Auteur: Annette de Graaf

About Annette de Graaf: - Born on 17 augustus 1983 - Loves to learn about learning - Spreads kindness like confetti - Never stopped playing - Nature admirer - Big believer of 'it's the little things that matter the most' - Wife of Thaddeus Knops - Mother of Jools (2013), Pippa (2015) & Sol (2019) - Proud founder of Flow School Norway - Author of 'Let's Grow: Raising Children with a Growth Mindset' - Designer of My Learning Story & Flow Learning - Travel Blogger (The Flying Dutch Family & KLM) - Norway Lover - Mindset Coach (for families & schools) - Connection, Engagement & Flow Workshop Leader (for schools)

Mother Daughter Date – Appelparade it isssss

Wat een feest. Wij met z’n tweetjes op stap. Just me & my Joolsje. Echt vanuit de tenen genieten om weer eens met z’n tweetjes op stap te zijn. Niet dat uitjes met de andere familieleden erbij minder leuk zijn, integendeel! Het is gewoon zo anders om al je aandacht aan 1 kind te geven. Dat was ook heel duidelijk aan Jools te merken: Ze was helemaal in haar element tijdens ons fietstochtje en op de Appelparade.

Mama, nu kan ik lekker zelf kiezen of ik links of rechts ga zitten in de Babboe Bike!

Ik vind het zo gezellig om met je te kletsen, mam. Waar zullen we over praten? Over Zuid Afrika? Of over papa? Of over Pippa? Oh, of over t-shirts? M’n nieuwe zebra shirt is zó mooi, mag die mee naar Zuid Afrika? En ik ben zo benieuwd of Pippa haar nieuwe Olli+Jeujeu shirt mooi vindt. Ik denk het wel hoor, want ze houdt zoveel van Olli+Jeujeu. Ze slaapt er altijd mee en ze speelt er ook mee. Had jij vroeger ook knuffels, mama? Kun je nog een verhaaltje vertellen over toen jij klein was?

We moeten echt niet vergeten om Kefir mee te nemen voor papa. Dat is heel gezond. Oh en misschien vindt hij de Kokosyoghurt ook lekker. Zullen we die als verrassing voor hem meenemen?

En als toetje toe gingen we heerlijk spelen en BBQ’en bij opa & oma in de tuin samen met ome Mies, tante Cindy en neefje Mason.

Hopelijk hebben jullie ook zo’n heerlijke zondag gehad?! Ohhh en morgen is het gewoon weer feest: Op Stap Met Dirk Scheele in de Hoornse Schouwburg samen met onze vriendinnetjes Lobke & Belle! Weeeeeeer een mama & Jools feest, want het is precies tijdens Pippa haar middagslaapje. Heeft Pippa daarna een gezellig middagje met haar papa. Ook fijn!

Liefs,

Annette
Over de schrijfster van dit artikel

Annette de Graaf (33 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (3,5) en Pippa (2) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s.

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is ook oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….
Annette en haar gezinnetje verhuizen 28 juni 2017 voor 14 maanden naar Zuid Afrika om o.a. vrijwilligerswerk te gaan doen. En natuurlijk om lekker veel van dit bizar mooie land te zien en beleven.

Disclaimer

Annette & haar collega’s Tessa & Marjolijn bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

4 juni 20174 juni 2017

Annette de GraafPlaats een reactie

ik lief jou

Probeer het maar eens: Onder woorden brengen hoeveel liefde jij voelt voor je kind. Niet dat het moet ofzo, maar het maakt soms een gevoel nóg sterker en je wordt je nóg bewuster van het feit hoe belachelijk groots dit is. Ik heb een poging gewaagd. Herken je het?

Voor mijn aapje,

Over de schrijfster van dit gedichtje

Annette en haar gezinnetje verhuizen 28 juni 2017 voor 14 maanden naar Zuid Afrika om o.a. vrijwilligerswerk te gaan doen. En natuurlijk om lekker veel van dit bizar mooie land te zien en beleven.

Disclaimer

Annette & haar collega’s Tessa & Marjolijn bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

2 juni 20173 juni 2017

Annette de GraafPlaats een reactie

3 echte verhalen van 3 echte moeders – Inside MOMspiration’s Bones

Geïnspireerd door zanger Dotan, willen ook wij -de 3 MOMketiers van MOMspiration- ons steentje bijdragen aan hét experiment waar iedereen het over heeft: #insidemybones op Instagram. Dotan maakte zich zorgen om het verkeerde beeld dat mensen scheppen door Picture Perfect Pictures te posten met daarbij alleen maar fantastische verhalen en interessante hashtags. De volgers zouden hierdoor kunnen denken dat het leven van online influencers alleen maar flawless is, maar dat is natuurlijk niet zo. Iederéén heeft er wel eens even totaal geen zin in, iederéén ziet er ’s morgens verkreukeld uit en iederéén is wel eens compleet niet z’n beste zelf. Dat is gelukkig heu-luh-maal normaal, maar doordat er vrij weinig van dit soort pure verhalen op Social Media geplaatst worden, denken we dat Perfect People echt bestaan. En das dus nie zo.

Voor ons op zich niets nieuws. Want:

Al ruim 2 jaar lang krijgen MOMspiration’s lezers een kijkje ‘Inside Our Bones’. Al ruim 2 jaar lang zijn onze blogs en Social Media posts echter dan echt. What you see is zeker weten what you get. Onze familie en vrienden kunnen dat bevestigen. Zij lezen ook onze verhalen, dus we maken het niet mooier dan het is. Natuuuuurlijk gooien we filtertjes over onze foto’s en natuuuuuurlijk kiezen we van de 30 gemaakte foto’s diegene uit waar wij zelf en onze kids leuk opstaan. En ook dat vinden wij heel normaal. Die kiekjes waar je verskrikkuluk opstaat wordt GELIJK gedelete! DUH!

Maar vandaag niet. Vandaag delen wij met jullie onze meest pure foto (zonder filter, zonder bewerkingen, zonder gunstige hoek/kant/belichting) én daarbij ons meest pure verhaal over wanneer het even geen Sunny Side Up is….

Inside Annette’s Bones

ZI-RIE-JEUS. HOE ga ik in minder dan 3 weken tijd ons héle huis leegruimen? HOE ga ik met alle mensen die we nog even willen zien voor onze reis van een jaar start allemaal nog afspreken maar plannen we tegelijkertijd niet alle vrije tijd vol? (want die tijd hebben we eigenlijk nodig om verhuisdozen vol te stouwen) HOE ga ik die 120 report cards voor mijn studenten afkrijgen voor half juni? HOE ga ik mijn klaslokaal op/leegruimen? HOE ga ik die To-Do list afwerken? WAAR gaan we 28 december heen vliegen aangezien dan ons Zuid Afrikaanse visum afloopt? WELKE auto gaan we kopen/huren in ZA? WAAROM had ik mij ook weer opgegeven voor een extra committee op school tijdens deze laatste weken? WANNEER ga ik ook nog een keer sporten? WANNEER ga ik ook nog een keer naar de kapper? (ruim half jaar geleden was laatste keer) WANNEER ga ik onze nieuwe website lanceren incl Amanda’s Beauty Blog?
YEP. Zo gaat mijn hoofd te keer voor het slapen gaan de laatste dagen. Waardoor ik dus veel en veel te laat in slaap val. En mega onrustig droom. En zwaar verrot wakker word. En afspraken of zelfs verjaardagsfeestjes vergeet.
DUS. Sorry lieve mensen, wanneer ik nogal warrig overkom. Zo tegen het einde van onze tijd in Nederland wordt het toch wel een beetje veel. Ga echt proberen m’n rustmomenten te pakken en prioriteiten te stellen.
Komt goed. Komt goed. First things first. En van een beetje bloed, zweet en tranen word je hard. Huppakee. Kan ik.

Liefs,

Annette

Inside Marjolijn’s Bones

Inside my bones. Een eerlijk verhaal. Hmm.. Mar de Stresskip. Een kant van mij die velen niet kennen. Let me explain. Ik ben een enorme perfectionist. Ik wil het meer dan goed doen, op alle vlakken het onderste uit de kan halen en mij voor 200 % inzetten. Ik wil voor iedereen klaarstaan en helpen. Ik ben ervan overtuigd dat perfectionisme ook een hele goede eigenschap kan zijn. Maar mijn eigen perfectionisme maakt het mij soms zo enorm lastig. Ik vind het namelijk ook nog eens moeilijk om nee te zeggen. En om te doen wat ik zelf eigenlijk wil. Ik kan mij enorm druk maken over iets wat ik toch niet kan veranderen. En soms, wanneer ik teveel hooi op mijn vork heb genomen en mijn to-do-list langer is dan ik kan doen realiseren op een dag, zijn de rapen gaar. Ik word onaardig. Kortaf en kattig. Dan zit ik met mijn handen in mijn haar en hangen de donderwolken boven mij. Ik, Mar de Stresskip, heb ook een andere kant, die niet veel mensen kennen of te zien krijgen. Een kant waar ik niet trots op ben. Ik wil alle ballen hooghouden (op de beste manier) maar vergeet dan weleens waar het ècht om gaat. Ik zie niet meer wacht echt belangrijk is. Ik doe niet meer wat echt belangrijk is. Gelukkig heb ik afgelopen jaren een modus gevonden waarin ik beter kan omgaan met Mar de Stresskip. Ik herken de symptomen wanneer het niet goed gaat. Ik heb geleerd om een stapje terug te doen en met een helicopterview te kijken en mezelf relativerende vragen te stellen. En soms moet ik genoegen nemen met iets minder. Niet perfect, maar wel goed. De eerste keer doet dat pijn, maar al gaandeweg leer je dat. Echt! En achteraf kan ik dan zeggen dat de wereld niet vergaan is.
Het mooiste is nog: ik kan anderen heel goed vertellen hoe ze om moeten gaan met perfectionisme. Ik kan anderen heel goed vertellen dat het zo ongelofelijk belangrijk is om van de kleine dingen in het hier en nu te genieten. Herinner je mijn blog over Tijn nog? Lak aan dingen die niet belangrijk zijn. Maar de persoon die dat soms eens heel streng tegen zichzelf moet zeggen, ben ik. Want de ervaringen, verhalen en belevenissen waar wij over bloggen, helpen mij enorm. Bloggen over hoe wij, mamma’s onder elkaar, lak moeten hebben aan zoveel kleine, onbelangrijke dingen helpt mij in mijn strijd tegen Mar de Stresskip. Dus mocht je je herkennen of aangesproken voelen in een blog van mij/ons, onthoud dan dat je niet de enige bent. Mar de Stresskip broedt lekker met je mee.

Liefs,

Marjolijn

Inside Tessa’s Bones

Hi. Dit ben ik. Net wakker, onder de douche vandaan, zonder make-up of filter over m’n foto heen. Waarom ik dit wil laten zien? Omdat dit is wie ik ben. En omdat ik trots ben op mezelf, precies zoals ik ben. Imperfect, and I like it. Dotan is met het initiatief #insidemybones gekomen. Op IG plaatst iedereen vaak zijn of haar mooie kiekjes. De leuke momenten van de dag, vrolijke kindjes, gezelligheid. En waarom niet? Wat is er leuker dan mooie momenten verzamelen waar je positiviteit en energie uit kunt halen. Want dat doe ik! Ik geniet enorm van al deze kleine, mooie, grappige en leuke momentjes. Maar laten we eerlijk zijn. Het leven is niet altijd één groot feest. Ik heb geleerd dat dat ook niet hoeft. Slechte dagen, iedereen heeft ze wel eens. Accepteer ze, omarm ze en onthoud dat ze ook weer voorbij gaan.
Mijn leven is niet perfect. En juist dát vind ik mooi aan mijn leven! Heel eerlijk, mijn leven is heel anders geweest. Zeg maar het tegenovergestelde van hoe mijn leven nu is. Zo’n feest als het nu is (want zo ervaar ik het echt), zo’n hel was het een aantal jaren geleden voor een hele lange periode. Door middel van een half jaar EMDR heb ik dingen kunnen opruimen. In het dagelijks leven wil ik er niet meer over praten en ik vind het ook niet nodig om dat stukje te delen op social media. Ben ik nu dan ‘niet echt’ omdat ik dat stukje niet wil delen? Nee. Ik doe dat niet omdat dat van mij is. Dingen hebben een plek gekregen. Het heeft me gevormd tot wie ik nu ben en daar wil ik wel over praten. Ik ben kleine dingen enorm gaan waarderen en ik hou van het leven! Ik leef met angsten die ik krijg wanneer er veranderingen in m’n leven zijn. Dat geeft niet, ze mogen er zijn want ik weet, ze gaan ook weer weg. Maar ik ben trots, heel erg trots! Op de moeder die ik ben, op mijn kracht en doorzettingsvermogen en mijn oneindige positiviteit.
Lieve mensen, wees trots op jezelf. Je bent mooi, precies zoals je bent! BeYOUtiful!

Liefs,

Tessa

Over de schrijfsters van dit artikel

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up proberen Tessa, Marjolijn & Annette moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is ook oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….

Drie verschillende moeders, drie verschillende levens en drie verschillende perspectieven, maar de gemeenschappelijke passie om iedere mede-mama een helpende hand te bieden in deze online community.

Volg MOMspiration.nl op Facebook, Instagram ( @lieve_lauren_en_pippa @marjolijn_vr @annette.nico en binnenkort ook gezamenlijk @momspiration.nl )

Disclaimer

Tessa, Marjolijn & Annette bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

31 mei 20173 juni 2017

Annette de GraafPlaats een reactie

Of we klaar zijn voor onze verhuizing naar Zuid Afrika? Nee NATUURLIJK niet!

Ontzettend lief, geïnteresseerd, gezellig, aardig en meelevend bedoeld, maar wij weten niet zo goed wat we op DE vraag der vragen moeten antwoorden. DE vraag die wij de afgelopen maanden zo goed als dagelijks voorgeschoteld krijgen: “En? Zijn jullie al klaar voor Zuid Afrika?” Uhhhh…. Nee natuurlijk niet lieve mensen. We staan nog niet met onze koffers op Schiphol.

Screen Shot 2017-05-30 at 21.11.00 — Alhoewel… Als het aan Jools (en Pippa!) ligt vertrekken we iedere dag wel een aantal keer naar Zuid Afwika. Kinderwagen, Kidizoom Fotocamera, 2 zonnebrillen, rugtas, DE Olaf rolkoffer, in-de-verte-kijker, pandabroek, flip flops, medaille, mooiste ketting, emmer & schep = *check check, double check*

Met nog 4 weken te gaan begint ons avontuur nu eindelijk wel een beetje vorm te krijgen. Achter de schermen zijn natuurijk al veel belangrijke dingen geregeld die niet persé voor het oog waar te nemen zijn zoals:

De verkoop van ons huis (21 juni is de overdracht).
De goedkeuring van een jaar onbetaald verlof op mijn werk.
Werk van Thaddeus afgerond.
Het boeken van de 4 tickets enkele reis Kaapstad op woensdag 28 juni.
Onderdak voor onze laatste week in Nederland (aantal dagen opa & oma + lang weekend Landal Greenparks Dunimar in Noordwijkerhout)
Oppas voor onze lieve poes Mexx (bij lieve Zoë en Jordi!)

En eindelijk kunnen we nu ook gaan beginnen met dingen regelen waardoor de aanstaande verhuizing écht zichtbaar wordt zoals:

Het verdelen van onze inboedel in 5 categorieën:
1 > Spullen die we op gaan slaan bij AA Verhuizers in Nieuw Vennep
2 > Spullen die we weggeven aan mensen die het goed kunnen gebruiken
3 > Spullen waar lieve vrienden van ons een jaar op zullen passen

Een deel van de buit voor neefje Mason: De Rock & Swing Gitaar en het 2 in 1 Toet Toet Vrachtvliegtuig 🙂

4 > Spullen die we weggooien (wát een troep kan een mens hebben en wat is het toch heerlijk om al die troep weg te gooien….)
5 > Spullen die we mee zullen nemen op reis
Onmisbare basics (kleding + schoeisel) inslaan die:
– geschikt zijn voor verschillende klimaten
– gemakkelijk te combineren zijn (qua kleur en stijl)
– kwalitatief hoogwaardig zijn
– (redelijk) vlek-bestendig zijn
– weinig gewicht of ruimte innemenDaar hebben we gelukkig al aardig wat van gescoord + vast uitgetest!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

SCHOEISEL???? CHECK CHECK CHECK…….

Helemaal heppie met onze Teva collectie voor het hele gezin!

+ kan niet wachten tot ‘The Ultimate Travel Dress’ van Kameleon Rose op de deurmat valt…. Zo tof dat dit gewoon 20 outfits in 1 zijn!

Waar gaat al dat ‘uitverkoren’ spul dan in?? (hoor ik je denken)

Tja, dat is nog een dingetje. (tips zijn van harte welkom) We zijn aan het bedenken wat voor soort koffer of tas handig is om bij je te hebben en steeds te vullen wanneer je 14 maanden op reis bent en regelmatig van bestemming verandert. En ook koffers of tassen die niet allebei je handen of rug compleet in beslag nemen aangezien we ook 2 jonge guppies bij ons hebben die we op een vliegveld of waar dan ook tijdens het reizen dichtbij ons willen houden. Sowieso gaat onze oude vertrouwde gele banaantas van The North Face mee:

Naast deze fijne reistas hebben ons oog laten vallen op de Bugaboo kofferserie, maar tot nu toe is er nog geen definitieve keuze gemaakt. Hoeft ook niet, want je gaat niet een maand van tevoren je koffers/tassen inpakken. We hebben onze kleren nu gewoon nog nodig. In Kaapstad gaat de winter bijna beginnen en dat is een beetje vergelijkbaar met onze vroege lente en late herfst: overdag zal het variëren tussen de 7 en 17 graden Celsius.
Net als het nadenken over koffers of tassen, weten we ook nog niet welke buggy alllll the way mee naar Kaapstad zal vliegen. Misschien wel een hardloopbuggy zodat we op dit soort geweldige plekken een sprintje kunnen trekken:

Ons huis tijdens de eerste maand in Zuid Afrika ligt om de hoek van Cape Town Sea Point Promenade. *We like!*

Dus of we er zin in hebben in DE reis?

JA!

Maar of we er klaar voor zijn?

NEE!

Nog lange niet, nog lange niet. En dat hoeft ook gelukkig nog helemaal niet. Rustig aan. Want op z’n Afrikaans zeggen we:

Alles sal reg kom

liefs,

Annette

Over de schrijfster van dit artikel

Annette en haar gezinnetje verhuizen 28 juni 2017 voor 14 maanden naar Zuid Afrika om o.a. vrijwilligerswerk te gaan doen. En natuurlijk om lekker veel van dit bizar mooie land te zien en beleven.

Disclaimer

Annette & haar collega’s Tessa & Marjolijn bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

30 mei 20173 juni 2017

Annette de GraafPlaats een reactie

Die gestoorde familie van nummer 74…

Ja serieus. Ik denk écht dat de buren dit denken. En helemaal na gisteren. Wat een gezellig middagje buiten in de tuin spelen had moeten worden, liep uit op non-stop peuterruzies. Niets willen delen en dan gaan duwen, trekken, knijpen, schoppen en slaan. Waar dan gehuil, gekrijs, ontelbare terechtwijzingen en match-maker-pogingen op volgen. Waar de hele wijk van kan meegenieten, want alles speelde zich buiten af en onze kids huilen niet zachtjes in een hoekje wanneer ze boos of verdrietig zijn. Wat je noemt: gezellig.

Sorry lieve buurtjes.

Dit alles is eigenlijk compleet begrijpelijk en logisch verklaarbaar. Na 3 bijzondere en intensieve dagen was de koek op. Bij ons allemaal.

Vrijdag was de bruiloft van m’n broertje (ik ceremoniemeester, Thaddeus m’n rechterhand en de meiden als bruidsmeisjes zwaar onder de indruk van alles) en de meiden werden om 21.15 opgehaald door onze lieve vrienden Kevin & Lisa. Het was een meer dan perfecte dag en iedereen heeft zichtbaar genoten. Het bruidspaar het allermeest. Missie geslaagd!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

(Sorry, nog geen foto’s van het bruidspaar en hun TE schattige kindje Mason in z’n bruidsjongenspak…. Zij hebben zelf nog geen foto’s op Social Media geplaatst van zichzelf, dus dan ga ik dat natuurlijk ook niet aan 5000 mensen laten zien. = Duhhhh!)

Vriendlief Thaddeus is zaterdagochtend vroeg vertrokken voor een tweedaagse CrossFit seminar van Strongfit en de meiden en ik deden een rustig taartje + theetje + koffietje (dubbele espresso en heeeeel veel water) bij Lievelingetjes in Lisse.

Daar werden ook onze lieve vriendjes Freek & Tom gebracht die het weekend bij ons door zouden brengen. Hun papa en mama hadden namelijk ook een trouwerij en wel in Kasteel Keukenhof. SUPERgezellig hoor, 4 kids, maar je staat wel 4 x zo hard ‘aan’. Dus na een leuk verjaardagsfeestje van Jayson die 3 werd vroeg ik mijn moeder om pannenkoeken voor ons te bakken. Kon deze ‘Moeder de Gans’ even een soort van adempauze nemen…

Door alle taken als ceremoniemeester was de volledige planning van overige activiteiten voor en na DE datum volledig langs mij heen gegaan. Het was wel efkes ergens binnengekomen, maar totaal niet blijven hangen. En dus vergat ik dat we zondagochtend de verjaardagen van Pippa en haar even oude vriendinnetje Bo zouden vieren. Oeps.

Gelukkig kon mama Elles haar boys al iets eerder op komen halen, zodat ik niet met 4 kids naar nog het kinderfeestje hoefde. En dus zoefden Jools, Pippa en ik met z’n drietjes naar Speeltuin Groenendaal in Heemstede. Zo lief om te zien hoe leuk Jools en Pippa met Liz, Tess & Bo samenspeelden… Wij mama’s kennen elkaar al vanaf kleine af aan, dus dat maakt het extra speciaal. Niet dat die mama’s deze zondag tijd hadden om lekker bij te kletsen, daar komt natuurlijk niets van met 5 kids onder de 4 jaar. Maar het was wel ontzettend leuk om samen te zijn. Nu kan het nog even!
(LOVE YOU, lieve vriendinnetjes!!)

Zondagavond een spontaan tuinfeestje in Lisse met trampolinespringen, watergevechten, hamburgers, verse aspergesoep en sushi…. en het weekend zat er weer op. Nog een keer laat naar bed, maar dat zouden we maandag wel rechttrekken.

En dat deden de meisjes zéker. Om 9.30 uur op maandagochtend heb ik ze maar wakker gemaakt. Die extra slaap hadden ze vast nodig, maar anders werd het ritme wel heel erg verplaatst. Met z’n drietjes gingen we lekker spelen in het zwembad (Sportcomplex Koning Willem Alexander in Hoofddorp). De zwemles hadden we gemist, maar vrijzwemmen in/op/onder het beweegplein is minstens zo leuk. En helemaal gezellig dat we (zwem)opa Willem en (zwem)oma Lenie tegenkwamen. Jools en Pippa vonden het fantastisch om weer een keertje samen met hen te ravotten! Zonder kleindochter Fenna, want zij gaat nu naar de GROTE school en naar échte grote-kindjes-zwemles (zoals de meiden dat zeggen).

Allemaal supertof, maar ook vermoeiend. Zeker voor de meisjes. Pippa plaste er pardoes van in haar broek. De blommekes gaan er vast nog beter van groeien.
Toen Pippa tussen de middag ging slapen (als een roosje) hadden Jools en ik eindelijk een moeder-dochter momentje. Samen kleuren in het ‘Kleuren met Mama’ kleurboek in het tuinspeelhuisje. Genieten was dat! Jools is gek op samen patroontjes maken van verschillende kleuren. Een echte kleuteractiviteit 😉 Goed om dit soort dingen te doen, aangezien zij straks groep 1 gaat overslaan vanwege onze wereldreis.

Maar nadat Pippa wakker was geworden leek toch alle drukte eruit te komen bij beide meiden. Het erge/stomme/suffe/domme is, is dat ik dondersgoed weet dat het mijn eigen schuld is, maar dat ik op die donderwolkmomenten zelf ook weinig geduld op kan brengen. Omdat bij mij zelf ook de koek op is. Ja duh! Niet zo gek als ik bovenstaande tekst (allllll die activiteiten) nog eens teruglees.

Eigen schuld, dikke bult.

Schaam. Schaam. Schaam.

Maar….. Sunny Side Up:

Al doende leert men.

En wat heeft u geleerd, mevrouw Stemband?

Weekenden zo vrij mogelijk houden werkt voor ons gezin het allerbeste. Je kunt niet overal bij zijn en dat moet je ook niet willen. Dat gaat gewoon niet en zeker niet met kleine kids. Maximaal 1 activiteit per dag. Al zeker een half jaar ging deze tactiek top en afgelopen weekend gaf de bevestiging dat wij echt het allerbeste rollen op rust. Haasten is zó uit de mode! Wanneer we gaan haasten raken we geïrriteerd en loopt alles schreeuwend mis.

SORRY LIEVE BUURTJES!

Schaam. Schaam. Schaam.

En dus plantte ik de meiden op de bank gistermiddag. Met glazen water, een paprika en rettich.

Vervolgens zette ik mij extra actief in tijdens hun spel, zodat ik dit keer zelluf alles leidde en voor eerlijke scheids kon spelen. Dit bracht weer wat structuur terug en dat werkt (meestal) zo fijn!

Nou ja. Niet altijd dus, want met Stunt Chick Pippa en Brandweervrouw Jools weet je het nooit.

SORRY LIEVE BUURTJES!

Dan maar samen ijsjes maken. Met de deuren en ramen dicht. Een iets rustigere activiteit. De hele buurt blij.

(ijsvormpjes te koop bij Action! > ook leuk om ‘nep-ijsjes’ mee te maken in het zwembad of speelkeukentje)

En gelukkig ging het avondeten er goed en rustig in. Mmmmmm Bobotie! Een echte Zuid Afrikaanse maaltijd gemaakt door vriendlief.

Ons mantra de komende tijd is:

Less.

Is.

More.

Less is more. Less is more. Less is more.

Dat zal zeker een uitdaging zijn, want er staat nogal wat te gebeuren. Over iets meer dan een maand vliegen we naar Kaapstad. Dan begint onze wereldreis van 14 maanden. De voorbereidingen hebben een beetje stilgelegen de afgelopen weken, maar worden nu weer actief opgepakt. Een duidelijke ‘To Do List’ geef rust en structuur. En dat laatste is voor ons allemaal niet normaal belangrijk. We zullen dat vanaf nu nog beter bewaken!

liefs,

Annette

Over de schrijfster van dit artikel

Annette en haar gezinnetje verhuizen 28 juni 2017 voor 14 maanden naar Zuid Afrika om o.a. vrijwilligerswerk te gaan doen. En natuurlijk om lekker veel van dit bizar mooie land te zien en beleven.

Disclaimer

Annette & haar collega’s Tessa & Marjolijn bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

23 mei 201723 mei 2017

Annette de Graaf1 reactie

Sushi & Softijs tijdens de zwangerschap? Kom maar door!

Vandaag las ik een artikel van een medemamablogger (mooi galgjewoord) over dat je tijdens de zwangerschap geen softijs zou mogen eten. Nou. Laat dat nu precies exact heu-luh-maal datgene zijn waar ik me suf aan heb gevroten tijdens beide zwangerschappen. Al moest ik er kilometers voor omrijden: Dat heerlijke zachte romige ijsje MOEST ik hebben. En dat dan 2 keer 9 maanden lang zo goed als iedere week. In totaal zijn het vast een stuk of 80 softijsjes geweest. Wist ik veel dat hier een gevaar in zou schuilen. Heb ik dan 80 engeltjes op m’n schouders gehad?

Volgens menig opgefokt mens op Facebook wel. De reacties op het bericht van de mamablogger die hierover schreef bléven maar komen. Vaak op best onaardige toon. En dat is nog zachtjes uitgedrukt.

Daar kijk ik op zich niet vreemd van op. Onderwerpen als borstvoeding, wat je wel of niet mag eten tijdens je zwangerschap, wat/hoe/wanneer de eerste hapjes zouden moeten zijn, draagdoeken, zindelijkheid, spenen en slaaptraining (don’t even start!) liggen ontzettend gevoelig bij menig moeder. We hebben hier allemaal onze (best wel sterke) eigen mening over ontwikkeld. En dat mag. Móét zelfs! Want ondanks dat we allemaal ‘maar wat doen’, hebben we er hopelijk ook wel een beetje over nagedacht.

Een mooi sausje van gevoel en verstand maakt ons de mama die we willen zijn voor onze kinderen.

Natuurlijk zijn er wel een aantal richtlijnen waar we ons aan dienen te houden ivm veiligheid, maar verder zijn we allemaal vrij om onze guppen groot te brengen op onze eigen fijne manier.

Dit blog is dus niet om je te vertellen wat je wel of niet mag eten tijdens de zwangerschap. En of je wel of niet borstvoeding moet geven. En of je wel of niet je kind (even) laat huilen.

Want ja, weet ik veel?!?! Ik doe ook maar wat.

En hoe ik het doe, of eigenlijk hoe WIJ het doen -want we zijn natuurlijk saampjes verantwoordelijk voor ons grut- dat voelt goed. Bijvoorbeeld sushi eten tijdens mijn zwangerschap voelde goed. TOP zelfs. Mijn verloskundige had namelijk gezegd dat het prima kan, zolang het maar vers is. En dat is het bij Tanuki in Amstelveen. DE (ja DE) ijssalon in Amstelveen (genaamd Da Vinci) mag er ook best wezen trouwens.

Dus.

Volg je eigen gezonde verstand, laat je niet gek maken en maak een ander ook niet gek.

No stresses…….

OH. EN.

Vraag Google NOOIT om advies, maar vraag het aan iemand die er verstand van heeft en die jij vertrouwt.

Das dan weer mijn advies.

liefs,

Annette

PS: Of ik tijdens een eventuele volgende zwangerschap weer softijsjes zou eten? Geeeeeen idee! Zal het tegen die tijd eerst even bij een aantal real life verloskundigen checken. Zij zullen vast de meest up to date informatie hebben. Wanneer zij zeggen dat het niet verstandig is, dan doe ik het natuuuuurlijk niet. Want hoe belangrijk is zo’n ijsje eigenlijk in verhouding tot de gezondheid van je kindje?

Over de schrijfster van dit artikel

Annette en haar gezinnetje verhuizen 28 juni 2017 voor 14 maanden naar Zuid Afrika om o.a. vrijwilligerswerk te gaan doen. En natuurlijk om lekker veel van dit bizar mooie land te zien en beleven.

Disclaimer

Annette & haar collega’s Tessa & Marjolijn bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.