PARENTspiration – Pagina 9 – The Flying Dutch Family

Een avondje uit ZONDER telefoon. Kun jij dat?

Vlinders in m’n buik. Stuiterdestuiter. Mooie jurk aan. Hakjes eronder. Make-up op. Spinnenweb uitkammen tot schappelijke coupe. Dat kan maar 1 ding betekenen: vanavond is het DATE-NIGHT!

Waarschijnlijk zal het een van de laatste keren zijn (zo niet de laatste) dat we er echt met z’n tweetjes op uit komen het komende jaar. Wanneer onze wereldreis van start gaat op 28 juni zullen we 14 maanden met z’n viertjes zijn zónder alle oppasmogelijkheden die we hier in Nederland hebben. Geen opa’s, oma’s, tantes, ooms, kinderdagverblijf of school. Je weet natuurlijk nooit hoe het loopt, want misschien vinden we wel een heel leuk schooltje ergens en/of sluiten we nieuwe vriendschappen met mensen die we vertrouwen. Maar het grootste gedeelte van het jaar kunnen we niet op een ander een beroep doen. Wat helemaal prima is, want we hebben juist heel bewust gekozen om de meisjes 24/7 bij ons te hebben. We willen niets missen van deze heerlijke tijd dat ze nog zo klein zijn en dat zo’n ‘uitstapje’ als dit kan.

Terug naar DATE NIGHT….

I want to make the most of it: Volle aandacht voor elkaar en het heerlijke eten en drinken bij El Pincho in Haarlem. Mocht je ons in een noodtoestand willen bereiken (pap, mam: FYI), dan weet je waar we zijn. Want. De telefoons blijven thuis. Ik wil mij niet af laten leiden door dat ding waar ik al jaren een vreemde ‘haat-liefde’ verhouding mee heb. Herkenbaar?

Serieus, ik denk dat onze date night nog toffer gaat worden zonder die krengen. Echt met z’n tweetjes op stap. Of dat echt zo was laat ik je morgen weten. Want tot die tijd is het…..

PEACE OUT Y’ALL! Ik heb namelijk -gewapend met een borstel- nog een spinnenweb te verslaan….

Over de schrijfster van dit artikel

Annette de Graaf (33 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (3,5) en Pippa (2) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s.

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is ook oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….
Annette en haar gezinnetje verhuizen 28 juni 2017 voor 14 maanden naar Zuid Afrika om o.a. vrijwilligerswerk te gaan doen. En natuurlijk om lekker veel van dit bizar mooie land te zien en beleven.

Disclaimer

Annette & haar collega’s Tessa & Marjolijn bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

12439374_1164971300200070_34492087053747417_n

8 juni 20178 juni 2017

Annette de GraafPlaats een reactie

Mother Daughter Date – Appelparade it isssss

Wat een feest. Wij met z’n tweetjes op stap. Just me & my Joolsje. Echt vanuit de tenen genieten om weer eens met z’n tweetjes op stap te zijn. Niet dat uitjes met de andere familieleden erbij minder leuk zijn, integendeel! Het is gewoon zo anders om al je aandacht aan 1 kind te geven. Dat was ook heel duidelijk aan Jools te merken: Ze was helemaal in haar element tijdens ons fietstochtje en op de Appelparade.

Mama, nu kan ik lekker zelf kiezen of ik links of rechts ga zitten in de Babboe Bike!

Ik vind het zo gezellig om met je te kletsen, mam. Waar zullen we over praten? Over Zuid Afrika? Of over papa? Of over Pippa? Oh, of over t-shirts? M’n nieuwe zebra shirt is zó mooi, mag die mee naar Zuid Afrika? En ik ben zo benieuwd of Pippa haar nieuwe Olli+Jeujeu shirt mooi vindt. Ik denk het wel hoor, want ze houdt zoveel van Olli+Jeujeu. Ze slaapt er altijd mee en ze speelt er ook mee. Had jij vroeger ook knuffels, mama? Kun je nog een verhaaltje vertellen over toen jij klein was?

We moeten echt niet vergeten om Kefir mee te nemen voor papa. Dat is heel gezond. Oh en misschien vindt hij de Kokosyoghurt ook lekker. Zullen we die als verrassing voor hem meenemen?

https://youtu.be/a43l9uL0ZQo 

En als toetje toe gingen we heerlijk spelen en BBQ’en bij opa & oma in de tuin samen met ome Mies, tante Cindy en neefje Mason.

Hopelijk hebben jullie ook zo’n heerlijke zondag gehad?! Ohhh en morgen is het gewoon weer feest: Op Stap Met Dirk Scheele in de Hoornse Schouwburg samen met onze vriendinnetjes Lobke & Belle! Weeeeeeer een mama & Jools feest, want het is precies tijdens Pippa haar middagslaapje. Heeft Pippa daarna een gezellig middagje met haar papa. Ook fijn!

Liefs,

Annette
Over de schrijfster van dit artikel

Disclaimer

Annette & haar collega’s Tessa & Marjolijn bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

4 juni 20174 juni 2017

Annette de GraafPlaats een reactie

ik lief jou

Probeer het maar eens: Onder woorden brengen hoeveel liefde jij voelt voor je kind. Niet dat het moet ofzo, maar het maakt soms een gevoel nóg sterker en je wordt je nóg bewuster van het feit hoe belachelijk groots dit is. Ik heb een poging gewaagd. Herken je het?

Voor mijn aapje,

Over de schrijfster van dit gedichtje

Annette en haar gezinnetje verhuizen 28 juni 2017 voor 14 maanden naar Zuid Afrika om o.a. vrijwilligerswerk te gaan doen. En natuurlijk om lekker veel van dit bizar mooie land te zien en beleven.

Disclaimer

Annette & haar collega’s Tessa & Marjolijn bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

2 juni 20173 juni 2017

Annette de GraafPlaats een reactie

Die gestoorde familie van nummer 74…

Ja serieus. Ik denk écht dat de buren dit denken. En helemaal na gisteren. Wat een gezellig middagje buiten in de tuin spelen had moeten worden, liep uit op non-stop peuterruzies. Niets willen delen en dan gaan duwen, trekken, knijpen, schoppen en slaan. Waar dan gehuil, gekrijs, ontelbare terechtwijzingen en match-maker-pogingen op volgen. Waar de hele wijk van kan meegenieten, want alles speelde zich buiten af en onze kids huilen niet zachtjes in een hoekje wanneer ze boos of verdrietig zijn. Wat je noemt: gezellig.

Sorry lieve buurtjes.

Dit alles is eigenlijk compleet begrijpelijk en logisch verklaarbaar. Na 3 bijzondere en intensieve dagen was de koek op. Bij ons allemaal.

Vrijdag was de bruiloft van m’n broertje (ik ceremoniemeester, Thaddeus m’n rechterhand en de meiden als bruidsmeisjes zwaar onder de indruk van alles) en de meiden werden om 21.15 opgehaald door onze lieve vrienden Kevin & Lisa. Het was een meer dan perfecte dag en iedereen heeft zichtbaar genoten. Het bruidspaar het allermeest. Missie geslaagd!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

(Sorry, nog geen foto’s van het bruidspaar en hun TE schattige kindje Mason in z’n bruidsjongenspak…. Zij hebben zelf nog geen foto’s op Social Media geplaatst van zichzelf, dus dan ga ik dat natuurlijk ook niet aan 5000 mensen laten zien. = Duhhhh!)

Vriendlief Thaddeus is zaterdagochtend vroeg vertrokken voor een tweedaagse CrossFit seminar van Strongfit en de meiden en ik deden een rustig taartje + theetje + koffietje (dubbele espresso en heeeeel veel water) bij Lievelingetjes in Lisse.

Daar werden ook onze lieve vriendjes Freek & Tom gebracht die het weekend bij ons door zouden brengen. Hun papa en mama hadden namelijk ook een trouwerij en wel in Kasteel Keukenhof. SUPERgezellig hoor, 4 kids, maar je staat wel 4 x zo hard ‘aan’. Dus na een leuk verjaardagsfeestje van Jayson die 3 werd vroeg ik mijn moeder om pannenkoeken voor ons te bakken. Kon deze ‘Moeder de Gans’ even een soort van adempauze nemen…

Door alle taken als ceremoniemeester was de volledige planning van overige activiteiten voor en na DE datum volledig langs mij heen gegaan. Het was wel efkes ergens binnengekomen, maar totaal niet blijven hangen. En dus vergat ik dat we zondagochtend de verjaardagen van Pippa en haar even oude vriendinnetje Bo zouden vieren. Oeps.

Gelukkig kon mama Elles haar boys al iets eerder op komen halen, zodat ik niet met 4 kids naar nog het kinderfeestje hoefde. En dus zoefden Jools, Pippa en ik met z’n drietjes naar Speeltuin Groenendaal in Heemstede. Zo lief om te zien hoe leuk Jools en Pippa met Liz, Tess & Bo samenspeelden… Wij mama’s kennen elkaar al vanaf kleine af aan, dus dat maakt het extra speciaal. Niet dat die mama’s deze zondag tijd hadden om lekker bij te kletsen, daar komt natuurlijk niets van met 5 kids onder de 4 jaar. Maar het was wel ontzettend leuk om samen te zijn. Nu kan het nog even!
(LOVE YOU, lieve vriendinnetjes!!)

Zondagavond een spontaan tuinfeestje in Lisse met trampolinespringen, watergevechten, hamburgers, verse aspergesoep en sushi…. en het weekend zat er weer op. Nog een keer laat naar bed, maar dat zouden we maandag wel rechttrekken.

En dat deden de meisjes zéker. Om 9.30 uur op maandagochtend heb ik ze maar wakker gemaakt. Die extra slaap hadden ze vast nodig, maar anders werd het ritme wel heel erg verplaatst. Met z’n drietjes gingen we lekker spelen in het zwembad (Sportcomplex Koning Willem Alexander in Hoofddorp). De zwemles hadden we gemist, maar vrijzwemmen in/op/onder het beweegplein is minstens zo leuk. En helemaal gezellig dat we (zwem)opa Willem en (zwem)oma Lenie tegenkwamen. Jools en Pippa vonden het fantastisch om weer een keertje samen met hen te ravotten! Zonder kleindochter Fenna, want zij gaat nu naar de GROTE school en naar échte grote-kindjes-zwemles (zoals de meiden dat zeggen).

Allemaal supertof, maar ook vermoeiend. Zeker voor de meisjes. Pippa plaste er pardoes van in haar broek. De blommekes gaan er vast nog beter van groeien.
Toen Pippa tussen de middag ging slapen (als een roosje) hadden Jools en ik eindelijk een moeder-dochter momentje. Samen kleuren in het ‘Kleuren met Mama’ kleurboek in het tuinspeelhuisje. Genieten was dat! Jools is gek op samen patroontjes maken van verschillende kleuren. Een echte kleuteractiviteit 😉 Goed om dit soort dingen te doen, aangezien zij straks groep 1 gaat overslaan vanwege onze wereldreis.

Maar nadat Pippa wakker was geworden leek toch alle drukte eruit te komen bij beide meiden. Het erge/stomme/suffe/domme is, is dat ik dondersgoed weet dat het mijn eigen schuld is, maar dat ik op die donderwolkmomenten zelf ook weinig geduld op kan brengen. Omdat bij mij zelf ook de koek op is. Ja duh! Niet zo gek als ik bovenstaande tekst (allllll die activiteiten) nog eens teruglees.

Eigen schuld, dikke bult.

Schaam. Schaam. Schaam.

Maar….. Sunny Side Up:

Al doende leert men.

En wat heeft u geleerd, mevrouw Stemband?

Weekenden zo vrij mogelijk houden werkt voor ons gezin het allerbeste. Je kunt niet overal bij zijn en dat moet je ook niet willen. Dat gaat gewoon niet en zeker niet met kleine kids. Maximaal 1 activiteit per dag. Al zeker een half jaar ging deze tactiek top en afgelopen weekend gaf de bevestiging dat wij echt het allerbeste rollen op rust. Haasten is zó uit de mode! Wanneer we gaan haasten raken we geïrriteerd en loopt alles schreeuwend mis.

SORRY LIEVE BUURTJES!

Schaam. Schaam. Schaam.

En dus plantte ik de meiden op de bank gistermiddag. Met glazen water, een paprika en rettich.

Vervolgens zette ik mij extra actief in tijdens hun spel, zodat ik dit keer zelluf alles leidde en voor eerlijke scheids kon spelen. Dit bracht weer wat structuur terug en dat werkt (meestal) zo fijn!

Nou ja. Niet altijd dus, want met Stunt Chick Pippa en Brandweervrouw Jools weet je het nooit.

SORRY LIEVE BUURTJES!

Dan maar samen ijsjes maken. Met de deuren en ramen dicht. Een iets rustigere activiteit. De hele buurt blij.

(ijsvormpjes te koop bij Action! > ook leuk om ‘nep-ijsjes’ mee te maken in het zwembad of speelkeukentje)

En gelukkig ging het avondeten er goed en rustig in. Mmmmmm Bobotie! Een echte Zuid Afrikaanse maaltijd gemaakt door vriendlief.

Ons mantra de komende tijd is:

Less.

Is.

More.

Less is more. Less is more. Less is more.

Dat zal zeker een uitdaging zijn, want er staat nogal wat te gebeuren. Over iets meer dan een maand vliegen we naar Kaapstad. Dan begint onze wereldreis van 14 maanden. De voorbereidingen hebben een beetje stilgelegen de afgelopen weken, maar worden nu weer actief opgepakt. Een duidelijke ‘To Do List’ geef rust en structuur. En dat laatste is voor ons allemaal niet normaal belangrijk. We zullen dat vanaf nu nog beter bewaken!

liefs,

Annette

Over de schrijfster van dit artikel

Annette en haar gezinnetje verhuizen 28 juni 2017 voor 14 maanden naar Zuid Afrika om o.a. vrijwilligerswerk te gaan doen. En natuurlijk om lekker veel van dit bizar mooie land te zien en beleven.

Disclaimer

Annette & haar collega’s Tessa & Marjolijn bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

23 mei 201723 mei 2017

Annette de Graaf1 reactie

…”Dus jouw man past vanavond op?”

Okay. Er moet mij iets van het hart. En geloof me, ik vind het nogal een ding. Laatst kreeg ik de vraag toen ik vertelde dat ik een avondje wat leuks ging doen met vriendinnen: “…Dus jouw man past vanavond op?”….

Weet je wat ik fijn zou vinden? Als we in een wereld zouden leven waarin papa niet gezien wordt als een oppas of een helpende hand in huis. Waarin de vader en moeder rol gelijk is en het dus niet als een uitzondering gezien wordt dat papa bij de kinderen thuis is.

Ik snap het. Onze maatschappij is nog steeds haar weg aan het zoeken naar gelijkheid tussen man en vrouw. Je ziet het op zoveel vlakken. Bijvoorbeeld binnen het werkveld. Vrouwen vechten nog steeds voor gelijke behandeling. Waarom? Omdat er dus vrouwen zijn die naast hun gezin en huishouden ook graag carrière willen maken. Blijkbaar is dat nog steeds niet vanzelfsprekend en moet een vrouw voor haar rechten opkomen.

Ik snap ook dat de traditionele rolverdeling zo was (en misschien soms nog wel zo is) dat de mannen het geld verdienden en de vrouwen voor de kinderen zorgden. Mannen deden dus geen dingen zoals ‘voor de kinderen zorgen’. Blijkbaar is anno 2017 het nog steeds vrij ‘nieuw’ dat ook de mannen voor hun kinderen zorgen. Toch? Of valt het wel mee…

Mijn man en ik zijn de trotse ouders van twee coole chicks. Beide zijn we naast ons gezin ook druk met ons werk. De dagen zijn soms vol. Heel vol! We verdelen dan ook de gezinstaken. In het weekend plannen we familietijd en gaan we samen de hort op. Ik zeg altijd maar zo; Henk is net zoveel vader als dat ik moeder ben. We proberen de taken zoveel mogelijk te verdelen. Het lukt natuurlijk niet altijd. Soms ben ik wat vaker de hort op ‘savonds en op het andere moment ben ik drukker met de kids in het weekend. Op zaterdagochtend slaapt één van ons uit. Mijn man of ik gaat dan naar beneden met de meiden, eet met ze, speelt met ze, verschoont ze, geeft de fles en zorgt ervoor dat de tent niet wordt afgebroken. We gaan samen naar ouderavonden en zijn beide betrokken bij onze kids. En door de weeks? Ik werk een aantal avonden. Mijn man neemt dan de taken weer over. Doet de meiden in bad, leest boekjes, zingt liedjes en brengt ze naar bed.

Ik vind het fantastisch dat hij zo’n betrokken vader is en dat hij zoveel doet! Is het bijzonder? Nee, vind ik niet. Ik vind het normaal. Waarom? Omdat dit vaderschap is.

Soms kijken mensen me met grote ogen aan wanneer ze horen dat wij het op deze manier doen. Hoe vaak hoor ik niet “goh, wat fijn zeg dat jouw man ook zoveel doet in het gezin”. Ja dat is zéker fijn, maar volgens mij hebben we samen besloten graag kinderen te willen. Of ik het waardeer dat mijn man veel binnen ons gezin doe? Jazeker! Want daardoor kan ik naast ons gezin ook werken wat ik erg graag doe. Mijn man begrijpt dat ik een leukere moeder ben wanneer ik werk. Dat heeft niet iedere vrouw en dat hoeft ook niet natuurlijk. Maar ik heb dat wel. Het maakt mij gelukkig want het is een stukje dat bij mij hoort.

Maar…wanneer ik een avond weg ga voor werk dan is mijn man niet de oppas van onze meiden. Wanneer ik een avondje ga eten met mijn vriendinnen, dat is mijn man niet de oppas van onze meiden. Wanneer ik een ouderavond heb, dan is mijn man nog steeds niet de oppas van onze meiden. Wanneer ik na een week lang korte nachtjes door de nachtvoedingen een middag bij ga slapen dan past mijn man niet op onze meisjes. Nee, hij is vader. Hij zorgt voor zijn kinderen.

Vrienden, oppassers of fulltime nannies helpen. Mijn man is een vader. En ik ben ontzettend trots op hem!

Volgen jullie al onze avonturen al via Instagram? Kijk op lieve_lauren_en _pippa

Over de schrijfster van dit artikel:

Tessa Bonhof-Regnerus (37 jaar) is echtgenote van Henk Bonhof, moeder van Lauren (2) en Pippa (0). Woonachtig in Lelystad. Zij is naast studiecoach bij Studiecentrum Lelystad ook werkzaam als docent Plustijd op vier verschillende basisscholen. Tessa vormt samen met Annette de Graaf Team Momspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s.

Door positief in het leven te staan en vooral te focussen op de mooie en dankbare dingen in het leven inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om op een vrolijke, enthousiaste, nuchtere, smakelijke, gezonde en gezellige manier door de dag te fietsen. ‘What you see is what you get’ is volledig van toepassing op Tessa. Niks meer, niks minder. Gewoon precies zoals het is. Daar horen natuurlijk ook minder leuke dingen bij maar met een positieve insteek in het leven gaat het zonnetje altijd weer schijnen!

19 mei 20173 juni 2017

TessaPlaats een reactie

Sushi & Softijs tijdens de zwangerschap? Kom maar door!

Vandaag las ik een artikel van een medemamablogger (mooi galgjewoord) over dat je tijdens de zwangerschap geen softijs zou mogen eten. Nou. Laat dat nu precies exact heu-luh-maal datgene zijn waar ik me suf aan heb gevroten tijdens beide zwangerschappen. Al moest ik er kilometers voor omrijden: Dat heerlijke zachte romige ijsje MOEST ik hebben. En dat dan 2 keer 9 maanden lang zo goed als iedere week. In totaal zijn het vast een stuk of 80 softijsjes geweest. Wist ik veel dat hier een gevaar in zou schuilen. Heb ik dan 80 engeltjes op m’n schouders gehad?

Volgens menig opgefokt mens op Facebook wel. De reacties op het bericht van de mamablogger die hierover schreef bléven maar komen. Vaak op best onaardige toon. En dat is nog zachtjes uitgedrukt.

Daar kijk ik op zich niet vreemd van op. Onderwerpen als borstvoeding, wat je wel of niet mag eten tijdens je zwangerschap, wat/hoe/wanneer de eerste hapjes zouden moeten zijn, draagdoeken, zindelijkheid, spenen en slaaptraining (don’t even start!) liggen ontzettend gevoelig bij menig moeder. We hebben hier allemaal onze (best wel sterke) eigen mening over ontwikkeld. En dat mag. Móét zelfs! Want ondanks dat we allemaal ‘maar wat doen’, hebben we er hopelijk ook wel een beetje over nagedacht.

Een mooi sausje van gevoel en verstand maakt ons de mama die we willen zijn voor onze kinderen.

Natuurlijk zijn er wel een aantal richtlijnen waar we ons aan dienen te houden ivm veiligheid, maar verder zijn we allemaal vrij om onze guppen groot te brengen op onze eigen fijne manier.

Dit blog is dus niet om je te vertellen wat je wel of niet mag eten tijdens de zwangerschap. En of je wel of niet borstvoeding moet geven. En of je wel of niet je kind (even) laat huilen.

Want ja, weet ik veel?!?! Ik doe ook maar wat.

En hoe ik het doe, of eigenlijk hoe WIJ het doen -want we zijn natuurlijk saampjes verantwoordelijk voor ons grut- dat voelt goed. Bijvoorbeeld sushi eten tijdens mijn zwangerschap voelde goed. TOP zelfs. Mijn verloskundige had namelijk gezegd dat het prima kan, zolang het maar vers is. En dat is het bij Tanuki in Amstelveen. DE (ja DE) ijssalon in Amstelveen (genaamd Da Vinci) mag er ook best wezen trouwens.

Dus.

Volg je eigen gezonde verstand, laat je niet gek maken en maak een ander ook niet gek.

No stresses…….

OH. EN.

Vraag Google NOOIT om advies, maar vraag het aan iemand die er verstand van heeft en die jij vertrouwt.

Das dan weer mijn advies.

liefs,

Annette

PS: Of ik tijdens een eventuele volgende zwangerschap weer softijsjes zou eten? Geeeeeen idee! Zal het tegen die tijd eerst even bij een aantal real life verloskundigen checken. Zij zullen vast de meest up to date informatie hebben. Wanneer zij zeggen dat het niet verstandig is, dan doe ik het natuuuuurlijk niet. Want hoe belangrijk is zo’n ijsje eigenlijk in verhouding tot de gezondheid van je kindje?

Over de schrijfster van dit artikel

Annette en haar gezinnetje verhuizen 28 juni 2017 voor 14 maanden naar Zuid Afrika om o.a. vrijwilligerswerk te gaan doen. En natuurlijk om lekker veel van dit bizar mooie land te zien en beleven.

Disclaimer

Annette & haar collega’s Tessa & Marjolijn bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.