Auteur: Annette de Graaf

About Annette de Graaf: - Born on 17 augustus 1983 - Loves to learn about learning - Spreads kindness like confetti - Never stopped playing - Nature admirer - Big believer of 'it's the little things that matter the most' - Wife of Thaddeus Knops - Mother of Jools (2013), Pippa (2015) & Sol (2019) - Proud founder of Flow School Norway - Author of 'Let's Grow: Raising Children with a Growth Mindset' - Designer of My Learning Story & Flow Learning - Travel Blogger (The Flying Dutch Family & KLM) - Norway Lover - Mindset Coach (for families & schools) - Connection, Engagement & Flow Workshop Leader (for schools)

>Kies je zorgen<

Ken je het Engelse gezegde ‘Pick your battles?’ Dat wordt vaak gebruikt om je na te laten denken over welke strijd het waard is om aan te gaan. Bijvoorbeeld of je ervoor kiest om voet bij stuk te houden dat je kind zijn groenten op moet eten of wanneer je het niet eens bent met een collega over de titel van een hoofdstuk in een presentatie. ‘Pick your battles’ en vraag je af wat je ermee opschiet wanneer je de strijd aangaat. Op welke manier dan ook.

Er is nog een ander soortgelijk gezegde dat minder vaak gebruikt wordt (misschien heb ik het ook wel zelf bedacht?!), maar wat voor mij persoonlijk HET verschil maakt tussen gelukkig en ongelukkig. Rustig en onrustig. Blij en chagrijnig.

Dat gezegde luidt:

‘Pick your worries.’ = KIES JE ZORGEN

Ik kies mijn zorgen heel zorgvuldig uit. Daarbij ga ik deze checklist in mijn hoofd af:

Kan ik er iets aan doen/veranderen? (Nee =suck it up & let it go – Ja = Doe er wat aan)
Is het echt zo erg? (Nee = stel je nier aan – Ja = stel een plan van aanpak op: Wat kan ik doen om het minder erg te maken?
Over zorgen over de toekomst –> Hoe reëel is het dat dit gaat gebeuren? (Heel reëel = Bedenken hoe ik het risico kan verkleinen – Kleine kans = Maak je niet druk, het komst vast goed)

Samengevat: Denk in oplossingen in plaats van problemen!

Wanneer je je eigen brain dagelijks op deze manier traint, dan zul je zien dat je een veel relaxter mens bent. Stressen is zooooo 2016.

En nu jij.

disney-hakuna-matata-lion-king-motto-favim-com-884728

Geef jezelf een week de tijd om te ervaren hoe het voelt wanneer je heel bewust kiest om je over bepaalde dingen geen zorgen te maken. Om in oplossingen te denken in plaats van problemen. Voel wat zo’n week met jouw hoofd kan doen.

Laat je ons weten hoe het gegaan is?

c93790d7dac5a0dd12904c6739f8601e

Liefs,

Annette

Over de schrijfster van dit artikel:

Annette de Graaf (33 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (3) en Pippa (1,5) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s
Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is ook oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….

Disclaimer

Annette & haar collega Tessa bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

13 januari 2017

Annette de GraafPlaats een reactie

Dan maar een filmpje…..

Oeh. Die donderdagochtend is niet mijn ochtend. Een race tegen de klok fighting the elements. Een soort van (halve) marathon met wind tegen over mul zand en smalle duinpaden inclusief enkelbrekende konijnenholletjes.

Ben d’r kapot van.

En dan vooral op het gebied van schaamte. Schaamte voor het feit dat ik vanochtend mijn geduld verloor. Dat ik uitviel tegen mijn dochter.

Wanneer ik daar nu aan terugdenk, dan breekt mijn hart.

En waar ging alle drama nou over? Over niks. Welke broek, maillot, rok, shirt, hemd of onderbroek er wel of niet aan moest/mocht/kon bij 2 in hun holletjes (lees: onder de dekens van het boomhutbed) kruipende konijntjes (lees: dochters van 1,5 en 3). Na 10 minuten (die voelden als 10 uur) gekrijs, dikke tranen en drukmakerij om werkelijk alles (o.a. een babypop die in een lakentje gewikkeld moest worden, maar wat niet lukte), had ik mezelf even niet meer onder controle. Op het moment dat ik

DOE EENS NORMAAL!

uit m’n eigen strot hoorde komen en dochterlief nóg harder ging huilen, kon ik zelf ook wel janken. Gelukkig kon ik al de scheldwoorden -die in m’n hoofd stonden te trappelen om er ook uit te komen- wegslikken.

Eigenlijk had ik het al eerder moeten doen, maar na deze totaal zinloze en het allemaal nog dramatischer makende kreet, telde ik tot 10 en haalde een paar keer diep adem.

Mezelf streng toesprekend dat rustig, zorgzaam, meelevend en lief blijven op dit moment het beste werkt bij de meiden (PICK YOUR BATTLES) en dat er altijd nog het magische afleiden bestaat, ging ik er weer voor. Terwijl ik de oudste dochter al troostend in m’n armen had, kwam de allerbeste afleiding ter wereld de slaapkamer in gedanst met 3 rokjes aan: 1 om haar nek, 1 over haar boobies (zoals ze die noemt) en 1 op de ‘normale’ plek voor een rokje. Kleine gekke zusjes zijn tha best!!! We moesten er allebei heerlijk om lachen, terwijl er een serieuze show werd opgevoerd voor ons neus. Met dronken pirouettes en al. Stiekempjes ging ik verder met het aankleden van de oudste chick. Omdat de focus verlegd was naar het optreden ging het 1000x zo soepel als daarvoor. THANK GOODNESS!

Het volgende obstakel was om met 2 kids, 2 koffertjes (want ze gaan vanavond uit logeren bij opa en oma), 1 sporttas, 1 Baby Born pop met een natte broek in een dekentje allebei de trappen af te dalen. Dankzij een gek liedje en een vrolijke mama ging dit top.

Ja echt: Een HAPPY MAMA is THE CLUE!

Het kost de ene keer wat meer kracht dan de ander om het tij te keren. Vandaag kostte het veel moeite, maar toch is het uiteindelijk gelukt. De volgende keer iets eerder please!!!

Natuurlijk moest er ook nog ontbeten worden + schoentjes + jasjes aan. Ik koos voor de gemakkelijkste weg dit keer: Netflix & chilllllll. Even 10 minuten rust in huis.

Casper & Emma waren mijn held en heldin. Terwijl de meisjes naar dit Noorse duo keken kon ik ongestoord een boterham smeren en overhandigen en 2 jassen 4 schoenen op de juiste plaats schuiven. Zonder gestribbel. YEAH.

Racen, sjezen naar m’n werk. File. Stilstaand verkeer. 3 Minuten te laat binnenkomen in de klas en de kids zijn er al. Maar ze merken niet eens dat ik er nog niet was. Ze zijn alvast begonnen met een woordzoeker op de Vtech Storio Max. Wat een kanjers! Hoe schattig ziet dit eruit????

Die dubbele Latte Macchiato die door een superduperlieve collega was klaargezet op m’n bureau was een extra bevestiging dat het wel goed zou komen vandaag.

Het spontane bezoekje met heerlijke knuf van 1 van m’n besties daarna maakte het nog beter.

En de taart van m’n andere liefste en jarige vriendinnetje laten die hele zooi van vanochtend helemaal vergeten.

Nu genieten van de topkids- en collega’s hier op school. En de workout vanmiddag!

FIJNE DONDERDAG LIEVE MENSEN!

Over de schrijfster van dit artikel:

Disclaimer

Annette & haar collega Tessa bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

12 januari 201712 januari 2017

Annette de GraafPlaats een reactie

Moulin Des Jarasses – Perfect Voor Grut & Groot

Het is alweer een half jaar geleden dat we bij Moulin Des Jarasses verbleven met ons gezin, maar we kijken met een grote glimlach terug op de ontzettend fijne week die we hier hebben gehad. Beelden zeggen meer dan woorden, dus in dit filmpje kun je zien hoezeer wij genoten hebben:

Moulin Des Jarasses – in het Groene Hart van Frankrijk en op 8 uur rijden van Utrecht- krijgt een dikke 10 voor kind- én oudervriendelijkheid. Waarom???

Er zijn twee leuke zwembaden: eentje voor de allerkleinste kids en een groter bad voor de wat grotere zwemfans. Tijdens de speciale Peuterweken zijn de zwembaden extra verwarmd.

DCIM101GOPRO

Er is een grote trampoline met een beschermnet eromheen. Goed voor uren springplezier! Daarnaast staan stoelen en tafels onder een prachtige boom.

Ook zijn er andere leuke speeltoestellen voor de kids, zoals houten speelhuisjes en een trein gemaakt van wijnvaten.

Het sanitair is schoon en mooi. Er zijn zelfs 2 familiedouches die beiden 2 rain showers hebben, een aankleedkussen en een babybadje.

De camping staat nooit helemaal vol, dus je hebt altijd het gevoel van rust en ruimte.
Er zijn een wasmachine, droger en vaatwasser. Lekker luxe!
Je hoeft je nooit ‘schuldig’ te voelen wanneer je kind ’s huilt/krijst/schreeuwt. Er zijn heel veel gezinnen en iedereen begrijpt het wanneer je kind even niet in z’n hummetje is. Of dat nu aan tafel, bij het zwembad of ’s nachts is: het is voor alle ouders herkenbaar. Hele opluchting!
Er wordt 6 avonden in de week heerlijk voor je gekokkereld. Dit heet ‘table d’hôtes’. Je kunt op de dag zelf aangeven of je ’s avonds aan wilt schuiven of dat je lekker zelf gaat koken. Allemaal goed! Voor de kinderen worden speciale gerechtjes bereid en er is zelfs 1 avond in de week een speciale kinderavond waarbij de kids eerst samen eten en daarna een film gaan kijken. Hierdoor kunnen de ouders later (een soort van) rustig zelf eten.

Wanneer de kids in bed liggen kun je ervoor kiezen om nog een lekker drankje te drinken met de andere gasten. Gezellig!
Je kunt kiezen om met je eigen tent of caravan te kamperen, in één van de safaritenten of in een gîte. Voor ieder wat wils! Voor de echte avonturiers: De safaritenten die langs het beekje in het bos staan zijn echt heel gaaf. Maar alle anderen eigenlijk ook….!

Je kunt een dag van te voren vers brood voor de volgende ochtend bestellen. Stokbrood, chocoladebroodjes en croissants smaken toch het allerlekkerst in Frankrijk. Ennnn heerlijk buiten ontbijten = echt vakantie!

Zo goed als wekelijks komt boswachter Rob naar Moulin des Jarasses om op Natuurtocht te gaan met de kinderen. Zo mooi om te zien hoe geïnteresseerd alle kinderen (en ouders!) zijn in de flora en fauna om zich heen. Er valt zoveel te beleven, zolang je je ogen en oren maar goed openhoudt. Het was leuk om te merken dat de kinderen de rest van de week nog steeds erg bezig waren met het bekijken van insecten.

Er zijn kippen, hanen, konijnen en katten voor de kids die gek zijn op dieren. Het lijkt net een kinderboerderij!

Er is een leuk zwemmeertje op ongeveer 20 minuten rijden, genaamd La Naute. Je kunt er fijn spelen, zwemmen en lekker eten.

Wat wij zo leuk vonden om in de maand juni bij Moulin des Jarasses te verblijven, was dat er voor onze dreumes en peuter allemaal vriendjes en vriendinnetjes van dezelfde leeftijd waren. Tijdens het hoogseizoen is Moulin des Jarasses zo goed als volgeboekt, dus een tip van ons is om vlak voor of na de Nederlandse schoolvakanties te gaan wanneer je die mogelijkheid hebt.

Extra informatie over de PEUTERWEKEN: In het voor- en naseizoen van de zomervakantie 2017 zijn het ‘Baby-en Peuterweken’. Ouders kunnen zich dan laten verwennen en ’s avonds aanschuiven bij de table d’hôte waar kinderen tot en met vier jaar gratis mee-eten. Er zijn speciale peuter-eettijden en het zwembad is die weken extra verwarmd zodat het voor de kleintjes altijd comfortabel is.

> Normaal gesproken zouden wij niet zo snel terugkeren naar eenzelfde vakantieoord, maar voor Moulin des Jarasses zouden we zomaar eens een uitzondering kunnen maken. Zozeer als we onze kids hebben zien genieten en wij zelf ook een fantastische week gehad. <

Echt een aanrader!

Volg Moulin des Jarasses ook op Facebook om het hele jaar door het Franse gevoel te houden!

Over de schrijfster van dit artikel:

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen.

Disclaimer

Annette blogt alleen over dingen die ze zelf meemaakt of producten die zij zelf (heeft) gebruikt. Zij geeft hierover ‘slechts’ haar persoonlijke mening.

10 januari 201710 januari 2017

Annette de Graaf2 reacties

Een lief en wijs gesprekje tussen moeder en dochter…

Na 3 (jaaa 3!) weken kerstvakantie is op deze dinsdag mijn eerste vierdaagse werkweek van het jaar van start gegaan. Heel dubbel: die quality time met m’n aapjes en dje luie ochtenden + leuke uitjes waren puur genieten. Maarrrrr… ik heb de allerleukste baan waar ik ook met heel veel plezier naar toe ga. Zin om te horen welke avonturen mijn studenten hebben beleefd in alle uithoeken van de wereld.

Ik dacht dar het voor Jools misschien wel wat verwarrend kon zijn dat ik er dan niet meer 24/7 ben, maar dat bleek wel mee te vallen:

“Mama, waarom moet je nou weer werken?”

“Jaaaaa, dat is een goede vraag, lieve Jools. Waarom denk je?”

“Ik denk dat je moet werken, omdat anders de kindjes op school jou missen en ze dan geen Nederlands leren. En dan zorg ik wel voor Pippa.”

💛*smelt* 💛

Fijne dag allemaal!

10 januari 2017

Annette de GraafPlaats een reactie

Hoe een positieve mindset je 21,1 km ver kan brengen

Zondagmiddag 8 januari was een pittig potje bikkelen. Een keiharde test of die positieve mindset van mij nog steeds van kracht is wanneer ik 21,1 km lang over het strand, door de duinen en het bos loop te ploeteren.

15873336_1407811879243290_6704222728797489609_n

15895209_1407811835909961_5964339937149081625_n

15940535_1407811842576627_1831149944908627595_n

15894707_1407811885909956_6070344647844912093_n

15940970_1407811839243294_7539188511836172743_n

15965268_1407811965909948_832427925424597064_n

En ploeteren werd het zeker na een kilometer of 10. Daarvóór ging het verrassend soepel. M’n inhaaldrang en ik waren lekker op dreef. Die eerste 8 kilometer over het strand vond ik ook echt heerlijk. Het was wel goed oppassen dat je niet op een zeester trapte, want daar lag het strand helemaal vol mee.

Dit 10 kilometerpunt was ook het moment dat ik voor het eerst gebruik maakte van een drinkpost én dus voor het eerst stopte met hardlopen. Dat stoppen was lastiger dan gedacht, want de beentjes waren gewend om te rennen. Maar rennend drinken is niet helemaal mijn ding, dus moest echt even een pit-stop maken om het bekertje water in m’n mond ipv nek te gieten.

Na de voltooiing hiervan voelden de beentjes opeens een paar kilo zwaarder. Oké, denk aan iets waar je geen last van hebt en focus daarop. M’n haarbandje. Ja top. Denk aan je haarbandje. Wat voelt dat haarbandje toch fijn. (Ja je gedachten nemen een vreemd loopje met je op dit soort momenten!)

Tot er vanaf 12 kilometer opeens een heel fit ogend meisje voor mij kwam rennen. Haar tempo lag net iets hoger dan dat ik op dat moment aanhield, maar hé: ik ben gek op uitdagingen ;-)! Volgen die hap. Tot de 20 kilometer aan toe heb ik haar letterlijk op de voet gevolgd. Bij het 15 kilometer-drink-punt raakte ik haar heel eventjes kwijt -omdat zij gewoon doorrende en ik wel een slokje lustte-, dus moest er aangezet worden. Om me vervolgens weer 5 kilometer lang op haar heen-en-weer zwiepende staartje te focussen. Dit hielp fantastisch als afleiding van m’n donkere gedachten die alleen maar pijn en vermoeidheid voelden. Zwiep staartje, zwiep… Daardoor ging het weer een stuk beter! Gelukkig had ‘m’n haas’ muziek in haar oren, dus hopelijk heeft ze mijn stalk-actie niet doorgehad…

Toen het bordje 20 km in zicht was betekende dit voor mij: SPRINTEN!!! Nog even gauw een blik geworpen op de naam op de bib van mijn heldin, die Nienke bleek te heten (THANXXX NIENKE!!!) en goooo gooooo gooooooo die laatste kilometer. M’n ouders -die bij de finish stonden- moest ik toeschreeuwen: “Mammmmm, pappa! Hierrrrr!” Zij hadden mijn aankomst blijkbaar nog niet verwacht rond deze tijd en keken een totaal andere kant op….!

Done. Did it. De slogan van de Saucony Egmond Halve Marathon was ‘Find Your Strong’ en dat was het zeker. Steeds op zoek blijven gaan naar het beste in jezelf. En dat is best goed gelukt. Ondanks dat het zwaar was heb ik mezelf steeds uitgedaagd positief te blijven denken. Deze mindset heeft mij in een mooie tijd over de finish geholpen:

Wat ook hielp was denken aan dingen die nog veel zwaarder zijn, zoals rennen achter een buggy en bevallen. Ook dacht ik aan wat Jools gisteren tegen mij zij toen ik vertelde dat het best een moeilijke run ging worden: “Maar mama, dan kunnen we toch samen en dat houd ik jouw hand vast.” Ik heb haar handje gevoeld hoor!

Ondanks dat al m’n spieren en gewrichten pijn doen, zit ik hier nu met een megatrots gevoel te typen. Ik heb op 2 fronten mezelf trots gemaakt: het grootste gedeelte van de race positief gebleven én een mooie tijd neergezet! Dat gevoel gaan we nog lekker lang vasthouden!

Hoppakee!!!!

PS1: Mamsie en papsie, super bedankt dat jullie er voor mij waren vandaag. Déjà vu naar alle korfbalwedstrijden waar jullie ook altijd mijn trouwe trotse publiek waren. Heerlijk gevoel! Het kopje thee en de appeltaart na afloop smaakten top en het was erg gezellig om zo samen te zijn. Love you!!!

PS2: Lieve schoonmama en schoonpapa, super bedankt dat jullie op de meisjes wilden passen vandaag zodat ik dit kon doen. Ennnn dat Thaddeus een gave cursus CrossFit Kids kon volgens dit weekend. Samen hebben we, mede dankzij jullie, er weer een medaille en een mooi papiertje bij!

PS3: Not Just Some Wear & Kari Traa: de outfit was weer TE fijn om in te rennen. Thanxxxx daarvoor! Zag trouwens nog meer ‘Kari Traatjes’ voorbij zoeven met pakjes in mooie kleuren. Valt goed in het oog!

PS3: Respect voor alle mensen die tijdens de run nog in staat waren om met een GoPro te filmen of selfies te schieten of een uitgebreid gesprek te voeren met elkaar. Serieus: RESPECT. Maar HOE dan? Waren jullie nog niet moe ofzo???

Over de schrijfster van dit artikel:

Disclaimer

Annette & haar collega Tessa bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

8 januari 20173 juni 2017

Annette de GraafPlaats een reactie

Goede Voornemens? Die vind ik STOM.

Tijdens zo ongeveer ieder gesprek dat gevoerd wordt de dagen voor en na de jaarwisseling gaat het erover: Goede Voornemens. Leuk hoor om te horen hoe de medemens van plan is om vastgelopen projectjes op te gaan pakken, te stoppen met roken, positiever in het leven te willen staan en met stip op 1: gezonder eten en méér sporten.

Om heel eerlijk te zijn: Ik kan hier dus niet tegen. Het roept een soort allergische reactie in mij op wanneer het gaat over ‘in het nieuwe jaar ga ik het allemaal anders doen’ of ‘in januari ga ik er écht mee beginnen.’ Ik vind het RAAR dat je niet al op de dagen voor 1 januari gaat werken aan de dingen die je wilt veranderen in je leven als je dat toch al van plan bent. Wat maakt een datum nou uit??

Natúúrlijk begrijp ik heus wel dat zo’n datum als een stok achter de deur kan werken. Natúúrlijk zie ik in dat wanneer je zo’n voornemen hardop zegt tegen mensen het vaak ook gemakkelijker is om je eraan te houden (omdat je er door hen aan herinnert zult worden en je niet wilt falen). Natúúrlijk vind ik het top dat mensen ín zijn voor verbetering en bewust de tijd nemen na te denken over:

Wat wil ik anders en beter in mijn leven?

Maar mijn punt is…..

….dat ik het nogal weinig vind om hier maar 1 keer per jaar zo bewust mee bezig te zijn. Wanneer jij iets anders en beters wilt in je leven, dan kun je daar ook op 3 maart of 16 november mee beginnen. Op het moment dat jij denkt dat er iets niet pluis is en toe bent aan verandering, dan start je daar toch à la moment mee?

Waarom zou je niet jezelf iedere dag van het jaar uitdagen om je allerbeste zelf te zijn?

Note to self: Be my Best Me every single DAY!

Maar ook:

14482312_1233037126746708_8883832791679107072_n

Leg jezelf voor het invoeren van je veranderingen geen FBI-waardige druk op. Wanneer je die goede voornemens (op ieder moment van het jaar) écht gaat doorvoeren is het ook oké wanneer je er eens een keer even geen zin in hebt. Wanneer je zin hebt om eens even lekker negatief te zijn of een broodje ongezond te eten.

Weet je? Doe gewoon lekker waar jij je goed bij voelt. En voelt het niet goed? Dan doe je het toch wat aan? Right here, right now.

Regel het.

Je hebt niet maar ieder jaar een nieuwe kans, maar op ieder -door jou gekozen- moment!

Over de schrijfster van dit artikel:

Disclaimer

Annette & haar collega Tessa bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.