de Graaf

Hieperdepiep… Hoeraaaa! EINDELIJK mag iedereen het weten. EINDELIJK hoef ik Thaddeus zijn truien niet meer aan om m’n bolle buikje te verbergen. Ons nieuwste minimensje is door de keuring en nu mogen we van de daken schreeuwen dat we een gezin van 5 gaan worden! 

Och mensen, wat vond ik die eerste periode vanaf de positieve zwangerschapstest tot aan de termijnecho idioot spannend. Er klonken steeds twee stemmen in m’n hoofd: eentje die ik maar al te goed ken en vertrouwen had in mijn lijf, maar ook een stemmetje die steeds bleef zeggen dat ik er ook rekening mee moest houden dat het zomaar fout zou kunnen gaan. Hemeltje lief, ik werd moe van die interne gesprekken. Het vrat me soms echt op.

Time To Breathe…..

Dus nu, na de prachtige termijnecho waar onze baby zich van zijn of haar beste 5 centimeter lange kantjes liet zien, kan ik opgelucht ademhalen. Weg met die wijde truien en HALLO fijne shirts en jurkjes die de baby bump lekker kunnen showen. Want ja: de buik gaat al in volle vaart vooruit. Alsof ‘ie dat eerder gedaan heeft 😉

Deze foto’s zijn gemaakt op 22 december: nog geen 8 weken zwanger…! 

Trotse Grote Zussen

Jools & Pippa zijn in de Gloria. We hebben het ze verteld na de 8 weken echo, toen we voor het eerst een kloppend hartje gezien hadden. We vertelden er ook bij dat ze het nog aan niemand mochten vertellen, omdat de baby nog zo klein was en er nog een kans was dat het fout zou gaan. Ze legden dagelijks hun handjes op mijn buik en zongen ‘Groei Goed’ liedjes voor de baby. Vooral Pippa bleek een interessant repertoire te hebben. Ook bleek Pippa (niet geheel onverwacht) het ook lastig te vinden om niets te zeggen over de baby in mijn buik. Zo vertelde ze de directrice van Jools haar school -uit het niets-:

Er zit echt niets in mama haar buik hoor.

Het risico dat mensen het op die manier te weten kwamen vonden we niet heel erg. Het feit dat de meisjes nauw betrokken waren bij deze eerste periode van de zwangerschap vonden we veel belangrijker. Dat ze beter konden begrijpen wanneer ik moe, duizelig en misselijk was. Maar ook: dat we geen verhalen meer hoefden te verzinnen wanneer ze vroegen waarom mijn buik zo dik aan het worden was. Jools had namelijk al gevraagd:

Mam, zit er een baby in je buik ofzo?? Je buik lijkt veel dikker dan normaal.”

Aangezien dit nog voor de 8 weken echo was, verzon ik iets over teveel eten. Maar het voelde zo raar om niet de waarheid te kunnen vertellen aan onze eigen dochter. Ook Pippa had al een opmerking over m’n dikker wordende buik geplaatst. Tja, die guppen hebben ook alles door!

Daar waren ze trouwens achteraf ontzettend trots op, toen we het nieuws vertelden: dat ze het al lang al wisten allebei.

Een speciaal knuffie

Jools & Pippa slapen vanaf het moment dat we het nieuws aan ze verteld hebben met een knuffeltje dat ze speciaal voor de baby gekocht hebben. Ze gaan het aan de baby geven wanneer hij of zij geboren is. Doordat zij er nu iedere nacht mee slapen, gaan de knuffeltjes naar hen ruiken. Dan voelt het voor de baby straks dat zijn of haar grote zussen altijd dicht in de buurt zijn. Mooi bedacht hè, van de meiden?

Help. Ik smelt! 

Oké, genoeg gekletst. De komende tijd zal ik je ongegeneerd bestoken met zwanger- en babyverhalen, maar voor nu laat ik je met rust 😉

liefs,

Annette

PS: En JA! Ik heb afgelopen zondag de Halve Marathon van Egmond zwanger gerend! Het ging top. Waarom ik mij hier -tien minuten na het zien van DE positieve zwangerschapstest- voor had ingeschreven komt een keer aan bod in een ander blog.

 

Yes, yessss. We hebben een (te) gekke quizvraag voor jullie. Na de geboorte van cutie Oscar van onze Anouk is er wéér blij babynieuws bij MOMspiration. Iemand van ons team verwacht namelijk een derde kindje! De termijnecho is achter de rug en de baby is door de voorlopige keuring heen. Een kloppend hartje, armpjes, beentjes, goede billen, 2 hersenhelften, een neusje, boven- en onderkaak en nog allerlei ieniemienie belangrijke onderdelen zaten erop en eraan. 

Maar hé, van wie is die kleine baby van 5 centimeter?

Wie denk jij dat haar 3e kindje verwacht? Tessa, Marjolijn, Annette of Elles? Allemaal moeders van 2 heerlijke kids. En waarom denk je dat juist deze moeder eind juli gezinsuitbreiding krijgt? Deel je je hersenspinsels met ons??

liefs,

-namens Team MOMspiration- Annette

PS: Morgenochtend maken we bekend om wie het gaat. Houd je onze website en Social Media kanalen in de gaten ;-)??

Deze laatste dagen van de kerstvakantie heb ik al een aantal keer een vraag of opmerking gekregen waar ik lastig antwoord op kan geven. Bijvoorbeeld: “Zie je er tegenop om maandag weer aan het werk te gaan?” “Oh, dat is altijd zo balen he, wanneer de vakantie erop zit en het gewone leven weer begint. Geniet er nog maar even van.” Er zit al zo’n bepaalde sfeer verweven in de start van dit gesprek, dat ik het ingewikkeld vind om dit om te buigen naar hoe ik er zelf tegenaan kijk. 

Liever zou ik hebben gehad dat het gesprek op een manier startte die daar meer ruimte gaf. Bijvoorbeeld: “Hoe voel je je erbij dat de kerstvakantie bijna voorbij is?” Dan zou ik je vol enthousiasme kunnen vertellen dat ik mij daar helemaal prima bij voel. Ik maak namelijk in mijn hoofd nooit zo’n groot verschil tussen werken of niet werken.

Als ik alleen maar als een malle zou genieten van vakanties, weekenden en avonden; dan zou dat naar mijn smaak mega zonde zijn van al die tijd die op het werk en bij bijvoorbeeld de zwemles van de meiden doorgebracht wordt.

Want: ik vind al die dingen die bij ‘het gewone leven’ horen namelijk ontzettend leuk! Wanneer ik tegen het einde van vakanties of weekenden op zou gaan gaan, dan moet ik mezelf maar eens achter de oren gaan krabben. Dan is het tijd om af te gaan vragen of het werk dat ik doe en het ‘gewone leven’ dat ik leidt wel echt bij mij past.

Nu moet ik ook zeggen dat ik nog totaal niet bezig ben met maandag. Of dinsdag. De praktische zaken die geregeld moeten worden worden geregeld, maar verder is m’n hoofd in het hier en nu. Bij Wie Is De Mol. Bij m’n laptop en het dekentje op de bank. Bij de Kinder chocoladereepjes die ik op een geheime plek heb verstopt en best wel trek in heb. Dat soort dingen. We maken ons (bijna nooit ;-)) zorgen over de dag van morgen.

Hoe is dat voor jou? Hoe voel jij je erbij dat de kerstvakantie er bijna op zit? Zou toch bijna zeggen: Geniet er nog meer even van. (sorry, hihi, dat was heel flauw!)

liefs,

Annette

PS: Natuuuuuuurlijk ga ik wel het vele samenzijn met m’n allerliefste gezin missen wanneer ‘het gewone leven’ begint. Want die zeeën van tijd met elkaar was toch wel fantastisch. Dat gevoel nemen we lekker met ons mee. De ervaringen van de vakantie zitten in ons hart en hoofd. En dan waarderen we na het werken en school onze tijd samen nóg meer. Want ja, samenzijn is en blijft zekers te weten voor ons het allerbelangrijkste. En gelukkig vinden we werken en school ook behoorlijk tof. We zijn heel dankbaar voor dit mooie leven dat we mogen leiden (en niet lijden ;-)).

Sorry, maar we kunnen er echt niets aan doen. Iedere keer wanneer we het filmpje van Pippa haar allereerste skiles bekijken, dan komen we niet bij van het lachen. Gelukkig lacht Pippa zelf net zo hard mee: daardoor voelen we ons iets minder slechte ouders dat we ons eigen kind uitlachen… 😉 

Oké, ik zal je niet langer in spanning houden. Hier is HET filmpje!

Ze bleef het skiën gelukkig erg leuk bleef vinden en ging samen met zus Jools de hele dag door! Ze vroegen allebei ’s avonds toen we ze naar bed brachten of we gauw weer gingen skiën. En dat ondanks dat het bijna de hele dag geregend had en ze echt doorweekte en beurse katjes waren geworden. Bikkeltjes hoor!

Hebben jouw kids ook al eens geskied? En gingen ze á la Pippa ook wel eens head first naar beneden? Of heb je andere grappige anekdotes over skiles? Deel ze alsjeblieft op Facebook bij het bericht over dit blog.

liefs!

Annette