Auteur: Annette de Graaf

Weet je nog dat wij vorig jaar van Hotel Belvedère Grindelwald een wintersport weg mochten geven? Anna, haar man Ruud en hun zoons Max en Just waren de gelukkige winnaars en genieten as we speak van hun te gekke prijs.

En hoe leuk?! Anna stuurde ons een blog + foto’s om te laten weten hoe zeer zij het naar hun zin hebben in Zwitserland!

Oh en eerlijk?! We zijn zwaaaaar jaloers!

=========••••=========••••===========

Blog van Anna

Een jaar geleden wonnen we via MOMspiration een geweldige wintersport naar Grindelwald, Zwitserland.Na precies 9 uur rijden (hoe ideaal met kinderen!) kwamen we aan en werden we ontvangen in het geweldige 4 sterren hotel Belvedère. Gelegen in een leuk Zwitsers dorp kregen we een welkomstdrankje op een zonovergoten terras. Hoe goed kunnen we starten?

Na alle spullen op onze ruime familiekamer neergelegd te hebben gaan we het dorp in om de ski’s en snowboards te halen bij Buri Sports. Wat een leuk team daar en wat een gezellige sfeer! Met alle rust helpen ze de jongens aan mooie schoenen en ski’s. Dit jaar hebben we onze eigen boards niet mee (scheelt een dakkoffer en geluid :)) en daar hebben we geen spijt van. Ze hebben echt mooie boards bij Buri Sports!

Helemaal happy lopen we weer terug naar het hotel. Wat ideaal dat alles op loopafstand is! Op de kamer omgekleed in de klaargelegde badjassen en op naar de wellness. Hoe lekker wil je het hebben? Jacuzzi met uitzicht op de bergen buiten en een bubbelbad, sauna’s en zwembad binnen.

Na een goede nacht in de enorme bedden worden we beneden in het restaurant verrast met een uitgebreid ontbijt. Genietend van het uitzicht van de bergen gaan de jongens (en wij ook hoor) los op pancakes, croissants, scrambled eggs, zalm, vers fruit en nog veel meer! Na het ontbijt de skipassen opgehaald bij de receptie en gaan met die banaan! First Bahn here we come. We zitten op 2 minuten lopen van de bus en dan is het nog 5 minuten naar de lift. Vanaf daar zijn we meteen helemaal naar boven gegaan en hebben we het gebied tot aan de laatste liftopening ontdekt. Veel keus en brede pistes. Ideaal met een gezin! Weer terug in het hotel uiteraard weer even gezwommen.

Als kers op de taart ’s avonds gegeten bij Da Salvi. Een lekker Italiaans restaurant met een uitgebreide kaart, vriendelijke bediening en goed eten. De vakantie kan nu al niet meer stuk!!!

liefs,

Ruud, Anna, Max & Just

 

Deze wintersport is mede mogelijk gemaakt door:

“BELACHELIJK: moeders die niet hoefden te werken -wegens vakantie of wat dan ook-, maar wel hun kind naar het kinderdagverblijf brengen.”

Vond ik toen ik een jaar of 20 was en als bijbaantje bij een kinderdagverblijf werkte. 

En nu, 13 jaar later en 2 kinderen rijker, begrijp ik het maar al te goed en doe ik het zelf. Die tijd voor en met jezelf heb je zo nu en dan écht nodig! 

Met een dubbel gevoel, dat wel. Vooral tijdens het wegbrengen. Heb ook zelfs het gevoel dat ik me hiervoor behoor te verontschuldigen… 

Straks, wanneer ik helemaal letterlijk en figuurlijk wordt ondergedompeld in een zee van rust, zal het wel goedkomen met het schuldgevoel. Wetende dat de meiden in de beste handen zijn bij hun juffies van de Boshoeve en dat deze mama-me time in de Sauna van Egmond in Haarlem mij zo ontzettend goed zal doen. En dus de meiden daarna ook: 

Happy Mommy = Happy Kids! 

Nieuwsgierig hoe het er vanochtend aan toe ging? Bekijk de vlog!

Wie heeft er nog meer binnenkort zo’n fijne dag me-time in de planning staan? Doen hoor!! 

Fijne dag lieve allemaal! 

Knuf,

Annette

Over de schrijfster van dit artikel:

Jools (3) en Pippa (1,5) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is ook oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….

Annette en haar gezinnetje verhuizen 28 juni 2017 voor 14 maanden naar Zuid Afrika om vrijwilligerswerk te gaan doen. En natuurlijk om lekker veel van dit bizar mooie land te zien en beleven.

Disclaimer

Annette & haar collega Tessa bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

Donderdagmiddag kom ik erachter dat de vergadering van vrijdagochtend niet door zal gaan. Nog geen seconde later gaan er in mijn hoofd 1001 blije belletjes van geluk af, want dit betekent dat ik pas om 11.55 uur hoef te beginnen! Ook zijn de meiden van donderdag- op vrijdagnacht uit logeren, dus dit worden een héle avond, nacht en ochtend waarvan ik zelf mag bepalen hoe ze ingevuld worden. HEAVEN ON EARTH! 

De donderdagavond was niet zo moeilijk te bedenken: een fijn uur CrossFit bij MainPort CF in Hoofddorp it is. Plus daarna een speedy 5km run (binnen 20 minuten!!!) op de nieuwe loopband bij DOE Fysiotherapie.

Donderdagnacht was ook simpel als wat: SLAPEN zónder kleine meisjes die van invloed op onze nachtrust kunnen zijn.

Vrijdagochtend stond nog lekker open en ik had 101 ideeën om deze ‘Just me, myself & I‘ tijd door te brengen: koffietjes drinken bij een hip tentje, rondje duinen en strand rennen, CrossFit workout, vriendlief een bezoekje brengen op zijn werk, Netflix kijken, etc.

Maar toen ik om 8 uur lekker lui wakker aan het worden was en probeerde te bedenken waar ik het meeste zin in had, popte daar een idee op die totaal niet in bovenstaand lijstje voorkomt, maar OH ZO aantrekkelijk leek. Namelijk: nog een keertje omdraaien en met de oogjes toe idioot genieten van het compleet helemaal niets doen. Keihard beseffend dat deze situatie idioot uniek is.

Damnnnnn.… Paradijs!!!

Dus toen ik daarna om 10.45 uur maar weer eens sloom de ogen opende was er nul tijd meer voor wilde koffie- en sportplannen. Prima! Want deze fantastische uren slaap hadden m’n lijf en koppie blijkbaar even nodig. Was er zelfs een beetje in de war van. De definitie van uitslapen was tot de dag van vandaag: ‘om niet voor 7.00 uur je bed uit te hoeven’.

Met een ontzettend in de kreukels, doch megarelaxed gezicht stapte ik de auto in voor een leuke laatste werkdag. Maar eigenlijk was mijn vakantie al lang begonnen! 

liefs,

Annette

Over de schrijfster van dit artikel:

Jools (3) en Pippa (1,5) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s
Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is ook oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….

Annette en haar gezinnetje verhuizen 28 juni 2017 voor 14 maanden naar Zuid Afrika om vrijwilligerswerk te gaan doen. En natuurlijk om lekker veel van dit bizar mooie land te zien en beleven.

Disclaimer

Annette & haar collega Tessa bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

Och, och, och. Wat is het moeilijk. Samen (of naast elkaar) spelen gaat vaak nog wel, maar dat delen is vaak een dingetje. Als een leeuwin die over haar welpen waakt; zo beschermen onze eigen mensenkinderen hun speelgoed.

Regelmatig hoor je het (jonge) ouders zeggen:

Mijn kind vindt het moeilijk om te delen.

Ouders kunnen zich hier zelfs best zorgen om maken en proberen er alles aan te doen om hun kind te leren dat Jantje, Pietje of Klaasje ook best even met de trein mag spelen.

Maarrrr… Die zorgen zijn eigenlijk compleet onterecht. Vooral tijdens de allerjongste jaren van een kind is dit ‘niet kunnen delen’ zo natuurlijk en normaal als maar kan: een echte oerdrift. Kinderen van 0-4 jaar ontdekken dat het een eigen ego heeft en dat is het enige wat telt. Ze zijn zo sterk met zichzelf bezig dat ze niet in staat zijn om zich in een ander te verplaatsen. Alles moet op hun eigen manier en alles is “VAN MIJ!!”. Jonge kinderen zien dit gedrag niet als iets verkeerds. Ze kunnen zich er nog niet van bewust zijn dat anderen een situatie op een heel andere manier bekijken en zij het anders ervaren. Omdat jonge kinderen denken vanuit zichzelf hebben ze eigenlijk maar één doel voor ogen: krijgen of houden wat ze willen. Ze kunnen dus behoorlijk hun zin doordrijven. Wanneer ze iets niet krijgen of wanneer het niet naar hun zin gaat, kunnen ze dat heel onrechtvaardig vinden. Het kind is niet vervelend, maar is ervan overtuigd dat het niet eerlijk is dat hij niet in zijn behoeften wordt voorzien.

HELLUP! Hoe kunnen wij hier als ouders het beste mee omgaan? 
Door (zoveel mogelijk) te kiezen voor een positieve aanpak. Doe samen spelen en samen delen voor. Wees onderdeel van het spel en laat zien hoe leuk het is om beurten te geven/nemen en speelgoed (uit) te delen. Heerlijk overdreven alsjeblieft en dank je wel zeggen vinden ze vaak nog een leuk spel ook. Benoem en prijs gewenst gedrag: “Wat lief dat je hebt gewacht tot zij klaar was!” of “Wat een kanjer ben dat je hem nu met jouw auto laat spelen. Nu kan hij er ook plezier mee maken en speel jij even met wat anders. Goed hoor!” Bij ons thuis vinden de meiden de uitspraak ‘Sharing is Caring’ erg leuk om te zeggen nadat ze gedeeld hebben.
Boos worden of terechtwijzen heeft in de leeftijdsfase van 0-4 jaar nog niet heel veel zin. Nu voel je zelf het beste aan of dat bij jou kind wel of niet het geval is, want geen enkel kind is en ontwikkelt zich hetzelfde. Bij deze niet zo heilige Maria komt er regelmatig een sneer uit de mond vandaan en doordat het dan zo verrassend uit de mond komt, maakt het behoorlijke indruk.

Door regelmatig mee te spelen, het spel op een positieve manier te begeleiden en kinderen uit te dagen hun fantasie te gebruiken, bouwen kinderen dankzij jou vertrouwen op om zelf fijn te kunnen spelen. Steeds vaker geef je ze meer ruimte om zelf (samen) te spelen en te delen. Goed voorbeeld doet goed volgen. 
Natuurlijk zal dit (bij lange na) niet altijd zo zijn, maar ook met tegenslagen zullen ze om moeten leren gaan. Hierin kunnen we kinderen prima trainen door op een rustige manier keer op keer uit te leggen wat een mogelijke oplossing zou kunnen zijn voor probleem. Steeds alleen maar zeggen wat wat NIET mag zal niet genoeg zijn om stappen te maken in het proces om een leuk speelkameraadje van je kind te maken. Veel belangrijker is om te zeggen en laten zien hoe het anders en beter kan.

Om het even persoonlijk te maken: Wij hebben deze tactiek vanaf jongs af aan toegepast op onze dochters en zien langzaam maar zeker een mooi samenspel ontstaan tussen de zusjes Knops van 3,5 en bijna 2 jaar. Ondanks dat er dagelijks flink gekibbeld wordt om van alles of niets (dat hoort er nu eenmaal bij), zien we vooral de vooruitgang. Toen ik de meiden vanmiddag even alleen liet spelen in Jools haar kamer -terwijl ik de wasmachine uitruimde-, hoorde ik 2 schaterlachende meisjes de allergrootste lol hebben. Voorzichtig gluurde ik door een kiertje van de deur om te zien dat ze samen een spel hadden bedacht: er stond een plastic stoeltje midden in de kamer en met z’n tweetjes waren ze hier keihard rondjes omheen aan het rennen tot ze duizelig en al zichzelf op de grond lieten vallen. De tranen rolden over de wangetjes van het lachen…! En bij mij van trots! Prachtig om je kids zo samen te zien. Dit hebben we samen opgebouwd.

Je kunt niet vroeg genoeg mee beginnen met deze ‘vertrouwen-opbouwende’ manier van opvoeden. Later pluk je hier alleen maar de vruchten van. 

Samen Spelen, Samen Delen: DE ultieme test!

Het ‘Samen Spelen, Samen Delen’ testmateriaal arriveerde vorige week per post: een verrassing van VTech voor Jools en Pippa SAMEN. Ja, je leest het goed: 1 cadeau voor 2 kleine meisjes. Hoe zal dat gaan?
Voordat ermee gespeeld kon worden, moest er éérst een enorme kartonnen doos opengemaakt worden en daarna nog van alles in elkaar gezet.
Samen, samen, samen. Geduld, geduld, geduld. Supermoeilijk op bijna 2 en 3,5 jarige leeftijd! Nou, en ook voor een mama van 33 jaar trouwens. Onze moeder-dochterrelatie ging DE ultieme test aan.

Wat er in de grote kartonnen doos zat en hoe wij deze relatietest doorstonden zie je hier:

We maakten van het bouwproces een gezellig spel van en doordat we SAMEN dit Zoef Zoef Dierenhotel in elkaar hebben gezet, voelt het voor de meiden nóg meer ‘eigen’.

Conclusie

Op een positieve manier goed blijven oefenen met samen spelen en samen delen. Iedere kleine vooruitgang is belangrijk en is belangrijk om te waarderen en te benoemen. Zolang je je hierop blijft focussen en de minder aardige (lees: cat fights) momenten rustig helpt om op te lossen en aanschouwt als ‘tja, dat hoort er nu eenmaal ook bij’, dan zul je zien dat de gezellige sfeer zal gaan overheersen.

Veel speelplezier!

liefs,

Annette

 

Over de schrijfster van dit artikel:

Jools (3) en Pippa (1,5) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s
Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is ook oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….

Annette en haar gezinnetje verhuizen 28 juni 2017 voor 14 maanden naar Zuid Afrika om vrijwilligerswerk te gaan doen. En natuurlijk om lekker veel van dit bizar mooie land te zien en beleven.

Disclaimer

Annette & haar collega Tessa bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

Tijdens de eerste jaren met jonge kids krijgt zo goed als iedere ouder regelmatig de uitspraak:

Geniet er maar goed van, want voor je het weet zijn ze groot. De tijd gaat zo snel!

Je denkt dat het heus wel mee zal vallen en na het een keer of 40 gehoord te hebben komt deze opmerking je neus uit.

Maar op een zeker moment zie je je VEEL te grote kind en denkt: “Damn, al die mensen hebben zó gelijk! Wat is er met mijn kleine gup gebeurd? STOP de tijd!”

Je kunt je bijna nier meer herinneren hoe het was toen ze nog een echte baby waren, wat de eerste woordjes waren, wanneer, waar en hoe de eerste stapjes gingen, welk eten ze de eerste jaren heerlijke vonden en wat daarna opeens niet meer. Je denkt dat je dit soort mijlpalen en gouden momenten heus wel zult onthouden, maar helaas is niets minder waar: Je vergeet zóveel!

En ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar ik ben echt de allerslechtste dagboekbijhoudster ooit. Er liggen hier talloze negenmaandendagboeken, kraamvisiteboeken, Mijn Eerste, Tweede, Derde Jaar boeken, reisdagboeken, etc en allemaal half of zelfs voor een kwart ingevuld. Uhm, of leeg.

Dus. Daar vormt zich een probleem.

Dus. Moest er een oplossing worden bedacht.

En. Dat is (een soort van) gelukt.

Aangezien ik deze situatie al van te voren aan zag komen voordat Jools geboren was (iets met: ken je zwaktes), had ik nagedacht over een zo laagdrempelige manier om zoveel mogelijk dagelijkse gebeurtenissen als uitspraken, bijzondere acties, oepsen en eerste keren te documenteren. Het uiteindelijke plan hiervoor ontstond in de Sissy Boy winkel, toen ik mijn oog liet vallen op allerlei hippe schriften. DAT moest het worden. Een ‘gewoon’ schrift dat we altijd binnen bereik hebben liggen en waar je wanneer je maar wilt even snel wat in kunt schrijven. Een leuk bakje pennen erbij en nu na ruim 3 jaar begint Jools haar schrift al aardig vol te raken. Niet alleen met schrijfsels van mij, maar ook allerlei tekeningetjes en letters van Jools zelf (o.a hoe ze op bepaalde data haar naam schreef).

Soms komt het er maanden niet van en moet ik mezelf er echt weer even toe aanzetten. Maar hé: iets is beter dan niets!

Vandaag heb ik Pippa haar schriftje weer kunnen vullen met voor later oh zo leuke info: Welke liedjes op dit moment haar favorietjes zijn, wat ze lekker vindt om te eten, waarmee ze haar zus plaagt en waar ze het hardst om moet lachen. Dat alles terwijl de meiden zich vermaakten met klei en we met z’n drietjes meezongen met de Dikkie Dik cd. Zo gezellig!

 

Zeg nou zelf, dit soort momenten wil je toch voor altijd onthouden:

En dit:

En dit (vanochtend tijdens de zwemles)

Dat staat ook in Pippa haar schrift geschreven: Pippa en Jools hebben zichzelf vanmorgen voor het eerst helemaal zelluf uit- en aangekleed voor de zwemles. Trots dat ze waren! En dat we daarna zoals iedere maandag een uur de olifant hebben staan wassen, staat er natúúrlijk ook in. De Zuid-Afrika vibe zit er al goed in!

Fijne week lieve allemaal!

 

liefs,

Annette

 

Over de schrijfster van dit artikel:

Annette de Graaf (33 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (3) en Pippa (1,5) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s
Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is ook oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….

Annette en haar gezinnetje verhuizen 28 juni 2017 voor 14 maanden naar Zuid Afrika om vrijwilligerswerk te gaan doen. En natuurlijk om lekker veel van dit bizar mooie land te zien en beleven.

Disclaimer

Annette & haar collega Tessa bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.