Auteur: Annette de Graaf

Hoe tof?! Namens onze vrienden van The Little Gym Haarlem mogen wij een 4 maanden durend lidmaatschap weggeven…! Dat betekent dus 4 maanden lang Serious Fun voor kids vanaf 4 tot en met 144 maanden! (uhhh das dus 12 jaar ;-))

Wat is The Little Gym precies??

The Little Gym Haarlem staat voor een driedimensionaal leerproces:

Goed in je vel! Fysieke activiteiten om die grenzeloze energie te verbranden, soepelheid en kracht op te bouwen, evenwicht en coördinatie te ontwikkelen, en verder ook te werken aan behendigheid, ritme en een goede conditie voor een geslaagde start in een leven vol gezonde gewoontes.

Goed in je hoofd! Deze oefeningen zijn ontworpen om de geest en de leergierigheid aan te scherpen en bevorderen zodoende de luistervaardigheid, een langdurige concentratie en de besluitvorming. Ze bereiden het kind voor of zijn een aanvulling op de schoollessen en stimuleren het probleemoplossend vermogen en de verbeeldingskracht.

Goed in het leven! Met deze activiteiten worden levensopbouwende vaardigheden aangeleerd zoals delen, werken in groep, luisteren en zin voor verantwoordelijkheid – alles wat een kind goed geïntegreerd en veelzijdig maakt.

Lessen volgen bij The Little Gym Haarlem is een fantastische investering in de ontwikkeling van je kind

De dochters van MOMspiration’s Annette beleven ook enorm veel plezier aan de in thema’s opgebouwde lessen.

Pippa vond het geweldig bij de Hummeltjes (4-10 maanden) en is nu een echte Dreumes (10-18 maanden).

Jools vraagt bijna iedere ochtend:

Gaan we vandaag weer naar The Little Gym?

Zij is al bijna een jaar een Mini-Mensje (19-30 maanden) en mag binnenkort naar de Boefjes (30-36 maanden). Al deze lessen zijn voor ouder & kind.

Mei 2015 (Open Dag):

Augustus 2015:

November 2015:

Januari 2016:

Vanaf 3 jaar mogen de ouders vanuit de gezellige lounge meekijken (en/of koffieleuten!).

Maarrrrr…. The Little Gym biedt veel meer aan dan deze superlessen voor de kleine guppen! Vanaf 6 jaar kun je écht turnen! Gaat jouw kind meedoen met de Flips, Twisters, Salto’s, Jets, Hot Shots of Flik Flaks?

Dit is het lesrooster:

HOE kun je 4 maanden Serious Fun winnen voor jouw kind?!

• LIKE het bericht over deze winactie op Facebook
• LIKE MOMspiration.nl en The Little Gym Haarlem op Facebook
• Kijk op vrijdagmiddag 12 uur op MOMspiration.nl om te zien of jij gewonnen hebt

Delen = lief

Wist je dat….

Je bij The Little Gym Haarlem ook verjaardagsfeestjes kunt vieren?! Leuk voor jong én oud 🙂 

 

Vanmiddag werd deze ‘drukke mama’, zoals het RTL Nieuws mij noemde door een verslaggever en cameraman gevolgd om te zien hoe het er bij ons thuis zoal aan toe gaat. Aanleiding was een onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) waaruit de volgende conclusie werd getrokken:

De man is vrij en voelt zich vrij, de vrouw is vrij en voelt zich druk

Daar wilde het RTL Nieuws ervaringsdeskundigen over aan het woord laten en interviewde een aantal moeders, waaronder Mom in Balance oprichtster Esther van Diepen en mij. Van zo’n hele middag filmen is maar een minuutje netto beeld overgebleven en komen sommige dingen totaal anders over dan bedoeld. Misschien waren alle andere beelden te positief voor het item? Wij konden ons namelijk niet erg in de resultaten van het onderzoek vinden en voelen ons juist heel blij en enthousiast. Druk zijn voelt als rijk zijn. Lekker veel leuke dingen te doen hebben en daar weer energie uit halen. De boodschap die Mom in Balance en MOMspiration via het filmpje én natuurlijk alle andere dagen van het jaar proberen uit te dragen is:

Van positief en sportief leven krijg je energie

Bekijk hier het filmpje en zie of dat gelukt is!

//www.rtl.nl/system/videoplayer/derden/embed.html#!/uuid=5ba8d9f3-57f6-4880-8fd0-a846bec68398/

 

We hebben heerlijk getraind en gelachen met de Mom in Balance crew!

 

Zelf zou ik het niet ‘druk’ noemen, maar liever ‘lekker veel te doen’! Daarnaast genieten we ook ontzettend van het ‘niksen’ met z’n viertjes thuis.

MOMspiration.nl in beeld!

Adem in, adem uit. Het komt wel goed!

Aan stressen doen wij lekker niet! Zonde van je tijd….

Het is vanochtend alweer de derde morning after na degradatie uit de korfbal Hoofdklasse. Nog altijd smaakt dit gevoel van falen zwaar zuur en dat zal ook wel even blijven hangen. De ergste tranen die na afloop van de wedstrijd rijkelijk vloeiden werden als pleister op de wond diezelfde avond nog gedroogd bij/door de Wormerse shoarmaboer. Hier sloten we de dag zoals dat een hecht team betaamt gezamenlijk af.

Het is niet gelukt. We hebben het hoge niveau en de enorme kracht die tijdens de trainingen geleverd werd niet om kunnen zetten tijdens de wedstrijden op zaterdagavond. Er hebben gedurende het seizoen zeker goede momenten tussen gezeten, maar het was bij lange na niet genoeg. Waar dit nu aan gelegen heeft? Bluf? Geloof in eigen kunnen? “Gewoon” niet goed genoeg? Focus? Pfff, dat is echt heel lastig te zeggen. Een interessant staaltje sportpsychologie waar we klaarblijkelijk niet genoeg vanaf weten.

Aan het teamgevoel en de sfeer onderling heeft het zeker niet gelegen. De gun-factor is bij de meeste spelers en speelsters enorm hoog. Tijdens een brainstormsessie als voorbereiding op een wedstrijd zei (topscoorder!) Maaike zelfs:

“Als het voor het team beter is om mij als wissel te laten starten, dan moet je dat echt doen hoor.”

Prachtig verwoord, want dat getuigt ervan dat het individueel belang ondergeschikt is aan dat van het team.

Dit seizoen was ons doel om te handhaven in de Hoofdklasse. Een aantal “oudgedienden” (nou ja, zó oud zijn we nu ook weer niet!) werd van stal gehaald en andere toppers werden overtuigd toch nog een jaartje door te gaan om het bad voor de overkomende en zeer getalenteerde junioren warm te houden. Ondanks dat dit doel dus niet gehaald is, bleken we op dat ‘bad-gerelateerde’ gebied wel uit te blinken. Het Hoofdklasse-stokje hebben we niet kunnen doorgeven, maar hopelijk wel dat warme gevoel dat wij als team gecreëerd hebben. 

“Overwinningen vieren we samen en verlies verwerken we samen. Daar ben je een team voor. Anders moet je maar gaan schaken.”

En daarvoor wil ik jullie allemaal bedanken, lieve teamies! Het was niet HET seizoen met de gehoopte topresultaten tijdens wedstrijden. Het werd niet DE (zaal)afscheidswedstrijd waarop we gehoopt hadden met blije bloemen en publiekswissel en al. Maar het was wel iedere keer een feestje om met jullie samen te zijn. Alle bloed, zweet en trainingen, gesprekken in het hok (kort en laaannngggg), voorbereidingen, trip(je)s naar de wedstrijden toe, stapnacht in R’dam (what happens in Rotterdam, stays (okay) in Rotterdam), shoarmahappen bij Mama Mia; het was allemaal heerlijk.

Daarbij horen natuurlijk de trouwe reserves van het tweede en de junioren, maar ook onze krachten achter de schermen: trainers Robert, Dico, Thijs en Fabian, teambegeleider Marcel, video-analysespecialist Edwin, allerliefste verzorgster Karin (duizendmaal SORRY voor de tiendubbele koppigheid…) ennnnnn de trouwe supporters! Jullie zijn top!

En we zijn nog niet klaar. We gaan zo goed mogelijk de junioren helpen voor te bereiden op de Play-Offs. Zij hebben zoveel voor ons gedaan, dus daar mag wel wat tegenover staan. Tegelijkertijd gaan we onszelf klaarstomen voor die belangrijke tweede veldhelft. Laten we het complete seizoen niet alleen gezellig, maar vooral ook succesvol afsluiten!

Lieve, leuke teamies, heb van jullie allemaal genoten en mag gelukkig nog een tijdje met dit (te) gekke stel door!

Dikke vette knuffels voorrrrrr:

Ilse –ik-ben-de-kleinste-van-het-veld-maar-pak-dankzij-mijn-pitbullmentaliteit-en-timing-de-meeste-rebounds– Bruijn

Ivan –it-ain’t-over-till-it’s-over– Karsters

Jordy –je-denkt-toch-niet-dat-ik-voor-je-aan-de-kant-ga-ook-al-kost-het-me-mijn-rug– Kok

Desiree –Arendsoog– Huisman

Jeroen –hoe-meer-druk-hoe-beter– Nootebos

Maaike –je-kunt-me-lekker-toch-niet-verdedigen– Beuker

Anne –goaltjesdief– van Assema

Wouter –Analyze-This– Nootebos

Jasper –zijlijntje-vanaf-1-been– Zijp

What started as a wonderful sunny bike-walk with 1 sunny toddler, 1 sunny baby and 1 sunny mommy….

….. slowly but strongly turned into a bad mad thunderstorm as hands got colder, tummies got hungry and legs got tired.

The way back home felt like a true bloody, moody, sweaty Iron (Wo)Man Run with 2 little screaming piglets wanting nowhere else to be than in mommy’s arms while pushing and carrying both of their bikes.

Why didn’t my Abracadabra-apparate-us-home-tucked-under-a-blankie-while-watching-Peppa-Pig spell work at that very moment?!?!

“It’s okay sweethearts, we’re gonna be home super soon. Let’s sing a happy song! Do you see the ducks? And the swans? I know a song about them. You too? “

Is what I said in my most lovely and dearest mommy voice. But abso-no-way-lutely what I meant and felt in my entire tired-out-of-patience body. Without a filter it would’ve been more like:

“Shut the beeeeeep up, cause it’s still a crazy long walk and if you howl like this it will take even longer!!! Ahhhhhh STOP crying!!!”

But I did it. These not so nice and inappropriate thoughts safely stayed inside.

So after singing, sobbing, screaming, sweating and slowly strolling the streets of Nieuw Vennep for a minute or 10 -that felt like 100-, we finally managed to make our way home. Time to pull my mommy-tricks: bread sticks, cookies, fun music, hugs, kisses, jokes, funny faces, lemonade…. But unfortunately nothing seemed to make those tears vanish.

Until SHE popped into my mind: Peppa! Peppa Pig! Quickly, let’s start up the laptop + Netflix!

She did it. Again.

Peppa, thank you. Thank you so, so much. You are a true best friend till the end. A life saver.

I owe you. Big time.

Het gegeven dat ‘het allemaal een fase is’ geeft ons regelmatig weer goede moed en hoop op de momenten dat het zweet je behoorlijk is uitgebroken. Een baby die je hele nachten wakker houdt, een peuter die zich dramatisch op de grond werpt, noooooit meer op wilt staan en NIKS wilt, een kleuter die weigert te eten… We krijgen allemaal te maken met die momenten dat je ze wel achter het behang kunt plakken en je niet meer weet waar je het geduld vandaan zou moeten halen. Toch ook wel fijn om te weten dat het volkomen normaal is, dit bij zo goed als alle ouders herkenbaar is en het er  nu eenmaal bij hoort.

  

Maar dat ‘het allemaal een fase is’ kan ook ontzettend jammer zijn! Ook de dingen die je juist zo fijn vindt aan deze leeftijd gaan weer voorbij. Dat je de hele dag met ze kunt knuffelen bijvoorbeeld, de Bambi-stapjes, wanneer ze zo schattig beginnen te brabbelen (uh-uh-uh-ohhhhh, hiiiiiiii, da-daaaagg, mammaaaa) of de eerste echte ‘serieuze’ gesprekjes. Tijdens deze heerlijke momenten nu ze nog zo klein zijn genieten wij echt als een malle én gooien wij er daarna het eeuwenoude gezegde tegenaan:

Wie kan genieten van zijn herinneringen, leeft tweemaal

Lekker cliché, maar zo waar!

Ennuhhhh deze fase waarin allebei de babes een middagslaapje doen en ik kan genieten van me-time in het zonnetje is wel heul heul fijn…

  
 

 

Ieder schopje, iedere draai, hik of kontjegezwaai was tijdens de zwangerschappen van onze guppies een feestje. Voor mij dan hè. Vriendlief vond het natuurlijk ook wel interessant, maar kon zich in de verste verte niet zo enthousiast maken over deze eerste acties van de babes. Logisch natuurlijk, want het speelde zich allemaal in mijn lijf af en niet de zijne. Wat ook niet meehielp was dat de meisjes zich opvallend rustig hielden wanneer hij zijn hand op de bolle buik hield of alleen al ernaar keek. Echt onwijs jammer om dit gevoel niet te kunnen delen. Wilde die feestjes zo graag samen vieren met hem en niet de enige zijn die al zo’n sterke band voelde met dit ongeboren mini-mensje.

HOE geweldig is dit dan? Dit was DE oplossing geweest!!!

 

Zooooo tof! Dan kun je heel eventjes zeggen dat ‘WE’ zwanger zijn.

Nou ja, wel de lusten, niet de lasten dan… Wij blijven natuurlijk gewoon de bikkel van het stel!