Categorie: The Flying Dutch Family

Twee weken moest ik het strikt geheim houden, maar nu Sint het land uit is mag het eindelijk van de daken geschreeuwd worden: ik zit in de Albert Heijn kerstreclame van 2018!! Niet met je ogen knipperen, want dan mis je de nanoseconde dat ik in beeld ben. Voor de echte kenners: m’n arm en haar flitsen later ook nog even voorbij.

Rond seconde 22 zie je mij zeer professioneel een venkel te lijf gaan (ik geloof dat dit de eerste keer was dat ik ooit een venkel in m’n handen had):

De opnames waren ontzettend leuk om te doen. De regisseur, de cameraman, styliste, visagiste en alle andere crew members waren super aardig. M’n nepfamilie trouwens ook. We hebben samen ruim een uur getafeld om de juiste beelden te creëeren. Tijdens dat uur was ik even de moeder van een zoontje van 3, een dochter van 4 en een zoon van 7. Best een uitdaging om een kerstdiner netjes te laten verlopen: Net als in het echt!

Ach, is mijn tv-dochter geen dotje?? Noor was zo zoet!! En achter ons zie je de leukste tv-zoon: Deen. Zo knap dat ze zo goed alle instructies volgden en bakken vol geduld hadden.

Super goed gedaan, Team AH tv-commercial! En te gek om met jullie samengewerkt te hebben, David de Winter, Gabor Deak en Jantien de Blok. Jullie mogen ontzettend trots zijn op het eindresultaat.

Om m’n debuut in een tv-commercial te vieren, ga ik vanavond heeeeeerlijk in de stoel van de schoonheidsspecialiste liggen. Bij Amanda van Erna’s Beauty natuurlijk. En misschien komt Amanda binnenkort ook wel op tv. Ze doet namelijk mee met de Beauty Awards 2019 en hoort in januari of ze officieel genomineerd is. Eerst komt er nog een Mystery Klant bij haar langs om haar te beoordelen en gaat een professionele jury haar inzending (met daarin haar missie en visie) bekijken. Spannend!

Als het aan mij ligt dan wint zij de prijs voor Beste (en Liefste, Leukste, Gezelligste en Grappigste) Schoonheidsspecialiste en -Salon van Nederland. Duh! Ik breng er niet voor niets eens in de maand ruim een uur door 😉

Om te zien of Amanda genomineerd gaat worden, kun je haar volgen op Instagram: @ernas_beauty

Oké doeiiiii! Time to chilllll!

liefs,

Annette

De veerkracht van mijn jongste zoon (7 jaar) is vaak zó verfrissend! Op veel situaties roept hij al van jongs af aan: ’Het geeft niet uit hoor mama, want….’
En dan komen met regelmaat de meest briljante oplossingen of inzichten. Ik kan niet anders dan hem gelijk geven en weer met een glimlach doorgaan waarmee ik bezig was.

Vandaag was dat helaas anders. Waarschijnlijk herken je wel dat er wat haast ontstaat in de ochtend: een soort ratrace om elke dag weer op tijd op de plaats van bestemming aan te komen met de kids.

Bij ons gebeuren er ’s ochtends altijd dingen die we van te voren niet aan zien komen.

Tja, bij ons zit er in dat ochtend programma niet zo veel structuur/ritme. ‘Waarom?’, hoor ik je denken? Tja, als ik dat zou weten… Bij ons gebeuren er ’s ochtends altijd dingen die we van te voren niet aan zien komen. Zo belt manlief vanmorgen nog even terwijl hij al vroeg onderweg is op om te laten weten dat de planeet Venus heel goed zichtbaar is. Samen met de boys ren ik naar boven en staren we verwonderd richting de maan. En ja hoor… daar is Venus! Heel helder naast de maan!

Mijn oudste zoon is al een paar dagen niet helemaal fit. Hierdoor is hij afgelopen vrijdag een ochtendje thuis gebleven van school en is hij gisteren niet naar de voetbaltraining geweest.

De jongste lijkt ook wat extra aandacht te willen van zijn moeder en probeert op maandagochtend of hij wellicht óók een ochtendje thuis kan blijven.

In overleg gaat hij toch naar school. Op school lichten we de juf in en de juf belooft dat ze zal bellen als Tom zich toch niet zo lekker blijft voelen. Tom laat nog even weten dat de andere juf bij het broodje eten altijd tegen Tom zegt dat hij rustig door moet eten als hij aangeeft zich niet zo lekker te voelen en dat andere kindjes – als ze hetzelfde aangeven – wèl naar huis mogen. Dat vindt hij heel oneerlijk.

Ook vandaag, dinsdag, probeert Tom het nog een keer. Er staat ’s ochtends een vrolijk jongetje op die even met zijn nieuwste speelgoed speelt; een soort knikkerbaan (Gravitrax). Samen met zijn broer een spelletje op de iPad speelt en lekker zijn boterhammetjes eet. Maar als ik aankondig dat het tijd is om naar school te gaan zich niet zo lekker voelt.

Tja, hoe ga ik hier een wending aan geven? Ik vertel hem heel eerlijk dat ik al de hele ochtend een vrolijk jongetje zie. Toch blijft hij klagen over buikpijn. Het gesprek krijgt een wending als ik aangeef dat we de juf nogmaals kunnen vertellen dat hij zich niet zo fit voelt.

De aap komt uit de mouw: de nieuwe juf is heel streng. Althans… dat vindt Tom.

Ik probeer wat meer te vragen: ‘Wat vind jij streng Tom?’ en ‘Wat doet de juf dan als ze streng is? Heb jij wel eens straf gekregen van de juf? En wat zou de Juf dan kunnen doen zodat jij haar minder streng vindt?’. Nou, daar heeft hij wel een oplossing voor. ‘De hele dag rekenen’ antwoordt hij.

‘Tja, Tom’, zeg ik, ‘Ik kan me voorstellen dat er andere kindjes zijn die juist rekenen niet zo leuk vinden en graag willen lezen. Dus misschien is dat dan niet zo leuk voor de andere kindjes.’ Ik stel voor om naar school te gaan en te kijken of we samen met de juf een oplossing kunnen bedenken.

‘Misschien’  opper ik, ‘moeten we maar beginnen met de juf te vertellen dat je haar een beetje streng vindt.’

Aangezien het gesprek behoorlijk wat tijd heeft gekost die we al eigenlijk niet meer hadden, arriveren we na de bel op school. Onderweg worden we door ouders met een glimlach nageroepen dat we te laat zijn en wordt er door een opa met een grijns op zijn gezicht demonstratief op zijn horloge gekeken en gewezen. Uiteraard kan ik het niet nalaten om even na te roepen dat een goed gesprek tijd kost.

Op school aangekomen verschuilt Tom zich een beetje achter me. Wellicht vindt hij het toch wel een beetje spannend. We leggen aan de juf uit dat Tom zich gisteren al niet zo lekker voelde en vandaag wederom niet. Maar dat we er samen achter waren gekomen dat er nog iets was: ‘Tom vindt jou namelijk een beetje streng, juf’. En vul ik meteen aan: ‘We hebben ook meteen besproken wat hij daar dan van vond en of het juist niet heel goed was dat de juf een beetje streng is zodat de kindjes rustig kunnen lezen en de kindjes die graag willen kletsen tijdens het lezen toch proberen stil te zijn om de andere kindjes niet af te leiden.’

De juf vraagt aan Tom om bij haar te komen en geeft Tom een compliment dat hij dit tegen de juf zegt, dat hij zo eerlijk is. En stelt voor dat ze Tom in de pauze even bij zich roept om te vragen hoe het gaat. Dat vindt Tom een goed idee.

Ik krijg nog een laatste dikke knuffel, een pets op mijn billen en een grote ondeugende glimlach.

‘Daaaaag Tom’, roep ik. ‘Tot vanmiddag! Gaan we lekker met jouw nieuwe knikkerbaan spelen!’

Ik fiets met een glimlach terug naar huis en als ik de bocht om ga en de zon tegemoet fiets, begin ik spontaan te zingen:

‘It’s a beautiful day

The sun is shining

I feel good

And no-one’s gonna stop me now, oh yeah!!!’

Yeah man! Ik ben happy! Heppie de peppie met mijn nieuwste aanwinst. En wat voor één! Mag ik jullie vol trots presenteren: mijn super mooie bakfiets van Dolly Bikes. Als een blij kind scheur ik al een aantal dagen de paaaaden op en de laaanen in!

Even terug in de tijd

Een paar maanden geleden besloten we mijn auto te verkopen en te gaan voor een bakfiets. Waarom? Omdat de auto meer stil stond dan dat ik erin reed. En eigenlijk is alles wat ik nodig heb in de buurt: de supermarkt, mijn werk, het kinderdagverblijf. Op de dag dat ik mijn auto gedag zwaaide, had ik een knoop in mijn maag. Ik was toch behoorlijk verknocht aan mijn auto én de luxe. Het was dan ook best wel even wennen dat ik niet meer zomaar overal heen kon scheuren. Natuurlijk had ik wel gewoon mijn fiets maar ik als toch best wel af en toe lui wezen, moest mezelf er in het begin echt wel even toe zetten. Maar, ook dat kwam goed. Hup de meiden voorop en achterop en GO. Precies zoals mijn moeder vroeger ook altijd deed. Geen gezeur en gaan met die banaan.

Niet veel later zijn we naar Recreatiespeelgoed in Kampen geweest. Daar konden we een hoop verschillende bakfietsen testen. Twee wielen voor of toch liever één? Één bankje of toch liever twee? Met ondersteuning of zonder? Een houten bak op polyester? Er was zoveel keus! Maar daar werden we goed bij geholpen. Uiteindelijk zijn we voor de bakfiets van Dolly Bikes gegaan mét ondersteuning.

Ennn toen begon het wachten. En laat ik nou als mega ongeduld (nou ja, soms dan) wachten heeeel erg lastig vinden wanneer het om iets heel leuks gaat! Het leuke is dat je bij Dolly Bikes de kleur helemaal zelf kunt samenstellen. De kleur van het frame, de kleur van de bak. Hierdoor duurde het wat langer (want mijn kleurenpakket was niet op voorraad) maar het was het wachten waard!

Vorige week was het dan zover

Ik sprong een gat in de lucht toen ik hoorde dat de bakfiets binnen was en dat hij rij-klaar gemaakt zou worden. Whihooooo! Ik deed mijn vreugdedansje door de woonkamer en fantaseerde over de fietstochten die ik zou gaan maken met de meiden. De hele dag liep ik op wolkjes. Wat kan je dan blij zijn met iets nieuws hè? Ik wel hoor!

Een paar dagen later stapten we in de auto mèt aanhanger en reden we naar Kampen. Ennn daar stond mijn fiets te shinen hoor! We kregen een complete uitleg en deden nog een testrondje. Helemaal happy reden we weg! Wat een fijne service. Over service gesproken: je kunt bij Recreatiespeelgoed een bakfiets van Dolly Bikes een dag testen. Zo kun je helemaal ervaren of deze bakfiets bij je past of dat je toch liever voor één van de andere bakfietsen gaat. Oh en ze hebben op dit moment een hele mooie actie! Dus mocht je nou ook interesse hebben in een bakfiets, dan zou ik zeker eens een kijkje gaan nemen. Op de website www.recreatiespeelgoed.nl of nog leuker, gewoon even langs gaan. Ze verkopen trouwens ontzettend veel; niet alleen fietsen maar ook buitenspeelgoed.

Wij hebben nog geen moment spijt gehad van onze aankoop. Ik geniet er echt enorm van! We rijden er even snel mee naar de supermarkt maar lange afstanden naar het bos of naar de andere kant van de stad zijn ook prima te doen. Zeker met de ondersteuning die op de fiets zit. Je komt veel makkelijker de fietsbruggen op en laten we die nou heel veel in Lelystad hebben. Ideaal dus! Wij pakken de fiets een stukje sneller dan de auto. En dat heeft zo z’n voordelen: je bent lekker buiten, je beweegt meer (want ja, ook met de ondersteuning moet je gewoon fietsen) én het is toch ook een stukje beter voor het milieu.

En jij? Ben jij ook een bakfietsmoeder (of bakfietsvader)? Vertel eens, waarom heb jij gekozen voor een bakfiets? En heb jij nog mooie tips die je kunt delen? Let us know!

Ja, ik geef het toe: Ik ben een enorme ‘sucker’ voor ‘inspirational quotes’. Ik ga tijdens het lezen ervan uitgebreid nadenken en beoordelen hoezeer deze uitspraak op mij slaat. Of het mij inspireert en of er mensen in de directe omgeving zijn voor wie het interessant zou zijn om dit te lezen. Vrienden en familie ontvangen dan ook regelmatig van die -in poster format gehulde- tekstjes van mij. En nu jullie dus ook. Sorry, not sorry!

Lees ze eens en beoordeel welke quote of zelfs quotes jou op dit moment enorm aanspreken. Heel tof wanneer je je gevoelens en gedachten deelt met ons, maar niets moet natuurlijk. Mijn doel is al bereikt wanneer je gewoon even stilzit en nadenkt. Over jou. Ja jou! Jijzelf. Want wat jij vindt, wilt, hoopt en voelt is oh zo belangrijk.

Ben zo benieuwd welke qoute of quotes jouw favoriet zijn! De mijne, op dit moment:

Keep the ones who heard you, when you never said a word

Wow, ik vind dat te prachtig. Mensen die laten zien dat ze mij zoveel beter kennen dan ik verwacht had. Dat ze begrijpen wat ik nodig heb. Dat ze mij weten te verrassen. Te lief. Te fijn!

Maar ook:

Whoever is trying to bring you down, is already below you.

Vorige week probeerde iemand ruzie met mij te zoeken. Dit gaf mij zo’n ongelooflijk naar gevoel. Vooral omdat het totaal niet past bij hoe ik in het leven sta. Na twee pittige uitdagingen die ik te boven ben gekomen (waardoor mij positiever en sterker voel dan ooit) past zo’n negatief iemand in de verste verte niet in het plaatje. Maar toch liet ik mij uit het veld slaan en liet er kostbare tranen om. Verspilde er onnodige energie aan. Deze quote is een goede stok achter de deur: Laat het los! Laat het gaan!

Oké, de laatste. Om mee af te sluiten. Hier word ik NIET NORMAAL blij van:

Ik doe toffe dingen. Bizarre dingen. Dingen die de meeste mensen niet zouden durven, laat staan doen. Ik doe ze gewoon. Omdat ik daar blij van word. Omdat ik mij dan VET STOER voel.
Er is iets in de pijpleiding. Ik mag er nog niets over vertellen. Maar zodra dat wel mag, ben jij de eerste die het hoort en ziet. Het is ZOOOOOOO EPIC. Maar écht!

Deze stuiterdestuitermevrouw gaat op tuk. Als dat lukt. Ik heb namelijk niet normaal veel zin in morgen. Morgenmiddag.

LIEFS!

Annette