Categorie: The Flying Dutch Family

Op heel wat van die prachtige ‘quote posters’ lees je: Dream Big, Follow Your Dreams of Reach For The Stars. Maarruhhh, hoeveel mensen leven echt hun dromen? Hoeveel mensen hebben écht geluisterd naar wat zij heel heel heel graag willen en hebben dit voor zichzelf gerealiseerd? En hoe komt het dat het vaak bij dromen blijft? Is de droom onhaalbaar? Is het niet realistisch? Of…. laten we ons te veel leiden door wat andere van ons verwachten? Zijn we bang dat anderen onze dromen wellicht vreemd vinden? Interessant om eens over na te denken: Doe je écht wat jij wilt, of doe je wat er (volgens jou) van je verwacht wordt?

Samen denken en leren over dromen waarmaken

Kijk en luister samen met je kids naar deze video waarin ik het boek Toto aan je voorlees. Toto is een ezeltje met een droom. Maar die droom ligt niet in de lijn der verwachtingen van ezels. Vragen die je aan je kind kunt vragen tijdens of na de video zijn: “Wat zou jij tegen Toto zeggen wanneer hij zijn droom met jou zou delen?” “Wat zou jij doen als je Toto was?” “Wat zou je doen als het niet lukt om je droom waar te maken?” “Wat zou je tegen Toto kunnen zeggen wanneer er een tegenslag op zijn pad komt?”

Et voilá, de video!

Mijn SuperBrein Kan Alles: Train je Growth Mindset met The Flying Dutch Family

Ik ben mega benieuwd hoe jullie het vonden om samen naar de video te kijken en luisteren! Wat was voor jou en je kind een interessant leermoment? Welke vragen riep het op? Laat je mij dat weten?!

Liefs,

Annette

Daar zaten ze dan: onze drie kinderen op een stoel voor de tv met hun ogen compleet gefixeerd op het scherm. Je had (ja: hád -bij wijze van spreken dus-, want dat mag dit jaar dus efkes nie) vuurwerk kunnen afsteken in de achtertuin en dan hadden ze het nog niet gehoord. Vol spanning klopten hun hartjes al heel wat uren op deze bijzondere zaterdag in het jaar. Heel, héééél vroeg in de ochtend stonden ze al te stuiteren naast hun bed om te vragen wanneer de intocht van Sinterklaas zou beginnen. Ook maakten ze zich wel een beetje zorgen of Sinterklaas en de Hoofdpiet wisten waar ze met de stoomboot aan konden leggen. De hele week hadden ze (we) het Sinterklaasjournaal op de voet gevolgd: zou het allemaal wel goedkomen? Met één ding komt het dit jaar sowieso goed: het SintSfeertje zit er lekker in!

Gelukkig hadden we ’s ochtends een hele aangename afleiding om het wachten wat korter te maken. Jools, Pippa en ik brachten een groot deel van de ochtend door in sporthal de Korf met oefenwedstrijden voor de F-pupillen van TOP Sassenheim. Jools speelde met de F2 tegen de F1 en Pippa mocht aantreden voor haar allereerste echte oefenwedstrijd in haar nieuwe team: TOP F6. Eigenlijk heeft ze nog niet de leeftijd van een Fje (tot en met 6 jaar ben je een Kangoeroe), maar Pippa traint al een tijd mee met de F-pupillen. Ze vindt het namelijk erg leuk om tijdens de trainingen veel wedstrijdvormen te oefenen. En dat ging zo goed dat ze samen met een groepje nieuwe leden een nieuw team gaat vormen: de F6! Pippa heeft gisteren als een malle genoten van haar allereerste echte oefenwedstrijd. Ze speelde met de F6 tegen de F5 en samen hadden ze de grootste pret. En ik genoot als coach keihard mee! Oh en de opa’s en oma’s ook trouwens, want zij konden de activiteiten in de sporthal volgen via de livestream. Te leuk toch?

Shop Sint Shop!

Na deze sportieve tijd besloten we met z’n drietjes de HEMA in te duiken om wat Sintgezelligheid in huis te halen. Jools en Pippa zagen super leuke Pietenpakjes en vroegen of ze die mochten hebben. Ik besefte dat het niet mega lang meer zou duren voordat deze verkleedpartijen over zijn en stemde in. Nog even heerlijk genieten van deze tijd met enthousiaste Sinterklaasvierdertjes. Voor Sol kozen ze een Sint-outfit uit. We kochten een Pietentafellaken, Pietenbekertjes en vlaggetjes en vonden onszelf voorbereid genoeg voor de intocht thuis voor de buis. Dat vonden de meiden tenminste, wat ik had nog een geheime missie: onderin het mandje werden stiekem wat lekkernijen voor in de schoenen gepropt. Bij de kassa vertelde ik de meiden dat er maar 1 persoon in de rij mocht staan (want tja, maatregelen hè…) en dat zij maar even bij de kerstversieringen moesten kijken en wachten.

Onderweg naar huis haalden we oma op, want die vond het ook wel erg gezellig om samen de Sinttijd in te luiden. Ze had net een appeltaart gebakken en we moesten ons in de auto inhouden die niet al op te snoepen voor we thuis waren!

Zie ginds komt de stoomboot…..

De meiden zaten/stonden/huppelden voor de tv naar de prachtige intocht te kijken en genoten zichtbaar van hoe Sinterklaas met zijn boot vol Pieten aanlegde aan de Dieuwertje Blokkade. Sol keek ook gezellig mee en speelde ondertussen met z’n favoriete speelgoed: het keukenkrukje en de bezem. Hij leek net Sinterklaas zo.

Eigenlijk hadden we allemaal geen idee hoe de intocht verder zou gaan nadat Sinterklaas van de boot afgekomen was. We zagen dat hij op z’n paard stapte en hoorden dat hij naar zijn huis zou gaan wat dicht in de buurt van de kade was. Ik dacht er toen aan dat het zo jammer was dat hij niet op zijn oh zo lieve manier alle blije kinderen gedag kon zeggen en optredens kon zien. Ik dacht dat hij op zijn paard naar zijn huis ging rijden en dacht dat het dan wel de allerkortste intocht ooit zou zijn. MAARRRRRRRR…. Niets was minder waar! Wat er daarna gebeurde zorgde ervoor dat ik opeens mega emotioneel werd…. Die parade van burgemeesters en groepjes kinderen die met de bus naar het huis van Sinterklaas waren gekomen! Die parade met kinderen die het bordje van hun gemeente omhoog hielden! Die trotse koppies dat ZIJ daarbij mochten zijn! Dat fantastische dansoptreden op de kar! Die geweldige en lieve Sinterklaas op zijn troon die op veilige afstand oh zo welkom werd geheten door de kinderen en burgemeesters van Nederland! Die hilarische Pieten met hun allerleukste grappen!

En toen schoot ik vol….

Het kwam keihard bij me binnen en ik begon opeens keihard te snikken. Wat een LIEFDE hier in Nederland. Wat een flexibiliteit. Wat een creativiteit. Ik wilde tegen Thaddeus -die tegenover me aan tafel zat- zeggen dat ze het echt zo leuk georganiseerd hadden, maar ik kon geen woord uit m’n mond krijgen zonder in tranen uit te barsten. Er kwam alleen een raar gepiep uit en besloot ter plekke om deze emoties voor mezelf te houden door m’n betraande gezicht te verstoppen in Sol z’n nek. Want uhhh ik voelde me toch wel een beetje een raar emo-schaap.

Sinterklaas Kapoentje, wat zit er in m’n schoentje?

Sinterklaas kondigde tijdens de parade aan dat alle kinderen van Nederland hun schoen mochten zetten. Gelukkig waren we daar al op voorbereid en kon deze Hulp Sint na kinderbedtijd haar best doen om er een gezellig tafereeltje van de maken met gestrooide pepernoten, gevulde schoenen en een brief van Sint en Piet. Met Pippa hadden we afgesproken dat ze pas uit haar bed mocht komen als er een 7 links op haar klokje stond, maar dat haalde helaas niet. Ze was TE enthousiast om nog langer in haar bed te blijven liggen en kon niet wáchten om naar beneden te gaan.

De spanning eraf rennen!

Op dit moment is Thaddeus met de meiden naar het bos om even lekker de spanning eraf te rennen. Jools en Pippa zijn hieperdepieperstuiterdestuiter, dus een paar uurtjes in de natuur met een bal gaat ze vast goed doen. Sol ligt nu te slapen en ik zou eigenlijk deze tijd gebruiken om rapporten te schrijven. Uhhh en nu ben ik dit aan het typen…. Haha dat wilde ik heel graag doen. En dat is nu gebeurd. Yay! Maar dan nu zoef zoef op publiceren klikken en doorrrr met de rapportjes. Honderd stuks welteverstaan, dus heb nog even te gaan. Klaar voor de start…. KLIK!

Liefs,

Annette

PS: Hebben jullie gisteren ook de intocht van Sinterklaas gekeken op tv? Hoe vonden jullie het??