Auteur: Annette de Graaf

Als mama maak je dagelijks de gekste dingen mee. Althans dat denk je, want: ze zijn namelijk hartstikke normaal! Wanneer je een dagje mee zou kijken over de schouder van je collega’s dan kun je zien dat het overal zo goed als hetzelfde gaat.

Welke van deze 14 doodnormale rarigheden herken jij?

1. De Mount Everest aan was op je bed. De was in de wasmachine en droger doen is 1 ding, maar het dan ook nog eens netjes opvouwen en in de juiste kast opbergen blijft toch altijd een dingetje. Door het op bed te leggen dwingt het je een soort van om het dezelfde dag nog weg te werken. Maarrrrr na een lange dag en de kids eindelijk in slaap kun je wel wat leukere activiteiten verzinnen. En dussssss verplaats je die onbeklommen berg een hele meter naar rechts. Of links. Zolang je maar kunt zzzzzzzzzzslapen…. 
   
2. Iedere dag zijn er wel een aantal (heel veel) momenten waarop je zou willen schreeuwen “AAAAAAHHHHHHAAAAAHHHHH!!!! LAMEMETRUST!!!” Bijvoorbeeld wanneer je gewoon even eens een keertje helemaal alleen naar de wc wilt. Of wanneer je nèt lekker ligt te slapen. Of het woordje ‘mama’ op 14/7 repeat staat. Of wanneer de guppies besluiten een gilwedstrijd te houden en niet van plan zijn zich door jou te laten storen of stoppen.

   

   
   

3. ZE ZEGGEN dat het wat betreft zwangerschapshormonen 9 maanden op, 9 maanden af betreft. En dat het daarna goed zou moeten komen met je geheugenverlies, slechte concentratie, evenwichtsstoornis, hormoonschommelingen, om de vreemdste dingen moeten janken, sterker reukvermogen, vreemde eetgewoontes, etc. Nou nee hoor. Tel daar maar een jaar of wat bij op.
4. Niemand heeft mij ooit verteld dat haarverlies in de vorm van bóssen per douche- of borstelbeurt heel normaal is na je zwangerschap. Wat ben ik mij de tándjes geschrokken die eerste keren dat ik met megaplukken haar in m’n handen stond!! De kale plekken hebben maanden op m’n hoofd gestaan. Een haarband of hip hoedje was de oplossing. Gelukkig groeit het wel weer terug. Gestaag, maar het gróéit! Met krul en al. En ook dit schijnt dus heel normaal te zijn. Great.
   GELUKKIG groeit het ook weer terug. Al duurde het bij mij wel een jaar voordat het er weer een béétje normaal uitziet.

   

5. Op tijd op het werk komen nadat je de kids op het kdv gedropt hebt lijkt zwaar onderschat door de medemens. Waarom je niet dagelijks onder luid applaus (met bloemen en champagne) door je collega’s ontvangen wordt na het leveren van deze prestatie op wereldniveau is mij nog altijd een groot raadsel.
6. Jezelf afvragen waarom je in vredesnaam nog stofzuigt en poetst in huis wanneer het een minuut of 10 later (op z’n max) toch weer een grote kruimel- en vlekkenbende is. Mijn mantra: “Let it go, let it go.”
   
   
7. Net even iets langer douchen of met de deur op slot naar het toilet gaan dan nodig om te kunnen genieten van dat momentje voor jezelf.
8. Je kids zo nu en dan voor de tv, laptop of iPad planten om wat rust in huis te creëeren. Zoooooo chilllllllll….. 
   
9. ’s Avonds standaard veeeeel te laat naar bed gaan omdat je dan eindelijk wat tijd voor jezelf hebt. Ondanks dat je supermoe bent en over een paar uur alweer op moet staan, wil je zo graag nóg een aflevering OITNB, Suits of Game of Thrones kijken. Of Instagram accounts afstruinen. Of ander heerlijk hersenloos tijdverdrijf…
10. Wanneer je tijd samen met vriendinnen of je partner doorbrengt zonder kids kun je wel ontplóffen van geluk! Hoeveel je ook van je kids houdt en hoe graag je ook samen met hen bent, het is soms zó genieten om níét te hoeven zorgen. Dat je gewoon je eigen eten op kunt eten voordat het oud of koud is. Dat je ogen even niet op standje ‘Security Cam’ staan.

    

11. Dat je nooit stilte vertrouwd. Dat betekent namelijk zo goed als altijd dat er wat gaande is. Iets niet goeds gaande wel te verstaan. 
    
12. Extra lang over in je eentje boodschappen doen. Gewoon omdat het kan. Slenterend door de gangen en rustig aan een beetje inladen wat je denkt dat lekker is en/of nodig te zullen hebben. Niks aan het handje. Ontspannen tot de max.
    Bij de kassa koop je een Tony Chocolonely Caramel Zeezout en die eet je dan nagenietend naast je boodschappen in de auto op. 
13. Het stiekem eigenlijk ontzettend gezellig vinden wanneer je gup om 21 uur nog niet kan slapen. Samen met mama Holland’s Next Top Model kijken en een een boekje lezen.
    Niet te vaak natuurlijk, maar soms is dat zooooo gezellig!

14. Je KAPOT schuldig voelen wanneer je kind door jouw schuld gewond raakt. Deze kleine Miss Pippa greep met haar handjes in mijn scheermesje en bloedde als een rund. Zelf vond ze het razend interessant en was helemaal in haar nopjes met de pleister. Daardoor nam het schuldgevoel gelukkig in kracht af en kon ik ook weer lachen…

 

 

 

Over de schrijfster van dit artikel

Annette de Graaf (33 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (2,5) en Pippa (1) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen.

Disclaimer

Annette blogt alleen over dingen die ze zelf meemaakt of producten die zij zelf (heeft) gebruikt. Zij geeft hierover ‘slechts’ haar persoonlijke mening.

Dit jaar kreeg ik het meest bijzondere cadeau EVER van vriendlief. Naast een prachtige bos bloemen met daarin ‘Birds-of-Paradise’ (als herinnering aan onze Costa Rica Trip) kreeg ik een een experiment cadeau. Een experiment dat hij gaat doen. Voor mij!

Eerst even een beknopte voorgeschiedenis: Onze natuurlijke manier van op dingen reageren is analytisch, kritisch, altijd op zoek naar verbetering (hij) en “ach joh, maak je niet druk, het komt allemaal wel goed, er zijn belangrijkere dingen om je druk over te maken” (ik). Tja, dat kán wel eens botsen. Ik, die de dingen waar hij zich aan kan storen zonde van de tijd vindt en hij die mijn te laksheid en ‘don’t worry be happy‘ style liever wat strenger, strakker en doordachter georganiseerd zou zien.

Omdat je elkaar in een relatie toch ergens in het midden moet meeten om een zo smooth mogelijk leven samen te leiden (ipv lijden), bracht 1 van vriendlief zijn favo schrijvers en #1 inspiratiebron, genaamd Tim Ferris, hem op een idee. Tim Ferris (The Four Hour Work Week, The Four Hour Body, The Four Hour Chef) deed een tijdje geleden een experiment deed waarin hij 21 dagen niet mocht klagen. Tim was zelf geïnspireerd geraakt door Will Bowen, die al jaren wereldverbeterend werk doet met zijn Complaint Free programma.

En nu doet mijn lief dat experiment dus ook! Zo tof!

Oké, het gaat zo:

• 21 dagen lang mag je niet klagen, schelden en roddelen
• Op het moment dat je dit voelt dit te gaan doen, probeer je er geen aandacht en kracht aan te geven
• Een armbandje of elastiekje om je pols helpt je hieraan herinneren
• Wanneer je de fout in gaat begin je weer opnieuw (op dag 1) en doe je het armbandje of elastiekje om je andere pols
• Op deze manier train je je brain om positiever in het leven te staan en oplossingsgericht te denken ipv in de zeurmodus te blijven hangen

Toen Tim Ferris zijn experiment startte hield hij het eerst 11 dagen vol, toen een paar keer 3 á 4 dagen en na 3 maanden had hij voor het eerst de volle 21 dagen gered. Daarna had hij het armbandje niet meer nodig en was zijn manier van denken én zelfs zijn leven compleet veranderd.

En dat is wat hier in huis na 1 week ook helemaal merkbaar is. We gaan zoveel relaxter met elkaar om, hebben een veel langere lont en zoveel meer energie. Onze krachten gaan niet meer verloren in gezeur over nutteloze zaken en de wel belangrijke dingen worden oplossingsgericht aangepakt.

De sfeer is TOP!

I LOVE it! (Pippa iets minder….)

En ondanks dat ik van nature een behoorlijk positief persoon ben, ben ook ik afgelopen woensdag gestart met het experiment. Hoe dat tot nu toe is verlopen?!?! Daar houd ik je de komende tijd van op de hoogte!

(Kleine preview van hoe het gaat: Heb m’n bandje al 2 keer van arm moeten verwisselen…. Oeps!!! Vind het dus toch best lastig!)

Doe jij ook mee???

Een huis gevuld met kids staat voor een hoofd dat dagelijks gevuld wordt met 1001 verschillende gedachten en gevoelens. Emoties wisselen zich in een razend tempo af. Mocht je jezelf afvragen hoe het komt dat je je vaak moe voelt en weinig energie hebt, dan volgt hier een voorbeeldje van wat jouw hoofd tijdens een doodgewoon half uur op een doodgewone dag geacht wordt te doorstaan. Daarna begrijp je misschien dat het héél normaal is dat je het gevoel hebt aan het eind van de dag opgeraapt te kunnen worden….!

Zomaar een half uur uit het leven van een mama (zodat je weet dat je niet de enige bent en misschien zelfs kunt leren lachen om de gekheid van de situatie(s)):

12.00 uur: euforisch – Yessss!!! WHIEHOOEEE! De kids zitten op hun stoel en lunch is geserveerd. I did it!

12.01 uur: enthousiast – Smakelijk eten, smakelijk drinken. Hap hap hap, slok slok slok. Etc. Etc. Je kent het.

12.02 uur: verward – Maar je zei dat je ham op je brood wilde?! En nu lust je opeens geen ham meer? En je moet huilen omdat ik je brood in te kleine stukken heb gesneden? Damnnnn….

12.03 uur: aanmoedigend – Kom op kids, pak een stukje brood en stop het in je mond. Het is heeeeeerlijk. Kijk, ik neem ook een hap: yummmmm.

12.04: gefrustreerd – Neeeeeeeeee!!! Niet je bordje op z’n kop keren wanneer er nog eten op ligt…..

12.07: bezweet en voldaan – Pffff gelukt: de 10.000 hageltjes zijn opgeruimd

12.10: blij – Goed gedaan kiddies! Bijna alles opgegeten en gedronken. Ja ach. De helft is ook bijna.

12.15: bezweet en voldaan – Alle bordjes, bekers, kruimels en melkvlekken aan kant. Yessss…. I did it! En dat zelfs met 1 kind hangend aan m’n been die jengelt en moe is.

12.18: verliefd – Ohhhh wat is dat knuffelen voor het slapen gaan toch heerlijk. Te cute wanneer ze in m’n armen al bijna in slaap valt.

12.19: opgelucht – Yesssss I did it. Gup 2 slaapt. Nu wat gezelligs doen met gup 1.

12.20: met de handen in het haar en boos – Gup 1 is met nogal wat lawaai de trap opgeklommen waardoor gup 2 wakker is geschrokken. Doordat ik gup 2 een strenge uitleg (lees: uitbrander met heel veel ge-shhhhh) gaf huilt (lees: krijst) zij nu ook.

12.21: spijt – Ohhhhh had ik maar rustiger gereageerd…. Knuffeldeknuffel. Kom we gaan lekker samen naar beneden. Welk spelletje wil je spelen? Nee, Netflix is geen spelletje.

12.25: schaamte – Ohhhh nu laat ik haar alweer een filmpje kijken. Ze heeft gisteren ook al 4 Peppa Pig afleveringen gezien.

12.28: berusting – Ach. Kan mij het schelen. Heb ik ook even een chill-momentje.

12.30: relaxen en genieten – Met z’n tweetjes met een blankie over ons heen op de bank. Zij een babycino en ik een latte machiato. Mijn armen om haar heen en zij met haar hoofd tegen mij aanleunend. Samen lachen we om gekke Daddy Pig en Miss Rabbit die alle mogelijke banen in de stad lijkt te hebben. Heerlijk dit. We laten de boel even de boel. Over een half uurtje (ofzo) komen we wel weer in actie.

Peace Out Y’All! 

 

Over de schrijfster van dit artikel

Annette de Graaf (32 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (2,5) en Pippa (1) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen.

Disclaimer

Annette blogt alleen over dingen die ze zelf meemaakt of producten die zij zelf (heeft) gebruikt. Zij geeft hierover ‘slechts’ haar persoonlijke mening.

In februari 2015 begon ik MOMspiration.nl om alle mama’s die wel een steuntje in de rug konden gebruiken dit door middel van blije blogs aan te bieden. Het idee dat er een aantal moeders zouden zijn die op deze wijze geholpen konden worden bezorgde mij al vlinders in de buik. Het begon dus als een klein, lief en meelevend gebaar om collega-mama’s handvaten te reiken die kunnen helpen het leven (weer) zonnig te zien.

En nu, 1,5 jaar later, is de hoofdgedachte van MOMspiration.nl nog steeds hetzelfde. Nog steeds denk ik dagelijks goed na hoe ik jullie (en dus ook mezelf!) kan inspireren om blij en positief in het leven te staan. Er is alleen één enorm grote verandering ingeslopen: het bereik van MOMspiration.nl is inmiddels flink vergroot. In mei was de doelstelling gezet om de 10.000 unieke bezoekers per maand te halen. Dat aantal werd ruimschoots behaald en zelfs bijna verdubbeld. Superduperblij om zoveel mama’s bereikt te hebben. Gelukkig was het niet eenmalig en werd in de hiernavolgende maanden ook steeds de magische grens van 10.000 overschreden.

Misschien begrijp je al waarom die statistieken zo veel voor mij betekenen. Als een soort ambassadrice van het Happy Mamahood geeft het zooooooooo’n geweldig gevoel en voldaan om zooooooooveel moeders te bereiken met mijn boodschap. De boodschap om:

• Te genieten van de kleine dingen
• Te weten dat het niet allemaal perfect hoeft, moet en kan
• Te voelen dat je niet alleen bent en zo goed als alle mama’s dezelfde gekke, moeilijke, bizarre momenten meemaken 
• Te leren dat het ook oké is wanneer het even niet oké voelt (dat is heeeeeel normaal!)
• Goed voor jezelf te blijven zorgen (en je partner)
• Geen strijd te voeren tussen mama’s onderling: oordeel niet wanneer iemand het anders doet dan jij: we doen allemaal onze beste best
• Los te laten wat niet belangrijk is: Less is More want/en je hebt nu eenmaal minder tijd
• Je niet druk te maken om dingen die je toch niet kunt veranderen

Dus toen op vrijdagmiddag 19 augustus 2016 uit de statistieken bleek dat MOMspiration.nl in minder dan 3 weken tijd al meer dan 20.000 unieke bezoekers had gehad, voelde dit als een geweldig moment. Wat een enorm trots gevoel! Nooit had ik durven denken of dromen zo’n mega aantal ooit te zullen behalen én geeft dus nog meer energie en motivatie om door te blijven gaan met het proberen jullie te inspireren om blij en positief in het leven te staan.

LOVE IT!!!

Laten we dus met z’n allen -een stuk of 20.000 haha!- lekker door blijven gaan om de handen ineen te slaan en ons leven als mama zo fijn mogelijk te maken en houden. In good times AND the bad. Wij zijn er voor elkaar!

Door Weer & Wind – The Sunny Side Up

 

Over de schrijfster van dit artikel

Annette de Graaf (32 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (2,5) en Pippa (1) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen.

Disclaimer

Annette blogt alleen over dingen die ze zelf meemaakt of producten die zij zelf (heeft) gebruikt. Zij geeft hierover ‘slechts’ haar persoonlijke mening.

 

Hoe stoer als ik vandaag aan mijn liefste vriendinnenmamacollega’s (die na heel lang zwangerschapsverlof vandaag voor het eerst aan het werk gaan) vertel dat werken eigenlijk hetzelfde is als betaalde mama-me-time en het gewoon even wat tijd kost om aan dit gekke wereldje genaamd ‘Het Leven Van Een Werkende Mama‘ te wennen; ook ik pinkte vanochtend een traantje weg toen ik na 8 weken full-time mama’en weer aan het werk op school moest. De deur uitstappen zonder kids. Dat voelde zo raar. En leeg. Maar ook zeeeeer chill.

Op de kaartjes die ik op het bureau van m’n vriendinnenmamacollega’s (ja sorry, vind het nou eenmaal een topwoord) neerlegde schreef ik hen dat het een heerlijk idee is dat vanaf nu er sowieso 1 iemand jou dagelijks thuis verwelkomd met de allergrootste glimlach en dikste knuffel ooit. Dat houdt een newbe werkende mama op de been.

Zeker die allereerste periode nadat je mama bent geworden en je net weer aan het werk gaat is heel bizar. Voor het eerst je kind naar de opvang of oppas brengen doet bij veel mama’s pijn. Of ze nu bij het afscheid huilen, vrolijk naar je zwaaien of niet eens doorhebben dat je weggaat, dat maakt allemaal geen verschil. Het voelt alsof een ledemaat wordt afgerukt. De hele dag voel je het in je hart. Of eigenlijk in je hele lijf. Je bent zo’n lange tijd onafscheidelijk geweest van je guppie. Eerst 9 maanden in je buik en daarna deden jullie zo goed als alles samen tijdens het verlof. En dan nu is er ‘zo’n iemand anders’ die voor je kiddie zorgt. Natuurlijk wéét je dat het allemaal goed gaat en ben je diegene bij wie het in de beste handen is ontzettend dankbaar, maar eigenlijk vind je jezelf het allerbeste voor jouw spruit. Het voelt uiterst raar dat je kindje nu een hele dag afhankelijk is van iemand anders dan jij.

**Geloof mij: zo goed als alle werkende mama’s hebben dit precies zo meegemaakt. Of je moet van steen zijn.**

**Wat alle werkende mama’s kunnen beamen is dat het echt beter zal worden. Geef het wat tijd om aan deze nieuwe situatie te wennen.**

Wat tijdens die eerste periode ‘Back At Work‘ ook een gek ding blijkt, is om opeens geacht te worden om weer over totaal andere dingen na te denken dan dat je de afgelopen maanden gedaan hebt. Vanaf nu zijn goedgevulde luiers, lekkende tieten, slaapproblemen, teruggegeven zure melk, tepelhoedjes, voorgekauwde hapjes, bevallingsverhalen, wekenlang ongewassen haar en haar op plekken waar het niet hoort te groeien niet meer je meest-besproken topics op een dag. ‘Back At Work’ is gelijk ook ‘Back To Reality’. Zo van: “Oh ja, er zijn ook mensen die over andere dingen praten. Oh ja, hoe ging dat ook alweer? Damnnnn ik hóór m’n hersenen kraken!!”

Fijn is het dan om vriendinnenmamacollega’s te hebben met wie je je voor jou zo vertrouwde mamapraatjes kunt delen. Want: Doe.Dit.NIET.Met.Je.Mannelijke.Collega’s. Of collega’s zonder kids. Voor hen is dit alles TOO MUCH INFORMATION. Laat hooguit 1 schattige foto zien van je kindje en laat het daarbij. Wat voor jou tegenwoordig de klok slaat is voor zo goed als de rest van de wereld WAY TOO MUCH INFORMATION.

(graag gedaan mannen en collega’s zonder -jonge- kids)

Wanneer je dan eindelijk een soort van ritme hebt gevonden (ja, ‘een soort van’, want net als je denkt dat het allemaal smooth gaat, gebeurt er wel weer iets), dan zul je merken dat werken al snel weer redelijk normaal zal voelen. Natuurlijk blijft het een rotding om bepaalde zaken uit handen te moeten geven die je zelluf eigenlijk zou willen doen (leuke gym- of zwemlesjes) en vinden sommige memorabele gebeurtenissen plaats wanneer jij er niet bij bent (eerste keer zitten, stapjes, etc), maar dat is part of the deal. Maak je daar vooral niet te druk om. Geniet vooral van de tijd die wel met je kind hebt. Alles aan de kant en alleen maar aandacht voor elkaar. Zodat je iedere keer met een hart vol met liefde ook kunt genieten van je werk. Zodat je jezelf kunt blijven ontwikkelen op het gebied waar jouw passie ligt. Waar je naast het mama zijn ook zo supergoed in bent.

Ja echt: werken is gewoon betaalde mama-me-time. En I LOVE IT!!! (meestal…!)

Ohhhhh en de blije knuffels, kusjes en lachjes die je bij thuiskomst krijgt zijn zoooooooo fijn en voelen bijzonderder dan ooit tevoren…..

Gewetensvraag: Stel dat geld geen issue zou zijn en je niet zou moeten werken om de maandelijkse vaste lasten + extraatjes te kunnen betalen. Zou je dan stoppen met werken? 
Over de schrijfster van dit artikel

Annette de Graaf (32 jaar) is vriendin van manueel en sportfysiotherapeut Thaddeus Knops, mama van dochters Jools (2,5) en Pippa (1) en woonachtig in Nieuw Vennep. Zij is naast lerares Nederlands en Engels op de Internationale School van Amsterdam ook eigenaresse van MOMspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s

Door te laten zien dat het leven veel leuker is met The Sunny Side Up inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om blij, gek, gezellig, genietend, luchtig, sportief, reizend, fashionable en gezond de dagen door te brengen.

Disclaimer

Annette blogt alleen over dingen die ze zelf meemaakt of producten die zij zelf (heeft) gebruikt. Zij geeft hierover ‘slechts’ haar persoonlijke mening.

Lieve lieve allemaal. Superduperthanxxxxx voor alle telefoontjes, lieve berichtjes via WhatsApp, FB, Instagram, email, LinkedIn én niet te vergeten de eeuwenoude, doch altijd ontzettend fijne post gewoon keihard in de brievenbus. LOVED it!

De 4 winnaars van de BirthYAY GiveaWAY DAY worden op donderdag 18 augustus bekend gemaakt, dus houd de site iedere minuut van de dag in de gaten. Deze dag is ook gelijk weer de eerste werkdag op de Internationale School, dus dat zal ergens rond het middaguur worden dat de goudeerlijke loting plaats zal vinden onder toeziend streng oog van mijn collega’s.

Mocht je nieuwsgierig zijn hoe keihard ik dit jaar m’n nieuwe levensjaar ben in geknald, dan zijn hier ‘een paar’ vrolijke kiekjes van 4 dagen feest.