Blauwe vingers, opperste concentratie en zelfgemaakt jam; Een ochtend genieten op een bessenkwekerij!

Ik heb jullie gisteren al een kleine sneak peek gegeven van onze ochtend uit. Het lukte me gisteren niet meer om een blog te schrijven wanttt, ik ging heerlijk bijkletsen met m’n vriendin die ik al té lang niet had gezien. Maar, nu maak ik het goed! Het was gisteren zooo leuk dat ik het MOET delen met jullie. Niks niet saai maar juist hartstikke hip! (En al was het niet hip dan was het alsnog suuuuper leuk!) We zijn naar Bessenkwekerij de Pollekamp in Ermelo geweest.

Al een tijdje was ik aan het nadenken over wàt nou echt een leuk uitje voor Lauren zou zijn. Lauren heeft moeite met drukte en chaos en veel kinderen om haar heen. Dat is niet altijd makkelijk voor haar want in het leven zijn nou eenmaal veel drukke en chaotische situaties. Daar zal ze mee leren om moeten gaan (aan mij de mooie taak om haar hierbij te helpen en te sturen) maar nu is dat nog lastig voor haar. Toen zag ik op instagram dat een vriendin van mij naar een bessenkwekerij was geweest. Mijn eerste gedachte was ‘wat leuk! Maar is het wel zo leuk voor een kind van 2?’ Haar foto’s zagen er erg gezellig uit en ik dacht ‘acht waarom ook niet? Laten we het gewoon eens proberen.’

Dus daar gingen we gisterenochtend. Lauren kreeg haar laarzen aan, Pips ging in de maxicosi en we vertrokken naar Ermelo. Want daar zit een super leuke bessenkwekerij. Onderweg reden we over boeren weggetjes met veel koeien en schapen. De dierengeluiden vlogen me om de oren. Toen we langs hertjes kwamen ging het dak er helemaal af. Daar moesten we natuurlijk even stoppen.

 De kwekerij waar we al snel aan kwamen hadden we niet kunnen missen! De blauwe bessen kwamen je tegemoet en anders was het Lauren wel die steeds weer herhaalde ‘bessuh pukkuh’. Wat een gezellig sfeertje, overal waren mensen aan het plukken. Gezinnen, jongeren, ouderen, echt iedereen was gezellig aan het kletsen en plukken. Nou dat wilden wij ook wel dus we liepen gauw door naar de landswinkel waar we een emmer konden halen. Lauren kreeg haar eigen emmertje. Ik twijfelde nog, dacht dat ze het emmertje toch niet echt zou gebruiken en dat we wel genoeg hadden aan mijn emmer. Maar Lauren gooide haar konijn en speen van haar af en strekte haar armen en riep ‘emmer!’ Mevrouw had duidelijk andere plannen dan dat ik had. Ik was blij verrast!

IMG_6980

Al snel vonden we een mooie plek in het veld. Overal waren mensen aan het plukken maar doordat het zo’n groot veld was kwam je elkaar eigenlijk amper tegen. We gingen een pad in. Ik bedacht dat het nu tijd was om Lauren uit te leggen wat de bedoeling was. Ik bukte naar haar hoogte, wilde gaan praten maar zag dat Lauren al lang begonnen was. Met een grote grijns keek ze me aan. Dom van mij natuurlijk, ze had al lang gezien wat de andere mensen deden. Ik legde haar nog wel even uit dat ze de ‘blue’ bessen moest plukken en niet de ‘green’ bessen. Nou dat was wel helder! Terwijl ze in volle concentratie aan het plukken was riep ze: “Nee mama, nee gleen. Ja blue!” En dat ging haar behoorlijk goed af.

Ik had verwacht dat Lauren het na een paar minuten wel zat zou zijn maar nee. Ze was niet te stoppen. In volle concentratie heeft ze een uur (ja echt, 1 uur!!) geplukt. Iedere keer leegde ze haar emmertje weer in de grote emmer en ging ze weer verder. Ze genoot van de rust, ruimte en het lekker plukken. Ondertussen snoepte ze van de zachte rijpe bessen. Met Pippa in de draagzak was het eigenlijk prima te doen. Wat een feestje! Toen de emmer behoorlijk vol was gingen we terug naar de Landwinkel om af te rekenen. Buiten op het terras zaten mensen te smikkelen van cake met blauwe bessen, koffie en thee.

Eenmaal thuis gingen de meiden al snel slapen. En ik zat op de bank na te genieten. Trots op Lauren omdat ze zo had genoten en het zo goed had gedaan. Wat is het leuk om deze kant van haar te zien! Maar ook een beetje trots op mezelf omdat we samen steeds meer ontdekken waar Lauren én ook ik gelukkig van worden.

Je hoeft denk ik niet te raden wat we na het slaapje die middag gedaan hebben! Samen hebben we heerlijke jam gemaakt. Een pot voor de opa’s en oma’s en natuurlijk ook voor onszelf. Nu nog een leuke etiket erop en klaar!

Wij vinden het een super aanrader!! Dus mocht je in de buurt wonen of gewoon eens in de buurt zijn, ga dan zeker langs. Het is een uitje voor jong en oud! En mocht je nou niet in de buurt zijn maar dit wel heel leuk vinden? Kijk dan eens op de volgende site over pluktuinen in Nederland! vance.nl/zelf-fruit-plukken-de-leukste-plekken-in-nederland

Veel plezier!

 

IMG_6882

Volgen jullie al onze avonturen al via Instagram? Kijk op lieve_lauren_en _pippa

Over de schrijfster van dit artikel:
Tessa Bonhof-Regnerus (37 jaar) is echtgenote van Henk Bonhof, moeder van Lauren (2) en Pippa (0). Woonachtig in Lelystad. Zij gaat na de zomer een nieuw avontuur starten als leerkracht groep 5/6.  Tessa vormt samen met Annette de Graaf en Marjolijn Vreeburg Team Momspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s.
Door positief in het leven te staan en vooral te focussen op de mooie en dankbare dingen in het leven inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om op een vrolijke, enthousiaste, nuchtere, smakelijke, gezonde en gezellige manier door de dag te fietsen. ‘What you see is what you get’ is volledig van toepassing op Tessa. Niks meer, niks minder. Gewoon precies zoals het is. Daar horen natuurlijk ook minder leuke dingen bij maar met een positieve insteek in het leven gaat het zonnetje altijd weer schijnen!

Gepubliceerd door

Tessa

Tessa Bonhof-Regnerus is echtgenote van Henk Bonhof en moeder van Lauren en Pippa. Woonachtig in de polder en leerkracht van beroep. Tessa vormt samen met Annette de Graaf en Marjolijn Vreeburg en Anouk Boetzer Team Momspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s. Door positief in het leven te staan en vooral te focussen op de mooie en dankbare dingen in het leven inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om op een vrolijke, enthousiaste, nuchtere, smakelijke, gezonde en gezellige manier door de dag te fietsen. ‘What you see is what you get’ is volledig van toepassing op Tessa. Niks meer, niks minder. Gewoon precies zoals het is. Daar horen natuurlijk ook minder leuke dingen bij maar met een positieve insteek in het leven gaat het zonnetje altijd weer schijnen!

Een reactie op “Blauwe vingers, opperste concentratie en zelfgemaakt jam; Een ochtend genieten op een bessenkwekerij!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: