Categorie: The Flying Dutch Family

Dinsdagochtend, 9 uur. Een nieuwe werkdag voor de boeg! Ik heb er zin in, weer volop aan de slag met mijn leerlingen. Ik leg mijn spullen in het kantoor en loop naar het keukentje om een lekkere kop thee te zetten. Ik loop langs het tafeltje waar een zak snoepkrijtjes open staat en in een reflex stop ik er één in mijn mond. Kak.. volgens mij had ik vandaag met mezelf afgesproken nu écht op te gaan letten wat ik eet en snaai… Een goeie start dus, mèhh…. Vandaag was trouwens poging nummer 1865034 denk ik?

Het is nu 15 weken geleden dat ik bevallen ben van Pippa. Na de bevalling had ik me voorgenomen om nu echt, echt écht goed op mijn eten te gaan letten. Niet dat ik tijdens mijn zwangerschap zo los gegaan ben, dat valt reuze mee. Maar na twee zwangerschappen achter elkaar is er toch wel wat blijven plakken. Geen ramp hoor, ik denk dat de meeste vrouwen dat hebben en dat dat ook wel okay is. Maar er zit zo’n stemmetje in mijn hoofd. Zo’n knaagstemmetje die zegt: “Weet je nog? Weet je nog hoe in shape je was voordat je kids kreeg? Hoe slank je was? En vooral, hoe fit je was?” Ùhm ja, dat weet ik echt nog wel. En als ik dan die foto’s voorbij zie komen… Ik kan je vertellen, die zwangerschapskilo’s zijn hardnekkig! En daarnaast heb ik gewoon een turbo haat-liefde verhouding met lekkerrrr eten. I LOVE food! Ik ben niet het junkfood type, dat dan weer niet. Maar gewoon, lekker eten. Sushi, tapas, lekkere lunch hier, smakelijk broodje daar. Oh én chocola. Tony en ik houden van elkaar! Maar ik heb ook een zeer goede band met alle andere soorten chocola. Zij trouwens ook met mij.

Ja ik ben een happy mommy en JA ik ben okay precies zoals ik ben. Dat is ook wat ik altijd tegen anderen zeg “Je bent goed, precies zoals je bent!” Maar hé, wat zou het fijn zijn als ik me daarnaast ook weer een stuk fitter zou voelen want ik weet nog precies hoe fit ik me voelde toen ik nog lekker veel sportte en niet alles at wat ik tegen kwam. En toen was ik ook happy.

Dus tja… WERK AAN DE WINKEL! Maar HOE ga ik het volhouden? HOE ga ik die kilo’s eraf krijgen? HOE ga ik ervoor zorgen dat mijn onderarmen niet meer mee zwaaien wanneer ik mijn kiddies uitzwaai op het kinderdagverblijf? En mijn hips, they don’t lie. HOE ga ik dat aanpakken?

You know what? Ik weet de antwoorden al lang hierop. Want ik ken die antwoorden nog van voordat ik zwanger werd. Ik moet mezelf gewoon een schop onder mijn bolle bips geven. Discipline my lady! Hup, sporten met mijn ziel en niet alles eten wat ik lekker vind (want dan blijf ik eten haha). Maar toch is het me nog steeds niet gelukt.

Ik vraag me ook wel eens af hoe andere moeders dat doen. De dagen zijn druk en vol met twee kleine kids, een baan, een huishouden, sociale activiteiten en verplichtingen. Wanneer in de vrede moet ik dan sporten!? Maar, als zij het kunnen, dan moet ik dat toch ook kunnen?

Tips ladies, ik kan wel wat tips gebruiken. Herkennen jullie deze struggle? En hoe pakken jullie dit aan?

Goed. De dag begon vandaag dan wat minder goed door meteen te gaan snaaien maar na het schrijven van mijn blog sta ik weer op scherp. Poging nummer 1865035.

Let’s do this! Who’s with me?!

Volgen jullie al onze avonturen al via Instagram? Kijk op lieve_lauren_en _pippa

Over de schrijfster van dit artikel:

Tessa Bonhof-Regnerus (37 jaar) is echtgenote van Henk Bonhof, moeder van Lauren (2) en Pippa (0). Woonachtig in Lelystad. Zij is naast studiecoach bij Studiecentrum Lelystad ook werkzaam als docent Plustijd op vier verschillende basisscholen. Tessa vormt samen met Annette de Graaf Team Momspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s.

Door positief in het leven te staan en vooral te focussen op de mooie en dankbare dingen in het leven inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om op een vrolijke, enthousiaste, nuchtere, smakelijke, gezonde en gezellige manier door de dag te fietsen. ‘What you see is what you get’ is volledig van toepassing op Tessa. Niks meer, niks minder. Gewoon precies zoals het is. Daar horen natuurlijk ook minder leuke dingen bij maar met een positieve insteek in het leven gaat het zonnetje altijd weer schijnen!

Ja. Ik moet iets bekennen. Het zit me niet echt dwars ofzo, sterker nog, ik vind het eigenlijk ontzettend leuk! Maar het wordt tijd dat ik het nou eens ga toegeven. Daar komt ie… Ik ben verslaafd. Enorm verslaafd. Nee niet aan eten, shoppen of iets in die geest. Nee, ik ben verslaafd aan foto’s maken. De gemiddelde toerist bij de toren van Pisa is er niks bij!

Yep, ik ben zo’n irritant figuur die de héle dag met haar telefoon in haar hand loopt en o-ver-al foto’s van maakt. Maar dan ook echt overal van. Foto’s tijdens etentjes, foto’s tijdens feestjes, natuuuuuurlijk foto’s van onze girls, foto’s van de bouw van ons nieuwe huis, foto’s van werkelijk alles. Gewoon, omdat ik het leuk vind. Omdat ik graag de gewone dingen wil opslaan en wil vastleggen. Vroeger maakte men alleen foto’s met verjaardagen, Kerst, Pasen of tijdens feestjes. Althans, mijn familie dan. Maar met de technologie van tegenwoordig en de fantastische telefoons (I love internet en de camera) ben ik compleet in mijn nopjes!!

Er is niks leukers dan foto’s maken van m’n dochter die in de supermarkt haar karretje vol gooit met snoep of wanneer ze aan het scharrelen is in het bos. Een brede glimlach op de glijbaan moet op de kiek. M’n kleinste meisje die voor het eerst lacht? Fotooooo! Een geweldige outfit (al zeg ik het zelf) bij mijn kleine diva? Dat moet vastgelegd worden. Ja ik weet het, ik ben erg.

Maar weet je wat het ergste is? Het ergste is dat ik alle foto’s op de laptop knal en er vervolgens niks mee doe. Want die fantastische outfit van mijn dochter staat we 12 keer op de foto (hé, ik moet toch de leukste foto eruit kunnen halen?) en alle 12 foto’s komen op de laptop. Nou en doe dat keer 500 en dat nog eens keer 1000 ofzo. Gevolg: een vastlopende super trage laptop en een geïrriteerde man (sorry schat!)

Nog erger is dat ik dus nog nooit een album heb gemaakt. Van geen enkele foto. Ja, ik was het wel van plan hoor! Had zelfs al een album klaar staan van ons huwelijk. Maar ja, dan is de software van de site waar ik het album maak weer onduidelijk of onoverzichtelijk. Dan sla ik het album op en denk ‘ik kijk er morgen nog wel eens goed naar’. Een paar dagen later heb ik nog steeds niet gekeken en een paar weken later is de software verouderd en moet ik het opnieuw downloaden. Weg album! En ik kan dan dus weer opnieuw beginnen. Lekker dom.

Lauren wordt volgende maand 2 jaar. Ik had me nog zo voorgenomen om na 1 jaar een album te maken. En ja, ik ben er aan begonnen hoor! Maar je snapt ‘m al, het ging precies hetzelfde als bij mijn trouwalbum. Nu moet ik zeggen dat ik van Lauren haar eerste levensjaar ongeveer een miljoen foto’s heb. Zie daar maar eens uit te kiezen! Dan ben ik alleen al een maand bezig. Ik heb het geprobeerd maar dat ging ongeveer zo:

“Aaaaaah kijk nou, Lauren was toen net geboren! Oooooh kijk deze nou Henk, Lauren haar eerste lach! *smelt* Aaaaah, haar eerste vakantie in Italië, kijk nou lieverd, kijk nou eens. Vet schattig! Moet je dit zien Henk, Lauren ging toen voor het eerst zitten (ja serieus, daar heb ik ook foto’s van). Kijk nou hoe stoer! Lauren was toen druk aan het kruipen! Kijk nou Henk! Henk?…?” (Henk is vertrokken naar boven…)*weird* toch? hmm…

Anyway, ik heb nu verlof en deze begint haar einde te naderen (ohw noooo!*snik*) dus ik besloot dat het NU de tijd was om een album te gaan maken. Anders zou het er nooit meer van komen, mezelf kennende. En toen kwam ik op de website http://www.fotofabriek.nl Ik werd gelijk enthousiast van deze site. Ik heb de software gedownload. Ik heb bewust voor een niet te groot album gekozen. Zo moést ik wel heel gericht uit aaaaal mijn foto’s kiezen. En dat is gelukt hoor! (applausje voor mezelf!!) Okay ik geef toe, dat uitzoeken was nog een flinke klus. Het leuke is dat je de pagina’s helemaal zelf kunt indelen. Je kunt het dus zo vol maken als je wilt of juist zo rustig en overzichtelijk houden als je wilt. By the way, de software is echt onwijs gebruiksvriendelijk. Heel handig als je niet te veel handelingen wilt doen om een mooi resultaat te krijgen.

Nou en dat is gelukt hoor! Vandaag is het album met de post gekomen! Ik ben er meeeega blij mee! Het album is precies geworden zoals ik graag wilde. Toch iets om heel erg blij mee te zijn. Nu denk ik ‘had ik het maar eerder gedaan, zoveel werk was het nou ook weer niet’.

Heb jij nou ook nog duizenden foto’s liggen? En heb je nog steeds het voornemen om een album te maken? Kijk dan eens op https://www.fotofabriek.nl/fotoboek-maken/ En als je vanavond toch niks te doen hebt…. 😉

Volgen jullie al onze avonturen al via Instagram? Kijk op lieve_lauren_en _pippa

Over de schrijfster van dit artikel:

Tessa Bonhof-Regnerus (36 jaar) is echtgenote van Henk Bonhof, moeder van Lauren (1,5) en Pippa (0). Woonachtig in Lelystad. Zij is naast studiecoach bij Studiecentrum Lelystad ook werkzaam als docent Plustijd op vier verschillende basisscholen. Tessa vormt samen met Annette de Graaf Team Momspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s.

Door positief in het leven te staan en vooral te focussen op de mooie en dankbare dingen in het leven inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om op een vrolijke, enthousiaste, nuchtere, smakelijke, gezonde en gezellige manier door de dag te fietsen. ‘What you see is what you get’ is volledig van toepassing op Tessa. Niks meer, niks minder. Gewoon precies zoals het is. Daar horen natuurlijk ook minder leuke dingen bij maar met een positieve insteek in het leven gaat het zonnetje altijd weer schijnen!

Yasssss! I did it!! Maar hoe langer ik erover nadenk, hoe meer ik denk ‘Ohw noooo, I did it!?’ Het is nu 7 weken na mijn bevalling en ik heb het gewoon gedaan. Wat heb ik gedaan!? Nou, ik heb me ingeschreven voor de Zeebodemloop. Een hardloopevenement bij ons in de polder. Hartstikke leuk! Maar in mijn enthousiasme was ik eeeeven vergeten dat ik niet meer zo sportief ben als een tijd geleden…

Maar believe it or not, ik ben er heppie de peppie mee. Want het mag eindelijk weer!! Lekker sporten natuurlijk! Fit worden, meer energie krijgen en die zwangerschapskilo’s lozen. En ooooohw daar heb ik zin in!! Whihooooo! Door me in te schrijven voor dit evenement weet ik dat ik moet trainen. Een stok achter de deur. Een doel om naar toe te werken. Let’s do this!

Voordat ik zwanger werd van Lauren sportte ik graag en veel. In mijn top periode liep ik vier keer per week hard en ging ik meerdere keren per week naar de sportschool. Ik liep mee met wedstrijden en genoot daar enorm van. En zoals Annette ook altijd schrijft, krijg je er enorm veel energie van! (Jaaaaa, Annette is een gróót voorbeeld voor mij wat betreft sport en fit zijn!) Ik voelde me zo fit! Toen ik zwanger werd van Lauren sportte ik gewoon door maar wel onder begeleiding. Iedere week ging ik naar ZwangerFit en sportte ik onder begeleiding. Oh dat is trouwens echt een aanrader! Wil je blijven sporten maar wel onder begeleiding dan is ZwangerFit super fijn. Anyway, ik genoot er enorm van.

Toen werd Lauren geboren en tja toen kwam daar het ‘weinig tijd’ excuus om de hoek kijken. Okay, ik werkte in de avonduren, de nachten waren kort en ik was druk met m’n gezin maar laten we eerlijk zijn, dat was en is Annette ook. En zij bokst het toch ook voor elkaar om lekker te sporten en actief te zijn. Wanneer je echt wilt sporten dan heeft dat prioriteit.

Na zes weken pakte ik het sporten weer op met een vriendin en met wallen tot onze knieën sleepten we onszelf twee keer per week naar de sportschool. Maar ja, die zwangerschapskilo’s hè…ik zag de teller op de weegschaal nou niet heel gestaag dalen ofzo. Oepsie…echt motiverend was dat niet.

En toen was ik weer zwanger! Fantastisch natuurlijk! Maar deze zwangerschap liep een beetje anders dan de vorige zwangerschap. Door medische redenen mocht ik niet sporten. Dat was een behoorlijke bummer. Ik zag mezelf met m’n dikke belly wel weer op de loopband waggelen, los gaan op de crosstrainer en scheuren op m’n fiets. Maar helaas pindakaas. Ik had er dan ook echt wel even tijd voor nodig om me erbij neer te leggen. Ik zou goed opletten op wat ik zou eten tijdens mijn zwangerschap en ná de zwangerschap weer vol aan de bak gaan. En dat deed ik, al was dat nog knap lastig want ik hou nogal van lekker eten én snaaien. De stroopwafels in de voorraadkast riepen regelmatig ‘eet mij!’

Maar. Nu dan. Eindelijk. Is het weer zover! Ik mag weer! Whoop Whoop! Vol enthousiasme heb ik me twee weken geleden in mijn hardloopbroek gehesen (of moet ik gepropt zeggen?) en heb ik m’n geweldige knalroze hardloopschoenen weer uit de kast getrokken. En, het viel me niks tegen! Na twee zwangerschappen kort op elkaar wil ik nu weer ‘mezelf’ worden. En natuurlijk is mijn lijf veranderd na het dragen van twee prachtige wondertjes. En dat is het allemaal waard! Helemaal zoals het was zal het vast niet meer worden. Maar weer lekker fit worden en veel energie krijgen, daar kijk ik naar uit!

Gaat het me lukken om weer een redelijke conditie op te bouwen voor de Zeebodemloop? Gaat het me lukken om de zwangerschapskilo’s eraf te krijgen? Gaat het me lukken om weer in shape te komen? Ik ga er in ieder geval hard aan werken! En met een inspiratiebron als Annette kom ik vast een heel eind! Oh en ik wil toffe sportkleding. De sportkleding van Kari Traa vind ik echt té cool! Shoppen is ook een sport op zich toch? 😉

Volgen jullie al onze avonturen al via Instagram? Kijk op lieve_lauren_en _pippa

Over de schrijfster van dit artikel:

Tessa Bonhof-Regnerus (36 jaar) is echtgenote van Henk Bonhof, moeder van Lauren (1,5) en Pippa (0). Woonachtig in Lelystad. Zij is naast studiecoach bij Studiecentrum Lelystad ook werkzaam als docent Plustijd op vier verschillende basisscholen. Tessa vormt samen met Annette de Graaf Team Momspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s.

Door positief in het leven te staan en vooral te focussen op de mooie en dankbare dingen in het leven inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om op een vrolijke, enthousiaste, nuchtere, smakelijke, gezonde en gezellige manier door de dag te fietsen. ‘What you see is what you get’ is volledig van toepassing op Tessa. Niks meer, niks minder. Gewoon precies zoals het is. Daar horen natuurlijk ook minder leuke dingen bij maar met een positieve insteek in het leven gaat het zonnetje altijd weer schijnen!