Auteur: Annette de Graaf

De afgelopen dagen hebben we veel, maar dan ook echt héél veel tijd doorgebracht in het winkelcentrum van Kimberley hier in Zuid Afrika. Dat had 3 redenen: we zijn alle vier gek op shoppen, er is verder niet echt heel veel te doen in de hoofdstad van de Northern Cape hier én bij ieder restaurant is een speeltuin/kids club (doen ze GOED).

Aangezien we de afgelopen maand voornamelijk in de bush bush doorgebracht hebben, konden we zoveel goederen en moderne faciliteiten onder 1 dak enorm waarderen. Koffietje hier en shoppie daar: we waren helemaal in onze sas.

Maar…..

Toen….

Besloot onze Pips om ALLE ballen uit de sportwinkel uit te testen op stuiterbaarheid.

Had Jools een bloederige Crash Test Dummy Experience op een step.

Scheurde Pippa een pak stiften open in de boekenwinkel (die ik vervolgens zo netjes mogelijk heb geprobeerd terug te stoppen…)

Vond Pippa (terwijl ik met Jools een boek aan het kiezen was) een wasco in mijn tas en krijtte hiermee de vloer van diezelfde boekenwinkel onder: “Kijk mama! Ik heb opa Fank en opa Juud getekend!”

Toverde Pippa de glijbaan in de Kids Jungle Play Zone om tot waterglijbaan.

 Die laatste 3 voorvallen gebeurden toen Thaddeus aan het eind van de middag even een uurtje naar een CrossFit box was voor een workout. Ik zag het al voor me: Gezellig met de meiden naar de boekenwinkel om samen wat nieuwe boekjes uit te kiezen. Zelf had ik ook niets meer om te lezen, dus we hadden 2 doelen gesteld. ‘We’ was vooral Jools en ik. Pippa was NIET.TE.HOUDEN. Ze zit een beetje in een tussenfase wat betreft middagslaapjes doen, maar deze overgang verloopt op z’n zachtst gezegd niet heel smooth… Ze huilt dan om niets, plast opeens in haar broek, wordt mega onhandig en haalt de bizarste apenstreken uit. Die gezelligheid die ik mij had voorgesteld was ver te zoeken en haastig greep ik bezweet wat boeken uit de schappen, rekende af en stelde mij een rustig kopje thee voor terwijl de kids zich zouden vermaken in de Kids Jungle Play Zone.

Mooi niet.

Te veel wishful thinking, moeders de Graaf.

De kids wilden alleen maar bij mama op schoot en toen ik ze eindelijk had omgekocht (dat wanneer ze even 15 minuten zonder mama gingen spelen ze daarna een ijsje kregen – ja echt heel erg niet pedagogisch verantwoord, maar ZO worth it), kwam Pippa na 5 minuten aangewaggeld met een natte broek. GREAT.

Toen Thaddeus zich weer bij het (niet zo) gezel(lig)schap had gevoegd en mijn hoofd zag, vroeg hij:

Wat dacht je ervan om lekker naar onze hotelkamer te gaan, een flesje wijn open te trekken en met z’n viertjes een film te kijken op bed?

Beste.

Idee.

Ever.

Eind goed, al goed!

liefs,

Annette

PS: En weet je, de volgende keer gaan we gewoon weer. Laten we deze ervaring zien als ‘winkeltraining’! Het kan van hier alleen maar beter worden. Toch?!

Over de schrijfster van dit artikel

Annette de Graaf (33 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops en mama van dochters Jools (3,5) en Pippa (2). Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam (waar ze momenteel een jaar onbetaald verlof van heeft gekregen), KLM Blogger en onderdeel van Team Canon Photography Nederland ook oprichtster van MOMspiration.nl; sinds februari 2015 een blog voor (wannabe) heppie mama’s.

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is helemaal oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….

Annette en haar gezinnetje reizen op dit moment door Zuid Afrika, Namibië en Botswana. Ze doen daar o.a. vrijwilligerswerk voor Kinderfonds MAMAS en KLM’s Wings of Support. Met z’n viertjes proberen ze op een relaxte manier zoveel mogelijk te zien en beleven van deze prachtige landen. Hierover wordt uitgebreid gerapporteerd op MOMspiration.nl en Instagram onder de naam The Flying Dutch Family.

Hoe de rest van de 14 maanden durende wereldreis eruit gaan zien en welke landen ze zullen bezoeken?! Dat ligt nog lekker open! Zuid/Midden Amerika? Japan? Indonesië? Houd MOMspiration.nl en de Social Media kanalen in de gaten voor updates (als er ergens WiFi te vangen is tenminste….).

Disclaimer

Annette & haar collega’s Tessa & Marjolijn bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

Dit is wellicht de langste titel in de geschiedenis van MOMspiration’s blogs, maar dit is mijn vraag aan jullie. Precies zoals het er staat: wat doe je wanneer de ouders van de vriendjes van je kids er heel andere opvoedstijlen op na houden?

Onze dochters zijn nog maar groentjes op het gebied van play dates, dus heel veel weten Thaddeus en ik nog niet af van dit onderwerp. Jools en Pippa spelen regelmatig met andere vriendjes samen, maar dan zijn wij er meestal bij en gelden onze regels. Maar de afgelopen dagen merkten we dat Jools het ook heel leuk vindt om zonder ons bij haar vriendinnetje Xandri in de caravan te spelen hier op de camping. Tja, daar gaan wij dan natuurlijk niet met onze neus bovenop zitten. Het tijdperk van loslaten op dit gebied is begonnen…

Helemaal prima, want we hebben er vertrouwen in dat Jools geen al te gekke of gevaarlijke dingen in. We denken dat we haar de afgelopen (bijna) 4 jaar hebben getraind om ‘normale’ en veilige keuzes te maken wanneer wij er niet bij zijn. Natuurlijk zal dat vast heel wat keren anders dan gewenst gaan, maar dat hoort erbij.

Wat er ook bijhoort is dat het er in alle gezinnen anders aan toegaat. Dus wanneer je kind bij iemand anders thuis gaat spelen, zullen de regels van dat huis gelden. Regels waar zij (nog) niet aan gewend zijn. Soms is het ook zo dat er weinig tot geen regels zijn. Een soort laissez faire methode. En daar kregen wij de afgelopen dagen dus mee te maken.

De eerste keer dat Jools en Pippa bij de caravan van Xandri en zusje Liannay gingen spelen ging ik even checken of het goed ging -en of de ouders het oké vonden dat onze dochters daar waren-, zaten J&P op een stoeltje met hun schoot VOL met snoepjes. Xandri speelde een rekenspelletje met hen en als het antwoord goed was kregen ze snoep. J&P waren in de Gloria én high van een Sugar Rush, want van ons krijgen ze zo goed als nooit snoep. Tijdens speciale gelegenheden heus wel eens en dan is het echt een feestje voor ze. Maar bij dit gezin stond de snoeppot gewoon op tafel en mocht iedereen hier de hele dag zoveel uit eten als ze wilden: “Don’t worry! We’ve got plenty more bags!” Nou, dat was niet precies waar ik mij zorgen over maakte. Om de situation zo smooth mogelijk op te lossen, speelde ik het spelletje mee: “Jools, how old are you? Yes, 3. So you can put 3 sweeties in your pocket. Pippa, how old are you? Yes, 2. You can put 2 sweeties in your pocket. Who wants to play in the bouncy castle with me? Let’s go!” 

De volgende ochtend werden onze meiden door de vriendinnen en hun vader gevraagd om mee te gaan ‘visvang’ (heerlijk die Afrikaanse woorden!). Leuk! Jools luisterde aandachtig naar de instructies en heeft wel een heel uur aandachtig naar haar dobber gestaard. Niets gevangen, maar wel heel goed haar best gedaan! Tijdens het vissen werd door de Zuid Afrikanen een enorme zak gekleurde rondjes opengetrokken. Bleek popcorn met een extra vrolijk laagje te zijn. Om 9 uur ’s ochtends. We wilden geen party poopers zijn, dus knepen we 4 oogjes dicht terwijl Pippa de halve zak wegwerkte en haar gezicht, handen en shirt 50 Shades of The Rainbow kleurden. Ter compensatie van alle e-nummers boden wij het gezelschap bananen en mandarijen aan. Jools smulde hiervan, maar bleef geconcentreerd naar haar dobber kijken.

Vanochtend (9.15 uur) was er weer een interessante situatie waar we nog niet eerder in verzeild waren geraakt. Wij waren de daktent aan het inpakken en de auto aan het inladen, terwijl de meiden bij de caravan van hun vriendinnen speelden. Opeens hoor ik Jools aan komen rennen en roept: “Mam! Mogen wij een ijsje??” Ik dacht dat ik het vast verkeerd verstaan en zei: “Een eitje, dat mag.” (Want ik had gezien dat ze eitjes aan het bakken waren) “NEEEEE een IJSJE! Mogen we een ijsje?” Vriendin Xandri stond al klaar met van haar moeder gekregen geld, maar hier was geen discussie mogelijk: “Een ijsje? Nee natuurlijk niet. Het is nog heel vroeg in de ochtend!” “Maar mam, alsjeblieft? Zij mogen het ook!”

We hielden voet bij stuk. Het kan ook te gek. Jools liep verdrietig samen met Xandri naar haar ouders terug en ik hoorde Jools zeggen: “No, I am not allowed to have ice cream now. My mom says it’s too early in the morning. I think she thinks it’s unhealthy.”

Sorry schat, we vinden je superlief en gunnen je van alles, maar snoep en ijsjes blijft voor ons een speciale traktatie. Niet iets wat je aan de lopende band wegwerkt.

Gelukkig begrijpen de meiden dit best aardig en kunnen echt genieten van gezonde lekkere dingen. Bijvoorbeeld de potjiekos die Thaddeus vrijdagavond had gemaakt. In totaal hebben we 1400 gram groenten met z’n viertjes gegeten en zeuren de meisjes: “Lekker gemaakt, papa!”

Nu ben ik heel nieuwsgierig hoe jullie omgaan met bepaalde opvoedstijlen van andere ouders waar jouw kind mee te maken krijgt. Overleg je dingen van te voren? Of laat je alles geheel aan hen over? Zijn er zelfs ouders bij wie je je kind niet laat spelen? Hoe leg je dat dan aan je kind uit? 

Heel benieuwd naar de reacties! Wij hebben duidelijk nog heel wat te leren…!

Liefs,

Annette

Thaddeus en ik kijken onze ogen uit hier bij Madikwe Safari Lodge in Zuid Afrika. Om verscheidene redenen: Dat we in een soort paradijs beland zijn en ontzettend verwend worden door al het personeel, dat we omringd zijn door de gaafste en wildste dieren én dat ons huisje luxer dan luxe is. Maar iets wat we hier ook zien en waar we met z’n tweetjes veel over gepraat hebben de afgelopen dagen is dat het hier de normaalste zaak lijkt om je kids bij een oppas achter te laten en dan zonder hen op safari te gaan of ergens anders te dineren. Wij zijn wat dit betreft de uitzondering en vragen ons nu af of wij misschien te beschermend in zijn. 

Laten we vooropstellen: wij respecteren iedere vorm van opvoeden, zolang het kind voorziet wordt van de basisbehoeften zoals eten, drinken, liefde, onderdak en veiligheid. De rest van de opvoeding is een enorm grijs gebied en daar bestaat geen goed of fout. Iedere ouder z’n eigen theorieën, doet gewoon maar wat of gaat voor een combinatie van beiden. We doen in ieder geval onze beste best om ‘er’ wat van te maken.
Maar natuuuuuuuurlijk kijken we allemaal wel (eens) met een schuin (of recht) oog naar elkaar en vinden we iets van wat we zien. 

En Thaddeus en ik vinden op dit moment zeker ‘iets’. Wij zijn hier dus anders in vergelijking met andere gezinnen in de lodge. Er wordt zelfs aan ons gevraagd waaróm wij de kinderen niet bij een babysitter laten en samen 2 keer per dag 3 uur op safari gaan. We proberen dan uit te leggen dat wij onze kinderen niet achter willen laten bij iemand anders dan familie of goede vrienden en dat we ook denken (lees: weten) dat Jools en Pippa het echt niet gaan accepteren. Toch voelt die uitleg vreemd, want opeens gaan we aan onszelf twijfelen: zijn we niet TE beschermend?

Heerlijk vinden we het om over dit soort zaken te brainstormen. Hardop nadenken over opvoeden helpt ons als ouders van Jools en Pippa om nóg meer als team te opereren. Er zijn (talloze!) zaken waarbij we (totaal!) niet op 1 lijn zitten, maar door goed te blijven praten (vooral ook goed te luisteren!) en elkaars mening te respecteren werkt als ijzersterke teambuilding. Dit klinkt enorm simpel, maar raakt oh zo vaak in de vergetelheid. Oh. Zo. Vaak.

Goed om hier dus weer eens over te kletsen! En dat terwijl de kinderen vermaakt werden door de allerliefste Constanza van de Kids Club van Madikwe Safari Lodge. We besloten dat deze manier van oppassen voor ons heel erg geschikt is. Zo kunnen de meisjes altijd naar ons toe wanneer ze willen, kunnen we hen in de gaten houden én is het erg leuk voor ze om eens met iemand anders te spelen.

Maarrrrrr verder dan dat gaan we niet. Daarom ben ik nu ‘thuis’ met de meisjes en doet Thaddeus de afternoon/evening drive met ranger Wayne. Morgenochtend (om 6 uur!) ben ik weer aan de beurt voor de morning drive. Daarna neemt Wayne ons viertjes mee voor een half uur durende Bumble Kiddie Drive. Voor ons werkt dit zo helemaal prima en voelt het naar Jools en Pippa toe wel zo eerlijk om in ieder geval 1 van ons steeds bij ze te laten. We vinden ze al MEGA flexibel tijdens onze rondreis door Zuid Afrika, Namibië en Botswana en willen niet opeens hun vertrouwde basis onderuit halen. Plus: we wíllen ook gewoon heerlijk met ze samen te zijn en van alles samen te beleven. Daar willen we zo min mogelijk van missen. We boffen maar dat dit 14 maanden lang non-stop kan!

Dan maar even hier de ‘odd ones out’. We don’t care! 

Benieuwd wat jullie hiervan vinden. Laat je het weten in een comment??

liefs,

Annette

Over de schrijfster van dit artikel

Annette de Graaf (33 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops en mama van dochters Jools (3,5) en Pippa (2). Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam (waar ze momenteel een jaar onbetaald verlof van heeft gekregen), KLM Blogger en onderdeel van Team Canon Photography Nederland ook oprichtster van MOMspiration.nl; sinds februari 2015 een blog voor (wannabe) heppie mama’s.

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is helemaal oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….

Annette en haar gezinnetje reizen op dit moment door Zuid Afrika, Namibië en Botswana. Ze doen daar o.a. vrijwilligerswerk voor Kinderfonds MAMAS en KLM’s Wings of Support. Met z’n viertjes proberen ze op een relaxte manier zoveel mogelijk te zien en beleven van deze prachtige landen. Hierover wordt uitgebreid gerapporteerd op MOMspiration.nl en Instagram onder de naam The Flying Dutch Family.

Hoe de rest van de 14 maanden durende wereldreis eruit gaan zien en welke landen ze zullen bezoeken?! Dat ligt nog lekker open! Zuid/Midden Amerika? Japan? Indonesië? Houd MOMspiration.nl en de Social Media kanalen in de gaten voor updates (als er ergens WiFi te vangen is tenminste….).

Disclaimer

Annette & haar collega’s Tessa & Marjolijn bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.