Auteur: Annette de Graaf

About Annette de Graaf: - Born on 17 augustus 1983 - Loves to learn about learning - Spreads kindness like confetti - Never stopped playing - Nature admirer - Big believer of 'it's the little things that matter the most' - Wife of Thaddeus Knops - Mother of Jools (2013), Pippa (2015) & Sol (2019) - Proud founder of Flow School Norway - Author of 'Let's Grow: Raising Children with a Growth Mindset' - Designer of My Learning Story & Flow Learning - Travel Blogger (The Flying Dutch Family & KLM) - Norway Lover - Mindset Coach (for families & schools) - Connection, Engagement & Flow Workshop Leader (for schools)

Als de kat, uhhhh kinderen van huis zijn….

Het is donderdagmiddag 15.30 uur. De laatste les van de dag is net afgelopen en ik vlieg met collega Geerte de school uit om haar naar het fietsdepot in Amsterdam te brengen. Ze is net uit Madrid geremigreerd naar Nederland en had een fietsstalfoutje (mooi galgjewoord) gemaakt. Met het ov zou het haar 1,5 uur kosten en met de auto was het 20 minuutjes. Dusssss natuuuuurlijk breng ik haar daar even naar toe!

Om 16.30 uur was ik alweer in onze eigen woonplaats Nieuw Vennep en besloot om eens even flink inkopen te doen in bij de Appie. SLECHTE inkopen. De kids worden op donderdag altijd opgehaald door opa en oma en slapen daar dan ook, dus ik heb DE. HELE. AVOND. VOOR. MEZELF. Hoe heerlijk is dat? Normaal gesproken wordt er zo goed als iedere dag eerst lekker gesport, maar vandaag heb ik daar nul komma nul zin in. Waar ik wel zin in heb? Ongezonde shizzle. Los in de Appie op alles wat chocola bevat + een goeie fles Zuid Afrikaanse sauvignon bij de Gall & Gall. Van een meisje uit Grade 5 die morgen naar Amerika gaat verhuizen kreeg ik een Hulleman donut en een jarige student uit Grade 3 kwam heel schattig een cupcake brengen.

Hoppakkeeeee… Alle Sugary Snacks op een schaal en:

Toetjes & Wijn Dinner it is!

Nou ja, it was…

Na 2 soesjes en 2 stukjes chocola hoefde ik eigenlijk al niet meer. Het voelt op de een of andere manier raar om zoveel ongezonds in zo’n gezond lijf te proppen. Bijna een misselijk gevoel zelfs bij het idee om nog meer hiervan te nuttigen. Bizar hoe dat dus werkt: Mijn gezonde lijf vráágt gewoon om gezond(er) eten!

En eigenlijk is dat ook wel een 1+1 is 2’tje. Sinds ik in oktober uitprobeerde wat er met mijn hoofd en lijf zou gebeuren wanneer iedere dag (even) sportte is mijn leven best veranderd. In zéér positieve zin! Ik heb zoveel meer zin in alles, voel me heerlijk energiek, sta ’s morgens fris(ser) op, voel me sterk, heb meer zelfvertrouwen, heb een langere lont, pak meer dingen aan én eet -zonder dat het enige moeite kost- veel gezonder. Iedere keuze is een bewuste keuze. Ik kies er namelijk iedere dag voor om mijn beste zelf te zijn en dat gaat zoals je kunt lezen en zien TOP.

HIER WORDEN MIJN LIJF EN HOOFD ZOOOOO BLIJ VAN:

En daar mogen tussendoor best wat ongezonde hapjes of drankjes tussen zitten. Ook dat zijn bewuste keuzes en noemen we balans. LOVE it!

Een goed bord groenten dan maar in combinatie met Netflix. Oh ja én een glas wijn. Dat dan weer wel 😉

liefs,

Annette

Over de schrijfster van dit artikel:

Annette de Graaf (33 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (3) en Pippa (1,5) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s
Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is ook oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….

Disclaimer

Annette & haar collega Tessa bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

26 januari 201726 januari 2017

Annette de GraafPlaats een reactie

Een lesje Frans: Gîtes & Table d’Hôtes

In juli 2016 mochten wij een hele week GLAMperen bij Domaine Saint Paul Le Marseillais in Zuid Frankrijk. Wanneer we terugdenken aan deze week krijgen we weer een dikke vette smile op ons gezicht, want wat was het heerlijk… De gastvrijheid van Marit en haar team was hartverwarmend en zorgde ervoor dat we nooit meer naar huis wilden.

Maarrruhhh… Voordat we verder gaan: Eerst even een lesje Frans!

Kende jij deze Franse woorden al? Un gîte & table d’hôtes. Wij hebben ze afgelopen zomervakantie voor het eerst gehoord en gebruiken ze nu al alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Zelfs onze dochter Jools van 3 weet wat ze betekenen! Nu jij nog….

Tijdens onze week op Domaine Saint Paul Le Marseillais verbleven wij in 2 prachtige tenten tussen de wijnranken. We genoten ontzettend van het buitenleven tijdens ons allereerste glamping-avontuur. We noemden het glamping omdat deze tenten (1 voor ons als ouders en 1 voor de kids) hier al compleet ingericht voor ons klaarstonden en we zelfs in fijne bedden slapen. Heel iets anders dan ‘echt’ kamperen, maar nog steeds wel het gevoel van heerlijk buiten leven.

Wat Domaine Saint Paul Le Marseillais ook aanbiedt (voor diegenen die van wat meer comfort en luxe houden) zijn gîtes. Dit zijn sfeervolle vakantieverblijven in de huizen waar vroeger de wijngaardarbeiders woonden. Ingericht en gestyled in warme kleuren, met oog voor detail en behoud van het oorspronkelijke karakter, omringd door fruitbomen en krekels. Een beetje luxe met veel aandacht voor de inrichting en volop ruimte en privacy buiten. De gîtes beschikken over een goed uitgeruste keuken, woonkamer, badkamer en slaapkamers.

Alle huisjes zijn ingericht voor 5 personen en liggen aan een binnenplaats waar ook de wijncave aan grenst. Buiten heb je altijd zon en schaduw. Bij de gîtes mag, in tegenstelling tot bij de tenten, worden gebarbequed. Er zijn bbq’s aanwezig.

Voor mensen met kleine kids: in de meeste gîtes zijn traphekjes aanwezig. Ook zijn er kinderstoelen en is er een babybad en -bed beschikbaar.

In opdracht van Marit mocht ik, samen met side-kick Jools, deze prachtige gîtes fotograferen. Wat een feestje!

Oke, beetje bijgekomen van het eerste nieuwe Franse woord? En enthousiast geraakt ook? Kijk op de site van Domaine Saint Paul Le Marseillais of neem contact op met Marit per mail om te zien wanneer er gîtes of tenten vrij zijn.

En dan nu: Table d’hôtes! We LOVE…. Het betekent eigenlijk: aanschuiven maar!

De grote luxe van Saint Paul le Marseillais: in het hoogseizoen koken zij een aantal keer per week voor de gasten. Schuif maar aan bij de ‘table d’ hôtes’. Mediterrane lekkernijen op tafel, gezelligheid om je heen, wat wil je nog meer. Grootschalige verwennerij op kleinschalige wijze. Verse spullen uit de omgeving, op mooi opgemaakte borden. Puur en vers, gezond en smaakvol.

Het fijne aan table d’hôtes bij Saint Paul Le Marseillais is dat er helemaal rekening wordt gehouden met de kids. Zij eten een half uurtje eerder, zodat je hen waar nodig kunt helpen. Er wordt goed nagedacht over wat lekker én gezond voor hen is en je kunt kiezen voor verschillende gradaties in porties: Mini of Kids. Nadat zij klaar zijn kunnen ze losgaan in de ENORME speeltuin (+ trampoline ;-)) en mogen de volwassen gasten aanschuiven. Ohhhhh die Tarte au Citron…. TE lekker!

Over de schrijfster van dit artikel:

Disclaimer

Annette & haar collega Tessa bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

26 januari 201726 januari 2017

Annette de Graaf1 reactie

Waarom een Growth Mindset mij een betere moeder, dochter en vriendin maakt…

Om maar gelijk met de eerlijke deur + billen bloot in huis te vallen: Naast het feit dat ik gezegend ben met een -van nature- dikke dosis positiviteit, energie en een redelijk permanente brede smile, komt er soms ook een andere Annette om de hoek kijken. Een versie van mezelf die ik STOMMER dan stom vind en nu eindelijk de laatste tijd flink aan het aanpakken ben met dank aan een Growth Mindset die mij helpt om mijn beste zelf te zijn.

Deze kant kennen jullie hoogstwaarschijnlijk nog niet, maarrrrr ik kan wel eens fel uit de hoek komen. En dan eigenlijk vooral tegen de mensen die het dichtste bij mij staan. Vriendlief en mijn ouders kunnen dat zeker en vast beamen. Ook onze dochtertjes van 3,5 en bijna 2 hebben mama wel eens met een verhit hoofd en streng gezicht gezien. Helemaal nu de oudste PRECIES aanvoelt wanneer het allerslechtste (of beste?!) moment om het bloed onder de nagels vandaan te halen daar is.

Voor al deze momenten waarop ik mijn stem heb verheven of gemene dingen heb gezegd (lees: geschreeuwd), schaam ik mij diep. Hiervan mag ik niemand anders de schuld geven, want ongeacht de situatie ben ík de enige die ervoor kiest om zo (idioot) te reageren. Meestal puur uit onmacht: het verliezen van de controle over een situatie. En het domste van deze emotionele reactie is eigenlijk nog dat je juist het tegenovergestelde van wat je wilt bereikt.

En dus ben ik mezelf gaan trainen. Ik ben de uitdaging met mezelf aangegaan. Iedere keer wanneer ik aanvoelde dat er een snauw of een felle opmerking aan zat komen, zoomde ik even uit en dacht goed na:

1. Hoe debiel ziet zo’n snauwende vriendin, dochter of moeder eruit?

2. Wat schiet ik ermee op om te gaan doen en zeggen wat er nu bijna uitfloept?

3. Hoe zou het beter en anders kunnen en bereik ik wat ik wil?

Door dit steeds te herhalen in m’n hoofd tijdens iedere naderende zak stront, merkte ik dat het keer op keer steeds gemakkelijker ging. Én ik merkte hoe rustiger ons gezin hiervan aan het. Én ik merkte hoe mijn relatie er leuker van werd.

Voorbeeld van hoe ik nu mezelf weet te herpakken en wat voor positieve uitwerking het heeft: Jools was maandag in het zwembad met twee emmertjes aan het spelen op een verhoging. Pippa klimt ook op de verhoging en wil een emmertje pakken. Jools ziet dat gebeuren en duwt Pippa weg, waarop Pippa van de verhoging naar beneden op haar hoofd valt. Ik grijp Jools stevig bij haar arm en spreek haar heel streng toe dat dit ABSOLUUT niet mag en ontzettend gevaarlijk is. Jools begint hierop hard te huilen, omdat ze van mij en de hele situatie geschrokken is. Tegelijkertijd probeer ik Pippa te troosten en heb ik twee huilende meiden in m’n armen. Op een veel kalmere toon vraag ik aan Jools of het een ongeluk was. Ze zegt dat het inderdaad niet expres was en zegt uit zichzelf: “Sorry Pips, it was an accident and I won’t do it again. Are you okay?” Pippa: “Ja. Sorry Joolsje.” En ze geven elkaar kusjes en knuffels. TROTS! Dan zegt Jools: “Mommy, you have to say sorry too, because you hurt my arm.” Ik: “You are absolutely right Jools, I’m so sorry I hurt your arm. I didn’t mean too…” Jools: “It’s okay mommy. But we still love each other right?” SMELT…..! We knuffelden nog een minuut of wat met z’n drietjes en toen gingen we weer lekker verder met spelen.

Natúúrlijk is het ook wel eens fout gegaan, zelfs met dit plan van aanpak in m’n hoofd. Een paar weken geleden zelfs KEIhard fout waarbij het lang duurde voordat de rust wedergekeerd was in ’t kopske (iets met een totaal onderwachte, vreemde, domme en hoge boete mijnerzijds). Even weglopen van alles hielp uiteindelijk wel om mezelf bij elkaar te rapen.

Ik werk er iedere dag aan om m’n beste zelf te zijn. Heel tof is om te merken dat deze mindset op een gegeven moment vanzelf lijkt te gaan en aanvoelt als een heerlijke nieuwe levensstijl. Op allerlei vlakken: lekker en gezond eten, bouwen aan een sterker lijf en blij zijn.

De Keuzes Die Ik Maak, Maken Mij.

Op ieder dreigend/moeilijk moment speelt dit zinnetje door m’n hoofd. En dat helpt zoveel!!!

(Bijvoorbeeld gisteravond toen dochterlief Jos voor de 8e keer in 10 minuten haar bed uitkwam voor nog 1 kusje, 1 knuffel, 1 grote kus, 1 grote knuffel, 1 I-LOVE-YOU’tje, 1 slokje water, 1 plasje en 1 scheetje. Én 25 minuten later zusje Pippa die riep: “WAKKER WORDEN!! WAKE UH-UP!!” Waarop ik haar in de luie stoel in haar slaapkamer in het pikkedonker probeerde uit te leggen wat het verschil tussen dag en nacht was: “It’s time to sleep in your bed, because it’s very dark.” Gelukkig begreep ze het daarna best aardig: “Kan niet kijken, mama! Donker! Pippa slapie doen nu.”

Liefs, Annette

Over de schrijfster van dit artikel:

Disclaimer

Annette & haar collega Tessa bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

24 januari 201725 januari 2017

Annette de GraafPlaats een reactie

Schaatspret 2.0

Al zo vaak zagen we de afgelopen tijd van die schattige schaatsjes voor kleine kids in de winkels pronken. En iedere keer dachten we dat het er deze winter toch niet van zou komen en liepen we ze weer voorbij.

Het ijs dat we al een aantal dagen op de sloot voor ons huis zagen leek ons nog niet sterk genoeg. Wel was het erg leuk om vogels en katten erop bezig te zien en vanochtend tijdens ons hardlooptochtje (1 hele kilometer en Pippa mét rolkoffer die mee móést…!) genoten we van het prachtige ijzige winterwonderland om ons heen. En we dachten aan papa. Die op datzelfde moment een duik in de zee aan het nemen was samen met zijn Zondagochtend Workout Buddies…. Gekkerds!

We warmden lekker op met een kopje thee, maakten muziek en bleven genieten van het prachtige uitzicht op het bevroren water.

Maarrrrr… Toen de meiden opeens schaatsers voorbij zagen flitsen, wilden ze weer naar buiten: het ijs op!

Hup, hup: laarzen en jas aan en gáán!

Zo jammer dat we nu geen schaatsjes voor ze hebben….

Gelukkig was dit een goed alternatief:

We konden er geen genoeg van krijgen! Wat een heerlijk weer ook…

Gouden momenten om in te lijsten!
Liefs,

Annette

Over de schrijfster van dit artikel:

Disclaimer

Annette & haar collega Tessa bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

22 januari 20173 juni 2017

Annette de GraafPlaats een reactie

Hé hallo! Wanneer gaat er nou nog iemand janken??

Ja, ik weet het. Het is een idiote gedachte. Maar ik dacht het vanochtend écht: “Wanneer gaat er nou nog iemand janken?” Het opstaan, aankleden, tanden poetsen, ontbijten, jassen aan, schoenen aan en de auto in ging gewoon TE goed. Twee poeslieve, gezellig en vrolijke huppeltjes die alles precíés zo deden zoals hun mama dat graag ziet. Er werd tussendoor grap na grap uitgehaald, rustig gespeeld, geknuffeld, gekust en dat alles zonder ook maar 1 huil, krijs, pijntje of wat dan ook.

Wat.Overkomt.Mij.Nou?????

Het was een soort van surrealistisch. Kon het gewoon niet geloven dat alles zooooo smooth verliep. En terwijl ik zwaar aan het genieten was van dit alles, zat ik ook stiekem te wachten op het moment dat er nou eindelijk eens iets fout ging. Want zo’n ochtend hebben we sinds we kids hebben nog NOOIT meegemaakt. Het leek wel alsof ik in de maling werd genomen…!

Heb een hele stapel was kunnen wegwerken en de meiden hebben zichzelf helemaal aangekleed… Ja echt!!!

Binnen 10 minuten waren de bekers geitenmelk leeg, had Pippa haar broodje pindakaas op en vroeg Jools om nog een bakje Griekse yoghurt met havervlokken. Ondertussen dronk ik -genietend van deze vrede- een kopje thee. Watskeburt??

Op het kinderdagverblijf aangekomen bleek dat ze al hun tranen hadden bewaard voor het laatst. Bij het afscheid wilden mijn twee allerliefste meisjes mij niet loslaten en krijsten het uit. Och, wat zijn dat soort momenten toch lastig. Want ik moest echt gaan en kon ze niet langer knuffelen. Wat ook wel beter is, want de juffies zeggen dat dit verdriet na een minuut of wat al voorbij is en ze de rest van de dag het super naar de zin hebben.

Met die gedachte in m’n achterhoofd kijk ik terug op een bijzondere ochtend. Zo maak je ze niet zo veel mee, dus kan er maar beter nog even goed van nagenieten!

liefs,

Annette

Over de schrijfster van dit artikel:

Disclaimer

Annette & haar collega Tessa bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

19 januari 201719 januari 2017

Annette de GraafPlaats een reactie

Waarom ik na 2 (zo goed als) slapeloze nachten nog steeds stráál?!

Jeetje. Ik zit me toch een potje lekker in m’n vel. Zelfs zeurende kids, slapeloze nachten en files kunnen daar geen verandering in brengen. Hoe dat komt? CHECK it out:

IK KIES er heel bewust voor om mensen met een positieve vibe om mij heen te verzamelen én die mij inspireren. Dat werkt zo aanstekelijk!
Voorbeeldje: Vanochtend (toen ik eindelijk een beetje in slaap gevallen was nadat Pippa de hele/halve/weet-ik-veel nacht ons wakker had gehouden – en oh ja, Jools ook nog) ging ‘de Pippa Wekker’ (= MAMMAAAA WAKKER WORDEN!!! KAN NIET KIJKEN!!!) om 6 uur (of ergens daarvoor of daarna) en mompelde ik tegen vriendlief Thaddeus dat ik mij een soort van half-dood voelde. Waarop hij reageerde met: “Maar dan ben je gelukkig ook nog half-levend.” Haha, heerlijk toch!
IK KIES er heel bewust voor om in oplossingen te denken in plaats van problemen. Gaat het niet zoals het hoort/moet/verwacht? Nou, dan doen we daar toch wat aan! Aanpakken die hap.
LEES OOK HET ARTIKEL >KIES JE ZORGEN<
IK KIES heel bewust voor less = more. Onze avonden en weekenden houden we zo vrij mogelijk, zodat we lekker veel tijd hebben voor elkaar en de dingen waar wij op dat moment zin in hebben. Ondanks dat iedereen altijd denkt dat wij het altijd druk hebben, voelt dat voor ons absoluut niet zo. “Alleen sukkels hebben het druk” luidt het boek van Tony Crabbe en I LOVE IT. Wij doen echt alleen maar wij met ons hart voor kiezen en dan voelt alles wat we doen als een cadeautje. Tja en de dingen die nu eenmaal moeten? Daar maken we ons gewoon lekker niet DRUK om.
IK KIES heel bewust voor momenten waarop ik niks doe. Samen met vriendlief of in m’n up. Even de boel de boel laten en ALLE apparaten uit. Dit werkt zo verfrissend en zorgt vaak onbewust voor inspiratie en stimulatie.
IK KIES er heel bewust voor om een risk-taker en een life-long learner te zijn. Heeeeel toevallig is dit ook precies waar de school waarop ik werk voor staat. Practice what you preach is dus helemaal van kracht!

IK KIES er heel bewust voor om goed voor mijn eigen lijf te zorgen. Iedere dag (even) sporten heeft voor mij een enorm verschil gemaakt in zowel m’n lijf als hoofd. Ik voel mij sterk, heb zin om gezond te eten en drinken en heb zoveel meer energie! Iedere dag sporten hoort er nu gewoon bij en houden we er lekker in.
IK KIES er heel bewust voor om dankbaar te zijn voor wat ik heb. Simple as that. Iedere dag.
IK KIES er heel bewust voor om een goed voorbeeld te ZIJN voor onze dochters. En voor de kinderen in mijn klas! Kinderen die zien dat hun ouders (of leerkracht) van het (gezonde) leven genieten, risico’s durven te nemen, weten dat fouten maken er ook bij hoort, in momenten op kunnen gaan, hun liefde en respect naar elkaar tonen, goed voor zichzelf zorgen en lekker gek kunnen doen is naar onze mening essentieel. Nog veel belangrijker dan vertellen hoe ze moeten zijn is om te laten zien hoe wij zijn en hen zelf (bewust of onbewust) dit over te laten nemen.

Om zo bewust in het leven te staan en te proberen om iedere dag m’n allerbeste zelf te zijn is ZO fijn. Natuurlijk lukt het niet altijd en heb ik ook m’n cranky moments, maar dat is ook oké. Zolang je je eigen brein blijft trainen komen deze momenten steeds minder vaak en minder lang voor.

Zo fijn ook om dit mee te maken met en door te geven aan de mensen om je heen. Groeien als individu = ook groeien als partner, groeien als moeder, groeien als (schoon)dochter, groeien als zus, groeien als vriendin, groeien als collega en iedere andere rol in je leven. Het werkt zo heerlijk aanstekelijk!

Ter inspiratie is hier nog een lekkere lading blije quotes!

Fijne dag lieve allemaal!

Liefs,

Annette

Over de schrijfster van dit artikel:

Disclaimer

Annette & haar collega Tessa bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.