Auteur: Annette de Graaf

Ja, ik geef het toe: Ik ben een enorme ‘sucker’ voor ‘inspirational quotes’. Ik ga tijdens het lezen ervan uitgebreid nadenken en beoordelen hoezeer deze uitspraak op mij slaat. Of het mij inspireert en of er mensen in de directe omgeving zijn voor wie het interessant zou zijn om dit te lezen. Vrienden en familie ontvangen dan ook regelmatig van die -in poster format gehulde- tekstjes van mij. En nu jullie dus ook. Sorry, not sorry!

Lees ze eens en beoordeel welke quote of zelfs quotes jou op dit moment enorm aanspreken. Heel tof wanneer je je gevoelens en gedachten deelt met ons, maar niets moet natuurlijk. Mijn doel is al bereikt wanneer je gewoon even stilzit en nadenkt. Over jou. Ja jou! Jijzelf. Want wat jij vindt, wilt, hoopt en voelt is oh zo belangrijk.

Ben zo benieuwd welke qoute of quotes jouw favoriet zijn! De mijne, op dit moment:

Keep the ones who heard you, when you never said a word

Wow, ik vind dat te prachtig. Mensen die laten zien dat ze mij zoveel beter kennen dan ik verwacht had. Dat ze begrijpen wat ik nodig heb. Dat ze mij weten te verrassen. Te lief. Te fijn!

Maar ook:

Whoever is trying to bring you down, is already below you.

Vorige week probeerde iemand ruzie met mij te zoeken. Dit gaf mij zo’n ongelooflijk naar gevoel. Vooral omdat het totaal niet past bij hoe ik in het leven sta. Na twee pittige uitdagingen die ik te boven ben gekomen (waardoor mij positiever en sterker voel dan ooit) past zo’n negatief iemand in de verste verte niet in het plaatje. Maar toch liet ik mij uit het veld slaan en liet er kostbare tranen om. Verspilde er onnodige energie aan. Deze quote is een goede stok achter de deur: Laat het los! Laat het gaan!

Oké, de laatste. Om mee af te sluiten. Hier word ik NIET NORMAAL blij van:

Ik doe toffe dingen. Bizarre dingen. Dingen die de meeste mensen niet zouden durven, laat staan doen. Ik doe ze gewoon. Omdat ik daar blij van word. Omdat ik mij dan VET STOER voel.
Er is iets in de pijpleiding. Ik mag er nog niets over vertellen. Maar zodra dat wel mag, ben jij de eerste die het hoort en ziet. Het is ZOOOOOOO EPIC. Maar écht!

Deze stuiterdestuitermevrouw gaat op tuk. Als dat lukt. Ik heb namelijk niet normaal veel zin in morgen. Morgenmiddag.

LIEFS!

Annette

Zit ik dan. Achter mijn bureau. Om 7.45 uur. De accreditatievergadering hier op school begint pas over een uurtje, maar om files te vermijden ben ik al om 7.10 uur de deur uitgegaan vanochtend. De meisjes lagen op dat tijdstip nog heerlijk te slapen. Op dit moment zullen ze samen aan tafel zitten met hun liefste papa, opa en oma. Vanavond zie ik hen allemaal pas weer, tijdens het avondeten. Dan hebben ze 100.000 dingen meegemaakt waarvan ik niets weet. Wat we niet samen beleefd hebben. En zo gaat dat 4 dagen per week. Tijdens deze 4 dagen voel ik mij een beste wel toffe juf, maar helaas ook een best wel waardeloze moeder. 

I know, I know, dit moet ik gewoon ‘upsucken’, want dat hoort nu eenmaal bij een werkende moeder. Niet werken zou niet eens een optie zijn, want door te werken blijf ik scherp in m’n koppie. Ik word op compleet andere vlakken uitgedaagd dan dat ik zou worden wanneer ik full-time moeder zou zijn. Daardoor ben ik voor mijn gevoel een leukere moeder en partner. Maar ja, de prijs die daarvoor betaald moet worden is behoorlijk hoog: ik moet m’n meisjes 4 dagen per week missen, kan Jools maar 1 keer per week naar school brengen en van school halen, op Pippa haar speelschool kom ik nooit en ik ben er nog nooit bij geweest toen een vriendje na school bij Jools & Pippa kwam spelen. Ik mis zo, zoveel!

Maar gelukkig ben ik er toch een soort van wel bij. Thaddeus heeft namelijk gezegd dat hij het brengen en het halen van de meisjes namens ons doet. Met liefde voor 2. Dat ik mij niet schuldig moet voelen.

Hij heeft helemaal gelijk: mij schuldig zitten te voelen heeft nul komma nul zin. Maar al deze gedachten gaan wel dagelijks door m’n hoofd: wat ben ik nou voor een moeder die haar kinderen zo weinig ziet? Gelukkig word ik tijdens werktijd flink bezig gehouden en kan ik mij volledig focussen op het hier en nu. Dit is waar ik blij van word, ik ontwikkel me op deze school suf en ben omringd door mensen die mij inspireren. Alle schuldige moedergevoelens zijn dan ver weg.

Ben heel benieuwd of andere werkende moeders dit herkennen. Hoe gaan jullie hiermee om? Heb je tips voor mij? Kom maar door!

Tijd om m’n papieren te printen en de vergadering in te duiken. Heb er enorm veel zin in! We gaan praten over hoe het gaat met onze school en hoe we het nog beter kunnen maken. Om je een idee te geven, is dit waar we voor staan:

Hier hebben we afgelopen woensdagmiddag al over gesproken en gaan we vandaag verder mee. Love it!  

Nu begrijp je misschien beter waarom wij onze vrije avonden en weekenden helemaal vrij houden. Hoeveel ik ook van mijn vriendinnen houd, mijn gezinnetje gaat voor. De schaarse tijd die we samen kunnen doorbrengen willen we ten volste benutten. Lekker langzaam ontbijten, boekjes lezen, knutselen, kletsen, rondje fietsen, ergens koffie drinken: dat soort dingen.

Maar ja, dan voel ik mij weer schuldig over iets anders: wat ben ik toch een waardeloze vriendin!

Oké, daar kunnen ook 100 blogs over geschreven worden. Want hoe doe je dat dan? Hoe maak ik tijd voor m’n vriendinnen vrij zonder mij schuldig te voelen dat die schaarse tijd voor het gezin aan andere dingen opgaat? Best ingewikkeld allemaal!

Klets je mee over dit onderwerp op Facebook en/of Instagram?

liefs,

Annette

Klinkt simpel en misschien gek, maar probeer het eens: Wanneer je net wakker bent geworden, kijk dan jezelf recht aan in de spiegel en wens jezelf een goede morgen en een fijne dag. Geen gemompel, maar echt duidelijke woorden. “Hé! Goedemorgen! Fijne dag vandaag!” Met een gezellig vleugje enthousiasme erin verwerkt. Echt, probeer het en voel wat het met je doet. 

Waarom ik jou dit wil laten doen? Omdat ik vind dat je liever voor jezelf moet zijn. Dat begint met naar jezelf te kijken en iets aardigs tegen jezelf te zeggen. Je wenst je de andere mensen om je heen toch ook een goede morgen en een fijne dag? Dan is het eigenlijk niet meer dan logisch dat je dat ook voor jezelf zou wensen. Dikke kans dat je jezelf heus wel deze dingen toewenst ergens in je onderbewustzijn, maar door het uit te spreken zet je het extra kracht bij. Kracht aan de liefde. Liefde voor jezelf.

Als je van jezelf houden ingewikkeld vindt, dan is dit een mooie stap in de goede richting.

Als je wel al bewust van jezelf houdt, dan is dit een mooi extraatje.

Probeer je het alsjeblieft? Want jij verdient een goede morgen. Jij verdient een fijne dag.

liefs,

Annette

PS: Ik ga mezelf een week lang iedere ochtend een goede morgen en een fijne dag wensen. Ben enorm benieuwd wat dat met mij gaat doen: of de dag anders begint. Doe je met mij mee? En laat je weten in een comment hoe het gaat en voelt? Yeah! Tof! Dit gaan we gewoon doen!