Eigenlijk begon Moederdag al op zaterdagochtend. Ik werd door Jools, Pippa en Thaddeus de keuken en eetkamer uitgestuurd. Daar mocht ik absoluut niet komen kijken. Het was beter dat ik ver weg zou gaan. Heeeeeel ver weg. Dit klonk als muziek in de oren: even helemaal alleen zijn is voor een moeder al een enorm cadeau!
Daar zat ik dan bij Het Tussenstation in Lisse. Voor onze jaar op reis was dit al een van m’n favoriete werkplekken en het was al lang geleden dat ik hier geweest was. De laatste keer was met de Saense vriendinnetjes tijdens m’n Good Bye High Tea. Oh, wat was dat hilarisch en gezellig gecombineerd met wat verdrietige uitzwaaitraantjes….
Dit keer geen tranen: alleen maar genieten van rustig alleen kunnen werken aan MOMspiration.nl en 2 nieuwe KLM blogs. Heeeeerrrrlijk.
De rest van de zaterdag werd alleen nog maar mooier. Varen met opa Ruud aka Kapitein Pannenkoek van Wormer naar Zaandam was goud. Daarna bbq-en met de rest van de familie de Graaf/Oeldrich/Teuthof gaf de dag een diamanten randje.
De meisjes hadden in Wormer al gedoucht samen met neefje Mason en werden in AZ pyjamaatjes gehezen (jaja, opa en oma zijn groot fan), zodat ze in Sassenheim aangekomen gelijk door naar bed konden. Bij opa en oma in Sassenheim sliepen ook neefjes Moos en Joep, dus dat het een bijzondere nacht zou worden waarbij alle volwassenen op de waakstand stonden was al duidelijk. Jools en Pippa kregen instructies om heel stil te zijn en wanneer ze de volgende ochtend wakker werden moesten ze maar naar zolder komen naar papa en mama. Niet naar opa en oma, want in die kamer sliepen ook Moos en Joep.
Maar…. Papa Thaddeus deed hier nogal geheimzinnig over, want hij had stiekem met Jools & Pippa al iets anders afgesproken over hoe de ochtend zou starten en hier mocht ik niets over weten….
Yes. Alle kindjes sliepen vredig. Niet veel later de meeste volwassenen ook. Maar ik nog niet. Ik had een nieuwe serie op Netflix ontdekt: The Let Down. Het gaat over een jonge moeder die struggelt met alles waar alle moeders met jonge kinderen mee te maken krijgen. Mega herkenbaar en ik zat er helemaal in. Om 00.00 uur besefte ik dat Moederdag was begonnen en deze Netflix serie daar wel goed bij paste. Precies op dat moment klonk er luid gehuil. Eerst was er nog even de twijfel of dit bij The Let Down hoorde, maar het klonk toch wel verdacht veel op het geluid van m’n eigen 3-jarige gup: Pippa. Omdat er nog 3 andere kinderen, een opa, een oma en een vriendlief lagen te slapen trok ik een sprintje de trap op om Pippa te troosten. Wat compleet zinloos was. Ze was overstuur en hoestte als een zeehondje. Daarom bracht ik haar mee naar beneden voor een slokje water.
Ze bleef maar huilen en hoesten. Minuten werden een half uur. We gingen samen zitten aan de eettafel en ze greep m’n telefoon. Vingervlug wist ze de toegangscode te ontcijferen en vroeg of ze Kindertube mocht kijken. Toen ze het vroeg stopte ze met huilen. Ik vond het best.
Met de telefoon in haar hand sukkelde ze in slaap. Toch wel heerlijk om zo met m’n meisje op de stoel te zitten en samen te knuffelen. Ik voelde mij nog meer moeder zo op Moederdag 😉
Voorzichtig bracht ik haar naar haar bedje toe, maar daar aangekomen begon ze weer hard te hoesten en huilen. Alle kalmeringstrucjes hielpen niet. Dan maar een paar uurtjes slaap meepakken in ons bed. I know: kortetermijnoplossing, maar so be it.Â
Wat resulteerde in:
- een heerlijk slapende Pips met af en toe wat zeehondengeblaf
- een heerlijk slapende Moos & Joep
- een heerlijk slapende Jools
- een beetje slapende opa en oma
- een niet zo lekker slapende Thaddeus
- een niet slapende Annette die door Pippa bijna uit bed geknuffeld/geduwd werd
Oh what a night.
En ochtend.
Jools (die normaal gesproken altijd flink uitslaapt) stond klokslag 6.00 uur naast mijn half naast het bed hangende hoofd en fluisterde met allerliefst stemmetje:
Mammmaaaaa…. Wakker worden. Het is Moooeeederdag……
In haar handen een zelfgemaakte ster van karton en versierd met glitters, stickers en stift. Er stond ook een gedicht op. Of ik die voor wilde lezen. Met alle kracht van de wereld probeerde ik m’n dichtgeplakte ogen (want ik was serieus nét even in slaap gevallen) open te doen. Met behulp van de zaklampfunctie van de iPhone (waarop dus ook te lezen was dat het 6.00 uur was) las ik het schattige gedicht voor. Na een dikke knuffel, kus en dank je wel woordjes vertelde Thaddeus Jools dat het nog echt heel vroeg was en dat we nog in ieder geval een uur in bed zouden blijven liggen. Maar dit bed lag al behoorlijk vol.
Samen zijn Jools en ik naar de kamer van haar en Pippa gegaan en in Pippa’s bed vielen we met z’n tweetjes weer in slaap. Tot Pippa samen met Thaddeus om 7.15 uur deze kamer binnen kwamen sluipen om mij te verrassen met Pippa haar cadeautje: een kartonnen hart versierd met glitters, stickers en stift. En een gedichtje dat voorgelezen diende te worden.
Oké. De dag was nu écht begonnen!
Later op de ochtend versierden Jools, Pippa & Moos verrukkelijke muffins met chocola en marshmallows voor hun mama’s en oma’s samen met opa.
’s Middags vierden we Moederdag met een champagnelunch bij (tante) Anouk en (ome) Sander thuis met de families Harmzen en Knops. Erg gezellig en lekker!
En nu? Nu spelen de meisjes in de ballenbak + bioscoop en zitten we aan een koffie-infuus bij Langs Berg en Dal in Noordwijkerhout. Want zo’n nacht niet slapen zijn we niet echt meer gewend…. Hoe deden we dat ook weer toen de meisjes kleiner waren en iedere nacht met dit soort shows kwamen?!
Fijne moederdag lieve allemaal! Benieuwd naar jullie verhalen over deze bijzondere dag 😉
liefs,
Annette
PS: Hoe lief?? Bij Langs Berg en Dal kreeg ik voor Moederdag een lief cadeautje: deze handcrème….
Over de schrijfster van dit artikel
Annette de Graaf (34 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops (32) en mama van dochters Jools (4) en Pippa (2,5). Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam (waar ze momenteel een jaar onbetaald verlof van heeft gekregen), KLM Blogger en onderdeel van Team Canon Photography Nederland ook oprichtster van MOMspiration.nl; sinds februari 2015 een blog voor (wannabe) heppie mama’s.
Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is helemaal oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….
Annette en haar gezinnetje zijn op dit moment samen een jaar aan het reizen. Van juni tot en met december 2017 reden ze in een Jeep met daktent Zuidelijk Afrika door (Zuid Afrika, Namibië en Botswana). Op 9 december vlogen ze -na een korte stop in Amsterdam- door naar Argentinië om vanuit hier Zuid Amerika te ontdekken per bus, taxi, trein, en boot. Met z’n viertjes probeerden ze op een relaxte manier zoveel mogelijk te zien en beleven van deze prachtige landen (Argentine, Uruguay, Brazilië, Paraguay en Chili). In april deden zij een ‘Rondje Nederland’ waarbij ze verbleven op het ss Rotterdam, in de Efteling op vakantiepark Het Loonsche Land, Recreatiepark Terspegelt, WILDLANDS Emmen/CenterParks Sandur. Eind mei gaan ze met Eliza het zuiden van Spanje ontdekken én gaat Annette in juli met een vriendin door Californië reizen.
Over dit alles wordt uitgebreid gerapporteerd op MOMspiration.nl, blog.klm.com en Instagram onder de naam @theflyingdutchfamily
Disclaimer
Annette & haar collega’s Tessa & Marjolijn bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.
The Flying Dutch Family 