Auteur: Annette de Graaf

Ik hóór het mezelf nog zeggen. Een jaar of 12 jong en het idee hebbend alles wel te weten. Ouders van een vriendinnetje gingen een week op vakantie zonder haar en haar broertje en dat vond ik toch een potje raar. Belachelijk zelfs. Zo zei ik dat ook tegen mijn ouders en ik liet hen beloven nooit zonder mij en mijn broertje op reis te gaan. Want dat zou hartstikke oneerlijk zijn.

Niet wetende dat de tijd je mening desastreus kan veranderen meldde ook ik op een dag aan m’n lieve mams en paps dat het veel te kinderachtig was om nog met je ouders mee op vakantie te gaan en dat ik ervoor koos om zelluf liever met vriendinnen naar Playa d’Aro incl stapavond in Lloret de Mar (wie kent het niet) te gaan. Hoe dat voor mijn ouders moet zijn geweest kom ik pas over een jaar of 14 achter wanneer Jools & Pippa in hun mama’s voetsporen treden en dus hoogstwaarschijnlijk zullen swingen op menig bar (Oh.My.Goodness.).

Maar dat was mijn eigen keus. Ik wilde zelf niet meer mee op vakantie met het gezin. Nog steeds was het idee dat zij daarvoor kozen om hun kroost niet mee te nemen een vreemd ding.

Tot het moment dat ik zelf mama werd.

De tijd voor jezelf beperkte zich tot werken, boodschappen doen en zo nu en dan sporten. Die momenten dat je echt even helemaal jezelf bent en niet voor een ander hoeft te zorgen werden ervaren als het opladen van de batterij. Maar ook heel onnatuurlijk. Wel werd (en wordt) daar vanuit de tenen van genoten. Dus toen door een super coole mede-mama werd gevraagd of ik een paar dagen mee op wintersport in Frankrijk wilde klonk dat heel dubbel. Het voelde aan de ene kant onwijs egoïstisch, maar aan de andere kant leek het het meest fantastische idee ooit. En daarbij ook het idee dat ik een paar nachten door mocht slapen: WOW!

Natuurlijk had ik tijdens die trip Jools (die toen 5 maanden was) gemist, maar het was ook een geweldige belevenis. De schuld die ik voelde tegenover het thuisfront, die hierdoor van alles moest regelen, viel gelukkig reuze mee doordat zij aangaven dat ze het ontzettend gezellig hadden gehad en het prima hadden gered zonder mij.

Een paar maanden later diende zich de gelegenheid aan om heel bijzonder vrijwilligerswerk in Nepal te gaan doen. Just me, myself & I 3 weken in de Himalayas. Vriendlief vond dat ik deze kans niet moest laten lopen en dus stapte ik in juli 2014 weer met zo’n dubbel gevoel in het vliegtuig. Aan de ene kant het ‘slechte moeder’ gevoel, maar aan de andere kant de ‘yeahhhhhh avontuur!!!’ kriebels. 

Al heel snel voelde het heerlijk vertrouwd om lekker alleen te reizen en werd het een reis om nooit te vergeten. Vooral toen ik ontdekte eigenlijk helemaal niet alleen te reizen en zwanger van Pippa bleek te zijn. Een positieve zwangerschapstest met uitzicht op de pieken van de Mount Everest. Errug nice!!!

Daarna volgden nog een trip naar Casablanca voor werk en wat nachtjes/weekendjes weg met vriendlief; het werd steeds duidelijker hoe fijn die me-time is. Het schuldgevoel blijft steeds stiekempjes wel een beetje hangen, maar gelukkig overheerst het genieten. Ik word er een veel leuker en relaxter mens van wanneer ik die tijd voor mezelf heb en daar helemaal in op ga.

Bij thuiskomst is het dan nóg leuker en fijner om weer samen met het gezin te zijn. Want begrijp het niet verkeerd: Ben als een malle verzot op die kleine guppies en zij staan altijd, altijd, altijd, altijd op nummer 1! 

Ennnn Thank Goodness voor FaceTime:

En nu, na ruim een maand op vakantie te zijn geweest in Frankrijk met ons viertjes, staat een tripje met lieve vriendin Elles op het program. Donderdagochtend heul heul heul vroeg vertrekken wij met z’n tweetjes naar Samos om keihard niets te gaan doen. Te raar. Te tof. Te geweldig. Te gek.

Thuis is alles helemaal geregeld en onze mannen + familie gunnen ons het helemaal, dus dat schuldgevoel pakken we niet in. We gaan voor een 5 daagse reis met enkel en alleen mooie gesprekken, goede boeken, sweaty workouts, heerlijke hapjes, nog fijnere drankjes, idyllische strandjes en vooral even gewoon lekker ‘uit’ staan. 

Kom.Maar.Door.

Op vakantie zonder je kids? Hell YEAHHHHHH!!!!!

Onze accommodatie heet Eleneos Votsalakia en is te boeken via Eliza was here. 

Over de schrijfster van dit artikel:

Annette de Graaf (32 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (2,5) en Pippa (1) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen.

Disclaimer

Annette blogt alleen over dingen die ze zelf meemaakt of producten die zij zelf (heeft) gebruikt. Zij geeft hierover ‘slechts’ haar persoonlijke mening. 

“Surprise surprise: de verrassing is de allermooiste prijs!” Ken je ‘m nog? De begintune van Henny Huisman’s kijkcijferkanon uit de jaren 90? Smullen was dat altijd. Wij zaten wekelijks met ons gezin gezellig aan de buis gekluisterd om te zien wie er nietsvermoedend op welke manier dan ook blij verrast werd.

Wij hadden gisteren onze eigen spectaculaire versie van de Surprise Show en deden totaal niet voor Henny tijdens zijn hoogtijdagen onder. Het snode plannetje was om een paar dagen eerder dan ‘gepland’ (alhoewel we niet echt aan vooruitplannen doen en een vage thuiskomstdatum hadden doorgegeven) na ruim een maand rondreizen vanuit Frankrijk naar NL terug te keren en hiermee onze nietsvermoedende ‘slachtoffers’ zich een blij hoedje te laten schrikken. 

Bij de eerste arme schatten is dat zeker gelukt! Vrijdagavond 21.00 uur vertrokken wij vanaf Noirmoutier en L’île. De meisjes sliepen gelukkig al snel in hun autostoeltjes en vriendlief Thaddeus loodste ons veilig en wel in 10 uur tijd via Hotel van der Valk in Nazareth, België -waar ik mijn portemonnee een maand geleden op uur 3 van de vakantie had verloren- terug naar Nederland.

Bestemming 1: Gemeente Teylingen om opa & oma Knops te knuffelen.

Kleinigheidje: het was nog maar 7 uur. Op een vrije zaterdagochtend. Volgens vriendlief (die zijn ouders nog steeds stukken beter kan inschatten dan ik natuurlijk) zou dit geen enkel probleem zijn om gewoon aan te bellen. Dus daar zaten ze op het bankje: papa Thaddeus, Jools & Pippa. En attendent opa & oma.

Gelukkig werden we uiterst blij verrast en helemaal in de Gloria door hen binnengehaald en hebben we onder het genot van lekkere (jaaaaaa eindelijk weer lekkere!) koffie al aardig bijgekletst.

Bestemming 2: Ons eigen huis. Ons eigen thuis. Ons eigen bed.

Rond half 10 waren we thuis en ging de fam een welverdiende horizontale tuk doen in een matras op pootjes. Jaaaaaaa een bed!!!! Een echt echt écht bed!!!! Na een maand op een luchtbed voelt dat toch zó fijn! Ohhhh en weer ons eigen toilet. Ook TOP!

Bezoek! 

Onze ‘huis-sitter’ Kevin kwam na het schoonheidsslaapje gezellig buurten om te horen hoe we het gehad hadden en hoe het met hem ging. Kevin is het afgelopen half jaar bezig geweest met zijn trip ‘Around The World In 80 Experiments’, maar heeft een verplichte rustperiode moeten inlassen. Ons huis was de afgelopen weken even zijn rustoord en poes Mexx (aka relax-expert) zijn gelijkwaardige compagnon. Fijn om Kevin weer te zien en te horen dat het nu goed met hem gaat. Over een paar weken vertrekt hij weer naar Kaapstad voor een toffe samenwerking met het Nederlandse Consulaat daar.

Leuk: Kevin is altijd heel goed in vragen stellen waardoor je op een andere en leuke manier gaat nadenken over bepaalde dingen, dus het werd een mooi gesprek over onze Tour de France! Conclusie: We hebben ontzettend genoten van het samenzijn op bizar gave plekken, zaten en zitten in een heerlijk relaxte in-het-moment-leef-flow en hopen dat zo lang mogelijk lekker vast te houden.

Bestemming 3: Wormerland.

’s Middags dachten we mijn ‘oudjes’ op dezelfde manier leuke stuipen op het lijf te jagen, maar dat ging niet helemaal zoals we dachten. We wisten alleen via de Familie (Wie-Kent-M-Nie) What’s App Groep dat er een gezamenlijke BBQ was georganiseerd. Bij m’n ouders thuis. Met m’n broertje, schoonzus en neefje. Verder wisten we niets qua tijd oid. Bewapend met bbq vlees en souvenirs uit Frankrijk (zorgvuldig voor iedereen uitgekozen, ingepakt en versierd door Jools) stapten we met gezonde spanning in de auto. Hoe zouden ze reageren als wij opeens voor de deur staan?! Hoe laat zouden broertje Michel en zijn gezin aankomen? Maar vooral: roepen we ‘verrassing’ of ‘surprise’?!?! Dat was vooral Jools haar belangrijkste overpeinzing om in de auto mee bezig te zijn.

Probleempje #1: geschaarde caravan op de A9 bij de Wijkertunnel. Rijweg en tunnel dicht.

Hebben we 10 uur non-stop fantastisch van Frankrijk naar Nederland kunnen reizen; tussen Nieuw to the Vennep en Wormer gaat het mis.

Probleempje #2: Niemand thuis in mijn ouderlijk huis.

Hij gaat lekkerrrrr… Sta je dan. Klaar om VERRASSING!!! te roepen (we waren eindelijk uit dat zeer belangrijke vraagstuk gekomen), doet er niemand open… Tja en dan?

Gelukkig zag ik na een tijdje twee bekende figuren op de fiets aan komen rijden. Snel! Verstoppen achter de auto!

Daarna was de laatste beurt aan ome Mies, tante Cin en neefje Mason. Hoe laat zij aan zouden komen wisten ook mijn ouders niet precies. Ze konden alleen aangeven dat ze ‘zo wel zouden komen’. Nadat ik ook hen spotte bij het voorraam en snel naar de tuin sprintte om iedereen achter het speelhuisje te stationeren, kon de finale van onze enige echte eigen Suprise Show van start gaan. Cindy was al wat in de war gebracht aangezien ze dacht mij door het voorraam gezien te hebben, wat volgens haar natuurlijk helemaal niet kon, dus op het moment dat wij met z’n viertjes als konijntjes uit de hoed sprongen was de verrassing compleet. Mason moest heel even wennen om na een hele maand z’n twee spring-in-‘t-veld nichtjes weer aan z’n haar, oren en wangen te hebben zitten, maar al snel was het weer helemaal als vanouds. Heerlijk om weer allemaal samen te zijn!

Thaddeus had na zijn powernap nog genoeg energie over om ons van goedgegaarde vleesjes te voorzien, de ladies zorgden voor de vitamientjes en de overige mannen voor het vermaak. Met een regelmatige ‘wat gezellig dat jullie er zijn!’ en ‘nou, wel echt een verrassing’ werd het een topmiddag en avondje.

Jools was zooooo blij om weer in haar eigen Boomhutbed te slapen met ál haar knuffels….!

Pardoes sliep het vrouwelijke gedeelte van de fam en masse tot 11 uur uit! Papa Thaddeus niet, die wilde zijn zondagsportochtend met zijn vrienden in de duinen en op het strand niet missen en had er al een actief dagdeel opzitten toen we met z’n allen uitgebreid gingen brunchen. Zo fijn weer in onze eigen keuken!

Daarna werd er goed van het zonnetje genoten in de tuin gespeeld. Helemaal bij met Speelhuisje Nelly van Special Pink! Om het te ‘verFransen’ hebben we ons souveniertje uit Pézenas aan opgehangen zodat het nu Strandhuisje (oma) Nelly is.

 -Mijn oma heet ook Nelly! De naam van dit houten speelhuisje is dus extra speciaal voor ons… –

Al het speelgoed werd weer opnieuw ontdekt. Goed voor uren speelplezier!

Jools zorgt voor een gezonden maaltijd in Speelkeukentje Nina van Special Pink. 

 

Wasjes in de wasmachine, leuke strand-eet-date op het programma en zo lang mogelijk nog die vakantiesfeer vasthouden. LOVE it!

Ennnn de voorbereidingen voor de volgende vakantie gaan alweer van start. Eens kijken wat er allemaal te beleven is op Samos, niet-gelezen 400 Viva’s van de afgelopen maanden verzamelen, bikini’s verzamelen en hippe jurkjes klaarleggen. Nog maar 4 nachtjes slapen en dan gaan lieve vriendin Elles en ik genieten van mama-me-time op dit prachtige eiland. Superduperveelzinin!!!

Zien waar wij 5 dagen mogen vertoeven? Check de site van Eliza was here!

Sneak Peekje: 

Gezien het feit dat er 1kg Nutella, 60 (witte…) baguettes, 2 maxi-pakken Kiri, 20 ijsjes, een stuk of wat flessen wijn, bakken friet en een fijn aantal gaufres (wafels) avec chocolat et chantilly doorheen zijn gegaan tijdens een maand lang MOMspiration On Tour De France, móést er wel íéts tegenover staan om deze keiharde cijfers tegenwicht te bieden. Gelukkig is de zin om in actie te komen er zo goed als altijd, maar is de drempel helaas toch vaak te hoog. Minimaal 1 á 2 keer per week per vakantie reserveer ik voor een lekkere work-out die tegelijkertijd zorgt voor de benodigde mama-me-time. De blikken van de vakantiegangers die mij hoogstwaarschijnlijk voor fou verklaren kunnen me absolument niet schelen. Grappig juist! 

Hoe simpel en toch doeltreffend kan het zijn? Een kilometer of 6 hardlopen, 50 ‘box’jumps, 50 push-ups op verhoogd vlak, 1 minuut wall-sit, 50 cross body mountain climbers en 25 handstanden. (Minder is natuurlijk ook prima! Doe vooral wat goed voelt voor jou.)

LOVE IT! Compleet andere omgeving: dat sport net even lekkerder! 

​

​
Ben jij ook actief tijdens je vakantie! Of is jouw actieve hoogtepunt de wandeling van en naar je ligstoel? 

Samen met het hele gezin actief zijn is ook super leuk. Wij houden van heerlijk heftig hiken! Kinderen in de rugdrager en gáán. Je moet wat over hebben om in zo’n prachtig (IJSkoud) bergmeer op 2000 meter hoogte te kunnen plonsen/skinny dippen/pootje baden….

Wist je dat Mom in Balance deelneemsters tijdens hun vakantie ook mee mogen doen met de work-outs op de vakantiebestemming? Dan hoef je niet helemaal zelf je work-out te verzinnen en kun je samen met andere moms lekker sporten. Check van te voren of ze in de buurt plaatsvinden en geef je op bij desbetreffende trainster! 

​​

Over de schrijfster van dit artikel:

Annette de Graaf (32 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (2,5) en Pippa (1) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen.

Disclaimer

Annette blogt alleen over dingen die ze zelf meemaakt of producten die zij zelf (heeft) gebruikt. Zij geeft hierover ‘slechts’ haar persoonlijke mening. 
​

De tijd lijkt wel stil te staan. Zo lekker traag kruipen de minuten voorbij. Hoe dat komt? We zijn inmiddels experts geworden in het ‘slow downen‘. Na al bijna een maand op reis te zijn hebben we geen flauw benul van dag of tijd. We plannen niets vooruit en doen alleen maar waar op dat moment zin in is. Alleen maar bezig met elkaar en het leven in het moment. Klinkt behoorlijk zweverig, maar het is me toch een potje heerlijk! 

—- Behalve wanneer…. (lees de extra info onderaan de blog) —- 

Het kamperen en vooral het lekkere kneuterige ervan bevalt ons heel heel goed. Zelfs afwassen is gezellig. Natuurlijk heeft het ook z’n nadelen (kan geen rits meer horen, een eigen schone wc dichtbij zou heel fijn zijn en bij onweer ben ik toch veel liever in een huis), maar over het algemeen zijn we zwaar fan. Dat buitenleven is vooral een supergroot voordeel. Je hoeft in principe nergens heen om het de kids naar de zin te maken, want in en om de tent is zoveel te doen. Wat het dan gelijk weer ook erg relaxed voor de ouders maakt. 

Zelfs in het op- en afbouwen van de tent zijn we best handig geworden. Zo moeilijk is het gelukkig niet, want onze Soilera Tavorite van LIV outdoor is prima in je eentje op te zetten. Wat assistentie is altijd prettig natuurlijk, maar zo kun je de taken (Chef Tent & Chef Kids) mooi verdelen. We zijn een echt topteam zo samen! 

Op dit moment kamperen we op een wel heel bijzonder plekje. Dat waren de andere 3 overigens ook, maar ze zijn alle 4 zo geweldig anders: bos, wijngaard, bergen en dan nu het strand. Vanuit bijna ieder raam van de tent zie je de zee en er is alleen een hekje dat tussen ons en het strand in staat. Bizar toch?! 

We staan op Camping Indigo Noirmoutier in de Vendée. Het is op een schiereiland op ongeveer 5 uur rijden van Parijs. Naast het feit dat er hier die toffe ‘eilandsfeer’ heerst zijn er ook leuke dingen te zien en doen. 

Zie hier wat wij de afgelopen dagen allemaal hebben beleefd: 

​​​​
LIVing in the moment. LIVing my life. Easy ’n Breasy. -Jason Mraz- 



Extra informatie: de hoge pieken van Jools haar peuterpuberteit mogen wat mij betreft wel wat sneller voorbij gaan. Doe mij een dubbele shot GEDULD s’il vous plait! 

Over de schrijfster van dit artikel:

Annette de Graaf (32 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (2,5) en Pippa (1) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen.

Disclaimer

Annette blogt alleen over dingen die ze zelf meemaakt of producten die zij zelf (heeft) gebruikt. Zij geeft hierover ‘slechts’ haar persoonlijke mening.