“Mammaaaaaaa! Mammmaaaaatje! Kom je even met je hoofdje op mijn kussen liggen?”
Het is donderdagochtend, 6.00 uur. Na een doodgewone nacht waarin vriendlief en ik er beiden 2 retourtjes slaapkamer babydochter op hebben zitten word ik nog voor de vogeltjes hun snaveltjes open hebben getrokken gewekt door onze eigen 2,5 jarige Early Bird. Als een volleerde zombie schuifeldeschuifel ik naar haar kamer toe waar ze mij vanuit haar boomhutbed met dromerige ogen dolverliefd aankijkt en zegt:
“Mama, vroeger zat ik nog in jouw buik. Toen ging ik daar verstoppertje spelen.”
Alle vermoeidheid en lichtelijke irritaties jegens slaapgebrek zijn op slag verdwenen.
“Mama, ga jij maar weer naar je eigen bed om verder te slapen, want ik ben nog een beetje moe. Of moet je al werken en korfballen?”
Damnn…. Wat is er met mijn baby gebeurd? Wat gaat er allemaal in dat jonge koppie om?? Té zoet dit…..
“Oh my dearest sweetie pie, I love you so so so so much. To the moon and back. Have some more sweet sweet dreams and have fun with oma Monique today. I will have fun too at work and korfball.”
Eigenlijk had een uurtje slaap er nog wel ingezeten, maar na dit hartverwarmende gesprekje voelde ik meer energie en liefde dan ooit door mijn lijf stromen. Met een dikke vette smile onder die dikke vette wallen begint deze dag op de beste manier die een mama zich kan wensen!
Niet veel later diende ook ons andere kruimeltje zich aan. En wel zo:
Oh. Wat een rijkdom….
HAPPY THURSDAYYYYYYYY!!!!!
Oh, hoe lief! Kijk er zo naar uit, naar die mini mensjes gesprekken!
LikeLike