Doodsangsten moet deze moeder hebben uitgestaan… Je stapt net uit je auto en ziet dat hij nog doorrolt. Richting gracht. Met je driejarige dochter erin.
Nog net kon ze de auto inspringen, maar niet voorkomen dat de auto te water raakte.
Zonder na te denken doken vier omstanders, bewapend met stenen, achter de auto aan en wisten de twee inzittenden te bevrijden uit hun benarde situatie.
Zelfs het knuffelkonijn van het dochtertje werd gered.
“Ja hallo! Dat wil ik, dat wil ik, dat wil ik!” horen wij jou vanachter je computer, laptop, tablet of smartphone schreeuwen. Een heerlijk dagje met z’n tweetjes helemaal tot rust komen met de enige heftige hersenkronkels gaan over welke soort thee, koffie, wijn, bier, voor- of nagerecht je zult kiezen. In welke rustruimte je naar dromenland zult vertrekken of welke sauna jou gaat opwarmen. Pffff zwaar hè…..!
Tijdens deze Februari Feestmaand vanwege MOMspiration’s 1e verjaardag kan natuurlijk een winactie in samenwerking met onze vrienden van Fitland Wellnessresorts niet ontbreken. Wat is het toch altijd weer groots genieten bij alle vestigingen in Mill, Goes, Leiden, Sittard, Helmond en Roosendaal.
Lees hier de review over Finland Wellness Resort Leiden
Wil jij graag 2 entreetickets winnen voor een Fitland Wellnessresort naar keuze?
–LIKE de post over dit bericht én MOMspiration.nl op Facebook
That’s it. Dat is alles. C’est tout.
Ja echt!
Donderdagochtend 8.30 uur wordt de winnaar van de 2 entreetickets bekend gemaakt op MOMspiration.nl’s Facebook pagina.
Nou ja, eigenlijk in de badkamer. Maar dat bekt net even minder lekker als catchy titel.
Mooi bruggetje trouwens, want over bekken gaan we het nu net hebben. De menselijke versie ervan, ook wel genaamd monden. (Jammer hè, dacht je toch bijna je dag te beginnen met een verhaaltje over een potje ouderwets zoenen…).
Dus. De mond. De mondjes van onze kids welteverstaan. Als het goed is gaan daar vanaf een maand of zes tandjes in groeien. Fijne fase (not!) die veelal gepaard gaat met spuitluiers en koorts, maar dat terzijde.
Die doorgekomen tandjes vergen natuurlijk intensief onderhoud waarbij het zo kan zijn dat één van de betrokken partijen het daar (TOTAAAAAAL) niet mee eens is. Hierdoor kan een situatie ontstaan die meer weg heeft van een worstel- dan een borstelpartij.
En dan mag ze nu eindelijk het blogtoneel op fladderen, want hier is jouw redder in nood: Meet Tilly. Tilly de Tandenvlinder.
Really really?! -hoor ik je denken- Really really!! -is het antwoord-
Als ouder kom je regelmatig (lees: multimeermaaldaags) ongewenst in situaties terecht waarbij je op allerlei mogelijke manieren probeert als winnaar uit de meest onmogelijke onderhandelingen te komen. En dan het liefst zonder gebruik van houdgrepen, geschreeuw, omkoperijen of snotterende tranen. Helaas is dit niet altijd te voorkomen, maar gelukkig worden we steeds behendiger in het vinden van the way to their heart. Keep on searching en je zult jezelf verbazen met de fantastische fantasieknobbel die je schijnbaar blijkt/blijkbaar schijnt te hebben.
Tegen ons tweemaaldaags gevecht tussen tandenborstel en mond van oudste dochter waarbij we alle grappige/slimme/idiote trucs uit de (badkamer)kast hadden getrokken, zagen we steeds meer op. De tandpasta werd nog net even slinks van de borstel gesnoept, maar daarna werd de mond stijf dichtgehouden en had absoluut geen plannen om ook maar aan een mini-tien-seconden-poetsbeurt deel te nemen.
Tot de introductie met de nieuwe BFF van ons gezin: Tilly. Don’t ask, maar het werkt. Tilly de Tandenborstelvlinder krijgt het wel allemaal voor elkaar. Dankzij haar gaat Jools haar mond blij open en mogen alle tanden zo lang als we willen worden gepoetst. Wanneer Tilly het zegt, gebeurt het. “Oeh Jools, daar linksboven zijn de tandjes nog niet schoon genoeg, die moet je papa nog even goed poetsen!” En ja hoor, giechelend en laten de kiezen linksboven zich gezellig ‘tandenborstelen‘ zoals ons madammeke dat noemt.
Hoe lang de liefde met Tilly in deze fijne vrolijke bloei blijft is niet te voorspellen. Tot die tijd genieten we van alles wat zij voor elkaar krijgt dat ons niet is gelukt. En wanneer het vuur is geblust verzinnen we vast wel weer iets anders. Want deze nieuwe kant die we van onszelf aan het ontdekken zijn, die van professioneel fantast aka stand-up comedian, is er eentje die ons nog ontzettend veel lol gaat opleveren.
PS: Deze vriendelijke vilten vlindervriendin is verkrijgbaar in alle speelgoedwinkels in de wijk Thamel, Kathmandu, Nepal. Mocht je daar binnenkort niet toevallig in de buurt zijn, dan werkt vast Tom de Tandentijger of Truus de Tandentarantula ook prima.
Het gaat echt gebeuren. Al maanden zit ik er tegenaan te hikken. Maar gelukkig is het een blije hik. Al blij hikkend en genietend neem ik over een paar weken afscheid. Afscheid van mijn jeugd.
Vanaf dat ik een klein Annetje was (alhoewel veel mensen mij nog steeds zo zien en noemen…!), is korfbal wat de klok slaat. Vanaf jongs af aan werd er door iedereen in ons gezin altijd rekening gehouden met deze sport. Sneeuwvakantie of middelbare schoolreisjes waren onmogelijk, topsportregelingen waren tijdens de studietijd op de ALO en PABO van kracht en tijdens de zomervakantie moesten we er zeker voor zorgen op tijd weer terug te zijn wanneer de voorbereidingen op de competitie weer begonnen. Alle regionale en nationale jeugdselectieteams en competities werden doorlopen en pap en mam stonden dag en nacht klaar om mij van hot naar her te brengen toen ik zelf nog niet in het bezit van rijbewijs of auto was.
Ondanks dat er in het buitenland gestudeerd en gewerkt werd en er twee uitstapjes naar de topclubs TOP Sassenheim en Blauw Wit Amsterdam zijn gemaakt, is Groen Geel Wormer hét cluppie gebleven. Mijn tweede thuis. Ons kent ons vanaf de luier en dat voelt heerlijk vertrouwd.
En dan nu, op 32-jarige leeftijd, twee kids rijker samen met mijn mooiste souvenir van TOP Sassenheim en terug-van-weggeweest opnieuw weer speelster van het vlaggenschip van Groen Geel, is het dan toch echt bijna klaar. De laatste uren van mijn korfbalcarrière hebben geslagen. Sporten op het hoogste niveau vraagt veel offers. Van mezelf, maar vooral van vriendlief, de meisjes die hun mama behoorlijk vaak uit moeten lenen aan het team, de (schoon)familie en lieve vriendinnetjes die helpen met oppassen, maar ook vriendinnen en vrienden waar amper tijd en aandacht voor over blijft. Iedere keer wanneer ik weer weg ben voelt het zo dubbel. Genieten van de me-time vs schuldig dat het egoïstisch is.
Daarnaast is het fysiek ook best pittig. Het herstel na pittige trainingen en wedstrijden duurt met de jaren en twee zeer slecht slapende meiden langer dan gewend en gewenst. Maar we laten ons niet kennen. Zeker niet zo met het einde in zicht. Die ontstoken achillespezen mogen straks uitgebreid genieten van hun pensioen en ook de behoorlijke reistijden 3 keer per week zijn nog even vol te houden.
De titel van deze blog klinkt heel dramatisch en misschien een beetje overdreven in de oren. Je sluit tenslotte wel vaker periodes in je leven af en dat blijft aan de lopende band gebeuren. Maar dat ik de kans heb gekregen om nog één keer een jaar zo hoog te mogen sporten en daar zo bewust van te kunnen genieten, is mij heel veel waard, voelt heel bijzonder en is lastig uit te leggen. Om me nu nog te kunnen meten aan de jonkies voelt best stoer en is iets waar ik nog jaren op zal moeten teren, want deze tijd komt niet meer terug.
Natuurlijk zal ik wanneer deze periode afgesloten is ook kunnen genieten van korfbal met het gezellige vriendenteam van oud-selectiespelers. En van de voorjaarscompetitie met het tennisteam van de Kikkers. Van de CrossFit trainingen bij Mainport CrossFit. Van de Mom in Balance trainingen. Van de zelfafbeulsessies met of zonder kinderwagen in duin en bos. Of van een mountainbiketour met vriendlief in Hochsauerland.
Hoogzwanger (hier 40 weken + 4 dagen) & après-baby modelletje spelen voor Mom in Balance is ook helemaal mijn ding!
Maar dat is allemaal niet hetzelfde. Het is veel vrijblijvender, vooral voor het plezier en in de verste verte niet waar ik mij kan meten aan de top. Nou ja, misschien bij het jeu-de-boulen (maar niet heus). Die drang zit zo diep van binnen en zal zeer hoogstwaarschijnlijk altijd wel blijven bestaan.
Gelukkig is het nog niet gedaan. Er zijn nog heerlijk wat weken om los te mogen gaan in de spreekwoordelijke wei. Er is zelfs nog een hoop werk aan de winkel om behoud in de Hoofdklasse te realiseren. Als een jong kalfje zal ik door de sporthal dartelen, genietend van alles wat mij gegund is om mee te mogen maken. Nog even álles geven!
Let’s.DO.This!
Programma:
Zaterdag 13 februari 19.30 uur Groen Geel – Deetos
Zaterdag 20 februari 20.00 uur Avanti – Groen Geel
Zaterdag 5 maart 20.00 uur Groen Geel – Oranje Wit
Er zijn nog enkele kaarten.
Alle namen verzameld en ingevuld in het Rad van Fortuin…. Wie zal dit geweldige jurkje van Small Rags, aangeboden door online boetiek Charly’s, gaan winnen?!
Klaar???? Daar gaan we…..
Spin spin spin spin spin spin spin the wheeeeeellllll!!!!
Dat kan eigenlijk ook bijna niet anders met zo’n naam… Match made in heaven!
Charlotte, van harte gefeliciteerd! Geef je aan Kim van Charly’s (kim@charlys.nl) door welke maat je graag zou willen hebben voor jouw dochter?
We weten heus wel dat “de opvoedboeken” ons vertellen dat we onze baby’s zelf in slaap moeten leren vallen. Leuke theorie, maar in de praktijk hebben we vaak toch iets minder geduld om dit consequent vol te houden.
Zie hier de voor bijna alle ouders herkenbare trucs om je los te maken van je net in slaap gevallen ukkepuk:
Welke heb jij weleens/regelmatig/dagelijks uitgevoerd?!
Photo By Wendy Verloop Fotografie
The Flying Dutch Family 