Categorie: The Flying Dutch Family

Zo. Even een potje klagen. Mag best toch?

Na een niet zo fijne nacht (zachtjes uitgedrukt) -met dochter Jools van 3 die iedere 5 minuten huilend, half slapend en in paniek allerlei onsamenhangende verhalen over magneten die ze niet op een kast kan gooien brult- beloofde de te vroeg gekomen ochtend niet al te veel goeds. Lief Pippaatje werd gelukkig wel redelijk vrolijk wakker en probeerde haar grote zus op een gezellige manier wakker te maken. Dit is meestal nogal een dingetje, want Jools is bepaald geen ochtend mens en Pippa dus wel. Maar gelukkig voelde Pips aan dat Jools altijd wel te porren is voor een Dennenboom Duet en zo klonken de eerste klanken van de ochtend veelbelovend:

Oh dennenboom, oh dennenboom. Wat zijn uw kakken hondeschoon. Ik heb uw laaaaaars in ’t bos zien staan. Toen zaten er twee kaarsjes aan. Oh dennenboom, oh dennenboom. Wat zijn uw kakken hondeschoon.

En dan uit 2 volle borstjes. Te schattig.

Totdat Jools de chocoladekerstballen spotte die de meiden het afgelopen weekend van mijn oma Nelly van 92 hadden gekregen. Aangezien er al genoeg choco loconess had plaatsgevonden de afgelopen weken, had ik deze vlek-en-sugar-rush-gegarandeerde vriendjes even uit het zicht gehouden. Helaas peanut butter, want mevrouw heeft een chocospeurneus. Zelfs onderin een sporttas wist ze ze te vinden. Of ze er alsjealsjealsjeblieft 1tje mocht opeten. Nee natuurlijk niet, we moeten eerst nog ‘gewoon’ ontbijten. Probeerde ik nog. Maar ik denk dat de meiden weten dat met weinig slaap, haast en weinig geduld deze mama prima over te halen is met een paar keer krijsen.

Nou vooruit. Omdat het bijna kerst is. Eén kerstbal mag. Maar ook goed je yoghurt eten straks bij het ontbijt!

Gelukt. Iedereen een soort van blij.

Totdat de jassen en schoenen aangetrokken moesten worden en beide meiden opeens deden alsof ze verstand hadden. Met modepolitie attitude incluis

NEEEEE!!! Niet die laarzen! Neeeeeee!!!! Niet die jas!!!! Zó leeeeeeluk!

Ok. Zoek ’t uit met je roze jas en rode broek. Gelukt. Iedereen EEN jas en een paar schoenen aan.

Totdat er een wild gekrijs vanuit de gang klonk. Jools probeerde verwoed een rugtas op haar rug te krijgen. Maar dat lukte dus niet. Dus moest haar jas uit. En haar rugzak op. En daarna wilde ze haar jas niet aan. Waar ik dan weer geen boodschap aan had, want je kan willen wat je wilt, je jas moet aan. Het is veel te koud buiten om in je truitje te lopen.

Alsof ik haar ik weet niet wat aandeed. Die rugtas MOEST op haar rug blijven en de jas uit. Tranen met tuiten. Snot. Snot. Snot. Nog meer tranen en nog meer wild gesnik.

Watskebizzieburt????

Zoals m’n lieve vriendin en supermama Jonne als advies gaf: “Pick your battles”. Dus na een paar keer boos gezegd te hebben dat ze ‘normaal’ moest doen (dat klinkt zo belachelijk wanneer ik mezelf dat zo hoor zeggen… schaam schaam) zei ik: “Ok. We gaan naar de auto. Hoe dan ook. Met of zonder jas aan. Ik met 2 logeerkoffers (de meiden gaan op donderdag uit het kdv vandaan naar opa en oma), 1 sporttas, 1 schooltas voor mij, een jas van Jools, 1 fles melk en 3 half afgekloven boterhammen met pindakaas in mijn armen en Pippa hangend aan m’n been probeerde ik de voordeur op slot te doen met de sleutels die nog op het aanrecht lagen. Of course.

Jools stond al blij zonder jas en met tas om klaar om de auto in te gaan. Toen Pippa, alle bagage en ik daar ook aangestrompeld kwamen besloot Pippa dat het nu haar beurt was. Ammehoelanooitniet zou zij in haar autostoeltje gaan zitten. Waar ik de kracht vandaan haalde weet ik niet, maar aan het einde van deze idiote worstelwedstrijd op nog geen kubieke meter werd ik als winnaar aangewezen.

Dat daarna de kerstliedaanvragen binnen bleven stromen kon mij even niet schelen. Sorry, maar kon even geen Ernst Bobbie en de Rest aanhoren. Stille ochtend, heilige ochtend. Please.

Op het kinderdagverblijf aangekomen liet ik vandaag 2 huilende meisjes bij hun lieve juf achter. Het liefst had ik nog veel langer geknuffeld, maar ik moest echt opschieten om nog een beetje op tijd op m’n werk te komen.

Wat precies lukte. Tegelijk met m’n kids racete ik de klas in en was blij met wat gezellige afleiding.

Totdat een leerling nogal hardop tegen een ander zei: “She’s here and she’s late again! ”

“Uhhhh. Wát zeg je?? Ga jij maar even hier op een stoel in de gang zitten en denk eens na hoe deze woorden over kunnen komen op iemand.”

Misschien zei ik het iets te streng en zat er iets te veel frustratie in en achter de preek. Kind in tranen en ik vechtend ertegen. Gelukkig spraken we het samen uit. Zij vertelde mij haar verhaal en ik de mijne. De rest van de dag iedere 5 minuten ‘I’m so sorry, juf Annette’ gezegd… Ah gossssss. Terrible timing laten we het maar noemen.

GELUKKIG vertelde de liefste juf van het kdv aan de telefoon dat het al gauw helemaal goed met de meiden ging en dat ze heerlijk blij aan het spelen waren inclusief scheetjesgrapjes. Zo fijn om te horen!

En nu zit ik hier met m’n wijntje op de bank. Met nog steeds een redelijk k*tgevoel. Heb m’n borreldate in A’dam met mijn vriendinnen afgezegd. (= NIETS voor mij) Mis de meiden denk ik! Heb die kleine lijfjes voor m’n gevoel al veel te lang niet geknuffeld. Morgen aan het einde van de middag pas weer… Zelfs de CrossFit workout kon dat gevoel niet wegnemen en blijf echt een emotioneel wrakkie vandaag.

Laten we het please dan bij vandaag houden en morgen weer ‘gewoon’ m’n eigen heppie me zijn. Dat rolt een stuk lekkerder! Misschien dat Tony & Rudolph kunnen helpen? En de chocoladereep die m’n allerliefste Finse student Benjamin speciaal voor mij uit Finland had meegenomen en die niet kon stoppen met gieren toen ik probeerde Chocolade Hazelnotenreep in het Fins uit te spreken. Toch nog iemand aan het lachen gemaakt vandaag!

Ok. Let’s do this: Expeditie Robinson aan, wijntje erbij en……

Alles kom reg!

Over de schrijfster van dit artikel:

Annette de Graaf (33 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (3) en Pippa (1,5) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is ook oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….

Disclaimer
Annette & haar collega Tessa bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

 

Hoeraaa! Jullie hebben er vast wel wat van meegekregen: de Kinderboekenweek 2018! Ik als enorme kinderboekenverslaafde vind dit altijd ZO leuk! Deze verslaving is begonnen toen ik ging studeren. Ik besloot iedere maand een mooi prentenboek te kopen. Dit heb ik heel lang volgehouden dus je begrijpt wel dat onze meiden een flinke kast vol mooie boeken hebben. 

Mijn interesse in liefde voor mooie prentenboeken heb ik stiekem een beetje doorgegeven aan onze meiden. Beide meiden hadden al heel jong interesse in boekjes. Knisperboekjes, badboekjes, boekjes met hele simpele plaatjes, aanwijsboekjes, alles is hier voorbij gekomen. Naast dat ze al vanaf heel jong interesse hebben in boekjes en plaatjes, lezen wij ook veel voor aan beide meiden. Middel op de dag, aan tafel, voor het slapen gaan. Waarschijnlijk komt dit ook voort uit mijn ‘leerkracht zijn’. Ik vind lezen, boekoriëntatie en je fantasie gebruiken heel erg belangrijk en daar kan je niet vroeg genoeg mee beginnen. Is een kind in onze omgeving jarig? Dan krijgt hij of zij een cool boek.

Waarom ik lezen zo belangrijk vind? Nou dat leg ik jullie graag uit!

Voor de ontwikkeling van een kind is lezen heel belangrijk. Voor lezen is namelijk het hele brein nodig: de waarneming, de taal, het redeneren, het geheugen, de aandacht en het vermogen om te selecteren tussen hoofd -en bijzaken. Ook prikkelt lezen de verbeeldingskracht bij je kids, ze kunnen zich helemaal verliezen in een verhaal en er hun eigen ‘film’ van maken in hun hoofd. Ook de emotionele ontwikkeling speelt hierin een hele belangrijke rol want zeg nou zelf, als je een verhaal mooi vindt dan doet het wat met je, het geeft je een goed gevoel. Het lezen van een boek geeft rust en ontspanning maar ook verdieping waardoor het concentratievermogen van je kiddo verder ontwikkeld kan worden.

Waarom voorlezen zo belangrijk is voor de allerkleinsten die nog niet of nauwelijks zelf kunnen lezen? Ongemerkt werkt je kleine boef aan zijn of haar taalontwikkeling en wordt de woordenschat uitgebreid. Daarnaast leert hij of zij dat je plezier kunt beleven aan lezen, en leert het zich verplaatsen in andere personen en situaties. En wat dacht je van het plezier dat je als ouders op dat moment beleeft met je kleintje? Lekker samen knus op de bank, een rustmoment gedurende de dag. Ik zeg win-win situatie!

Inmiddels hebben wij hier thuis een mega top 10 prentenboeken die ik natuurlijk met jullie wil delen. De boekjes zijn inmiddels al aardig versleten en half opgegeten maar ze komen nog iedere dag uit de kast om weer vol plezier te lezen.

Okay, komt ie!

1. ‘De Dieren’ van Ingela. Onze absolute topper! Een prachtig boek vol mooie design-dieren van de Zweedse ontwerpster Ingela P Arrhenius. Een lekker groot boek waarin 32 dieren zichzelf voorstellen Wilde dieren, tamme dieren, dieren van de lucht, het water en het land. Lekkere retro platen waar we blij van worden!
2. ‘Kijk Beer!’ Ook van Ingela. Zonder twijfel onze nummer 2. Een vierkant aanwijsboekje met 16 dieren in sfeervolle en rustige kleuren.
3. ‘Kijk Bus!’ Ook al zo’n favoriet boekje waarbij het dak eraf gaat wanneer we dit lezen. Een super leuk kartonnen aanwijsboekje met allemaal verschillende voertuigen. Lekker retro again! Love it.
4. ‘Nijntje aanwijsboek’. Do I need to say more!? Ik denk het niet. Een absolute aanwinst voor de allerkleinsten. Een mooi stevig boek met kartonnen platen, vol met allerlei leuke plaatjes in verschillende thema’s. De kinderboerderij, de dierentuin, eten etc.
5. ‘Wij houden van knuffelen’ van Yusuke Yonezu. Hele eenvoudige illustraties met mooie heldere kleuren. Vormen, dieren en kleuren komen aan bod. Heel leerzaam in al haar eenvoud!
6. ‘Mama kwijt’van Chris Haughton. Wij zijn helemaal dol op dit boek. De eerste keer dat ik dit boek las (in de winkel) lag ik in een deuk wat voor de nodige blikken om me heen zorgde. Een super leuk verhaal over een kleine uil die uit zijn nest valt en op zoek gaat naar zijn mama. En dat is nog een hele klus! Gelukkig loopt het goed af. Daarnaast heeft hij ook het boek ‘Ssst, we hebben een plan’ en ‘stoute hond’ geschreven. Ook echt geweldig leuke verhalen.
7. ‘Flora and the Flamingo’ van Molly Idle. Een prachtig boek voor kleine meisjes. Het boek heeft zulke mooie platen in prachtige kleuren. Heerlijk om samen door het verhaal te bladeren en te genieten van wat er uitgebeeld wordt.
8. ‘Belle en Boo en het verrassingsfeestje’ van Gillian Shields. Een heerlijk lief boek over twee vrolijke vriendjes. Boo helpt Belle met alle voorbereidingen voor een geweldig verjaardagsfeestje. Maar…wie is er eigenlijk jarig? We zijn dol op de prachtige tekeningen in dit boek!
9. ‘Wil je mijn vriendje zijn?’ van Eric Carl. Een absolute aanwinst in je boekenkast. Een heerlijk verhaal waarbij een muis op zoek gaat naar een vriendje. Er komen veel verschillende staarten en dieren voorbij. Een typisch Eric Carl boek met heerlijke illustraties waarvan Lauren enorm geniet. Samen bekijken we de platen en lezen we het verhaal met een hoop vrolijk geklets van Lauren erbij.
10. ‘Rupsje Nooitgenoeg’ van Eric Carl. Deze kan natuurlijk niet missen in onze top 10. Hoe oud het verhaal ook is, het blijft een heerlijk boek om te lezen. Wat een leuk verhaal en wat een vrolijke platen met felle kleuren. De hardcover versie vind ik een echte aanrader. Op deze manier kan je kind makkelijk de bladzijden omslaan en zoals Pippa ook doet; haar vingers in de gaten steken.

Lees jij ook graag met je kroost? Heb jij nog leuke boekentips? Favoriet boeken die helemaal stuk gelezen worden bij jullie thuis? Let me know!

 

 

 

Lieve Sinterklaas,

Misschien is dit wel de vreemdste brief die u ooit heeft mogen ontvangen. Normaal gesproken schrijven mensen u wat zij graag van u als Goedheiligman zouden willen krijgen. Een verlanglijstje wel te verstaan. Variërend van een mooi boek tot glanzende oorbellen en van marsepein tot hippe sokken. 

Normaal gesproken weet ook ik altijd wel wat te bedenken. Maar dit jaar blijft mijn verlanglijst leeg. Er is namelijk nergens verlangen naar. Ik heb echt alles al: 

De allerliefste vriend die bloemen voor mij koopt, voor ons drietjes kookt, het huis poetst, de was doet, zichzelf op allerlei fronten (sport, werk, gezondheid) blijft uitdagen en verbeteren, altijd in is voor een goed en inspirerend gesprek (wanneer de kakelkontjes dat toelaten) en mij gisteren heeft verrast met een superMOOI! pakje, 2 prachtige gezonde meiden waarvan ik tot aan de maan en terug van hou en van geniet, de allerliefste (schoon)familieleden waar m’n hart van gaat stralen wanneer ik aan ze denk, de fijnste vriendinnen die je maar kunt wensen, een gezond en sterk lijf, gave reizen gemaakt en in het verschiet (nog 2 weken tot we naar Portugal gaan!) een fantastische baan en collega’s van wie ik iedere dag leer, de tofste website & Social Media accounts + fans + samenwerkingen die zorgen voor een warm gevoel ennnn last but not least een GEWELDIGE plek in de VIVA400 lijst van meest inspirerende vrouwen van 2016. 

En nu zit ik hier met m’n kopje koffie, een goed boek en tijdschrift (waar ik zelf instahaha!) onder een warm deken op bed deze brief aan u te schrijven. Pippa slaapt en vriendlief bakt havermoutkoekjes & kijkt Het Paard van Sinterklaas met Jools. 

Sinterklaas, dan begrijpt u toch wel dat er niets meer te wensen valt. 

Liefs en een kusje op uw baard, 

Annette

PS: Nou ja oké. Wanneer u dan toch persé iets wilt geven dan gaat de pepernotenchocoladereep van Tony er altijd wel goed in. 

Over de schrijfster van dit artikel:

Annette de Graaf (33 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (3) en Pippa (1,5) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is ook oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….

Disclaimer
Annette & Tessa bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.



Dinsdagochtend. Het is 06:30 uur, de wekker gaat. Ik doe één oog open om ‘m vervolgens heel gauw weer dicht te doen. In de ochtend ben ik nooit zo op m’n best. Ik HOU van mijn bed! Zeker wanneer ik weet dat het buiten meeeeega koud is. (Wie niet!?) Op het moment dat ik me nog eens om wil draaien denk ik: ‘NOOOO WAY, niet doen, hup eruit! Vandaag gaat een super leuke dag worden!’ Whoop Whoop! Binnen no time sta ik naast m’n bed!

Vandaag gaan Lauren en ik SAMEN op de foto voor een zwangerschapskledingwinkel met trendy zwangerschapskleding van bekende merken. Tijdens mijn zwangerschap van Lauren kwam ik er vaak, want zeg nou zelf, je wilt er toch een beetje hip bijlopen tijdens je zwangerschap. Vandaag is dus dé photoshoot en daar kijk ik al een paar dagen naar uit! Van te voren heb ik foto’s gekregen van de jurken die ik aan mag en die zijn GORGEOUSSSSS! Lauren krijgt een bijpassend jurkje aan. Mijn moederhart smelt al bij het idee dat we samen op de foto mogen. Nu maar hopen dat zij er ook zin in heeft, je weet het tenslotte nooit van te voren met dit eigenwijze meisje.

Anyway, ik sta dus naast mijn bed. Lauren slaapt nog, whihoooo! Dat komt mooi uit want dan heb ik echt even de tijd om mezelf in de steigers te zetten. Want geloof me, als moeder voelt uitgebreid douchen als een dag in de spa. Vooral m’n benen scheren voelt als een cadeautje. Als herboren kom ik de douche uit. Wat een heerlijkheid! Lauren hoor ik inmiddels gezellig kletsen in haar bedje. Ik hoop zoooo dat ze er zin in heeft vandaag. En ja hoor, zo vrolijk als wat staat ze rechtop in haar bedje. Dat belooft wat!

Terwijl Lauren druk aan het spetteren en spelen is in bad, heb ik mooi de tijd om mijn haar in de krullers te zetten en mijn make up op m’n waffeltje te smeren. Heel eerlijk, ik ben iemand die daar normaal gesproken nooit zoveel om geeft. Een beetje eyeliner en wat mascara en dan vind ik het wel prima. Maar ja, dat kan natuurlijk niet hè? Dus ik duik in mijn toilettas. Tot mijn grote verbazing heb ik toch meer in huis dan ik dacht! Wauw, ouwe make up-ert die ik ben. Met mijn beste schmink skills maak ik er wat moois van en ik moet zeggen, ik ben bèst tevreden met het resultaat. BAM, dat heb ik toch maar weer gefixt. Nu maar hopen dat het nog net zo zit wanneer we aankomen op locatie.

09:00 uur. We zijn er klaar voor! Tassen ingepakt, nog 60 keer door het huis om te kijken of ik écht wel alles bij me heb, 3 paar pumps in mijn tas, extra rompers voor Lauren. Oh shoot, ik moet nog speelgoed meenemen voor Lauren. Stel je voor dat ze daar besluit dat ze er geen zin in heeft, dan heb ik toch de nodige afleiding nodig. Heb ik alles? Flesje? extra luiers? Billendoekjes? Mijn hersenen? Ik lijk wel een vergiet!

Ready to GO! Bepakt en bezakt lopen we naar de auto. Het is KOUD!!! Oeps, handschoenen vergeten voor Lauren. Eerst Lauren in de auto. Oh kak, vergeten dat ik nog moet krabben. Geeft niks, dan doen we even! Oeps, autosleutels vergeten…En hup, weer terug naar huis. We gaan lekkerrrrr… Dat ik veel dingen vergeet dat is wel duidelijk. Ik lijd overduidelijk aan zwangerschapsdementie. Briefjes, lijstjes, notities in mijn telefoon, op mijn man zijn voorhoofd, ik noteer werkelijk overal mijn afspraken.

Poging nummer 2: Let’s go AGAIN! Muziek hard aan en zingen maar! Deeeeeeee wielen van de bus gaan rond en rond!! Op de achterbank klapt Lauren vrolijk mee.

Daar zijn we dan! Op locatie. Een prachtige landhuis met hele hoge ramen. Wat een sfeer ademt deze woning uit! Met de minuut word ik enthousiaster. Me so happyyyy! We bellen aan en door het raam bij de voordeur kan ik stiekem naar binnen kijken. Er staat een prachtige grote kerstboom in de woonkamer. Ohwwww dit gaat leuk worden!! Er word niet open gedaan. Misschien zijn ze druk met alles klaar zetten. Ik bel nog eens aan…geen reactie. Misschien is de bel wat zacht. Ik bel nog eens aan en klop op het raam. Geen enkele beweging in huis. Nou wat gek! Zou ik niet op het juiste adres zijn? Even checken. Het adres klopt prima dus dat kan het niet zijn. Nou, nog maar eens aanbellen dan. Weer geen reactie. Ik besluit om een berichtje te sturen naar degene die over de shoot gaat. Intussen klets ik wat met Lauren die wat minder amused begint te worden en vraagt om haar Nijntje. Ping! Een berichtje! Snel kijk ik op mijn telefoon. Een reactie! Terwijl ik het lees zakken mijn mondhoeken van boven naar beneden…Dit kan niet waar zijn…

‘Lieve schat, de photoshoot is volgende week pas…’

Noooooo…daar sta ik dan. Compleet in de steigers, dochterlief er helemaal klaar voor en nu blijkt het dus volgende week te zijn! Dit is toch niet te geloven… Ik kan wel door de grond zakken. Dom dom dom! Intussen ben ik blij dat er niemand op locatie is en open gedaan heeft. Wat had ik dan gezegd, haha. Ik vergeet de laatste tijd wel eens wat?  Mijn hoofd is een vergiet? Lang leve de zwangerschapshormonen? Of moet ik zeggen ZWANGERSCHAPSHORRORMONEN! Archgggggg…..

Goed, volgende week poging nummer 2! Mijn agenda heb ik inmiddels vol geplakt met post-its en op ieder keukendeurtje is wel een reminder te vinden. Dit gaat me natuurlijk niet nog een keer gebeuren…hoop ik…

Zijn er meer moeders die ook zo’n last hebben van zwangerschapsdementie? En hoe gaan jullie  hiermee om?

 

 

Over de schrijfster van dit artikel:

Tessa Bonhof-Regnerus (36 jaar) is echtgenote van Henk Bonhof, moeder van Lauren (1,5) en hoopt eind februari 2017  te bevallen van een tweede dochtertje. Woonachtig in Lelystad. Zij is naast studiecoach bij Studiecentrum Lelystad ook werkzaam als docent Plustijd op vier verschillende basisscholen. Tessa vormt samen met Annette de Graaf Team Momspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s.

Door positief in het leven te staan en vooral te focussen op de mooie en dankbare dingen in het leven inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om op een vrolijke, enthousiaste, nuchtere, smakelijke, gezonde en gezellige manier door de dag te fietsen. ‘What you see is what you get’ is volledig van toepassing op Tessa. Niks meer, niks minder. Gewoon precies zoals het is. Daar horen natuurlijk ook minder leuke dingen bij maar met een positieve insteek in het leven gaat het zonnetje altijd weer schijnen!

 

Disclaimer:

Annette en haar collega Tessa bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

 

 

 

Bestaan ze nog? Ouders die geen gadgets inzetten om even te genieten van wat pais en vree? Waar ‘vroegah’ nog een soort van taboe op rustte, is nu een algemeen begrip geworden. 

Het eerste wat onze jongste dochter Pippa (1,5 jaar) vanochtend  om 6.30 uur vanuit haar bedje riep was: “Mama!  Na beneje toe?! Casperemma kijken?!” Op die momenten vraag ik mij af of ik haar niet teveel ‘screen-time’ heb gegeven dat ze zelfs bij het wakker worden al gelijk aan Netflix denkt. Tijd om eens vanaf een afstandje te beoordelen in hoeverre het iPad/computer/telefoon-gebruik bij ons thuis nog ‘gezond’ is.

Voor wie niet (zoals wij) het complete Netflix Kids aanbod uit zijn hoofd kent: Casper en Emma is een schattige (Noorse) kinderserie waar Jools & Pippa heel, heel graag naar kijken. En dan hetzelfde filmpje nog een keer en nog een keer en nog een keer. Het leuke van deze serie is dat de meiden er veel van leren en de leuke liedjes uit volle borst meezingen. Er zijn nog veel meer leerzame en leuke series te bekijken en daar zijn wij als ouders hartstikke blij mee.

Maarrrrr…. We willen niet dat ze de hele dag aan dat schermpje geplakt zitten natuurlijk. Ongemerkt sluipt er behoorlijk wat tijd online voorbij.

Dusssss…. Proberen we de tijd die onze little ladies op/onder/voor/achter/in/met elektronische shizzle doorbrengen enigszins te beperken en zoveel mogelijk aan te moedigen meer ‘gewoon’ te spelen.

Een wat langere tijd zelf kunnen spelen (met of zonder speelgoed) gaat niet vanzelf en vergt echt wat training. Door samen lekker vaak boeken te lezen, te knutselen, muziek te maken, te dansen, verhalen te verzinnen, te klimmen, gymmen en rollenspellen te spelen geven we de kids mee welke soort leukigheden er allemaal te doen zijn. Op den duur leren ze dit ook te doen zonder papa of mama. Daardoor is de iPad, waarop zelf spelen en kijken wel gemakkelijk gaat, dus niet echt meer ‘nodig’.

Lees ook ‘Hoe speel je goed met (of zonder) speelgoed?’ 

Het is eigenlijk net als met snoep en chips. Door dit alleen aan te bieden op speciale momenten is het echt een speciaal iets. Jools heeft het nóg over het feit dat ze vorige week bij korfbal limonade en een zakje snoep had gekregen en dit samen met haar grote vriendin Jet had gedeeld. Zo schattig!

Nu mogen ze wel vaker op de iPad dan dat ze snoep krijgen, maar het principe is hetzelfde. We willen er geen gewoonte van maken dat ze alleen afgesloten van de buitenwereld naar een scherm aan het staren zijn. De momenten dat we de meiden toelaten om filmpjes te kijken of spelletjes te spelen (Squla is leuk!) is meestal wanneer we er even ‘zeker’ van willen zijn dat ze zichzelf vermaken tijdens bijvoorbeeld het voorbereiden van een maaltijd, we iets voor ons werk moeten doen, op zondagochtend lekker onder een blankie met z’n viertjes een film willen kijken OF even geen puf hebben om iets anders te verzinnen.

Vanochtend toen we voor 7.30 uur de deur uit moesten en ik nog allerlei dingen klaar moest maken + zetten, koppies kammen + kappen en mondjes voeren bleek Netflix voor 10 minuutjes DE perfecte oplossing. Hoppakee: Iedereen blij, mooi én op tijd de deur uit!

BOTTOM LINE:

 > Geniet, maar kijk met mate <

We ALL LOVE dat schermpje van plezier. We zouden heus wel zonder kunnen (beweren we), maar het is op zekere momenten gewoon ontzettend chill. En chill = top!

Wat zijn de favorieten van jullie kids op Netflix of YouTube??

Dit zijn die van Jools & Pippa:

1. Casper & Emma
2. Doc McStuffins
3. Hulyan Maya (YouTube kanaal van een vader die samen met z’n kids speelgoed uitpakt en uitprobeert. Don’t ask….!)
4. Emily Tube (Ook zoiets op YouTube…)
5. Gaspard & Lisa
6. Allerlei idiote videos waarbij speelgoed wordt getoverd uit klei, jelly of knikkers….
7. Peppa Pig
8. Sien van Sellingen
9. Word Party
10. Mees Kees (de 2 films)

Grappig weetje: Wij hebben geen tv in de woonkamer en dat vinden we ZO fijn! Het nodigt uit om meer te kletsen en spelen. We zouden nooit meer anders willen. Lijkt dat jou wat?

Ohhhhh en dit te schattige filmpje van vanochtend MOET ik gewoon even met je delen…. Gekke cuties!

 

Over de schrijfster van dit artikel:

Annette de Graaf (33 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (3) en Pippa (1,5) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen. Maarrrr het is ook oké om soms even keihard te klagen. Hoort er ook bij! Zolang het niet te lang duurt….

Disclaimer

Annette & Tessa bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.