Tijdens de feestdagen is het volop GROOTS Genieten. Van de gezelligheid, vrije tijd en vooral van elkaar. Besef hoe rijk je bent met zoveel moois om je heen.
Hoe wij dat doen?! Nou, zo!
Bereik dat je kind naar je luistert in 3 stappen!
‘MIJN KIND LUISTERT’ CHALLENGE
Leuk! Via de organisatie ‘Ouderschap vanuit het hart’ kun je van 9-14 december gratis meedoen met deze challenge. Je krijgt 6 ochtenden op rij opdrachten per mail waarin je wordt uitgedaagd positief en bewust met het ouderschap bezig te zijn.
Wanneer de volgende punten herkenbaar zijn, dan is het zeker aan te raden om het in ieder geval een kans te geven:
- je hoort je zelf op een dag best vaak ‘niet’ en ‘nee’ zeggen tegen je kinderen en eigenlijk vind je dat niet leuk
- je voelt je regelmatig gefrustreerd ‘wanneer gaat mijn kind bij de 1e keer naar mij luisteren?!’
- je vraagt je wel eens af ‘heeft al dat corrigeren van mijn kind wel nut?’
- en als klap op de vuurpijl vindt je partner dat je te soft met de kinderen bent…
Tijdens de challenge leer je:
- hoe je je kind kan corrigeren waarbij het voor jullie beiden niet voelt als corrigeren
- hoe je je kind duidelijkheid kan geven die nodig is om de dagelijkse bezigheden sneller en makkelijker te laten gaan
- hoe je de sfeer in huis, ook op minder gezellige momenten, positiever kan maken
- hoe je je moeder/vaderschap een nieuwe invalshoek kan geven.
Leuk toch!? Doe jij ook mee? Geef je gauw (op de valreep!) op.
Les 10 crimes de parentalité
Oh wat konden we heerlijk oordelen over mensen met kinderen toen we ‘ze’ zelf nog niet hadden. “Als wij later kinderen hebben, dan gaan we dit en dat en zus en zo écht niet doen!” zeiden we. Nou, mooi wel dus. Welke crimes maak jij je ook ‘schuldig’ aan?
1 In de derde persoon spreken: Jezelf mama of papa noemen. Voordat je kinderen hebt klinkt het bizar: mensen die als ze tegen hun kind praten zichzelf “papa” of “mama” noemen. En dan ben je kersverse ouder en hoor je het jezelf opeens doen, ondanks dat je echt probeert het niet te doen. Maarrrrr… Het heeft gelukkig een gegronde reden om zo te praten wanneer je kids nog heel klein zijn. Het gebruik van persoonlijke voornaamwoorden is ingewikkeld voor jonge kinderen. Zij snappen niet dat de persoonsvorm van perspectief wisselt en “ik” en “jij” telkens op iemand anders van toepassing zijn. Door in de derde persoon over jezelf te spreken (als papa of mama) en ook in de derde persoon over je kind te spreken (Pietje of Marie) leert je kind makkelijker de taal. Dat voel je als ouder kennelijk instinctief aan. Je hebt dus geen taalkundig defect, maar een geweldig moedergevoel!
En wanneer ze oud genoeg zijn (lees: goed kunnen praten), dan gaan we wel weer over op het ABN.
2 De tablet of telefoon als je BFF beschouwen. DE perfecte troef voor een half uurtje (of meer) rust.
3 Een telefoon die HELEMAAl vol staat met foto’s en filmpjes van je kids. En Facebook staat er (sorry!!!) ook knalvol mee.
Het enige waar je mij nooit op zult betrappen is om een foto van m’n kind als profielfoto te gebruiken. Houd heel veel van ze, maar het blijft toch MIJN profiel en laat ze niet helemaal alles van mij overnemen. Blijft er toch nog iets van mij alleen….
4 Een avond kunnen vullen door te praten over (je eigen) kinderen. En jezelf ervoor waken niet de hele tijd als een malle op te lopen scheppen wat die van jou allemaal al kan. Sorry wanneer dit wel al 1000x is gebeurd lieve mensen! Oorzaak = apetrots!)
5 Het gespreksonderwerp het poep- en plasgedrag tussen jou en je partner als een zeer normaal iets beschouwen.
6 Een achterlijk stemmetje opzetten wanneer je met je kinderen praat. En terwijl je het doet denk je bij jezelf: Doe.Ff.Nor.Maal.
7 Er als een zwerver uitzien. Nee, ik zou dat nooit zover laten komen. Je moet wel goed voor jezelf blijven zorgen. Nou, tegenwoordig geef ik mezelf al een dikke high five wanneer m’n tanden gepoetst zijn en er geen dikke mascaravegen onder de ogen kleven.
8 Totdat ze een jaar of 4 zijn geen snoep laten eten.
Mislukt.
(note: alleen tijdens speciale gelegenheden! -dus nu tijdens de feestdagen wel heul vaak…-)
9 De agenda’s moeten trekken om een date voor 2 te plannen. Dat zou ons nooit gebeuren, dat zouden wij spontaan blijven doen. Yeah. Right.
En als laatste but not least, een bekentenis. Totaal niet trots op, maar toch gebeurd.
10 Schreeuwen tegen je kind dat het nu eens NORMAAL moet doen. Ja echt. Schaam, schaam… Dat zou ik dus eigenlijk echt nooit doen, maar vorige week was het korte lontje inclusief 3 uur durende huilbui om niets het recept hiervoor.
Kijkje in de Keuken
Can’t you see that it’s just raining? There ain’t no need to go outside…
Alhoewel we heus niet van suiker zijn, is sinds de komst van ons allernieuwste eye catcher binnen spelen wel heul heul heul erg leuk. Tijdens druilerige dagen is er dan ook echt geen need to go outside!
Nieuwsgierig waar dit over gaat?!? Kijk gauw het filmpje en ontdek waar Special Pink ons zo blij mee heeft gemaakt.
Kom maar kijken in mijn……..
En niet alleen zijn de kids helemaal heppiedepeppie met deze schitterende speelkeuken, ook wij als ouders zijn helemaal in de wolken! Ons nieuwe meubelstuk past zo goed bij het interieur dat we voor het eerst oprecht blij zijn met een ‘kindermeubelstuk’ in de woonkamer. Meestal staat een speelhoek gelijk aan een soort kleurenexplosie dat niet te combineren is met de rest van je ‘grote-mensen-meubels’, maar het kan dus ook anders!
Lees ook: Hoe je je jouw Huis Hip Houdt (met kids!)
En hoe gaaf?! De hele maand december krijg je met de code ‘MOMspiration’ €50,- korting op de geweldige speelkeukentjes ‘Nina’ en ‘Nadia’ van Special Pink! Je kunt ook zelfs nog kiezen of je voor gebruikt steigerhout of nieuw hout kiest, voor ruitjes, sterretjes of hartjes en je kunt er een extra afwerking aan toevoegen (blanke/donkere beits, grey/white/black wash).
De code kun je invoeren bij de digitale kassa en dan wordt dat automatisch voor je verwerkt.
Bon Appétit!
Onze grote dank gaat natuurlijk uit naar de kanjers van Special Pink, maar ook willen we heel graag By Bloom noemen (de gave kookkaartjes) en Meijer Het Woonhuis Nieuw Vennep waar ik helemaal los ging tijdens de jacht op accessoires voor het speelkeukentje.
And The Winner Is…..
Wie zal het zijn? Wie wint 2 dagentrees voor een Fitland Wellnessresort naar keuze??
Gaat Maaike met haar mama, Jonne met haar liefde, Amanda tussen het klussen door of Lilian met 1 van haar vriendinnen? Gaat Bregje chillen met haar billen of kan Roos bijkomen met mede-mama’s? Of wordt Irene, Marijn, Marieke, Marit, Sjoukje, Anne-Marie van H, Anne-Marie de H of Jouke de gelukkige? Misschien wel Marlies, Barbara, Denise, Kirsten, Annelies, Sabine, Gerda, Iduna of Reliza? Stephany, Swenne, Carla, Eline, Annemiek of de zwangere ladies Suuz of Linda???
Natuuuuuuurlijk konden wij niet kiezen, want jullie hadden allemaal de allerbeste redenen en jezelf goed verkocht. Daarom zijn de namen in een speciale ‘loot-machine’ gegaan en heeft deze er 1 naam uitgekozen. Wel zo eerlijk!
Spannend, spannend, spannend…. Hier is DE naam van de Lucky Bird!!
Sjoukje Wielinga, jij mag samen met je zus een hele dag genieten van welverdiende Me-Time! Congratz!
En alle andere lieve ladies: Ondanks dat je niet gewonnen hebt hopen wij dat je toch geïnspireerd bent geraakt en jezelf zo’n heerlijk verwendagje cadeau doet. Gun het jezelf! Check de website van Fitland Wellnessresorts en ga genieten…
Doen hoor!!!
Liefs,
MOMspiration
En.Be.Dankt.
Soms is alles wat je nodig hebt:
- chocola
- een dikke knuf
- een lang warm bad
- een goed glas wijn
- dagje spa
- een lief woordje
- een avond uit
- iemand die jouw leeftijd compleet verkeerd inschat
Dat laatste bedoel ik natuurlijk op een manier waar we blij van worden in deze periode van ons leven. Waren we vroeger enorm trots wanneer we ouder geschat werden en hadden we daar alles voor over; tegenwoordig vatten we het als een enorm compliment op wanneer men denkt dat je (veeeeeel!) jonger bent. En wanneer zoiets 2(!) keer in 1(!) week gebeurd, dan doet dat gewoon wat met je: Wallen zijn op slag verdwenen, greasy haar dat al bijna een jaar geen schaar heeft gezien ziet er opeens weer springlevend uit en een wijde trui op comfi leggings voelt plots ultrahip.
Tja. En dan zit je er dus zo idioot heerlijk belachelijk bij achter je bureautje. De Andrelon reclame is er niets bij.
Om deze twee geschiedenisboekwaardige Gouden Momenten uit mijn leven te vereeuwigen neem ik je in woorden mee naar alwaar het geschiedde…
Gouden Moment 1, Rotterdam, zaterdagavond 21 november 2015:
Of er interesse is om na twee wedstrijden (korfbal) in Arnemuiden en Capelle a/d IJssel in Rotterdam te gaan stappen en daar in een Stay Okay te overnachten. Dat is voor mij ongeveer dezelfde soort vraag als: “Is de paus katholiek?” Duhhhhh. Natúúrlijk is daar interesse voor! En dus gingen we met z’n 12en, in de leeftijd van 19 tm 32, na nogal wat auto- en sportuurtjes achter de rug de stad in. Op wat advies van vrienden van mijn teamgenoten zouden we eerst naar ‘Blender’ gaan. Allemaal prima, als ik maar kan dansen. Dus wij op de rode loper in de rij. Door mijn teamies werd ik al naar voren gestuurd: “Ga jij maar regelen dat wij naar binnen mogen, want je moet 25 zijn en jij bent de oudste.” En de beroerdste niet. Natuurlijk, dat regel ik even. Niet erbij nadenkend helemaal geen id bij me te hebben, want had juist bedacht hoe heerlijk het was om eens niet m’n dagelijkse checklist af te werken (luiers, billendoekjes, verschoningsmatje, extra setje kleding voor 3, spenen, fles, voeding, spuugdoekjes, slabben, speelgoed voor 2, zakdoekjes, agenda, telefoon, portemonnee met 400 pasjes, sleutels). Deze avond hoefde ik alleen voor alcohol en een taxi te zorgen, dus het enige wat ik mee had was geld. In m’n sok. Daar compleet niet overdenkend kom ik na 10 minuten wachten vooraan in de rij uit en vertel de portier dat we met z’n 12en zijn. Waarop hij mij vraagt hoe oud ik ben. Waarop ik hem vertel dat ik 32 ben. Waarop hij zegt: “Ja, dááág!” Waarop ik hem vertel dat ik 2 kinderen heb. Waarop hij zegt: “Ja, dááág!”
Voor mij een hieperdepiephoeraindegloria-momentje. Voor de groep, die zenuwachtig achter mij stond te wachten, iets minder.
Gelukkig kwamen we bij een club waar je 21 moest zijn wel binnen. Helaas kende ik 75% van de liedjes niet, maar dat liet ik natuurlijk niet merken. Duh. Heb zelfs, geheel conform aan de laatste jonge meisjes mode, m’n shirt opgerold en al als naveltruitje gedragen. Foto’s en filmpjes hiervan bestaan helaas wel, maar daar heerst een zeer strict verspreidingsverbod op. What happened in Rotterdam stays in Rotterdam.
Dat ik mij op danstechnischgebied ietwatteveel heb uitgesloofd is een logisch gevolg op de opmerking van die ene oplettende portier. Het zelfvertrouwen was tot grote hoogten gestegen en mijn avond kon niet meer stuk.
En na vandaag, de rest van dit jaar ook niet.
Situatie 2, Amstelveen, 27 november, 2015:
Op de internationale school waar ik werk zitten ruim 1400 leerlingen. En meer dan 300 collega’s waarvan je er heel veel alleen van gezicht kent en sommigen zelfs helemaal niet.
Dit even ter inleiding van de rest van het verhaal. Vanmiddag ging ik lunch halen in de cafeteria en dit was toevallig tegelijkertijd met de lunchtijd van de Upper School studenten. Met dienblad op links en laptop aan de rechterflank geklemd balanceerde ik zonder te knoeien tussen iedereen door op weg naar de gang die naar mijn lokaal leidt. Maar nog voor de klapdeuren bereikt werden, hield een lunchtime surveillant (een US leraar) mij staande: “Young lady, where do you think you’re going?” “Uh, up to my room in the Language Department to enjoy my lunch… Why?” De keurige Amerikaanse meneer in pak staarde mij geschrokken aan en stamelde: “Oh, so you’re a teacher?! I’m so so sorry!”
Ok, ik moet zeggen, meneer met stropdas, in eerste instantie zag ik er door uw terechtstelling zo uit en dacht 10 hele seconden kort: “WHATTTTT?”
Maar zeer, zeer vlot daaropvolgend waren stemming en uitstraling volledig omgeslagen in dit: 
Hoppatee. Keep.Them.Coming.
Happy Friday & fijn weekend vol met blijmakers!
(Oh en voor diegenen met scherp oog voor detail: Ja, op het menu stond nachochips met gehakt en gesmolten cheddar. Zooooo yummyyyy!)
Liefs,
Annette
The Flying Dutch Family 