Spring naar inhoud

The Flying Dutch Family

A Positive Online Community For Perfectly Imperfect Families

  • Home
  • Books
  • Photography
  • Podcasts
  • Freebies
  • Travel Vlogs
  • Workshops for Learning Communities
Zoeken

Categorie: PARENTspiration

Ik ben een dikzak. En daar ben ik trots op.

Nooit gedacht dat ik dit ooit zou zeggen, maar ik ben er mega trots op dat ik een dikzak ben. Eerlijk: het was even wennen, maar inmiddels voelt het goed. Het voelt heerlijk. Deze dikzak valt straks uiterst tevreden met een glimlach om de mond in slaap.

Oké, oké. Ik ben je uitleg verschuldigd. Want waar gáát dit over?!?! (zul je vast denken…)

Hier volgt het verhaal:

Het was eigenlijk al bedtijd, maar Jools & Pippa waren zo lief aan het tekenen en schrijven dat we ze nog even hun gangetje lieten gaan. Daarvoor hadden we samen Sint Maarten liedjes gezongen en het sfeertje was fijn. Ik vind het leuk om de praatjes van de meiden vast te leggen op beeld en maakte een paar Insta Stories. Jools had een tekst overgeschreven van de klantenkaarten van een koffiebar in Leiden en Pippa vertelde dat ze hartjes had getekend. Voor mij. Want: “Je bent de allerliefste dikzak van de hele wereld.” Ik dacht dat ik het verkeerd verstaan had ofzo, maar ze had het echt gezegd. Ze herhaalde het zelfs. Vol liefde. Waarop Jools begon te zingen en Pippa inhaakte:

Sinte Maarten Mik Mak

Mijn moeder is een dikzak

Mijn vader is een duntje

Geef me een pepermuntje

Volgens Pippa –>en later bleek dat Jools dit ook dacht<- betekent ‘dikzak’ dat je een allerliefst iemand bent. Een dikzak zijn is een enorm compliment.

Want: wanneer je een lied over je moeder zingt, dan moet dat wel iets positiefs zijn.

Och wat heerlijk dit. Ik had er geen seconde bij stilgestaan dat er überhaupt ooit een misverstand zou kunnen ontstaan bij het woord dikzak. Fantastisch toch? Die onbevangenheid! Van zo’n kijkje in een peuter- en kleuterkoppie word ik nóg verliefder op onze guppies.

Nu ben ik trouwens vergeten te vragen wat ‘mijn vader is een duntje’ betekent. Dat is een goed gesprek voor aan de ontbijttafel morgen.

Liefs,

Annette

6 november 2018

Annette de GraafPlaats een reactie
Annette MOMspiration slaaphoofd kind in haar bed

Hoe ik vannacht mijn eigen bed uit werd geschopt (en geslagen)

Een leven lang geleden riep ik zeer stellig dat als wij ooit kinderen mochten krijgen, ze nooit – maar dan ook nooooooit- een bed met ons zouden delen. Van verhalen die ik hoorde van ouders die dat wel deden gingen mijn oren klapperen. Want: kinderen horen in hun eigen bed te slapen. Vond ik. Het ouderlijk bed is van de ouders. Zei ik. Punt uit. Maar ja, tóén mochten we dus zelf kinderen krijgen. En toen… En toen… Kwam de dag die je niet wilt dat zou komen: ik kreeg m’n eigen oordeel keihard terug. In. My. Face. 

(ja ik gooide er even een Koningslied remixje uit om je af te leiden van mijn domme oordelen in het pre-kids tijdperk)

Bij Jools hielden we dat ‘niet bij ons in bed slapen ding’ keurig vol. Ik stond nog altijd fel achter dit principe. Alleen wanneer we samen tijdens of na een nachtelijke voeding per ongeluk in slaap gesukkeld waren of ’s morgens gezellig knuffelden, mocht Jools bij ons in bed. Maar verder ‘sliep’ ze in haar eigen bed op haar eigen kamer. Die aanhalingstekens het woord ‘sliep’, aangezien Jools er een jaar of anderhalf over deed om uit te vinden hoe je goede nachten doorslaapt.

En toen werd Pippa geboren. Precies anderhalf jaar nadat Jools geboren was. Precies nadat Jools was gaan doorslapen.

We zullen dooooorrrrgaan. We moeten doooorrgaaan.

En Pippa ook. Nachtenlang. Je zou haast denken dat ze zussen zijn, want ook Pippa deed er precies ook anderhalf jaar over om de doorslaaptruc te nailen. Maar waar onze zelfbedachte regel van ‘kinderen horen in hun eigen bed te slapen’ bij Jools nog keurig nagestreefd werd, werd deze bij Pippa steeds buigzamer. We waren moe. We waren zo, zo, zo moe. En we waren zo, zo, zo klaar met ’s nachts wéér ons bed uit te moeten, dat we uiteindelijk met pijn en moeite toegaven:

Nou oké…. kom dan maar tussen ons in slapen.

Maar toen kwam een nieuw probleem om de hoek kijken: Pippa is namelijk mijn stickertje. Het liefst ligt ze helemaal tegen mij aan. Inclusief armen om m’n nek en voeten tussen mijn bovenbenen. Heel gezellig voor tijdens een middagdutje op een tropisch onbewoond eiland ofzo, maar niet voor midden in de nacht. Het is zelfs voorgekomen dat ik wakker schrok omdat ik niet kon ademen, omdat Pippa besloten had op mijn gezicht de nacht te hervatten. Je kunt je voorstellen dat ik op een gegeven moment OP en LEEG was. Om over de wallen tot aan de knieën nog maar niet te spreken.

Het is genoeg geweest: slaaptraining it is!

Toen besloten we (de omstreden) slaaptraining te proberen. Dat werkte gelukkig al heel snel heel goed. Afgezien van wat onrustige nachten veroorzaakt door een nieuwe fase, verstopte neus of nachtmerrie slapen de meiden de laatste 2 jaar ontzettend goed. En: in hun eigen bed!

Helaas was vannacht was zo’n onrustige nacht. Tja, het hoort erbij en het is eerder uitzondering dan regel, dus helemaal prima. De onrust werd dit keer veroorzaakt door een van Pippa’s bed afgevallen dekbed. Pippa kwam dit heel statig aan het voeteneind van ons bed rapporteren. Ik dacht serieus dat het al bijna ochtend was en protesteerde niet toen Thaddeus Pippa bij ons in bed nam. Voor eventjes was dat wel oké, we moesten er toch bijna uit. We vielen allemaal weer in slaap.

Tot ik een schop tegen m’n mond voelde en een vuist tegen m’n neus.

Gelijk zat ik rechtop in bed: “AU! Mensen! Wat was dat??” schreeuwde ik in m’n hoofd. Maar ik was de enige die hier een probleem van scheen te maken, want de 2 andere bedgasten snurkten vrolijk in koor door.
Oké, laten we het maar gauw vergeten. Die neus zetten we morgen wel recht. Nog even de luikjes dicht. Liggen maar weer.
Oh, liggen gaat niet. Weggegaan plaats vergaan. Ligplaats en kussen ingepikt door m’n mini-me.
Is het trouwens al ochtend? Eens kijken op de klok.
Huh?! Is het nog maar 1 uur?? Nou, toedeloetjes. Slaapze en snurkze samen. Ik ben er van tussen.

En zo heb ik nog 5 en een half uur in Pippa’s bed verder geslapen. Prima hoor. Slaap is slaap. Maar ik moest vanochtend toen de wekker ging wel even hard grinniken: Zij die altijd keihard geroepen heeft dat kinderen in hun eigen bed horen te slapen, wordt nu wakker in het bed van haar driejarige dochter.

OEPS!

Haha, dat is de allerbelangrijkste les die ik geleerd heb: plan, verwacht en hoop nooit teveel, want ouderschap kan hele gekke en onverwachte dingen met je doen!

JUST GO WITH THE CRAZY FLOW 😉

liefs,

Annette

27 september 201827 september 2018

Annette de Graaf2 reacties
Annette verward eerste schoolweek wennen MOMspiration

En mag ik dan nu even janken???

WOW. De eerste school- + werkweek en ons eerste ‘echte’ weekend zit er bijna op. Heremetiet, dat heeft er aardig ingehakt. Deze week was voor ons allemaal heftiger dan een heel jaar op reis. Want om zoveel niet samen zijn en op vaste tijden op vaste plekken verwachten worden, dat strijkt enorm tegen onze haren in. Dat zijn we helemaal niet meer gewend. We hebben echt nog wat meer tijd nodig om onze weg daarin te vinden. En vooral ik. Want ik ben deze hele week echt een wandelend vergeetachtig emotiebommetje. Geef me 1 vuurtje en ik ontplof. 

M’n gevoelens gingen de hele week alle kanten op: trots op Jools en Pippa en schoolpleinpapa Thaddeus, verdrietig dat we elkaar zo weinig zien en ik zoveel mis van de meiden, gefrustreerd zoekend naar een nieuw ritme, blij dat Jools het zo leuk vond deze eerste week op school, verward dat ik het opeens verschrikkelijk vind om een werkende moeder te zijn die bijna nooit haar kinderen naar school kan brengen en op kan halen, boos op mezelf dat ik de babyshower van een lief vriendinnetje vergeten ben en het niet kon brengen om alsnog de auto in de stappen en naar haar toe te scheuren, schuldig dat ik zo weinig aandacht voor vriendlief heb gehad, verliefd op Jools & Pippa wanneer ze elkaar -na een dag zonder elkaar- in de armen vliegen, in de wolken van ons allereerste nichtje die dinsdag geboren is, oliedom vanwege m’n allerslechtste communicatie skills ooit deze week (SORRY DAARVOOR!), dankbaar voor de liefste vriendinnetjes die de hele week al checken hoe het met me gaat en begrijpen dat dit een hele bijzondere + intensieve week in ons leven is, dankbaar voor de liefste schoonouders die ons overal mee hebben geholpen én moe, heel moe in m’n koppie van al deze verschillende gevoelens die zich in razend tempo afwisselen.

Hemeltjelief, ik ben kapot.

En wanneer er dan zoiets gebeurt als vandaag: dat ik er opeens achterkom dat ik dus de babyshower van m’n vriendinnetje vergeten ben…. Dan is dat het vuurtje die de emotiebom laat ontploffen in de vorm van dikke vette tranen, gepaard met schaamte en een enorm schuldgevoel.

En wanneer er dan zoiets gebeurt als vrijdag: dat ik in m’n hoofd alles keurig geregeld heb (dat we na werktijd naar m’n broertje en schoonzus zouden gaan), maar dat ik vergeten ben dit ook daadwerkelijk naar alle deelnemende partijen te communiceren….. Dan is dat het vuurtje die de emotiebom laat ontploffen in de vorm van heftige woorden naar vriendlief toe, gevolgd door schaamte een enorm schuldgevoel.

Zo. Je kunt wel zien wie er een jaar lang in een cocon en zonder agenda geleefd heeft. Dat werkt prima wanneer je met niemand anders rekening hoeft te houden, maar dus niet in ‘de echte wereld’.

Hoe ga ik m’n draai vinden? Hoe ga emotioneel stabieler worden? Hoe ga ik meer en beter rekening houden met de mensen om mij heen?

Tips voor mezelf om beter met deze nieuwe situatie om te gaan:

  • De focus blijft op ons gezin, school en werk > meer kan ik nu even niet aan. Allerlei extra activiteiten zeg ik voor de komende tijd af: reken de komende tijd niet op mij. Duidelijk voor ons, duidelijk voor anderen. Dit geeft rust.
  • Ik geef het tijd > we hebben dit nog nooit gedaan, dus we weten niet hoe lang het duurt voordat we ons ritme gevonden hebben. We kunnen nog niet zeggen wanneer dat zal zijn en dat hoeft ook niet.
  • Alle wisselende gevoelens herkennen en accepteren > blijkbaar hoort dit nu even bij mij en bij deze nieuwe situatie. Het is oké. Ik voel dit en neem die gevoelens serieus. Belangrijk ook om deze gevoelens te delen met de mensen die dichtbij mij staan, zodat ze weten wat er speelt.
  • Momenten voor mezelf pakken waarbij ik m’n hoofd kan legen en batterij op kan laden > even uit de situatie stappen om overzicht te pakken. Lekker sporten, een film kijken, in m’n eentje koffie drinken, keihard dansen en meezingen op lekkere muziek, yoga’en, een vriendin bellen, sauna bezoeken of een blog typen (zoals nu!). Shake off, I shake it off! 
  •  Hulp vragen > ik kan niet alles alleen. Gisteren zei vriendlief nog tegen mij dat ik echt meer om hulp moet vragen. Ik hoef me niet overal verantwoordelijk voor te voelen.
  • Stoppen met mij schuldig te voelen over het feit dat ik Jools & Pippa maar 1 keer per week naar school kan brengen en op kan halen > zo is het nu eenmaal. Gelukkig is de allerliefste papa van de meisjes er wel voor hen iedere dag. Hij doet dit namens ons. Wij zijn een team.

Zo. Dat helpt al. Alles op een rijtje. Ik ga dit uitprinten en boven m’n bed hangen. Als een NOTE TO SELF.

Heb je nog andere tips voor mij die ook aan de muur kunnen? Zo ja, kom maar door! Je kunt ze posten op Facebook, Instagram of hieronder het blog. Alvast enorm bedankt hiervoor.

Zo en nu is het borreltijd. Even luchtig een drankje doen met een hapje erbij. Samen met m’n schoonouders, vriendlief en de meisjes de afgelopen week evalueren. Misschien hebben Jools & Pippa advies voor hun moeder die de minste Flexie Lexie van het gezin blijkt te zijn…!

 

liefs,

Annette

PS: Pippa geeft net DE gouden tip: “Mam, mijn tip is dat je lekker vaak moet gaan sporten, want dan hoef je niet aan andere dingen te denken en daar word je blij van.” Oké. Behoorlijk wijs voor een driejarige. Ga ik doen Pips. Ga ik doen. Dank je wel.

 

2 september 2018

Annette de GraafPlaats een reactie
Jools naar school eerste dag Hema jas

En dan gaan -na een jaar reizen- opeens de kinderen naar school… Hoe voelt dat voor The Flying Dutch Family?

Oh mijn hemeltjes. Zit ik hier dan in het Barista Café in Lisse. Een beetje te typen. Bij te komen. Op m’n stoel te wiebelen. Mega onrustig te zijn: Ik probeer namelijk te bedenken wat ik nou van deze situatie vindt. Wat ik voel. Of ik nou moet huilen of niet. Want: na een jaar met elkaar op reis te zijn geweest loopt ons gezinnetje weer keurig in de maat. YEAH of HELP???

Een jaar geleden schreef ik nog een blog vanuit Zuid Afrika over waarom onze vierjarige dochter Jools groep 1 over ging slaan. En nu, een jaar later, stapt ze dan toch die kleuterklas in. Groep 2 it is. De eerste stappen waren stoer en vol goede moed. Maar toen ging de schoolbel. Best hard raakte dat ons recht in het hart. Een HELLLPPPP gevoel bij ons hele gezin. Dikke tranen bij Jools en zusje Pippa. Ook Thaddeus en ik moesten even flink knijpen en knipperen met de ogen. Jools haalde diep adem, veegde haar tranen weg, rechtte haar rug, gaf ons kussen en knuffels en nam vervolgens plaats op haar stoeltje in de kring met een sticker met ‘Jools’ erop. Ze zwaaide met twee armen en had een voorzichtig doorbrekende glimlach om haar mond. Dag grote meid. Heel, heel veel plezier.

Pippa had iets langer de tijd nodig om bij te komen van dit afscheid. Ze bleef maar vol verdriet zeggen dat ze haar grote zus zo miste. Schatje toch…. Gelukkig hielp het feit dat ze daarna met de Shopkins van Jools kon spelen zonder iets te hoeven delen.

Niet heel veel later was het ook voor Pippa zo ver om grote stappen te gaan maken. Thaddeus en ik brachten haar naar de Speelschool om hier 2,5 uur te oefenen. Wij hielden een gesprekje met de juf en lieten ook haar niet veel later achter. Zonder blikken of blozen nam ze met een paar dikke knuffels en kussen afscheid van ons en speelde vrolijk verder met een kinderkoffieapparaat. Dag grote meid. Heel, heel veel plezier.

Daar stonden we dan. Buiten op het schoolplein. Onze vleugels leeg. Ik kuste Thaddeus gedag en wenste hem veel plezier op zijn werk. 

Oké, nu was ik dus nog ‘allener’. Is dat een woord?

Gelukkig waren daar Anouk en Elles die precies aanvoelden wat ik nodig had op dat moment en appten of ik zin had in koffie, taart en tranen. En: een computer om dit verhaal van me af te schrijven. Thanks lieve ladies!!!

IMG_4057 3.JPG

Al typend en koffiedrinkend ben ik de dag doorgekomen. Pffff. Heavy en gaaf en alles tegelijk. Zo benieuwd hoe de meiden het hebben gehad en welke verhalen we te horen gaan krijgen.

En jij? Zijn jouw kids ook naar school gegaan vandaag? Of vorige week al? Of nog een weekje vrij? En herken je mijn mixed feelings over deze nieuwe fase? Dat ik nog steeds niet weet of ik YEAH of HELP voel. Laat maar weten op Facebook, Instagram of hieronder. Dan klets we daar verder!

liefs,

Annette

27 augustus 201827 augustus 2018

Annette de GraafPlaats een reactie
Annette MOMspiration.nl onzekerheid ouderschap moeder zijn twijfelen over opvoeden

Ben ik eigenlijk wel een goede moeder?

Toen onze dochters nog babytjes waren is bovenstaand vraagstuk nul komma nul keer in m’n hoofd opgekomen. Klinkt misschien gek of arrogant of weet ik veel wat, maar ik vond opvoeden en moeder zijn van een baby en dreumes niet zo heel erg moeilijk ofzo. Easy peasy zelfs. Ondanks weinig, to zeer weinig tot geen slaap wist ik wat ik deed en volgde mijn gevoel -wat vrijwel altijd leek te kloppen-. Zoals wij gehoopt hadden dat onze kids zouden zijn, zo waren ze eigenlijk ook: blije, gezonde, sociale meisjes met lekker veel energie. Maar nu zijn ze dus opeens (!) 3 en 4 en heeft easy peasy ruimschoots plaatsgemaakt voor:

HELLLLLUPPPP! 

Wisten wij veel wat ons nog te wachten stond. Wisten wij veel dat opvoeden iedere dag weer een enorme uitdaging is en als verrekte ingewikkeld bestempeld mag worden?!

Wat gelukkig helllluppppt zijn jullie. Mijn darling vriendinnen, (schoon)moeder en MOMspiration’s ontzettend fijne en positieve online community voor perfecte imperfecte moeders, die mij verzekeren dat het he-le-maal normaal is om regelmatig werkelijk even geen enkel idee te hebben wat je zou moeten doen, aan het doen bent of gedaan hebt. Dat je je afvraagt of er mensen bestaan die wél geduld hebben op die momenten dat jij het liefste de overactieve stembanden voor een uurtje of wat met een betovering kunt laten bevriezen of wéér eens toegeeft aan iets waarvan je al 9(0) keer hebt gezegd dat het écht niet mag of wanneer je net de was keurig opgevouwen in de kast terug hebt gelegd en die een minuut later uitgespreid over het bed ziet liggen: “Ik zocht m’n dansjurk, mam”……..

HELLLLUPPP!

En ik weet het, ik weet het, ik weet het. Het nog maar kinderen. Hele jonge kinderen. Ze zijn nog maar net geboren. Wanneer ze dit soort dingen niet zouden doen en geen streken uit zouden halen en altijd maar keurig hun bord leeg eten en nooit eens knoeiden en zelf hun troep netjes opruimden en nooit ruzie zouden maken dan zou dát juist niet normaal zijn. Ik heb in ieder geval nog nooit zo’n kind of zelfs volwassene ontmoet.

Dit soort dingen kan ik allemaal prima bedenken wanneer het niet the heat of the moment is.

Dus.

Ga ik de volgende keer in the heat of the moment bovenstaande relativering proberen te herinneren. Of beter nog: daarvoor én tijdens én erna. Aangezien ik een nogal felle tante kan zijn, is dat best een uitdaging. Gelukkig houd ik van uitdagingen, dus: ik ga ervoor. Ik denk echt dat wanneer ik mij wat beter kan beheersen en meer geduld kan bewaren, ik een betere moeder kan zijn. Hopelijk is er dan voor die stomme twijfel -die ik als titel gebruikt heb- geen plaats meer.

Want.

Een goede moeder is -in mijn ogen- iemand die haar kind(eren) liefdevol verzorgt. Iemand die haar kind(eren) bewust klaarstoomt voor een zelfstandig leven in de maatschappij.

Hoe dat exact ingevuld wordt, is wat mij betreft bijzaak. Als het maar met heeeeeel veel liefde gebeurd.

—————————————————————————-

FLASHBACK: 
Oh, nu moet ik opeens aan een opmerking van m’n eigen vader en moeder denken. Zo’n opmerking die ik naar mijn gevoel wel 10.000 keer gehoord tijdens mijn jeugd:

We doen dit, omdat we van je houden.

Het zal mij benieuwen wanneer we die er zelf uitflappen tegen Jools & Pippa. Want nu, nu ik zelf moeder ben, begrijp ik eindelijk wat mijn ouders hiermee bedoelden….

——————————————————————————–

Terug naar het begin. Terug naar de titel.

Ik kijk mezelf nu recht en streng in de spiegel aan en stel DE vraag:
“Ben ik eigenlijk wel een goede moeder?”

Ik moet ervan lachen.

“JAAAA silly! Natuurlijk ben ik een goede moeder.” zeg ik hardop tegen mezelf. “Ik ben ben perfect imperfect en sta mezelf toe om af en toe keihard op m’n bek te gaan. Dat mag. Als ik er maar van leer en het de volgende keer probeer om beter te doen. Iedere dag is weer een nieuwe dag met nieuwe uitdagingen en obstakels waar ik nog nooit eerder mee te maken heb gehad. Nieuwe streken, nieuwe fases, nieuwe emoties die onze guppies zelf ook nog helemaal niet onder controle hebben. Zij proberen van alles uit en ik ook. Samen leren we. Samen vallen we. Samen staan we weer op. Zij mogen weten dat ik ook niet alles weet. Zij mogen weten dat het oké is om iets moeilijk te vinden. We willen allemaal hetzelfde: lekker in ons vel zitten. Ons oké voelen. Ons blij voelen. Maar die regendruppels en bliksems horen er ook bij. Die zorgen ervoor dat we het zonnetje daarna nog meer waarderen. Want hij schijnt altijd, daar achter de (donder)wolken.”

Zo.

Dit had ik even nodig.

Bedankt voor het lezen van mijn eigen therapeutisch getyp….! Hopelijk vang ik twee vliegen in 1 klap en heb jij er ook iets aan. Laat je mij dat weten? Of je dit herkent? En of het je misschien een beetje helpt?

 

Liefs,

Heel veel liefs,

En knuffels,

Annette

PS:

Ben echt mega geïnspireerd om een artikel te schrijven over de invloed die Social Media op ons heeft. Nadat ik hier gisteren een poll hield over dit onderwerp, bleek dat ruim 700 van de 1100 ondervraagden (weleens) onzeker worden van posts van anderen. Het lijkt voor hen dan dat andere moeders een veel strakker lijf hebben dan zij (waarom heb ik dat niet?), dat hun kinderen nooit eens vervelend zijn (hoezo gaat het opvoeden hen zo gemakkelijk af en mij niet?), dat andere moeders altijd maar leuke dingen doen met hun kinderen (ik heb daar geen energie voor, ben ik dan wel een leuke moeder?), etc, etc. Tijd om hier aandacht aan te besteden dacht ik zo! Ik ben al druk aan het brainstormen wat de beste benadering hiervoor kan zijn. To be continued! 
Nu eerst pizza eten en een wijntje drinken met m’n liefste schoonouders. Yessssssss.

Annette MOMspiration.nl voor perfecte imperfecte moeders online community

Over de schrijfster van dit artikel
Annette de Graaf (34 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops (32) en mama van dochters Jools (4,5) en Pippa (3). Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam (waar ze momenteel een jaar onbetaald verlof van heeft gekregen), KLM Blogger en onderdeel van Team Canon Photography Nederland ook oprichtster van MOMspiration.nl; sinds februari 2015 een blog voor (wannabe) heppie mama’s.

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is helemaal oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….

Annette en haar gezinnetje zijn op dit moment samen een jaar aan het reizen. Van juni tot en met december 2017 reden ze in een Jeep met daktent Zuidelijk Afrika door (Zuid Afrika, Namibië en Botswana). Op 9 december vlogen ze -na een korte stop in Amsterdam- door naar Argentinië om vanuit hier Zuid Amerika te ontdekken per bus, taxi, trein, en boot. Met z’n viertjes probeerden ze op een relaxte manier zoveel mogelijk te zien en beleven van deze prachtige landen (Argentine, Uruguay, Brazilië, Paraguay en Chili). In april deden zij een ‘Rondje Nederland’ waarbij ze verbleven op het ss Rotterdam, in de Efteling op vakantiepark Het Loonsche Land, Recreatiepark Terspegelt, WILDLANDS Emmen/CenterParks Sandur. Eind mei heeft ze met Eliza het zuiden van Spanje ontdekt. In juni heeft ze 2 weken genoten van La Douce France en in juli reisde ze een vriendin door Californië. In augustus en de rest van 2018 gaan Annette en haar gezin zich focussen op wat meer rust en regelmaat terugbrengen in hun leven: ze gaan namelijk weer werken en naar school én hebben een huis gekocht waar ze begin 2019 in zullen gaan wonen.

Over dit alles wordt uitgebreid gerapporteerd op MOMspiration.nl, blog.klm.com en Instagram onder de naam @theflyingdutchfamily

Disclaimer
Annette & haar collega’s Tessa & Marjolijn bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

12 augustus 201825 augustus 2018

Annette de Graaf2 reacties
Annette de Graaf MOMspiration Radio 1 Dit is de Dag Hilversum

Hoeveel van jezelf en je kinderen laat jij zien op Social Media?

Vandaag was ik uitgenodigd om te gast te zijn bij het radioprogramma ‘Dit is de Dag’ op NPO Radio 1. Reden hiervoor was dat het redactieteam graag een tegengeluid wilde horen over de boodschap verwerkt in het artikel van Tom van Straaten en Tom Mikkers op Trouw.nl: “Verdienen kinderen niet ook een beetje (online) privacy?” Na even goed nadenken of ik dit wel zou willen en kunnen, heb ik uitnodiging geaccepteerd. Ondanks dat ik het MEGA spannend vond, ga ik graag uitdagingen aan om nieuwe ervaringen te beleven. Luister hier naar mijn radiodebuut op Radio 1: 

Dit is de Dag Radio 1

Mwah, ik ben niet helemaal tevreden over mijn rol in het gesprek. Ik vond mezelf nogal onsamenhangend: ik kan nog veel, heel veel leren op het gebied van spreken. Schrijven is mijn comfort-zone en vandaag trad ik daar op ontzettend spannend wijze buiten. En dan vind ik ook dat het oké is om daar niet in uitgeblonken te hebben. Voor een volgende keer heb ik in ieder geval heel wat verbeterpunten.

Achteraf had ik zinnen anders willen formuleren en accenten op andere dingen willen leggen door sterker uit m’n woorden te komen. De tijd ging zo snel voorbij en ik was ook best zenuwachtig waardoor ik niet heel helder meer kon denken. Maar… mijn boodschap ‘dat ouders zelf hun grenzen mogen stellen over wat er wel of niet van hun kroost online komt’ is hopelijk wel doorgekomen. Ga het gesprek samen aan en bepaal waar jullie samen voor staan op dit oh zo nieuwe gebied.

————————————

De dingen die ik eigenlijk nog had willen zeggen….. 

  • Wij kiezen er bewust voor om onze kinderen figuurlijk bloot te stellen aan de wereld zoals deze nu is. Ze daarin te behoeden voor dingen die ze kunnen schaden, maar wel bloot te stellen aan weerstand of strubbeling. We zijn ervan overtuigd dat ze daarvan groeien (growth mindset).
  • Er is nog nooit iemand opgegroeid wiens leven vanaf kleins af aan op social media stond, -want dat was er tot voor kort nog niet- maar dat gebeurt nu wel. Dit is een compleet andere wereld en manier van opvoeden en opgroeien dan 20, 10 of zelfs nog maar 5 jaar geleden. We hebben geen idee hoe deze manier van opvoeden en opgroeien eigenlijk ‘hoort’. We zijn het allemaal aan het uitvinden wat het beste bij ons en ons gezin past. Iedereen mag hier zijn of haar eigen mening over hebben. Iedereen is zelf verantwoordelijk voor zijn of haar eigen gezinsleven. On- en offline. Maar: dring dit niet bij een ander op. Jouw mening is net zo belangrijk als die van de ander. Respecteer elkaars keuzes alsjeblieft.> Ook meneer Tom Mikkers mag zijn eigen mening hierover hebben. Interessant juist al die verschillende perspectieven. Je pikt ervan mee wat je interessant vindt en waar je het niet mee eens bent kan jou helpen in het versterken van je eigen standpunt. 
  • De vrije keus om op jonge leeftijd zelf over zaken te beslissen hebben kinderen in onze ogen niet (altijd). Wij kiezen voor ze: naar welke school ze gaan, welke boeken ze lezen, welke kleding te dragen. Wij kiezen de context waarin zij zich vormen van kind naar jong-volwassene. Social Media is daar in deze tijd onderdeel van. Dat is niet iets waar je persé aan deel moet nemen of niet, maar het gebeurt wel om ons en onze kinderen heen. Wij denken heus wel dat er iets schadelijks aan kan zitten, zoals naaktfoto’s. Maar alles wat niet schadelijk is, daar willen we ze figuurlijk aan blootstellen, juist níét voor beschermen. Hier moeten ze mee leren omgaan, want dit het leven nu. Wanneer we ze voor Social Media beschermen is straks de overstap naar zelf op Social Media zijn hopelijk minder groot. Hoe ga je bijvoorbeeld om met negatief commentaar online? Wat als maar weinig mensen jouw foto liken? Welke foto’s vind jij wel of niet leuk? En waarom? Er ontstaan nieuwe (online) sociale omgangsnormen en -vormen en die willen wij ze op een positieve manier bijbrengen.

    > Het is net als met fietsen: We laten onze kinderen wel fietsen zonder zijwieltjes, maar we blijven in het begin wel in de buurt. En na een tijdje, dan kunnen we ze hopelijk met een gerust hart uit het oog verliezen op straat. Met een rugzakje op hun rug gevuld met genoeg zelfvertrouwen en inschattingsvermogen om zichzelf in deze compleet nieuwe wereld staande te houden. 
  • Waar meneer Tom Mikkers praat over het geld verdienen over de rug van onze kinderen, dan gaat dit eigenlijk maar over een klein percentage van de wereldbevolking. Een extreme categorie mensen. Want: Zoveel mensen kunnen nu ook weer niet volledig leven van een YouTube kanaal of website. En zijn die kinderen nu echt hard aan het werk wanneer ze naar leuke zwembaden gaan, leuke kleding showen en vakantieparken uittesten? De meeste kinderen die ik in vlogs zie, zien er niet verwaarloosd, afgepeigerd of verdrietig uit waardoor je de Kinderbescherming zou willen bellen. De ouders doen al het werk: filmen, editen en plannen. En of jij nu vindt dat bijvoorbeeld de Bellinga’s echt te veel laten zien van hun leven: prima dat jij dat vindt. Maar zij vinden dat niet en dat is hun eigen bewuste keuze. Respecteer dat alsjeblieft.

——————-

Toen ik net terugkwam uit Hilversum waren de meisjes nog wakker. Ze hadden samen met papa Thaddeus naar de uitzending op de radio gekeken en hadden een aantal brandende vragen: Jools: “Maar waarom zegt die meneer dat er geen foto’s van ons op MOMspiration en Inzegram mogen? Dat is toch juist leuk? Dan kunnen de mensen zien dat we leuke dingen doen en dan kunnen zij het misschien ook gaan doen als ze dat willen. Zoals op wereldreis gaan ofzo.” Pippa: “Maar ik had eigenlijk ook naar de radio willen gaan met jou. Maar ik had mezelf wel gehoord op de radio. Dat was echt grappig! Djoes, wij waren ook op de radio, net als mama! Leuk hè? Maar je kon ons alleen niet zien. Dat was wel jammer.” 

En dan, dan maakt het geen klap uit of ik het nou wel of niet goed gedaan heb tijdens de show. Smelt, smelt, smelt….. Wat een heerlijkheid om samen met mijn liefste lief Thaddeus papa en mama te zijn van deze gezonde, blije, lieve, gekke, mooie, aardige, zorgzame guppies. Dat is het allerallerallerallerallerallerbelangrijkste. Dat gevoel gun ik iedereen. Of je nu wel of niet foto’s van je kids online zet. Of je nu wel of niet borstvoeding geeft of hebt gegeven, of je nu draagt of duwt, of je nu met zwemles begint wanneer je kids 5 maanden of 5 jaar is, of je kids wel of niet snoepjes mogen eten, of ze ….. Nou, je begrijpt mijn boodschap. Ik gun jou een liefdevol leven. Wie je ook bent en wat je ook doet: je doet het goed mama!

liefs,

Annette

Over de schrijfster van dit artikel
Annette de Graaf (34 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops (32) en mama van dochters Jools (4,5) en Pippa (3). Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam (waar ze momenteel een jaar onbetaald verlof van heeft gekregen), KLM Blogger en onderdeel van Team Canon Photography Nederland ook oprichtster van MOMspiration.nl; sinds februari 2015 een blog voor (wannabe) heppie mama’s.

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is helemaal oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….

Annette en haar gezinnetje zijn op dit moment samen een jaar aan het reizen. Van juni tot en met december 2017 reden ze in een Jeep met daktent Zuidelijk Afrika door (Zuid Afrika, Namibië en Botswana). Op 9 december vlogen ze -na een korte stop in Amsterdam- door naar Argentinië om vanuit hier Zuid Amerika te ontdekken per bus, taxi, trein, en boot. Met z’n viertjes probeerden ze op een relaxte manier zoveel mogelijk te zien en beleven van deze prachtige landen (Argentine, Uruguay, Brazilië, Paraguay en Chili). In april deden zij een ‘Rondje Nederland’ waarbij ze verbleven op het ss Rotterdam, in de Efteling op vakantiepark Het Loonsche Land, Recreatiepark Terspegelt, WILDLANDS Emmen/CenterParks Sandur. Eind mei heeft ze met Eliza het zuiden van Spanje ontdekt. In juni heeft ze 2 weken genoten van La Douce France en in juli reisde ze een vriendin door Californië. In augustus en de rest van 2018 gaan Annette en haar gezin zich focussen op wat meer rust en regelmaat terugbrengen in hun leven: ze gaan namelijk weer werken en naar school én hebben een huis gekocht waar ze begin 2019 in zullen gaan wonen.

Over dit alles wordt uitgebreid gerapporteerd op MOMspiration.nl, blog.klm.com en Instagram onder de naam @theflyingdutchfamily

Disclaimer
Annette & haar collega’s Tessa & Marjolijn bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

Annette in San Francisco - Monterey Bay - Lovers Beach

7 augustus 201825 augustus 2018

Annette de GraafPlaats een reactie

Berichtnavigatie

Oudere berichten
Nieuwere berichten
The Flow Approach - My Pedagogical Compass

10 ‘Rules’ To Be(come) The Best Educator You Can Be For Your Learners (My Pedagogical Compass)

It’s that time of year again! Schools have started or will start soon and we’re trying to get back into the rythm of ‘the normal daily life’ after the summer holidays. We all know that the start of a new school year can be and feel like many things at the same time: magical and… Continue reading →

22 augustus 202522 augustus 2025

Annette de Graaf

Traveling to Norway? This is what you should know (11 helpful tips & tricks)

Totally, absolutely, 100% love it that you are traveling to Norway or at least considering traveling to Norway. A big YAY for that! With an open mind, a heart for adventure and legs + lungs to take you places, you will have the time of your life. And I’m dead serious about this, because you… Continue reading →

9 juli 202510 juli 2025

Annette de Graaf

The Flying Dutch Family kamperen in Noorwegen

Kamperen (met kinderen) in Noorwegen: de 20 leukste campings vind je hier

Zoals je in het Engelstalige blog van een paar weken geleden al kon lezen gaan wij deze zomer heerlijk op vakantie in ‘eigen land’. Dat klinkt alsof we op vakantie in Nederland zullen gaan, maar niets is minder waar, want we wonen al sinds juli 2021 niet meer in Nederland. Na eerst twee jaar in… Continue reading →

26 juni 20259 juli 2025

Annette de Graaf

Norwegian Road Trip

Come and plan (y)our Norwegian Road Trip with us!

Oh my goodness, I can’t believe we are really and FINALLY are going to do this: we’re gonna go on a road trip through Norway this summer. We have lived here in this gorgeous country for 3 years now (2+1, with an exotic break in between when we lived in Vietnam), but we have only… Continue reading →

30 mei 2025

Annette de Graaf

DNT Storavassbua The Flying Dutch Family

Hiking Through Etnefjellet: Our DNT Family Adventures to Storavassbua, Løkjelsvatnhytta, and Olalia Fjellstove

Is there anything better than going on a family adventure in nature in Norway, where every step brings new surprises and every view is more stunning than the last? This summer, we made one of our dreams come true: going on ‘hytte’ tours! We hiked to three amazing DNT (Den Norske Turistforening) cabins in the… Continue reading →

13 september 2024

Annette de Graaf

Travel with us to… Phú Quốc Island in Vietnam

After having lived in Vietnam for 5 months, we hadn’t seen much else than the city where our home and work is (Ho Chi Minh City) yet. Pippa and I have done a little weekend trip together to Ben Tre in the Mekong Delta and stayed at Villa de Coco. That was fantastic and made… Continue reading →

6 januari 202413 januari 2024

Annette de Graaf

A lovely weekend retreat at Villa de Coco – Mekong Delta – Vietnam

When tourists visit Ho Chi Minh City, many have a trip to the Mekong Delta on their wish list. We aren’t officially tourists, because we live here, but it was definitely on our wish list as well! We heard great stories about the beauty and lovely vibe of the area, so when the right moment… Continue reading →

23 december 202313 januari 2024

Annette de Graaf

The Flying Dutch Family

Van Nederland naar Noorwegen naar Vietnam naar ….???

Yes, the kogel is door de kerk. Uh DE kogel. Dat krijg je ervan als je de hele dag Engels spreekt, schrijft, leest en denkt. Oh sorry, voor die info ben je hier helemaal niet gekomen. Boeit het jou nou of ik the of de schrijf…? Waarschijnlijk niet. Je bent vast veel nieuwsgieriger naar het… Continue reading →

11 december 202312 december 2023

Annette de Graaf

Fun Literacy Learning Experience: Collaboratively Writing a Short Christmas Story

Hi! How are you doing today? Hopefully, very well. Thanks for visiting this website. Normally I write about traveling and mindset coaching, but today I am going to give you a little sneak peek into my life as a PYP Educator. Not sure if you are familiar with IB education, so I’ll just give you… Continue reading →

28 november 2023

Annette de Graaf

Alles wat je aandacht geeft groeit: investeer in Mindset en Flow Coaching voor jou en je gezin

Yes! Je kunt je eindelijk weer aanmelden voor één van onze 3 maanden programma’s gericht op mindset en flow. Dit keer bieden we de programma’s in verschillende vormen aan: 1-1 coaching, groepscoaching en videocoaching. Des te meer we onszelf als coaches verdiepen in het belang van opvoeden met een growth mindset en de ontwikkeling van… Continue reading →

7 november 2023

Annette de Graaf

Pippa’s Dankbare Dingen Top 10 Van 2022

Eigenlijk hou ik niet zo heel erg van terugblikken of vooruitkijken, maar op zo’n dag als vandaag (31 december 2022), kom je er bijna niet onderuit. Pippa, Sol en ik zitten hier met z’n drietjes op de bank in ons mooie huis in Noorwegen en we hebben net onze tijdlijn op Instagram doorgescrolled om te… Continue reading →

31 december 202231 december 2022

Annette de Graaf

Opvoeden met een Growth Mindset - The Flying Dutch Family

Yes! De inschrijving voor het 3 Maanden Programma van Opvoeden Met Een Growth Mindset is gestart!

Ik zit hier al typend te stuiteren van enthousiasme: Gisteren is de inschrijving voor het 3 Maanden Programma van Opvoeden Met Een Growth Mindset van start gegaan. In september, oktober en november duiken we in kleine groepjes de wereld in van leren, groeien, omgaan met uitdagingen, vertrouwen in jezelf ontwikkelen en meer en meer en… Continue reading →

13 juli 202213 juli 2022

Annette de Graaf

Wintersport met kids – Da’s efkes andere koek!

Thaddeus en ik houden enorm van wintersport. Onze vakanties samen naar Oostenrijk waren fantastisch en bestonden uit non-stop snowboarden + après skiën tot in de late uurtjes. Ook voordat we elkaar ontmoetten zoefden we heel wat bergen af en dansten we er daarna op los. Dit jaar gingen we voor het eerst als gezin op… Continue reading →

29 december 2021

Annette de Graaf

The Flying Dutch Family - een half jaar in Noorwegen

Bijna een half jaar in Noorwegen: Hoe gaat het nu met ons?

Eerlijk gezegd dacht ik bij het typen van de titel niet echt na over wat het antwoord zou zijn. Een antwoord was nog niet verbonden aan die vraag. Maar nu ik er wat dieper induik komt het besef: Tja, goede vraag wel! Want: Hoe gaat het nou eigenlijk met ons? Leuk om over na te… Continue reading →

23 december 2021

Annette de Graaf

The Flying Dutch Family - 3 maanden Noorwegen en 1 week Nederland

Na 3 maanden Noorwegen, nu 1 week in Nederland

Yayyyy, hier zijn we dan hoor! Hoppakee met onze voetjes op Neerlandsche bodem. Wat een feest! Gisteren was een mooie reisdag, gevuld met avonturen op de vluchthavens en in de vliegtuigen. Jools, Pippa, Sol en ik hebben daar enorm van genoten. Er was zoveel te ontdekken en leren. Vooral voor Sol, die gisteren zijn 3e… Continue reading →

10 oktober 2021

Annette de Graaf

emigreren naar Noorwegen

We hebben een huis gekocht in Noorwegen!

Oh my oh my oh my. We kunnen nog steeds niet geloven dat het gelukt is. Dat we maandagochtend als nieuwe eigenaren hebben getekend voor het huis waar we op slag verliefd op waren geworden. Het was zo’n enorm spannend proces en we zijn zo blij dat we die spanning nu van ons af kunnen… Continue reading →

2 augustus 20213 augustus 2021

Annette de Graaf

De eerste 12 dagen in Noorwegen: Hoe gaat het met ons?

Wow. Zo. Jeetje. Ja, hoe gaat het eigenlijk met ons? Is dat eventjes snel uit te leggen? Ik denk het niet! Misschien als je zelf een emigratie hebt meegemaakt dat er dan geen woorden voor nodig zijn om te begrijpen hoe dat gevoel is om ergens met het vliegtuig te landen waar je niet op… Continue reading →

17 juli 202117 juli 2021

Annette de Graaf

The Flying Dutch Family - emigreren naar Noorwegen

Morgen gaan we emigreren

Bovenstaande aankondiging klinkt -nu ik het zo lees- als de titel van een boek wat over uitstellen gaat. ‘Morgen’ is dat geval figuurlijk bedoeld, omdat je het ergens in je hoofd en hart wel wilt, maar toch niet gaat doen. Bij diezelfde boekenserie zouden de titels ‘Morgen ga ik sporten’, ‘Morgen ga ik eindelijk op… Continue reading →

5 juli 20215 juli 2021

Annette de Graaf

The Flying Dutch Family - Growth Mindset Academy

Waarom ik mijn kinderen (bijna) nooit help

Dreigt er gevaar en kan ik een ongeluk voorkomen door mijn kinderen te helpen? Natuuuuuurlijk zal ik ze dan helpen. Veiligheid gaat voor alles. Maar laten we eens praten over ‘veilige struggles‘. Bijvoorbeeld als het gaat om leren lezen, moeilijke rekensommen, (in een andere taal) eten of drinken bestellen of iedere andere uitdagende situatie waarbij… Continue reading →

21 mei 202121 mei 2021

Annette de Graaf

The Flying Dutch Family - emigreren naar Noorwegen

Nog maar 5 weken in Nederland…. Het inpakken is begonnen!

Of we nou over 5 weken naar Noorwegen mogen vliegen of niet: ons huis moeten we sowieso op 21 juni uit. Ennn op 18 juni staat de verhuiswagen op de stoep, dus het is best al een beetje tijd voor actie in de taxi. Ons huisje hier in Lisse begint er langzamerhand uit te zien… Continue reading →

17 mei 202118 mei 2021

Annette de Graaf

Blog op WordPress.com.
  • Abonneren Geabonneerd
    • The Flying Dutch Family
    • Voeg je bij 116 andere abonnees
    • Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
    • The Flying Dutch Family
    • Abonneren Geabonneerd
    • Aanmelden
    • Inloggen
    • Deze inhoud rapporteren
    • Site in de Reader weergeven
    • Beheer abonnementen
    • Deze balk inklappen
 

Reacties laden....