Auteur: Annette de Graaf

Ei, ei, ei en we zijn niet zo blij. Al een week of 3 slapen we nie. Vriendlief gelukkig nu 2 nachten (hopelijk) wel, want hij is op een Boys Only Sporty Trip in Duitsland. De reden voor dit slaapgebrek is ons aller Pippake. Overdag supershinend gezond, maar ’s nachts verandert zij in een horrorzeehond. 

De eerste nachten gingen nog. Een uur of wat rechtop met haar zitten en afleiden van het hoesten. Luuf smeren, speen in de hoestdrank dopen, druppeltjes in de fles melk, matras schuin ophogen, wollen sokjes aan (thanx voor de tips mama’s!): alles hebben we uit de kast getrokken. En het gaat dan ook steeds een uur of wat goed. Tenminste dat denk ik. M’n nachtelijke tijdsbesef is ronduit slecht. M’n nachtelijke humeur zelfs nog slechter. Zeker wanneer er sprake is van ernstig slaapgebrek en je iedere minuut slaap als heilig ervaart.

Dus toegeven (how can I not): ’s Nachts ben ik een naar mens. Hekswaardig naar. Met al m’n Mommy Superpowers lukt het nog om dit te verbloemen naar kidslief toe, maar vriendlief moet het helaas zo goed als altijd bezuren. Dat hij één van de allerdiepste slapers op aard is helpt daarbij niet mee en hebben hem menig blauwe plek in de zij opgeleverd dankzij mijn vlijmscherpe rechterelleboog. 

Hierbij duizendmaal excuus, babe. Ei luf joe. Overdag net iets meer dan ’s nachts. 

En nu, na een lange zaterdag die startte om 5.45 uur wil ik zó graag slapenZó graag. Maar helaas peanut butter gaat her niet (lees: nooit) vanzelf: De oudste gup deed er 1,5 uur over voordat ze eindelijk in slaap viel en toen dat eindelijk gelukt was (niet helemaal zoals ‘normaal’, in haar eigen bed, maar hé, het slaapt): 

….. hoorde ik na het poetsen van mijn tanden het inmiddels vertrouwde geblaf uit Guppie Girl 2 haar kamer komen. Denk er serieus aan om haar aan te melden bij Lenie ’t Hart. 

En daar komt ook dit nog efkes bij: 

Die bug die al weken de gehele familie (en het land) teistert lijkt ook bij mij z’n weg door het immuunsysteem te hebben gevochten. Blijk toch niet helemaal onoverwinnelijk. 

Bummer.

Maar gelukkig wel goed bewapend: Pippa is inmiddels met een dubbelzodikke laag Luuf bemetseld en ligt (lees:’staat’ ivm niet-meer-zo-licht hellend matras) ingewikkeld als een mummie vredig te slapen. Je weet nooit voor hoe lang, maar voor nu is een een dream coming true. 

Et moi? Ik heb het medicijnkastje in de keuken geplunderd om gedrogeerd en al een paar uurtjes onder zeil te geraken. Maar wel in stijl thanks to the truffelpepernootsmaak in de pijnlijke mond. 

Duhhhh!!! 

Night Night y’alllllll. 
Over de schrijfster van dit artikel:

Annette de Graaf (33 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (3) en Pippa (1,5) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is ook oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….

Disclaimer

Annette blogt alleen over dingen die ze zelf meemaakt of producten die zij zelf (heeft) gebruikt. Zij geeft hierover ‘slechts’ haar persoonlijke mening.

Niets ten nadele van deze allerschattigste varkentjes wiens naam door menigeen op een negatieve manier wordt gebruikt.

Maar.

Iedere mama van de hele wereld heeft zich zekers te weten wel minimaal een week of maand of jaar (of méér) een soort van hangbuikzwijn gevoeld. De eerste periode na je bevalling zou je toch bijna zweren dat je niet zojuist gebaard hebt, maar eigenlijk nog 25 weken zwanger.

Dat was ook wat mijn bloedeigen oma van 90 jaar tegen mij zei nadat de eerste week als kersverse moeder:

Goh, verwacht je al een tweede?

Mwehhhhhhh……

Wijde truien, strakke broeken: alles deed ik eraan om er weer een beetje ‘normaal’ uit te zien. Het dik zijn zonder dat er een mini-mensje in mij groeide vond ik echt verskrikkulluk. En waarom? Op zich best logisch: als mega fanatiek sportster was ik gewend aan een strak lijf. Zwanger zijn vond ik fantastisch en genoot ervan om te zien dat mijn lijf bezig was om een nieuwe wereldburger te creëren.

Vanaf het moment dat ik beide meisjes eruit ‘geplopt’ (UHHHHH I WISH) had, kon ik niet wachten om weer keihard te gaan trainen. Maar ja. Dat mocht en kon natuurlijk nog helemaal niet. Normaal gesproken mag je na 6 weken weer deelnemen aan de Back in Shape training van Mom in Balance, maar na een keizersnede moet je daar nog 2 weken bij optellen. Ontzettende belangrijk om het trainen dan weer rustig op te bouwen en dankzij mijn allerliefste vriendin én Mom in Balance trainster Elles lukte dat best aardig. Nu was/ben ik lastig in toom te houden, maar naar Elles luisterde ik. Op z’n ‘Annets’ dan hè….

Op dit moment zijn we 1,5 jaar verder nadat baby girl nummero 2 geboren is en ben ik best tevreden met m’n apres-twee-kids body. Sowieso trots dat dit lijffie dat groeien van deze mini-mensjes maar mooi geflikt heeft, maar ook met hoe ik er nu uitzie. Dat gaat natuurlijk niet vanzelf, daar moet je wel wel het een en ander voor doen en laten. Gelukkig HOU ik als een malle van sporten en gaat dat gepaard met verantwoord eten. Dat scheelt. En natuuuuuurlijk geniet ik ook van ongezonde quilty pleasures. Wie niet??? Dat houdt alles weer mooi in balans. En kun je dan extra van genieten omdat het iets bijzonders is.

Maar.

Hoeveel ik ook sport en hoe gezond ik ook eet, van dat buikie kom ik niet af. Buik inhouden, verstoppen in een strakke sportbroek of onder een wijd shirt is voor mij DE oplossing, maar het allermeeste hoop ik dat er een moment komt waarop dat niet meer hoeft.

Of.

Moet ik het gewoon maar accepteren? Zo van: It is what it is?

Misschien wel. Want die quilty pleasures (wijntjes, chocolala en andere lekkernijen) wil ik gewoon zo af en toe blijven nuttigen. Daar word ik blij van.

En een blije mama telt voor 2. Happy mommy, happy kids.

En die kids maakt een hangbuik meer of minder helemaal niet uit! 

DUS:

I need to relaxxxxxxx. Doen jullie dat dan ook?!?

 

liefs,

Annette

 

 

Over de schrijfster van dit artikel:

Annette de Graaf (33 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (3) en Pippa (1,5) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s
Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is ook oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….

Disclaimer

Annette blogt alleen over dingen die ze zelf meemaakt of producten die zij zelf (heeft) gebruikt. Zij geeft hierover ‘slechts’ haar persoonlijke mening.

Sorry Guus. Ik gebruik jouw legendarische tekst even met een ietwat andere gedachte erachter. Nog steeds wel romantisch hoor, dat zeker. Maar op een heel, heel andere manier die jij -als papa- vast ook wel zal herkennen.

En wel zo:

Wat mij altijd door wakkere nachten heen sleept is om mezelf te dwingen het mooie ervan in te zien. Dit soort gedichten poppen dan in m’n hoofd op als paddestoelen uit de grond.

Hope you like it….!

Liefs!

 

Over de schrijfster van dit artikel:

Annette de Graaf (33 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (3) en Pippa (1,5) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s
Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is ook oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….

Disclaimer

Annette blogt alleen over dingen die ze zelf meemaakt of producten die zij zelf (heeft) gebruikt. Zij geeft hierover ‘slechts’ haar persoonlijke mening.

Iedere moeder die ik ken geeft aan dat zij ZO kan genieten van tijd voor zichzelf. Of dat nu heerlijk helemaal alleen is, met je partner óf vriendin(nen); q-time met je eigen hoofd en lijf is te nice. 

So nice, you wanna do it twice

Eindelijk mag jij kiezen wat je wilt doen. Soms kan dat best overweldigend zijn en heel bizar aanvoelen. In je eentje douchen of boodschappen is al Tha Bomb.

Nooit had je gedacht zo te kunnen genieten van de simpelste dingen. Ongestoord kunnen eten terwijl het nog warm is. In de auto je eigen favoriete muziek opzetten ipv K3 of Dirk Scheele. Keihard ontspannen in de spa of keihard inspannen tijdens een sportles.

Om je te inspireren zijn hier mijn favo Mama-Me-Time-Momentjes. Welke vind jij zelf ook fijn?

1. Superdeluxe natuurlijk, maar voor ultieme ontspanning en q-time staat voor mij een weekendje weg met stip op 1! Afgelopen weekend was ik met vriendinnen naar Dublin en dat was niet normaal fantastisch geweldig. Plan het gewoon, ga ervoor: Het doet een mama zooooo goed! Met vriendlief is het al veel te lang geleden dat we dit gedaan hebben (al is het maar een nachtje weg) en we zijn ermee bezig om dit zsm te plannen. Nu al zin in!
   

   

   

   
2. Date Night met de liefste. De aanslag die het hebben van kids op je relatie heeft is HUGE. Echte HUGE. Om te voorkomen dat je alleen nog maar over de was, het avondeten en poepluiers praat is het zo belangrijk om te blijven strijden voor tijd voor elkaar. Wanneer het regelen van een oppas teveel gedoe is, kun je ook thuis wat organiseren. Kids op tijd naar bed, kaarsjes aan, lekker eten, lekker drankje, muziek en praten. Praten. Stel elkaar vragen over hoe het met jullie gaat. Waar ben je superblij mee? Wat zou je misschien anders willen? Welke ambities heb je? Waar kun je elkaar beter in supporten? En spreek je waardering naar elkaar uit. Verras elkaar! Werk aan de teamspirit!
   Wij doen dit veel te weinig, maar het besef is er wel dat het oh zo belangrijk is. Oprechte interesse en aandacht voor elkaar. Van dit soort momenten groei ik echt als persoon. En niet alleen ik, maar ook vriendlief en daardoor wij samen. Als geliefden en als team Papa & Mama.

   

3. Sporten, sporten, sporten! Vaak is het wel een drempeltje die beklommen moet worden, maar dit is voor mij DE manier om me weer even helemaal mezelf te voelen. Heel bewust bezig zijn met m’n eigen lijf en achteraf dat trotse gevoel. YEAH MAN! I DID IT!

   

4. Na inspanning komt ontspanning. Ontspannen gaat nóg beter en makkelijker dankzij dat trotse gevoel apres-sport-gevoel. En ontspannen doe ik het allerliefste in de sauna. Niet perse in de sauna zelf, maar wel zo’n fijn complex met alles erropenderran. Een paar weken geleden ging ik voor een beautybehandeling en dook daarna in m’n nakie het zwembad en de sauna in bij de Sauna van Egmond in Haarlem. LOVED it.

   

5. Shoppperdeshopshop. Ook dit gebeurt veel te weinig. Voor de meisjes scoren we regelmatig de leukste en hipste kleertjes, maar mezelf gun ik die tijd en het geld bijna nooit. Dussss…. Plan de Campagne: Ik ga iedere week 50 Eurootjes aan de kant leggen en gun mezelf 1 keer in de maand een middag of avond shoppen. En dan niet weer met alleen maar kinderkleding thuiskomen. Nu al zin in!
6. Blij door bloggen. Natuurlijk schrijf ik voor jullie, maar daardoor inspireer ik ook dagelijks mezelf. Door goed na te denken over wat jullie blij kan maken en kan helpen, help ik ook mezelf. ZO fijn! Tijdens pauzes op het werk of wanneer de kids naar bed zijn is dit voor mij een topbesteding van Mama-Me-Time.

   

LUCKY DUCK ME: Iedere donderdagmiddag en avond én nacht zijn onze kids bij mijn ouders. Hoe zal ik AL die tijd vanmiddag na het werken eens in gaan vullen?? Heb m’n sportkleding én saunaspulletjes mee, dus dikke kans dat het een rondje Amsterdamse Bos wordt en daarna chillen met m’n blote billen bij Spa Zuiver. OHHH YEAHHHH.

 

Over de schrijfster van dit artikel:

Annette de Graaf (33 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (2,5) en Pippa (1) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s
Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is ook oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….

Disclaimer

Annette blogt alleen over dingen die ze zelf meemaakt of producten die zij zelf (heeft) gebruikt. Zij geeft hierover ‘slechts’ haar persoonlijke mening.

Voordat ik zelf moeder werd, had ik géén idee dat spelen een complete studie waard is.  Wanneer ik aan spelen dacht, was het zoiets van: “Dat doen kinderen gewoon.” Niets meer, niets minder. Op mijn pedagogische opleiding is dit hele onderwerp ook nooit echt de revue gepasseerd (of ik heb niet goed opgelet – dat zou trouwens heel goed kunnen – oeps).

Dat de ontwikkeling van spel al bij pasgeboren babytjes begint was tot een aantal jaar geleden een totaal nieuw en mega interessant weetje voor mij. Tijdens een leuke ochtend in het Mama Café in Lisse legde een speltherapeute uitgebreid aan alle aanwezige moeders (en een vader!) uit door welke fasen kinderen gaan en hoe jij daar als ouder goed op kunt inSPELEN. Deze ochtend zal ik nooit vergeten, want het heeft mij geleerd om op een heel andere manier naar spel te kijken en hierop te reageren. Om jou dit ook te laten ervaren heb ik de vraag uitgekozen van de aanwezige vader die ons allemaal aan het denken heeft gezet. Samen met de speltherapeut en actief meedenken van de andere ouders zijn we tot onderstaande oplossingen gekomen.

De hulpvraag was:

Mijn kind kan niet goed alleen spelen. Wat kan ik hieraan doen?

Aan alleen kunnen spelen gaat een heel proces vooraf. Natuurlijk zijn er ook kinderen bij wie dit zich allemaal vanzelf ontwikkelt, maar de meesten hebben toch echt wel sturing nodig. Van jou!

STAP 1: Bedenk welk speelgoed interessant en uitdagend is voor jouw kind. Wat goed mee kan helpen is de Vrolijke Typetjes Test op de Facebook pagina van VTech. Erg leuk om bewust na te denken over bepaalde vraagstukken als: “Op welk dier lijkt jouw kind het meest?” Een aantal vragen hadden niet precies het antwoord wat ik zelf in gedachten had en echt bij Jools of Pippa paste, maar er was altijd wel iets dat daar een soort van op leek. Jools bleek De Slimme Professor en Pippa De Verzorger. VTech geeft naast de uitslag van de test ook gelijk aan welk speelgoed bij het bepaalde typetje past. Jools heeft naar aanleiding van de uitslag een Mijn Slaapwekker Vriendje gekregen en Pippa een Verzorg & Leer Reismand met een roze kattenvriendje. Onderaan dit artikel lees je onze ervaringen met deze speeltjes.

STAP 2: Naast het zelf laten ontdekken van nieuw of ‘oud’ speelgoed is het ook heel goed om aan je kind te laten zien wat en hoe je kunt spelen. Doe duidelijk en misschien wel tikkeltje overdreven (voor jouw gevoel) voor hoe alleen en samenspelen kan gaan. Zeg hardop wat je denkt en doet. Speel situaties na en benoem alles. Stel vragen aan je kind die kunnen helpen in het ontdekken van het speelgoed.

Stimuleer jouw kindje om zijn of haar fantasie tot de MAX te gebruiken

Hier leert jouw kind zo ontzettend veel van en zal jouw spel na gaan doen. Dat hoeft niet onmiddellijk te zijn, maar je zult daarna regelmatig dingen van jezelf herkennen tijdens het spel van je kind. Monkey see, monkey do! 

Ook is samen spelen enorm goed voor de band tussen jou en je kind. Samen spelen en echt volle aandacht aan elkaar besteden is het allermooiste wat er is. Je kind geniet hier zo van!

STAP 3: Help je kind met het opstarten om zelf te gaan spelen. Leg interessant en uitdagend speelgoed klaar waar jullie eerder al samen mee gespeeld hebben en speel een korte tijd mee met je kind. Neem daarna wat meer afstand en geef af en toe wat sturing. Eigelijk ben je een soort trainer/coach!

STAP 4: Zorg ervoor dat het speelgoed gemakkelijker toegankelijk is voor je kind en ze al het ‘geleerde’ in de praktijk kunnen brengen. En meer! De eerste periode na het oefenen met spelen zal je kind nog wel een opstartmomentje nodig hebben, maar dat wordt steeds korter. Een soort speeltraining is het dus eigenlijk.

Benieuwd wat jullie ervaringen zijn omtrent het speelgedrag van je kid(s). Deel je het met ons? En welk typetje kwam eruit bij de Vrolijke Typetjes Test??

Oh ja, ik zou nog laten weten hoe de door VTech uitgekozen speeltjes bevallen bij Jools & Pippa….

De Verzorg Reis & Leer Mand met roze kattenvriendje is een groot succes. Het was eigenlijk voor Pippa uitgekozen, maar Jools is net zo’n ‘Verzorger’ als haar zus. Jools weet dat het Pippa haar katje is, maar wanneer Pippa tussen de middag slaapt speelt ze er ook graag mee. Niet al te lang, want dan is ze er wel weer op uitgekeken. Je merkt dan dat dit speelgoed echt voor jongere kinderen bedoeld is. Jools heeft wat meer uitdaging nodig.

Dat bij Jools uit de test ‘De Slimme Professor’ kwam begrepen we wel, maar we hadden ook ‘De Verzorger’ verwacht bij haar. Het scheelde uiteindelijk een paar procent, dus ze is eigenlijk wel een beetje allebei deze typetjes. Een combinatie past precies bij haar!

Jools mocht het Slaapvriendje uitproberen. In eerste instantie dachten wij dat het niets voor haar zou zijn, want al eerder hadden we Sam het Schaap geprobeerd en dat was geen succes. Jools trekt 1001 trucs uit de kast om niet te hoeven slapen en Sam kon daar geen stokje voor steken. Dit Slaapvriendje leek dit heel eventjes wel te gaan doen toen Jools hem met verpakking en al mee naar bed had genomen, maar helaas helaas helaas trapte ze ook hier niet in. Bummer!

Waar het Slaapvriendje wel heel goed voor dient in Huize Knops-de Graaf zijn de eet-, tandenpoets- en baddertijden. Grappig genoeg vindt Jools dit wel heel interessant.

Gelukkig zijn de instellingen van de wekker heel gemakkelijk en snel te veranderen, dus je kunt van te voren even snel de eettijd wijzigen wanneer je dat zou willen. Je kunt ook kiezen of er wel of niet een alarm afgaat, dus dat is handig.

Jools vindt het heel erg leuk dat je de tijd kunt horen wanneer je op de klok drukt. Ze is erg met cijfers en letters bezig, dus dit haakt daar mooi op in.

Zusje Pippa is het gekst op de kattendans. Deze doet ze fanatiek mee. Cute!

Maar het allergekst is ze op haar eigen Kattenvriendje. Kijk dit nou:

 

 

Liefs,

Annette

 

Over de schrijfster van dit artikel:

Annette de Graaf (33 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (3) en Pippa (1,5) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s
Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is ook oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….

Disclaimer

Annette blogt alleen over dingen die ze zelf meemaakt of producten die zij zelf (heeft) gebruikt. Zij geeft hierover ‘slechts’ haar persoonlijke mening.

 

Damnnnnnn…. Wat heb ik als een malle genoten de afgelopen dagen. Dublin was echt helemaal fantastisch. Zo bizar om helemaal ‘alleen’ te zijn. Want zo voelt dat zonder kids. Echt een soort van lichter. Dat is helemaal totaal absoluut niet ten nadele van m’n allerliefste schatjes Jools en Pippa, maar om een paar dagen achter elkaar alleen maar voor jezelf te hoeven zorgen is gewoon een heel aparte ervaring wanneer je zo goed als alle andere dagen van het jaar 24/7 paraat staat voor je kiddies.

De stad Dublin kende ik al een beetje, aangezien we vorig jaar met ons gezinnetje samen daar zijn geweest om onze lieve vrienden Marjolein, Chris en hun dochter Stella daar naar toe zijn verhuisd. Chris heeft een gave baan bij LinkedIn en in Dublin zit LinkedIn HQ. Maar een stad verkennen met je kids versus met vriendinnen is natuurlijk wel heul heul anders….

Ter voorbereiding op onze city trip heb ik de app van time to momo Dublin op m’n telefoon geïnstalleerd en tijdens de vliegreis deze fanatiek uit m’n hoofd geleerd om als pro Tour Guide te kunnen functioneren. Haha, dat vind ik altijd ZO leuk! En om indruk op m’n ervaren medereizigsters te maken moet je wel van goeden huize komen. Vriendinnen Heidi & Erin (beiden Amerikaans en woonachtig in Amsterdam) reizen heel wat af (heul heul heul heul wat) en vooral Heidi bereidt zich altijd idioot goed voor. Lunch en diner reserveringen worden al maanden van tevoren besproken en van ieder oud gebouw kennen zij de historie. Thanxxxxxx to time to momo ging ik m’n ‘Tour-Guide-Voor-Even’ functie met goede moed tegemoet….!

Hoe we het hebben gehad in Dublin? Nou zoooooo:

 

Dusssss:

Dublin is echt een dikke vette aanrader. Met kids, zonder kids, met vriend of vriendinnen. De mensen zijn zo aardig en open dat je je gelijk thuis en op je gemak voelt. Zag overal leuke speeltuinen en kinderdingen, dus wil graag weer eens terug met de meiden.

De stad is enorm veelzijdig en de prachtige natuurgebieden liggen om de hoek. Vorig jaar huurden we een auto (even wennen om links te rijden, maar is prima te doen) en dit jaar deden we alles met het OV. Allebei top. Maar net waar je zelf zin in hebt.

Wanneer we weer terug gaan (dat willen we zeker!) dan zou ik vooral nog meer van de ruige natuur willen zien. Cliffs van Moher bijvoorbeeld, maar dat ligt aan de andere kant van Ierland = dus een totaal ander soort trip met langere reistijd in Ierland zelf. Maar ook in Dublin City Centre zelf zijn zoveel leuke restaurantjes, bars en shops die riepen om bezocht te worden.

De tijd was te kort… We bewaren alle enthousiaste ideeën voor de volgende keer!

 

Ennuhhhhh THANXXXXX Kari Traa (@Not Just Some Wear) & The North Face (@ LVTPR) For Keeping Me Warm!

 

+

Thanxxxxx time to momo for the Dublin City Map App & More

Over de schrijfster van dit artikel:

Annette de Graaf (33 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (2,5) en Pippa (1) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s
Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is ook oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….

Disclaimer

Annette blogt alleen over dingen die ze zelf meemaakt of producten die zij zelf (heeft) gebruikt. Zij geeft hierover ‘slechts’ haar persoonlijke mening.