Auteur: Annette de Graaf

Aan de ene kant voelt het alsof ze altijd al bij ons is geweest. Veel langer dan 3 jaar. Een leven zonder en vóór haar kunnen we ons simpelweg niet meer voorstellen.

Aan de andere kant is 3 jaar nog helemaal niets. Wat zijn nou 3 jaartjes? En wat er 3 jaar geleden gebeurde weet ik nog als de dag van gisteren. Nou, dat is eigenlijk niet helemaal waar dankzij Mr Morfine die mij 3 jaar geleden door Hell On Earth heen sleepte. Daar gaan we het verder niet over hebben btw, want het is FEEST!

Jools was zaterdag jarig en is nu al (of pas) 3 jaar! Zelf voelt ze zich superduperoud en stoerder dan ooit tevoren. Ook geen luier meer ’s nachts en geen speentje meer tijdens het slapen. (Dat was nog wel even een dingetje, maar het is in 1 keer gelukt!)

Wat hebben we het goed en gezellig gevierd. Zaterdagochtend eerst met z’n viertjes in bed met liedjes, cadeaus en kaarsjes in de soesjes (daar was Jools gelukkig wel voor haar bed uit te krijgen om 9 uur…) 

Ze kreeg van ons nieuwe schoenen (Adidasjes), een Leren Lezen spel (se is een ijverig aapje) en een Princess Sofia clip-armband. Zusje Pippa kreeg dezelfde armband en ze waren er allebei helemaal mee in de Gloria. Dat is nog eens een leuk cadeautje voor 29 cent!

Daarna kwamen de opa’s, oma’s, ooms, tantes, en 2 neefjes. Heeeeeerlijk knus.

Van opa & oma de Graaf kreeg Jools een GEWELDIG poppenhuis van Bandits & Angels en van mijn oom en tante kreeg ze daar een poppenfamilie bij. Pippa kreeg een Roze Pony in een tasje inclusief speciaal door oma Marijke gebreid dekentje met Pippa haar naam erop. Cute!!! Jools haar eerste Baby Born pop (de B’day Girl versie!) kreeg ze van ome Mies, tante Cindy & neefje Mason. Tante Anouk & neefje Moos (ome Sander moest korfballen) brachten een Aankleedpop Magneetspel mee waar Jools niet kan wachten om mee te spelen. Overgrootoma Corry uit Noord-Brabant en overgrootoma Nelly uit Krommenie stuurden een prachtige kaart op en opa & oma Knops hadden naast allerlei kleuren PlayDoh, een haarband en een nieuwe fietsbel ook een andere verrassing: Ze gaan op 9 oktober samen naar het Kindercircus in Warmond en daarna zelf chocolaatjes maken. Leuk zeg!

Tussen de middag lag de ene helft van de familie lekker op 1 oor, terwijl Jools en ik ruzie maakten met het poppenhuis. Behoorlijk wat bloed, zweet, tranen en uren later stond ‘ie dan eindelijk in elkaar. Toch wel trots dat ik niet opgeven heb. Het scheelde namelijk niet veel of dat middelste stuk dat nog onderin de doos lag -terwijl het bovenste en onderste deel al in elkaar gezet waren- was het raam uitgevlogen.

Traditie: Op iedere verjaardag van onze meiden geven we een fotoalbum van dat jaar cadeau aan de opa’s en oma’s. Gelukkig was Jools haar ‘The Third Year’ album precies op tijd klaar!


Rond borreltijd (waar ik op dat moment zeer zeker aan toe was na een paar uur lang mezelf overschat te hebben) kwamen onze lieve vrienden en hun boys feesten. Een klein kluppie en topcombi van mensen en kinderen.

Dat was leuk spelen zondagochtend met al die gave cadeaus! (een beetje minder gaaf was toen Jools paarse PlayDoh klei in de mond van Baby Born propte…. Na een precisie-operatie van papa Thaddeus kwam ze er gelukkig weer puntgaaf bovenop.)

En zondag was het kinderfeestje. Appels plukken, appelsap drinken en spelen bij de Olmenhorst in Lisserbroek. Wat boften we met het weer! Het was ONTZETTEND gezellig en Jools is ONTZETTEND verwend! Benieuwd ook wat iedereen met de kilo’s appels gaat doen…. Taartjes? Moes? Sap? Mmmmmm…..

Appels plukken is toch best vermoeiend….

En nu? Nagenieten! Wat was het fijn zeg. Zo blij dat we dit jaar lekker gesplitst hebben waardoor we de meeste mensen en kindjes welverdiende aandacht konden geven. En alhoewel het er met de cadeautjes tijdens het kinderfeestje behoorlijk hard aan toe ging, weet Jools denkt nog precies te weten welk cadeautje ze van wie gekregen heeft: Het konijnenhok van Jin, knutselkaarten van Miya, een piccolo met koffers en Play-Doh klei van Daniel & Annabel, de Playmobile boerderij en poezenvrouwtje van Tess, Bo, Liz, Cas en de Saense Maiden, waterkleurmat en ijsjesklei van Wes & Mads, Takkie dropjes en een Hema bon van Moos, de dierentuinbon en boerderijknutselboek van Dex, Hamertje Tik van Fenna, Play-Doh van Jayson & Serah, een verrassing van Sophia en pizzaklei en een Eenhoorn knuffel van Norah & Jolie. Zelfs Pippa kreeg cadeautjes: Een toverstaf van Wes & Mads en een stickers en klei van Norah & Jolie. Superduperthanx! We gaan er KEIHARD mee spelen haha!

Oh Alex. Jouw brief staat precies voor hoe bijna alle kinderen denken: onbevangen en onbevooroordeeld. “Zie ik een mens of dier in de problemen? Dan wil ik helpen.”

Kinderen denken in oplossingen. Ik wil dit en zo ga ik het aanpakken. 

Kinderen zien geen verschillen. We zijn toch gewoon allemaal mensen? 

Zo simpel als dat. 

Zo puur.

Dus toen Alex vorige maand op tv een Syrisch jongetje in een ambulance zag, deed hij dit: 

Dit is wat president Obama erover schreef: 

Alex is just six years old. He lives in Scarsdale, New York. Last month, like people around the world, he was moved by the heartbreaking images of Omran Daqneesh, a five-year-old boy in Aleppo, Syria, sitting in an ambulance, in shock as he tried to wipe the blood from his hands.

So Alex sat down and wrote me a letter. This week at a United Nations summit on refugees, I shared Alex’s moving words with the world.
Alex told me that he wanted Omran to come live with him and his family. He wanted to share his bike, and teach him how to ride. He said his little sister would collect butterflies for him. “We can all play together,” he wrote. “We will give him a family and he will be our brother.”

Those are the words of a six-year-old boy — a young child who has not learned to be cynical or suspicious or fearful of other people because of where they come from, how they look, or how they pray.
We should all be more like Alex. Imagine what the world would look like if we were. Imagine the suffering we could ease and the lives we could save.

Listen to Alex, read his letter, and I think you’ll understand why I shared it with the world. 

Wanneer je nog geen kids hebt en om je heen ouders met hun kinderen bezig ziet denk/zeg je: “Nouuuu, zo doe je dat toch niet? Zo gaan wij dat later echt noooooit doen als wij kinderen hebben!” Of: “Ja, kijk zo, dat zijn pas echt goede ouders. Zo gaan wij dat ook doen later.” 

Ja, dat soort dingen zeiden vriendlief en ik ook tegen elkaar.

Toen.

Little did we know……

Want nu. Nu zijn wij zelluf ouders. Van die ouders die maar wat doen. Zoals iedereen dat dus doet. Geen idee of wat wij doen goed is. Want weten wij veel. Wij hebben dit ook nog nooit eerder gedaan. Hier kun je je onmogelijk op voorbereiden.

Wel hebben we gegluurd bij de buren. Maarrrrrr mama zijn is compleet andere koek dan vanaf de zijlijn meekijken naar een ander. En de meerdere pedagogische opleidingen die ik gevolgd heb zijn alleen maar handig op m’n werk. Mama zijn is compleet andere koek dan andermans kinderen begeleiden. Op school zijn ze ook vaak veel voorbeeldiger dan thuis!

En dan? Hoe doe je ‘maar wat’? Waar begin je met beginnen van het ‘maar wat te doen’?

Wij gaan voor een soort combinatie van verstand en gevoel: dat zijn in Huize Knops-de Graaf de ingrediënten voor onze opvoedtechnieken en tactieken. En daarbij heel veel Trial. En Error. En Trial. En Error. Net wanneer je denkt dat je DE manier gevonden hebt, werkt dat de volgende dag (of het volgende uur) weer totaal averechts.

Na bijna 3 jaar ouders te zijn weten we nog LANG LANG LANG LANG LANG niet alles. Maar… We vinden wel steeds meer onze eigen weg in het groter brengen van onze 2 guppies van dus bijna 3 en 1,5 jaar. Voor diegenen die daar nog weinig balans in hebben weten te vinden, misschien heb je wat aan deze 3 tips?

• STRUCTUUR & REGELMAAT
  Communiceer duidelijk wat wel en niet mag. Zorg ervoor dat jij en je partner op 1 lijn liggen en dit duidelijk aan je kinderen laten merken. Of dit nu te maken heeft met aan tafel blijven zitten wanneer nog niet iedereen klaar met eten is, wel of niet een koekje, wat ze in de supermarkt wel of niet mogen kopen, in je eigen bed slapen, wat ze in de winkel of iemand anders zijn huis wel en niet mogen aanraken of pakken, tanden poetsen of nog éééééén filmpje op de iPad: Houd je aan wat er van te voren afgesproken is en wees hier duidelijk in.
  Je zou het misschien niet verwachten, maar kinderen zijn hier enorm bij gebaat. Wanneer je dit goed volhoudt, zullen er veel minder discussies ontstaan over wat wel en niet mag. Kinderen weten dan dat ze toch geen energie hierin hoeven te stoppen, omdat ze toch niet winnen.
  Het is echt een potje investeren en dit gaat met vallen en opstaan. Natuurlijk zul je wel eens toegeven aan aanhoudend gezeur/geschreeuw/gekrijs of wanneer ze het heeeeel heeeeel heeeeel poeslief aan je vragen of ze alsjealsjealsjeblieft nog een koekje mogen. Mensen, dit is moeilijk! Maar houd vol. Denk aan de lange termijn. Het is een soort training die echt z’n vruchten zal afwerpen. En wanneer je dat merkt ben je het strenge regime zo dankbaar!
• LAAT JE NIET GEK MAKEN DOOR ANDERE OUDERS EN MAAK ANDERE OUDERS NIET GEK
  Doe vooral wat bij jou past. Kijk goed naar je eigen kind. Hoe een ander zijn of haar kind opvoedt is altijd anders dan hoe jij dat doet.
  Laat een ander ook vooral doen wat bij hem of haar en zijn of haar kind past. Natuurlijk denk je regelmatig: Dat is veel te soft, dat is veel te streng, dat is zielig, dat is raar, etc, etc. Maar hé! Laat diegene lekker doen hoe hij of zij denkt wat goed is. Ook zij doen hun beste best.
  Het is allemaal goed. Zolang het uit liefde komt.
• VERSTERK WOORDEN MET DADEN
  Hartstikke leuk wanneer je jouw kinderen leert om niet te schelden, niet te schreeuwen, nieuwe dingen te proeven, op te ruimen waar je mee klaar bent, te luisteren wanneer een ander praat, positief, lief en respectvol te zijn, tijd te nemen voor elkaar, etc, etc. Maarrrrrr doe je dat zelf ook allemaal?
  BE THE CHANGE THAT YOU WANT TO SEE IN YOUR CHILDREN
  Leuk al die woorden, maar kinderen leren veel meer van wat ze zien en beleven. Zorg ervoor dat jij het juiste voorbeeld geeft.
  
• VRAAG HULP
  Heb je vrienden met kinderen in dezelfde leeftijd of juist wat ouder? Vraag hen hoe zij door ‘deze fase’ heen zijn gekomen.
  Voorbeeld: Onze dochter Pippa Mae (1,5 jaar) wil alleen maar als een kleine koala bij mama op schoot of in de armen. We worden er allemaal nogal gek van, want zo kun je verder niets anders. En wanneer ik haar op de grond zet of even wegloop dan schreeuwt/gilt/krijst ze de boel bij elkaar alsof ze vreselijk gemarteld wordt. Deze ‘fase’ (I HOPE) duurt al behoorlijk lang…. HELLUP!!!! 

 

Heb je nog andere toptips waarvan je denkt dat ze handig zijn voor andere ouders? Deel ze. PLEASE!!!

Over de schrijfster van dit artikel

Annette de Graaf (33 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (2,5) en Pippa (1) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen.

Disclaimer

Annette blogt alleen over dingen die ze zelf meemaakt of producten die zij zelf (heeft) gebruikt. Zij geeft hierover ‘slechts’ haar persoonlijke mening.

Hoofdpijn, klotsende oksels, 400 cadeaus waarvan je geen idee hebt wie wat heeft gegeven en een enorme piepzooi in je huis. Dat is de situatie tijdens en na een (kinder)verjaardagsfeest(je).

En daar ben ik nu helemaal klaar mee. Het moet wel leuk blijven en dat is het vaak niet. Voor de gasten niet (te druk, geen of weinig tijd met de jarige doorgebracht en onwijs je best gedaan voor een cadeau + leuke verpakking, maar niemand die daarop gelet heeft), maar vooral voor de organisator is het eigenlijk helemaal geen feest (topdrukte als ober van ik-weet-niet-hoeveel gasten, tevergeefs proberen met iedereen een oprecht geïnteresseerd praatje te maken van minimaal 2 zinnen, in de gaten houden of die ene gast die alleen gekomen is het wel naar de zin heeft en een gesprekspartner heeft, je best doen om er zo dankbaar mogelijk uit te zien wanneer je cadeautjes ‘int’ terwijl je met 10 schuine ogen in de gaten houdt of je huis niet wordt afgebroken, kinderen elkaar niet in de haren vliegen, er geen glazen drinken omvallen, de cake niet in de gordijnen vliegt, de hapjes aangevuld moeten worden en/of er nieuwe gasten aankomen en tegelijkertijd blijven lachen).

Mwehhhhhhhhhhhhhh!!!!

En dus. Dus nu gaan we het voortaan compleet anders doen. Met ingang van komend weekend wanneer Jools 3 jaar wordt.

Hoe? Nou zo:

1. SPLITSEN
   Misschien klinkt het suf, maar we hebben besloten om de gasten te ‘categoriseren’. De voornaamste reden hiervan is dat we dan meer q-time hebben en allemaal kunnen genieten van elkaars aanwezigheid. We hebben dus 3 keer een klein groepje uitgenodigd. Zaterdagochtend komen onze families die zichzelf ook prima kunnen bedienen = nice en na Pippa haar slaapje hebben we een borrel met een paar vrienden en hun kroost die even oud zijn en leuk met elkaar en onze meiden kunnen spelen. Zondagochtend gaan we appeltjes plukken van Jools haar eigen appelboom, taart eten, appelsap drinken en spelen in de speeltuin op Landgoed de Olmenhorst met weer andere vrienden van ons en Jools. Lekker low key én gezellig.
   Bonus 1: Kleinere groepjes = fijn voor de mensen zonder kids die anders gillllllllllend gek worden.
   Bonus 2: Kleinere groepjes = fijn voor mensen met (kleine) kinderen. Het is hierdoor namelijk een stuk overzichtelijker om je kind in de gaten te kunnen houden. Daarnaast gedragen gedragen kinderen zich over het algemeen ook beter wanneer het minder druk is.
2. ‘T KEN OOK TE GEK
   Neem de voorbereidingen niet al te serieus. Je gasten zullen heus niet huilend en teleurgesteld naar huis gaan wanneer je huis niet tiptop in een bepaald thema gedecoreerd volgens de laatste trends, de hapjes en drankjes niet van de 5 sterren cateraar of jezelf waren, maar gewoon lekker zelf gekocht bij de Liddl of Appie, de jarige niet de nieuwste van de nieuwste kleding aan had en er geen fancy cadeautasjes mee naar huis worden meegegeven. Relaxxxxxxxxxx.
   Ook wat cadeautjes voor de jarige betreft: Het hoeft geen Million Dollar B’day te worden. Marktplaats en de Action hebben ook fantastische blijmakers. En kleine kinderen vinden vaak het uitpakken an sich al een feest.
3. BEGIN OP TIJD
   Je kunt een paar weken voor de verjaardag rustig aan al wat cadeautjes, etenswaar of drank inslaan wanneer je dat al dan niet toevallig tegenkomt tijdens het shoppen. Zo verzamel je ruim op tijd al heel wat en hoef je de dag van te voren alleen nog maar wat laatste dingetjes te halen. Chilllllllll.
4. VERGEET PINTEREST
   Gaat je kind trakteren op het kinderdagverblijf, school of weet-ik-veel-waar en heb je geen zin om van alles op de hals te halen? Een kant en klare traktatie of iets 1000x keer simpelers en minder spectaculairs dan alle mama’s voor jou hebben gedaan is ook helemaal oké. Het is geen wedstrijd. Zakjes chips worden ’s morgens vroeg minder gewaardeerd (en mag vaak ook niet), maar er is heus wel ergens ene gulden middenweg te vinden. Samen koekjes bakken en deze op een mooie schaal laten uitdelen bijvoorbeeld.

En toch stond ik vandaag in het winkelcentrum (Amstelveen Stadshart) met een bezweet en gepijnigd hoofd. Want ik wil eigenlijk toch wel een leuk nieuw setje kleren voor allebei de meiden kopen. Of toch niet? Of wel? Toch maar terughangen dat die geweldige jurkjes bij de Zara. En Mango. En H&M. En Bijenkorf. En WAT zullen we in vredesnaam voor Jools kopen als cadeau van ons??? Wat ze leuk zal vinden is het probleem niet, maar vooral waar zal ze vaak mee spelen? En wat is niet te belachelijk duur?

Mwehhhhhhhhhh + STOP.HOU.OP.

Koffie. PLEASE.

En dus. Dus nu hebben we nieuwe schoenen voor haar verjaardag gekocht. Die zal ze vaak gebruiken, vindt ze vast mooi (want: zwart/roze Adidasjes met roze hartjes) en kunnen daarna weer door naar zusje. En 2 klik-armbandjes van Disney Princess Sophia voor 39 cent per stuk gevonden onderin een bak met prijsknallers. Ingepakt en wel door de lieve mevrouw van de Bart Smit. Eentje voor Jools en eentje voor zusje Pippa (want dat je broertje of zusje op zo’n dag ook een beetje jarig is en een klein cadeautje krijgt heb ik van m’n eigen mama en papa meegekregen en houd ik graaaaaag in ere). Tel daar ballonnen, een feestmuts en taartjesontbijt op bed bij op en haar verjaardag zaterdag kan niet mooier beginnen. Toch???

Benieuwd hoe jullie dat doen, mama’s! Hoe houden jullie verjaardagsfeestjes leuk voor jezelf en je gasten?

Als twee Mommies On The Loose namen vriendin Elles en ik onderuitgezakt plaats in de heerlijke bioscoopstoelen van Universal in Berghaus Plaza in Amsterdam. Namens Kiddowz mochten wij naar de persvoorstelling van Bridget Jones’s Baby. Al de hele week hadden we dikke voorpret, want een vervolg op de eerste twee delen droge oma-onderbroekenlol…???? YES PLEASE!!!

Kan mij nog zo goed herinneren dat de eerste film van Bridget Jones in de bioscoop kwam. Dat Renee Zellweger bijna 10 kg aan moest komen én een Brits accent moest aanmeten. Dat dé vraag van 2001 was: “Ben je voor mr Darcy of Daniel Cleaver?” En dat een van mijn beste vrienden die dvd 3 jaar lang van de bibliotheek leende, wij dus 3 jaar lang iedere week wel een keertje Bridget Jones keken én hij met het geld van de boete wel 50 films had kunnen kopen.

Bridget heeft om deze redenen altijd al een speciaal plekje in mijn hart gehad.

En nu wordt ze mama!!! Go Bridge! Eindelijk wordt de wens van je eigen ouders vervuld. Of niet?? 

Eindelijk een rustig en stabiel gezinsleven! Of niet??

Eindelijk niet meer single! Of wel??

Met andere woorden: Ga het beleven. Deze fillum MOET je zien. 

En excuses voor onze medebioscoopgangers/journalisten/bloggers. Misschien hebben we ietwat te hard gegierd van het lachen. En gesnikt als emotionele, uh ja moeders. En weer gegierd. Uhhhh…. We hebben dus in ieder geval uitbundig genoten!!! (inclusief beschuit met muisjes én prosecco)

Met wie zou jij wel een beschuitje (met of zonder muisjes) willen eten? Mark Darcy of Jack Qwant/Dr McDreamy/Patrick Dempsey?

 

 

Over de schrijfster van dit artikel

Annette de Graaf (33 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (2,5) en Pippa (1) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen.

Disclaimer

Annette blogt alleen over dingen die ze zelf meemaakt of producten die zij zelf (heeft) gebruikt. Zij geeft hierover ‘slechts’ haar persoonlijke mening.