Categorie: The Flying Dutch Family

Wanneer we op het punt staan om Pippa’s kamer uit te lopen voor ze gaat slapen, roept ze 10 van de 10 keer: “Mommy, ONE thing! Only one more thing!” Wanneer die woorden haar mond uit zijn begint ze op haar allersnelst na te denken wat ze nou eigenlijk dan als laatste ding wil zeggen. Ze heeft er gelukkig nooit veel tijd voor nodig om iets mega origineels en onverwachts te zeggen of te vragen. En vandaag was geen uitzondering: “Mam, eigenlijk is het raar dat jij straks beneden de troep op moet gaan ruimen, terwijl ik het heb gemaakt. Dus ik kan beter nog even met je mee naar beneden gaan om dat voor jou te doen, dan kun jij lekker relaxen.” Ik legde haar uit dat die hulp zeer gewaardeerd zou zijn tussen 7 uur ‘s ochtends en 19 uur ‘s avonds, maar dat het nu voor haar tijd was om te gaan slapen.

Tien minuten later, toen Thaddeus en ik net op de bank beneden ploften, kwam ons middelste gupje voorzichtig om het hoekje van de deur gluren: “Ik kom jullie nog even helpen met opruimen.” Ook kwam ze nog even knuffelen en kletsen en in het laatste avondzonnetje liggen: “Dit is best wel lekker hè, jommes?” Oh, Pips, je bent heeeeeerlijk. Wat zijn we toch verliefd op jou en je geweldige onbevangenheid. Blijf alsjeblieft altijd zo.

Liefs,

Annette

PS: deze foto maakte ik net van haar, in dat laatste avondzonnetje. Ik vertelde dat ze er zo mooi uit zag, met strepen op haar gezicht van de schaduwen van de luxaflex. Toen begon ze spontaan ‘Roar’ van Katy Perry te zingen.

Gisterochtend beleefde ik het allerlaagste dieptepunt in mijn recentelijk aangenomen nieuwe carrières: alle banen en rollen raakten zo in elkaar verstrikt dat ik struikelde en keihard onderuit ging. Mijn twee zeer ongehoorzame, eeuwig hongerige en om-de-seconde afgeleide leerlingen dreven mij als huismoeder SLASH thuisjuf SLASH vanuit-huis-werkende-docent-op-internationale-school SLASH politieagent SLASH wannabe-supportende-partner-van-vanuit-huis-werkende-fysiotherapeut even compleet NUTS. Ik wist niet waar ik het moest zoeken en waar te beginnen. Sol wilde aandacht en drinken, Pippa had geen zin meer in haar taakjes en zat te zeuren om een filmpje, iets lekkers en aandacht en Jools deed 1001 dingen die totaal niets te maken hadden met haar waslijst aan schoolwerk. Het was inmiddels 11 uur en ik had het gevoel nog helemaal NIETS voor elkaar te hebben gekregen. Ja, m’n koffie voor de derde keer koud laten worden. Dat was dan wel gelukt. Check.

Vandaag ga ik het allemaal anders doen

En dus bedenk ik iedere dag weer iets nieuws wat wel zou moeten werken om een soort van structuur in deze dagen te brengen. Geloof me: ik heb al heeeeeel wat geprobeerd, maar óf het werkte niet, óf het werkte maar heel kort. Vandaag is een nieuwe dag en ga ik een nieuwe poging wagen. Ik ga het eens over een compleet andere boeg gooien en ga proberen om op alles en iedereen vooruit te lopen: vroeg(er) opstaan dan de rest, tijd voor mezelf nemen om iets te doen wat IK leuk vind en de dag voor de rest van het gezin voorbereiden.

Dank je wel Elles en Mel Robbins, voor de inspiratie!

The early bird catches the worm – én de energie

Vroeg opstaan is voor mij best een dingetje. Ieder minuutje slaap in de ochtend ontvang ik namelijk met open armen. Maar vanochtend dacht ik:

Kom op, de Graaf. Doe eens gek. Probeer die ochtendroutine van Elles en Mel Robbins eens. Geef het een kans.

En ja, dat doe ik dus nu! Het is inmiddels 6.30 uur en er zit al een (warme!) kop thee in en een broodje hagelslag (YUM). En: ik typ. Daar had ik ook al heel lang zin in, maar het kwam er steeds niet van. Wanneer de kids op bed liggen, liggen Thaddeus en ik er ook standaard af en kijken we redelijk brainless wat series op Netflix en/of scrollen we Instagram door. Zo fijn dat het nu wel lukt. Zo fijn om nu wel die energie te voelen en zonder haast of schuldgevoel iets te doen voor mezelf.

Dat het aanrecht nog vol staat met vuile vaat kan mij niet echt (lees: echt niet) interesseren. Dat kan prima wachten. Nu is het tijd voor mij. Al is het maar even. Dit voelt goed!

It takes two to Tango

HA! En ik ben niet de enige hier in huis met dat idee. Thaddeus rende net (letterlijk) de deur uit voor zijn favoriete invulling van ongestoorde me-time: even alleen én actief bezig zijn in de frisse buitenlucht.

Playback je (niet) gek

Wat voor ons de afgelopen dagen ook een goede game changer is geweest om even uit de hectiek van de dag te stappen, was om met z’n allen iets hilarisch te doen. Iets lekker geks om niet gek te worden. Om het leven niet al te serieus te nemen. Met een hele bak zout. Wat we dan doen? >> Een talentenjacht met Sol als ster van de show (hij had géén idee en wij kwamen niet meer bij), Het Grote Houd De Ballon In De Lucht Spel, samen sporten in de tuin (met z’n allen bij Thaddeus op z’n rug en hem een push-up laten doen) en andere leuke spelletjes zoals Kubb spelen.

Een goed begin…….

De me-time is voorbij. Inmiddels is het 7 uur en komt de rest van het huis langzaam ook in actie. Er zit er een meisje voor me aan tafel die een luisterboek heeft aangezet en een schaakbord voor ons klaar aan het zetten is en ligt een jongetje onder m’n stoel die mamamamamama zegt en me verliefd aankijkt. Allemaal dingen waar ik nu nog meer van kan genieten met deze fijne energie die ik verkregen heb dankzij dat uurtje voor mezelf. Dat gaat vast de rest van de dag ook z’n vruchten afwerpen. Dat kan niet anders!

liefs,

Annette

PS: Hoe gaat het bij jou? Zit jij ‘er lekker in’? Of ben je ook nog flink zoekende naar fijne routines?

Pippa’s 5e verjaardagsfeestje gaat in de boeken als heel, heel bijzonder. Vandaag is het al bijna een week geleden, maar de feeststemming zit er bij haar nog steeds in. Vanmiddag zei ze zo opeens uit het niets dat ze het echt een super leuke verjaardag had gevonden. Toen ik haar vroeg wat ze er dan super aan het gevonden, antwoordde ze het volgende: “Omdat ik lekker mocht bepalen wat we gingen doen en dat de opa’s en de oma’s en mijn ooms en tantes en neefjes en nichtje en Elles en Anouk Boetzer en Timo en de mevrouw van het liedje en de mensen die kaartjes hebben gestuurd en nog meer mensen lieve dingen voor mij hebben gedaan en ze hebben aan mij gedacht.” Deze uitspraak heb ik gelijk opgeschreven, want dit wil ik voor altijd blijven herinneren. En om Pippa’s uitspraak kracht bij te zetten, heb ik haar verjaardag ook in bewegende beelden vereeuwigd. Hier is Pippa’s 5e VerjaardagsVideo:

Och, hemel, Pippa is MEGA verwend. Nog nooit kreeg iemand uit onze familie ZOveel cadeaus! Haha, ik denk dat iedereen dit jaar extra zijn of haar best heeft gedaan om haar te verwennen. Moet je kijken!

DANK DANK DANK DANK

Lieve lieve mensen die Pippa verjaardagswensen hebben gestuurd: dank jullie wel. Ik heb Pippa de berichtjes laten zien en ze heeft daar zo enorm van genoten. Ze was onder de indruk van het feit dat zoveel mensen hun best voor haar hadden gedaan. Dus vanuit de grond van ons hart: dank jullie wel! Pippa’s verjaardag was mede daardoor echt onvergetelijk. En oh ja, ook doordat haar wens uitkwam: Op haar verjaardag door de McDrive en dan zelluf mogen bestellen. Check!

Heel veel liefs,

Annette

Heb je de tofste actie ever al meegekregen? Zet een beer voor je raam, zodat kinderen in je buurt -in de geest van hét boek- op berenjacht kunnen gaan. Te leuk toch? Voor degenen die hét boek niet kennen: hét boek heet ‘Wij gaan op berenjacht’ van Helen Oxenbury en Michael Rosen. Als juf en mama heb ik dit boek al 1001 keer voorgelezen. Alle leerlingen die ik ooit heb gehad en al mijn gezinsleden kennen de tekst uit het hoofd. Nou ja, allemaal…?! Sol moet nog even oefenen. Maar hij zit er wel al lekker in na het de afgelopen dagen op repeat te hebben gehoord én aanschouwt. Hij vindt het GUH-WEL-DUG als wij in de woonkamer op berenjacht gaan. Om je te laten zien waar ik het over heb… Hier is ons filmpje!

Mocht je hét boek nog niet in huis hebben, dan kun je het hier online bestellen bij Lievelingetjes in Lisse. #supportyourlocalbusiness ♥

lieve lieve lieve groetjes,

Annette