Categorie: The Flying Dutch Family

Serieus, what was I thinking toen ik om 13.55 uur voorstelde om op rolschaatsen en skeelers naar de atletiektraining te gaan. Nou ja, ik zelf hield het gewoon bij gympies, maar de meiden konden dan eindelijk allebei los op hun nieuwe speeltjes. Jools kreeg een paar weken geleden skeelers en Pippa ‘verdiende’ deze na het behalen van haar A-diploma afgelopen zondag. Maar eigenlijk had ik gelijk na dat enthousiaste voorstel al spijt. Kon ik m’n woorden nog terugnemen? Want: de atletiektraining startte om 14.30 uur en om 13.55 uur zaten allebei de meiden nog in Pietenpakjes op de bank. Ik zag na m’n voorstel de bui al hangen: dit ging een hele lange kilometer worden.

Ik kon m’n woorden niet terugnemen. De meisjes hadden aan de woorden rolschaatsen en skeelers al genoeg en waren al de gang ingeschoten om zichzelf te behangen met beschermers. Het tij nu nog keren zou heel wat drama opleveren. Oeps. Het gaat dus gewoon gebeuren. We gaan dit doen.

Om 14.10 uur sloot ik de deur van ons huis achter mij. Ik reed de kinderwagen met Sol erin de steeg in en de meisjes kwamen ‘skeelerend’ en ‘rolschaatsend’ achter mij aan. In vergelijking met deze twee girls on wheels was Bambi een ster op het ijs. Dan heb je een beetje een idee van hoe het eruit heeft moeten zien. Niet best. Niet best.

Dus liet ik ze allebei de kinderwagen vastpakken. Allebei aan 1 kant van mij. Jools gehoorzaamde keurig en vond het wel prima. Pippa niet. Die vond dat ze het zelluf kon. Het werd -zoals ik al verwachtte- een hele lange kilometer. Het moet er wel hilarisch hebben uitgezien: een moeder die een kinderwagen voortduwt met twee wannabe Bambi’s on Ice hangend, vallend en struikelend aan de stang.

Toch haalden we onze bestemming nog best op tijd. In een razend tempo transformeerden we Jools van skeeler girl naar atletiekster. Whoppa. Time to breath op de tribune. Nou ja, een soort van. Want Pippa had nog steeds haar rolschaatsen aan. Gelukkig kon ik haar aan het verstand brengen dat rolschaatsen op een tribune het aller-aller-allerslechtste plan ooit was en kocht ze m’n horrorverhalen. Pippa bleef redelijk keurig naast mij zitten om naar Jools te kijken.

Tja, en toen de terugweg:
> We verloren Jools haar achterwiel + schroef van haar skeeler. Check.
> Pippa ging al kruipend op handen en knieën op zoek naar Jools haar verloren wiel + schroef en haar gloednieuwe rolschaatsen hebben nu al versleten neuzen. Check.
> De remdop van Pippa haar rolschaats viel eraf. Check.
> We kregen een mega regen- en hagelbui op onze koppies. Check.
> Pippa viel languit in een plas. Check.
> Jools viel languit in een plas. Check.
> Pippa probeerde hagels van de straat te pakken om op te eten. Check.

Jools probeerde geheel in mama Annette style de boel nog op te vrolijken:

Zo erg is het allemaal niet, mam. Oorlog is erger.

Doe mij maar een open haardje en een glas wijn.

liefs,

Annette

In Huize Knops-de Graaf hebben wij best een tijd een soort haat-liefde verhouding gehad met de iPad. De positieve en negatieve momenten volgden elkaar in rap tempo op: de iPad zorgde voor een ontspannen momentje op de bank, maar zodra we zeiden dat het tijd was om hem uit te zetten leken we met 2 verslaafden te dealen. Hier schrokken we van en spraken hier met de meisjes over. Waar kwam die reactie nou precies vandaan? Waarom raakten ze zo overstuur? Zelf begrepen ze het ook niet en dus ik ging op onderzoek uit.

YouTube versus Netflix, Zappelin of Videoland

Laten we eens kijken wat het verschil is in reactie wanneer de iPad uitgaat na het kijken van YouTube, in vergelijking met Netflix, Zappelin of Videoland. Mijn reden om dit te onderzoeken is voortgekomen uit het feit dat ik hier al een voorgevoel over heb. Eens kijken of dit klopt.

Tijdens het kijken op YouTube volgen allerlei verschillende filmpjes over de meest uiteenlopende onderwerpen elkaar in razend tempo af. Als zombies staren onze dochters naar het beeldscherm. Tijdens het kijken van het ene filmpje zijn ze alweer bezig met een nieuwe uit te zoeken in de rechterbalk waar de suggesties worden aangegeven. De meiden willen liever niet dat het filmpje op het vergrote scherm wordt afgespeeld, want dan kunnen ze niet gemakkelijk doorklikken naar een nieuw filmpje. Sowieso is communiceren met de kijksters zeer ingewikkeld wanneer ze IN YouTube zitten. Antwoorden komen in de vorm van een soort snauw. Áls ze überhaupt komen. En als het tijd is om de iPad uit te zetten, herkennen we onze kinderen amper. Ze zijn boos (lees: woest) en alles is stom.

Tijdens het kijken op Netflix, Zappelin of Videoland hebben we compleet andere kinderen. Ze zijn aanspreekbaar, kletsen gezellig over wat ze zien en stellen vragen over wat ze niet begrijpen. Ze kijken een film of aflevering af voordat ze doorklikken naar iets nieuws. Wanneer we zeggen dat het tijd is om de iPad uit te zetten, slaan bij niemand de stoppen door.

En nu dan? Geen YouTube meer?

Sowieso kijken onze meiden weinig filmpjes. Op maandagavond na school en zwemles is een er vast kijkavondje en ’s ochtends in het weekend chillen ze graag met de iPad op de bank. Op alle andere momenten dat ze thuis zijn ligt de iPad ergens bovenin een kast (samen met onze telefoons). Doordat we altijd knutselen, een spelletje spelen en buiten spelen positief gestimuleerd hebben, associeren de meiden vrije tijd niet gelijk met naar een schermpje turen.

En als ze dan iets mogen kijken, kunnen ze kiezen uit Netflix, Videoland of de Zappelin app. Nope, geen YouTube. Geloof het of niet, maar dit is een gezamenlijk besluit geweest. Na een heerlijk open gesprek met de meiden, gaven ze zelf aan dat ze inderdaad wel vreemd gedrag vertoonden tijdens en na het kijken van YouTube. Ze vonden het ook irritant dat ze het er vaak niet over eens konden worden welk filmpje ze wilden kijken. Ook vonden ze elkaars ‘doorklikgedrag’ op ongewenste momenten niet zo tof. Ze begrepen dat zonder al die afleiding een wat langere show kijken veel meer gezelligheid en rust met zich meebrengt.

Vakantie zonder iPad

Grappig weetje: wij zijn het afgelopen jaar vaak naar Duitsland geweest met de auto. Dit is een ritje van vier uur en voorheen brachten de meiden deze tijd door met het kijken naar een gedownloade film. De laatste twee keer hebben we dat anders gedaan. De iPad zat wel in een tas, maar werd bewaard als noodoplossing. De meiden hadden allebei een eigen tas met kleurpotloden, activiteitenboeken, post-its, Stringz (zo’n touw om figuren mee te maken met je handen) en een knuffeltje. Ze hebben zich hier zo heerlijk mee vermaakt dat we de iPad lekker in de tas hebben kunnen laten zitten. Tijdens de vakanties in Duitsland (en in Portugal ook) bleef ‘ie daar zonder dat iemand er naar gevraagd heeft.

Zo fantastisch om te zien dat ze creatief genoeg zijn om zelf iets te verzinnen om te spelen. Nog fantastischer om te zien dat ze soms even helemaal op kunnen gaan in niets doen. Lekker dagdromen en een beetje turen naar wolken, bomen of water. Liefde daarvoor!

Maar áls het dan filmpjeskijktijd is, dan maken we er ook echt een feestje van! Heerlijk onder een dekentje op de bank met z’n allen in het weekend. Ennnnn op maandagavond aan tafel tijdens het eten. Een mega bonus vinden ze dat.

De favoriete shows van de meiden:

• Sugar Rush op Netflix
• Piet Piraat Wonderwaterwereld op Videoland
• Full House op Netflix
• Jul & Julia op Videoland
• Zapp Sport op Zappelin
• de film Full Out op Netflix
• de film Meester Kikker op Netflix
• Lassie op Zappelin
• Sammy Paramaribo op Zappelin
• Sien van Sellingen op Netflix en Zappelin
• de film Dancing with the Birds op Netflix
• Tales by Light op Netflix
• Spirit – Samen vrij – op Netflix
• Alles Mees Kees films op Netflix
• Wonderschool: Wonder van de Dag op Videoland
• BoekenWurm TV op Netflix
• De musicals Roodkapje, Assepoester, Rapunzel en Hans & Grietje op Videoland

Daarnaast staan er een aantal films op onze iPad die we gekocht hebben via iTunes. Favorietjes zijn Coco, Superjuffie en Huisdiergeheimen. Nijntje de Film hebben ze jaren geweldig gevonden en staat daar ook nog bij. Super leuk om samen te kijken wanneer Sol wat groter is.

Als jij nog leuke aanraders hebt: kom maar door!

liefs,

Annette

PS: Ben jij tevreden over de schermtijd bij jou thuis? Praat mee op Facebook of Instagram onder de post over dit blog!

Vandaag zou mijn eerste werkdag na het zwangerschapsverlof moeten zijn. Maar, zoals je ziet op bovenstaande foto, zat ik vanochtend heerlijk met m’n prins op de bank. Prinsheerlijker kon niet. We deden precies waar wij met z’n tweetjes zin in hadden. We dronken samen (hij melk, ik cappuccino), we bekeken wat (hij de binnenkant van z’n oogjes en ik Expeditie Robinson) en knuffelden ons suf. YAY voor ouderschapsverlof!

Ouderschapsverlof is gekochte extra tijd met mijn baby

Het ouderschapsverlof wat vandaag is ingegaan als vervolg op het zwangerschapsverlof voelt ZO goed. Ik slurp alle babymomenten als een malle in mij op. Werken kan altijd nog, maar die babytijd is maar zo kort. Ik ga hier de komende 9 weken als een malle van genieten. Ouderschapsverlof nemen brengt flink wat financiële nadelen met zich mee, maar het is het mij zo waard. Ik gun mezelf deze gekochte tijd met ons jongste mannetje.

Hoe mijn juiste keus voor ouderschapsverlof bevestigd werd

Sol werd vanochtend wakker met een warm hoofd. Hij was wel vrolijk enzo, dus ik besloot geen actie te ondernemen en het gewoon aan te kijken de rest van de ochtend. Hij bleef wel een warm koppie houden en leek wat vaker te huilen, maar hij liet zich ook makkelijk troosten. Hij deed een paar korte slaapjes en zo kwamen we de ochtend en het begin van de middag best goed door.

Tot een uurtje of 13.30 uur. Toen ging de sirene aan en bleven de waterlanders stromen. Sol was 1,5 uur lang op geen enkele manier te troosten. Pas rond 15.15 uur, toen Thaddeus met de meisjes de tuin in kwamen fietsen, was hij in de draagzak in slaap gevallen.

Tijdens al mijn pogingen om Sol te troosten, voelde ik mij nog dankbaarder dat ik er voor hem kon zijn. Dat hij -mijn pasgeboren baby- zijn moeder 24/7 tot zijn beschikking heeft, vind ik enorm waardevol. Dit ouderschapsverlof ik een cadeau voor Sol en voor mij. En voor de rest van het gezin natuurlijk, want we zijn lekker veel samen!

Trots. Oh, wat ben ik trots op mijn gezin.

Terwijl ik dit verhaal typ, liggen alle drie (drie, ja drie! het klinkt nog steeds zo onwerkelijk!) onze kindjes te slapen. Thaddeus is aan de keukentafel bezig met de voorbereidingen van zijn nieuwe bedrijfje dat 7 november zal starten: thaddeus.nl – unlock your potential. Door fysiotherapie, educatie en training laat hij mensen presteren op een niveau wat ze zelf niet kunnen bereiken. Op zijn eigen, eigenwijze, wijze. Man, wat ben ik trots! Op Thaddeus, op de meisjes, op ons zoontje, op mezelf! We worden iedere dag wakker om weer de beste versie van onszelf te zijn. We leven ons leven zoals wij dat willen en helpen elkaar om te groeien en bloeien. Had ik al gezegd dat ik trots op ons ben?!?!?

En dankbaar.

En verliefd.

Het leven is mooi.

Liefs,
Annette

PS: Die prachtige ringetjes die ik op de foto’s met de Ilmaha Mei Tai draagzak draag, zijn van La Stories. Als je ook wat moois in hun webshop ziet en wilt kopen, dan kun je de kortingscode annette20 gebruiken. Je krijgt dan 20% korting op je aankopen bij La Stories.

Wow. Dit moet toch wel de vreemdste titel ooit van mijn blogs zijn. Vreemd, maar wel heel, heel lekker. Ik was vanochtend echt even 2 uur ergens anders. Op een soort vakantie in m’n eigen hoofd. Maar ook m’n lijf deed vrolijk mee, want die werd heerlijk verwarmd door het zonnetje. Alle geluiden en mensen om mij heen waren als gezellige figuranten naar de achtergrond verdwenen. Het was 2 uur lang ‘me, myself & I’. Én een slapende Sol naast mij op de grond.

Hoe die mini-vakantie begon….

Na een hele nacht knuffelen (Sol was behoorlijk onrustig tussen 23.00 uur en 7.00 uur), een ochtendje gezellig ontbijten (ja écht! vanochtend was gezellig!) en een leuke eerste Babboe Bakfietsrit naar de school van Jool & Pippa, ‘doken’ Sol en ik samen het zwembad in.

Sol vindt het babyzwemlesje razend interessant, maar ook razend vermoeiend, dus hij viel na de voeding om 10.00 uur als een blok in slaap. Ik bestelde een koffietje en ging zitten met m’n benen uitgestrekt op de stoel voor me en pakte FLOW magazine erbij. Deze had ik gekocht om tijdens onze vakantie in Duitsland te lezen, maar was er niet aan toegekomen. Dit is echt wel een blad waar je goed voor moet gaan zitten en op moet concentreren, want het vergt een flinke focus. Nou, met dat zitten zat het wel goed, dus kom maar door.

Op vakantie in m’n eigen hoofd

Wat er toen gebeurde is lastig uit te leggen, maar ik zal het toch proberen:

In zoveel teksten vond ik zoveel herkenning en bevestiging, dat de woorden dansjes maakten in m’n hoofd en lijf. Ik werd er zo vrolijk, maar ook positief emotioneel van. Bijvoorbeeld het artikel van Chris Muyres over leven met de dag, het taoïsme en ‘wu wei’:

Ik ben ervan overtuigd dat de maakbaarheidsgedachte mede oorzaak is van de alsmaar toenemende stress, ontevredenheid en frustratie in onze maatschappij. Wu wei gaat over het accepteren dat dingen lopen zoals ze lopen. Genieten van het nu, openstaan voor wat zich aandient, geduld hebben, tevreden zijn met het kleine en niet te veel proberen de wereld of het leven naar je hand te zetten. Dat lijkt mij de enige manier om sporen van geluk te vinden. Geluk is niet iets wat je kunt afdwingen, laat staan dat je het kunt maken.

Met het zonnetje dat mij door de ramen heen verwarmde en mijn Sol die af en toe z’n oogjes opendeed om vervolgens weer verder te slapen, maakte mijn hart sprongetjes en voelden mijn lijf en hoofd als een licht veertje. Hoe zweverig wil je het hebben?! Haha, het klinkt wellicht nogal bizar, maar ik zat ZO keihard te genieten.

Vooral toen ik weer verder las. Eerst een artikel over een dagje alleen op reis in Parijs. Mega inspirerend. Dat wil ik ook. Het fijnste stukje tekst vond ik toen het ging over verwonderen:

Niet alleen is het heerlijk om verwonderd te zijn, verwondering leidt ook tot psychologische groei. Het dwingt onze geest tot aanpassing, tto een herschikking van ons referentiekader. Verwondering houdt onze geest lenig en schudt de kussens van ons brein op.

En toen kwam het artiel van Olivia Gagan over dingen van twee kanten bekijken. Over controle laten vieren. Weer zo’n feestje van herkenning en bevestiging!

Leren omgaan met meerduidigheid, oftewel het vermogen om twee contrasterende ideeën tegelijkertijd in gedachten te houden, heeft me rustiger en gelukkiger gemaakt. Het betekende dat ik de controle moest laten vieren en moest toegeven dat ik niet overal een antwoord op had. Het is een les in nederigheid en die werkt op een vreemde manier bevrijdend.

Als je besluit dat je niet precies hoeft te weten hoe iets of iemand in elkaar steekt, ontstaat er ruimte om je te laten verrassen – of het nu door mensen is of door plekken of door het leven zelf. Als je je openstelt voor verschillende mogelijkheden, interpretaties en uitkomsten, zie je meer, ervaar je meer, voel je meer. Overal zeker van willen zijn is heel menselijk, maar eigenlijk raar. Het kan je ervan weerhouden om relaties aan te gaan, mensen te vertrouwen, je kwetsbaar op te stellen. Het accepteren van onzekerheid is een kwestie van geloven. Niet zozeer op een religieuze manier, maar in de zin van dat je toegeeft dat je niet overal een antwoord op hebt.

En toen was het opeens 12.00 uur. Het zwembad ging sluiten. Ik vertrok -nog steeds zwevend- met Sol en onze spullen naar de douches, waar ik nog lekker doorging met genieten. Sol is DOL op douchen. En op aandacht en die kreeg hij ook genoeg. Alle omaatjes van de aqua aerobics kwamen hem bewonderen en wilden weten hoe het met hem gaat. Zo gezellig!

Nu ik hier op de bank dit zit te typen en de Flow opengeslagen naast me heb liggen, heb ik zin om verder te lezen. Wat een fijn blad! Dat kon ik hiervoor echt niet zeggen, toen vond ik al die artikelen over inzichten nog helemaal niet aan. Het kwam niet binnen, ik begreep het nog niet en het interesseerde mij nog niet genoeg om het te willen begrijpen. Het inzicht wat ik nu zelf heb gekregen is dat ik flinke stappen in mijn persoonlijke ontwikkeling aan het maken ben. Yes! Dat vind ik echt zo gaaf en het smaakt naar heel veel meer. Dus ik ga nu lekker verder lezen in bed. Welterusten alvast!

liefs,

Annette

Compleet spontaan bedacht ik vanochtend -middenin de chaotische morning rush- dat het wel leuk zou zijn om te gaan zwemmen met Sol. Eerst ‘eventjes’ de meiden aankleden, haren snaaien, ontbijtjes de snaveltjes in, tanden poetsen, jassen aan en schoenen aan. En tussendoor nog de zwemtas voor mij inpakken. Gelukkig had Thaddeus zich al over de schooltassen inclusief inhoud ontfermd, dus dat scheelde een taak. Om 8.10 uur was ons gezelschap klaar om bepakt en bezakt het huis te verlaten.

Jools en Pippa op tijd afgeleverd in hun klas: check. Mijn ontbijt + koffie in de auto: check. Tijd om na te denken over het ‘waarom, wanneer & hoe’ van babyzwemmen: check:

• Is zwemmen met en voor een baby van 2,5 maand leuk?
• Hoe ging het ook alweer allemaal? Welke spullen zou ik bij me moeten hebben? Hoe doen we dat met omkleden, het zwembad betreden, afdrogen, voeden, slapen, etc??
• Wat is de ideale leeftijd om met je kindje te gaan zwemmen?

Tijdens het nadenken hierover, kwam steeds hetzelfde antwoord terug in mijn hoofd: gewoon lekker doen. We zullen het wel zien. Wat is het ergste dat kan gebeuren? Uhhhh niets! Heeft Sol er geen zin in? Dan gaan we toch het zwembad uit. Ben ik iets vergeten? Dan vinden we heus wel een oplossing.

Vraagstuk 1: Is zwemmen met een baby van 2,5 maand leuk?

Het was zo mooi om te zien dat Sol echt aan het genieten was van de zwemles. Hij vond het heerlijk om z’n beentjes te bewegen in het water en hij keek verwonderend om zich heen, afgewisseld met de liefste lachjes. Alleen het koppie onder gaan was even spannend. Toen hij weer bovenkwam huilde hij ongeveer 5 seconden, maar gelukkig was alles al snel weer goed en kon hij weer lachen.

We hebben een minuut of 15 heerlijke waterpret gehad. Perfect voor zo’n allereerste keer. Daarna wikkelde ik hem in z’n warme badcape, trok hem een ‘gewone’ luier aan en gingen we samen zitten op het ‘terras’ bij het bewegingsplein. Nadat Sol gedronken had, viel hij heerlijk in slaap en bestelde ik een koffietje. En daarna nog één. Super fijn!

Antwoord 1: Ja! Zwemmen met een baby van 2,5 maand is super leuk!

De gehele ochtend verliep voor mij en Sol ontzettend soepeltjes. Ik vermoed dat mijn jarenlange ervaring met babyzwemmen (jarenlang met 2 kleine ukkies!) hier aan bij heeft gedragen. Daardoor besef ik dat het voor veel andere moeders -die minder of geen ervaring hebben- het best spannend kan zijn om met hun kindje te gaan zwemmen. Om al die mama’s een beetje op weg te helpen heb ik een paklijst en stappenplan in dit blog opgesteld.

Vraagstuk 2a: Wat neem je mee?

Laten we bij het begin beginnen. Hier is mijn paklijst:

• een wasbare zwemluier of ongeveer 3 wegwerpzwemluiers + zwemoutfit (trek deze nooit alvast thuis al aan, want ze houden geen plas tegen!)
• 1 hydrofiele doek (om in de autostoel te leggen na het zwemmen)
• 2 badcapes (1 voor na het zwemmen en 1 lekkere droge voor na het douchen)
• 1 handdoek voor mama
• douchegel en/of shampoo (neem ik trouwens nooit voor mezelf mee > ik douche later thuis wel uitgebreid)
• schoon ondergoed voor mama (ik trek thuis mijn bikini alvast al aan)
• badslippers (ik ga nooit zonder…)
• schone luiers en billendoekjes
• wanneer je kindje al iets ouder is en andere dingen drinkt/eet dan melk: neem iets te drinken en snacken mee voor na de zwemles
• portemonnee, sleutels, telefoon (note to self ;-))
  
  Al deze spullen doe ik in een grote shopper. Ik neem een extra tasje mee waar de waardevolle spullen in kunnen en stop dit tasje ook in de shopper. De plastic shopper kun je namelijk overal op de grond zetten als dat nodig is, ook als het nat is.
  

Antwoord 2a: pas deze lijst aan aan je persoonlijke voorkeuren en GOOOO!

Vraagstuk 2b: Hoe verloopt je ochtend in het zwembad?

In het zwembad aangekomen: mijn stappenplan

1 Vraag naar een omkleedruimte waar ook een ‘commode’ is met aankleedkussen. Bij het SKWA in Hoofddorp is dit (vrouwen)kleedkamer 2.

2 Laat je baby nog even in de autostoel liggen en kleed jezelf om. Bij het SKWA kun je je eigen kleding gewoon laten hangen. Laat alleen de spullen in je shopper die je in het zwembad nodig zult hebben. Waardevolle spullen kunnen in een kluisje of neem ze mee naar binnen (en houd ze in de buurt en in het oog.

3 Leg de hydrofiele doek op het aankleedkussen. Haal je baby uit de autostoel en leg hem of haar erop. De uitgetrokken kleertjes van je baby kun je in de kleedkamer achterlaten. Trek de zwemluier + badkleding aan en leg je baby bovenop de hydrofiele doek in de autostoel.

4 Neem je baby in de autostoel in de ene hand en de shopper om schouder mee naar het zwembad. Zoek een plekje uit waar je je shopper en autostoeltje kwijt kunt en til je baby eruit. Afhankelijk van de temperatuur doe je de hydrofiele doek of een badcape om je baby en houd je hem of haar hiermee in je armen tot de zwemles begint.

5 Bij het SKWA beginnen op maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag de babylesjes om 9.15 uur. De peuters beginnen iets na 8.30 uur. Ze vinden plaats in het doelgroepenbad, wat een aangename temperatuur heeft voor kleintjes. Voor en na de les kun je met je kindje spetteren op het bewegingsplein.

6 Klaar met zwemmen, slapen, koffie drinken, snacken en gezellig kletsen met andere moeders? Zet je shopper en autstoeltje in de kleedkamer en neem alleen je baby en droge badcape (en eventueel douchegel/shampoo) mee naar de douches. De badcape kun je ophangen aan een haakje. Na het douchen wikkel je je baby daar heerlijk in en loop je terug naar de kleedkamer.

7 Op het aankleedkussen droog je je baby af en kleed je hem of haar aan. Daarna leg je je baby in de autstoel en kun je jezelf afdrogen en aankleden.

Antwoord 2b: gebruik je gezonde verstand en het komt helemaal goed!

Vraagstuk 3: wat is de ideale leeftijd om te gaan zwemmen met je kindje?

Het antwoord op deze vraag is mega persoonlijk. Wij vinden het vertrouwd raken met water en op jonge leeftijd leren zwemmen ontzettend belangrijk. Jools en Pippa konden zich allebei vanaf een jaar of 2 al goed zelf redden in het water en dat gaf ons een heel veilig gevoel. Deze skills (zoals drijven, als een hondje naar de kant zwemmen, zichzelf optrekken aan de kant) hadden ze allemaal geleerd tijdens de BPK lesjes in het SKWA. We zijn met Jools bij 4 maanden gestart en met Pippa vanaf een maand of 2. Pippa ging sowieso al mee met Jools, dus zij startte al vrij vroeg en nam het enthousiasme van haar zus (en mama) over. Jools is in november 2018 gestart met ‘echte’ zwemlessen en heeft half september 2019 haar C diploma gehaald. Pippa is in april 2019 gestart en mag 10 november aanstaande afzwemmen voor A. Het BPK zwemmen vanaf zo’n jonge leeftijd heeft zeker haar vruchten afgeworpen. Voor ons heeft dit dus super goed gewerkt!

Antwoord 3: lijkt het je leuk om te gaan zwemmen met je kindje? GO GO GO!

Mocht je nog twijfelen? Gewoon gaan. Probeer het! Je zult zien dat al die beren op de weg helemaal niet bestaan. Wanneer je een paar keer geweest bent, zul je zien dat het steeds gemakkelijker gaat. En als je nog vragen hebt, dan weet je mij te vinden.

liefs,

Annette